Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.

انطباق دقیق این متن با متن رسمی هنوز به‌طور ۱۰۰٪ کنترل نشده.

نظریهٔ مشورتی

ایراد صدمه بدنی غیر عمدی منتهی به قتل غیرعمدی به میزان 10٪ تقصیر راننده

سبدِ من

#صدمه_بدنی_غیر_عمدی #صدمه_بدنی #راننده #قتل #فوت #پزشکی_قانونی #مجازات #اکثریت #مجنی‌علیه #بیماری #خودرو #دیه #بیمارستان #اقلیت #مسئولیت_مدنی #نظریه_پزشکی_قانونی #ضمان #جنایت #مستند #علت_فوت #مسئول_پرداخت_دیه #تفسیر #صورتجلسه #هیئت #مرتکب #جبران_خسارت #خسارت #ناظر #تحقیقات #کمیسیون_پزشکی #مقصر #قضایی #استان #حوادث‌رانندگی #نظریه #عهده_دار #صورت

پرسش و پاسخِ کوتاه

پرسش: مسئولیت راننده در صدمه بدنی منجر به فوت با وجود تقصیر ۱۰ درصدی و بیماری زمینه‌ای مجنی‌علیه چیست؟

پاسخ: تصادف به عنوان عامل فوت محسوب می‌شود و راننده به میزان تقصیر خود ضامن پرداخت دیه است.

به زبانِ ساده

عابر پیاده پس از تصادف به بیمارستان منتقل شد و در آنجا فوت کرد؛ علت فوت آریتمی قلبی اعلام شده بود و تصادف نیز ۱۰ درصد در فوت مؤثر دانسته شد. نظر اکثریت و هیأت عالی این بود که تصادف عامل اصلی فوت بوده و راننده باید دیه بپردازد. نظر اقلیت، مسئولیت کامل راننده را با توجه به سهم ۱۰ درصدی تصادف نپذیرفت.

چه کسی: موضوع در نشست قضایی استان بوشهر، شهر بوشهر، بررسی شد؛ یک راننده و عابر پیاده متوفی در حادثه مطرح بودند. نام طرفین در متن ذکر نشده است.

چگونه: پس از تصادف، عابر به بیمارستان منتقل شد و فوت کرد؛ پزشکی قانونی آریتمی قلبی را علت فوت اعلام کرد و تصادف را ۱۰ درصد مؤثر دانست. نشست قضایی درباره میزان مسئولیت راننده، نظر اکثریت، اقلیت و هیأت عالی را مطرح کرد.

چرا مهم است: این نظر برای رسیدگی به پرونده‌هایی اهمیت دارد که در آن‌ها تصادف و عوامل جسمی دیگر در فوت نقش داشته‌اند.

قوانینِ مرتبط: ماده ۴۵۲ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲.

مفاهیمِ حقوقی: قتل غیرعمدی، صدمه بدنی غیرعمدی، دیه، تقصیر راننده، رابطه سببیت، بیماری زمینه‌ای

پرسش‌هایی که این متن پاسخ می‌دهد

اگر تصادف فقط ۱۰ درصد در فوت مؤثر تشخیص داده شود، راننده باید دیه بپردازد؟

نظر اکثریت و هیأت عالی این بود که راننده مسئول پرداخت دیه است، زیرا تصادف را عامل اصلی فوت دانستند.

آیا بیماری زمینه‌ای متوفی مانع مسئولیت راننده می‌شود؟

طبق نظر اکثریت، وجود بیماری زمینه‌ای به‌تنهایی مانع مسئولیت راننده نیست.

کلیدواژه‌ها: قتل غیرعمدی، صدمه بدنی، تقصیر راننده، دیه، بیماری زمینه‌ای

متنِ زیر هنوز به‌وسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.

مقدمه
ایراد صدمه بدنی غیر عمدی منتهی به قتل غیرعمدی به میزان 10٪ تقصیر راننده خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 20 فروردین 1398 در استان بوشهر برگزار شد، موضوع ایراد صدمه بدنی غیر عمدی منتهی به قتل غیرعمدی با میزان 10٪ تقصیر راننده مورد بررسی قرار گرفت. در این حادثه، عابر پیاده‌ای که به شدت آسیب دیده بود، پس از انتقال به بیمارستان فوت می‌کند و پزشکی قانونی علت فوت را آریتمی قلبی اعلام می‌نماید، در حالی که تصادف را به میزان 10٪ در فوت موثر می‌داند. پرسش اصلی این بود که آیا راننده خودرو به طور کامل مسئول است یا تنها 10٪ از مسئولیت را بر عهده دارد. نظر اکثریت هیات عالی بر این بود که ب. ت. ب. ماده 452 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392، هرچند مجنی‌علیه دارای بیماری زمینه‌ای بوده، اما تصادف به عنوان عامل اصلی فوت محسوب می‌شود و راننده مسئول پرداخت دیه است. در مقابل، نظر اقلیت به این نکته اشاره داشت که تصادف تنها به میزان 10٪ در فوت موثر بوده و سایر عوامل مانند آریتمی قلبی و استرس نیز می‌توانند تاثیرگذار باشند، بنابراین نمی‌توان راننده را به طور کامل مقصر دانست. این دوگانگی در تفسیر مسئولیت مدنی در مورد حوادث رانندگی و تاثیر عوامل متعدد بر وقوع حادثه، همچنان موضوع بحث و بررسی است. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1398/01/20 برگزار شده توسط: استان بوشهر/ شهر بوشهر
موضوع
ایراد صدمه بدنی غیر عمدی منتهی به قتل غیرعمدی به میزان 10٪ تقصیر راننده
پرسش
در یک حادثه تصادف رانندگی و در اثر برخورد خودرو با عابر پیاده که پیرمرد مسنی بوده ایشان به شدت آسیب دیده و پس از انتقال به بیمارستان فوت می‌نماید، با استعلام از پزشکی قانونی علت تامه فوت، آریتمی قلبی تعیین می‌گردد و اشاره ای به حادثه رانندگی نمی شود؛ ولیکن پس از اخذ نظریه تکمیلی، پزشکی قانونی اعلام می‌نماید تصادف به میزان 10درصد در فوت نامبرده موثر بوده است. اینک با عنایت به شرح ما وقع آیا راکب خودرو مقصر، عهده دار صد درصد مسئولیت م. ب. یا مطابق نظریه پزشکی قانونی صرفاً ده درصد ضمان را عهده دار می‌باشد؟ لازم به ذکر است که ایشان در اثر حادثه به شدت مجروح و به نقاط مختلف بدن وی آسیب وارد گردیده است.
نظر هیئت عالی
بند الف نظریه مشورتی شماره2931/97/7 - 98/3/28 اداره حقوقی به شرح زیر که مستظهر عقیده اکثریت م. ب. مورد تائید اکثریت اعضاء هیأت عالی است. با لحاظ ماده 452 قانون مجازات اسلامی 1392 که طی آن دیه، احکام و آثار مسئولیت مدنی را دارد، و نظر به این که مطابق ماده 492 این قانون، جنایت در صورتی موجب دیه است که نتیجه حاصله مستند به رفتار مرتکب باشد، بنابراین در حوادث رانندگی اصولاً مسول جبران خسارت (پرداخت دیه) کسی است که بین رفتار او و ایجاد خسارت (جنایت) رابطه مستقیم یا سببیت (علیت) موجود باشد و لذا در فرض استعلام، حادثه رانندگی، عامل ایجاد حادثه است و بیماری های زمینه ای را نمی توان بخشی از اسباب و عوامل حادثه دانست و در نتیجه، هرچند مجنی علیه به علت بیماری زمینه خطرناکی از لحاظ جسمی داشته است لکن هرگاه تصادف واقع نمی شد چه بسا (مشارالیه) سال ها زنده می ماند. بنابراین تصادف، موجب قتل غیرعمدی ناشی از رانندگی گردیده است و پرداخت دیه آن به عهده مقصر حادثه م. ب.. ضمنا فرض سوال منصرف از ماده 526 قانون مجازات اسلامی 1392 که ناظر به رفتار مرتکبین (سبب و مباشر) غیر از مجنی علیه می‌باشد، است.
نظر اکثریت
در فرض سوال، پزشکی قانونی می بایست ابتدا میزان تاثیر تصادف در آریتمی را مشخص نماید. مطابق نظر پزشکی قانونی تصادف ده درصد در فوت نقش داشته و نود درصد مابقی مجهول مانده و به عبارتی، فوت به دلیل آریتمی قلبی رخ داده، این در حالی است که علت آریتمی قلبی مشخص نشده و چه بسا علت آریتمی قلبی تصادف و استرس ناشی از ضربه وارده باشد که در این صورت راننده به میزان صد درصد مقصر است؛ لذا با اندکی تحقیقات می بایست ابتدا نظریه کمیسیون پزشکی اخذ پس از محرز شدن علت آریتمی قلبی می توان درصد تقصیر را مشخص نمود.
نظر اقلیت
سبب گاه واحد است و گاه متعدد و در فرضی که اسباب متعدد باشند یا در طول هم قرار دارند که مصداق آن مواد 535 و 536 قانون مجازات اسلامی است یا در عرض هم قرار گرفته که در این حالت قانونگذار صراحتاً اشاره ای ننموده، لکن با عنایت به ملاک ماده 526 و 527 می توان قائل به ضمان درصدی بود؛ هرچند این دوگانگی در کل کشور جاری است و جز در صورت تساوی یا نامشخص بودن سهم اسباب مستند بودن سرایت و صدمه به مجنی علیه با درصد مشخص می‌گردد. در فرض سوال نیز تصادف به عنوان سبب زمینه ای و مطابق نظریه پزشکی قانونی تنها ده درصد در فوت متوفی موثر بوده؛ لذا مجازات راننده خاطی به بیش از این درصد وجاهت قانونی ندارد؛ چرا که آریتمی قلبی ممکن بود برای ایشان در منزل نیز رخ می داد و الزاماً تصادف باعث آریتمی نشده و تنها به میزان ده درصد در وقوع آریتمی موثر بوده؛ به این خاطر که علل آریتمی قلبی استرس، هیجانات و بیماری قبلی نیز می‌توانند باشد.

موارد مرتبط 99

آرای مرتبط 20

نظریات مشورتی 40

نشست‌های قضایی 22

مواد مرتبط 3

دکترین 13

نکته‌های مرتبط 1

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین