وکالت و اقدامات وکیل شخص ممنوع‌المعامله در مورد اموال وی

شخص (الف) که ممنوع‌المعامله بوده و حق نقل و انتقال اموال خ. ر. ب. هر عنوان اصالتاً یا وکالتاً ب. غ. نداشته است وکالت رسمی در مورد فروش ملک خود به شخص (ب) داده است ودر ذیل وکالت‌نامه مذکور ضمن عقد خارج لازم حق عزل وکیل ر. ا. خ. سلب کرده است شخص (ب) با استفاده از این وکالت‌نامه و ب. ت. ب. این‌که حق توکیل ب. غ. را داشته کلیه اختیارات وکالت‌نامه رسمی را به شخص (ج) واگذار کرده است و در این بین شخص (الف) فوت کرده است و شخص (ج) با استفاده از این وکالت‌نامه و بعد از فوت (الف) ملک مورد نظر را به نام خود منتقل کرده است. توضیح این‌که بعد از فوت (الف) شخص (ب) وکالت‌نامه رفع ممنوع‌المعامله بودن (الف) را ارائه کرده است که تاریخ رفع ممنوع‌المعامله بودن (الف) مربوط به بعد از فوت وی است. حال سوال این است: 1- آیا ب. ت. ب. این‌که مالک اولیه ممنوع‌المعامله بوده است عقد وکالت اولیه صحیح است؟ 2- آیا با فوت موکل، وکالت‌نامه اولیه از بین می‌رود؟ (ب. ت. ب. این‌که شخص (الف) ضمن عقد خارج لازم حق عزل وکیل ر. ا. خ. سلب کرده است). 3- آیا انتقال ملک توسط (ج) صحیح است؟ نظر هیئت عالی بند اول ماده 662 قانون مدنی ناظر به توانایی قانونی و اهلیت است و چون ممنوع‌المعامله از تصرف در امور خود ممنوع است؛ لذا نمی‌تواند به دیگران وکالت دهد. در عین حال همان‌گونه که در اتفاق‌نظر، اعلام شده با فوت وکیل، وکالت منفسخ است و اقدامات وکیل بعد از فوت موکل نافذ نیست. به این ترتیب نظریه اعلامی تأیید می‌شود. نظر اتفاقی قسمت 1- وکیل همان اختیاراتی دارد که اصیل دارد؛ لذا چنان‌چه اصیل ممنوع‌المعامله بوده انجام بیع از طریق وکالت صحیح نبوده است. قسمت 2- با فوت وکیل وکالت منفسخ است. قسمت 3- انتقال ملک توسط وکیل بعد از فوت نافذ نیست.