ملاک تشخیص تعرض و مزاحمت

ماده 619 قانون مجازات اسلامی اطلاق دارد و اطلاق آن شامل همه کسی از جمله محارم نیز می‌شود؛ چرا که قانونگذار ما برای جرایم به صورت اختصاص عوامل موجهه در نظر نگرفته است و مواردی را در قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 به عنوان مسئولیت کیفری و عوامل موجهه جرم آورده است که محرمیت و رابطه خویشاوندی از جمله موانع مسئولیت کیفری یا عوامل موجهه جرم نمی‌باشد؛ بلکه حتی رابطه خویشاوندی و محرمیت از موارد مخففه مجازات در مواد 37 و 38 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 در نظر نگرفته است مگر این که ب. ت. ب. محرمیت و رابطه خویشاوندی، انگیزه شرافتمدانه باشد که در این صورت از موارد مخففه مجازات می‌باشد؛ لذا در فرض سوال مجازات مقرر، مشمول تمامی اشخاص اعم از محارم و کسانی که رابطه خویشاوندی دارند می‌شود. در ماده 619 قانون مذکور ملاک خاصی را قانونگذار محترم برای تشخیص تعرض و مزاحمت در نظر نگرفته است و در این ماده صرفا محل وقوع جرم موضوعیت دارد که باید در خیابان یا مکان عمومی باشد و تعرض یعنی دست درازی فیزیکی و مزاحمت معنای عام‌تری دارد که شامل دست درازی فیزیکی هم می‌شود و لذا این ماده یک جرم انگاری حمایتی است نسبت به جرایمی که بزه دیده خاص دارد که شامل اطفال و بانوان می‌گردد و قانونگذار محترم با اطلاق این ماده خواسته است این اشخاص در جامعه از هر گزند و بی حرمتی در امان باشند و در این ماده علاوه بر حیثیت معنوی اشخاص (اطفال، بانوان)، مصلحت عمومی را نیز در نظر گرفته است.