ملاک محاسبه نرخ مَهر در صورت صلح آن به غیر

فلسفه وضع تبصره ذیل ماده 1082 قانون مدنی با وجود ماده 522 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی و سایر مقررات، حفظ کیان خانواده و حمایت از زوجه و حفظ ارزش ریالی مَهر‌ها با وجه رایج به ویژه مَهر‌های سابق است و به این جهت نیز رأی وحدت رویه شماره 647 - 1378/10/28 تبصره موصوف را در خصوص عقود و مَهر‌های سابق زمان وضع این تبصره نیز تسری داده است. از طرف دیگر با وقوع عقد صلح بین زوجه و پدرش تبدیل تعهد به اعتبار تبدیل داین ‌صورت می‌گیرد و در واقع زوجه به حق و حقوق خود از جهت مَهر می‌رسد، مثل این است که مَهر را وصول کرده است و بعد از تحقق صلح در واقع دین زوج عوض می‌شود و دیگر دینی تحت عنوان مَهریه وجود ندارد و به این جهت نیز اگرچه تا زمان وقوع عقد صلح، مطالبه مَهر چه از جانب زن و چه قائم‌مقام او یا متصالح به نرخ شاخص روز امکان‌پذیر بوده است، اما از زمان تحقق صلح به بعد به جهت تغییر ماهیت دین، مطالبه طلب از زوج توسط متصالح به نرخ شاخص روز که طبق تبصره مذکور فقط به مَهر اختصاص دارد، میسر نخواهد بود. در نهایت متصالح یا طلبکار می‌تواند نسبت به زمان بعد از صلح مطابق ماده 522 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی خسارت تأخیر تأدیه مطالبه کند.