منظور از کلمه «مخفیگاه» در صدور احکام جلب

منظور از کلمه «مخفیگاه» در صدور احکام جلب خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 1395/05/07 در استان اصفهان برگزار شد، موضوع اصلی بررسی مفهوم "مخفیگاه" در صدور احکام جلب متهمین و محکومین مالی بود. پرسش کلیدی این نشست این بود که آیا ضابطین می‌توانند به تمامی اماکنی که شاکی برای جلب متهم معرفی کرده است، وارد شوند یا خیر. هیات عالی با استناد به ماده 184 قانون آیین دادرسی کیفری اعلام کرد که مخفیگاه ممکن است شامل محل سکونت یا کار شخص دیگری باشد و ورود به این اماکن نیازمند مجوز خاص است. نظر اکثریت بر این بود که عبارت "هرجا" در ماده مذکور به ضابطین اجازه می‌دهد تا در موارد فوریتی، با حکم ورود به منزل و مخفیگاه، نسبت به دستگیری متهم اقدام کنند، حتی اگر محل توسط شاکی معرفی شده باشد. در مقابل، نظر اقلیت بر این نکته تاکید داشت که طبق ماده 141 همین قانون، دستور ورود به منازل و اماکن بسته باید به‌طور مشخص و موردی صادر شود و بنابراین تعیین محل دقیق ورود به مخفیگاه ضروری است. همچنین، ماده 179 قانون مذکور بر لزوم صدور حکم ورود به منزل یا محل کار متهم تاکید دارد. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1395/05/07 برگزار شده توسط: استان اصفهان/ شهر گلپایگان