Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.

انطباق دقیق این متن با متن رسمی هنوز به‌طور ۱۰۰٪ کنترل نشده.

نظریهٔ مشورتی

لزوم طرح دعوای اصلی در دستور موقت دعاوی خانوادگی

#دستور_موقت #دعوای_اصلی #حمایت_خانواده #آیین_دادرسی_مدنی #اکثریت #مقرره #رسیدگی #اقلیت #صورتجلسه #دادگاه_صالح #اداره_کل #تفسیر #اثبات #قانون‌گذاری #رفع_ابهام #حضانت #قضایی #تأیید #مهلت #صورت #نظریه #تصمیم #مقنن #استان #خسارت‌احتمالی #تشریفات

پرسش و پاسخِ کوتاه

پرسش: آیا صدور دستور موقت در دعاوی خانوادگی بر اساس ماده ۷ قانون حمایت خانواده به طرح دعوای اصلی وابسته است؟

پاسخ: بله، صدور دستور موقت به عنوان یک مقرره استثنایی مشروط به طرح دعوای اصلی است و پیش از آن امکان‌پذیر نمی‌باشد.

به زبانِ ساده

در دادگاه خانواده، اگر کسی بخواهد یک دستور فوری (دستور موقت) بگیرد، نمی‌تواند فقط همان را درخواست کند. حتماً باید قبل یا همزمان با آن، شکایت اصلی خود را هم ثبت کرده باشد. این یک قانون خاص برای پرونده‌های خانواده است.

چه کسی: نشست قضایی استان آذربایجان غربی؛ طرفین: زوجین (خواهان و خوانده).

چگونه: با بررسی ماده ۷ قانون حمایت خانواده، اکثریت اعضا به این نتیجه رسیدند که این ماده یک مقرره استثنایی است که طرح دعوای اصلی را برای دستور موقت الزامی می‌کند.

چرا مهم است: این متن به وکلای خانواده کمک می‌کند تا تشریفات صحیح ثبت درخواست‌های فوری را رعایت کنند و از رد شدن درخواستشان جلوگیری کنند.

قوانینِ مرتبط: ماده ۷ قانون حمایت خانواده ۱۳۹۱، ماده ۸ قانون حمایت خانواده.

مفاهیمِ حقوقی: دستور موقت، دعاوی خانوادگی، قانون حمایت خانواده، تشریفات دادرسی.

پرسش‌هایی که این متن پاسخ می‌دهد

آیا برای صدور دستور موقت در دعاوی خانوادگی، طرح دعوای اصلی الزامی است؟

بله، طبق نظر هیات عالی، ماده ۷ قانون حمایت خانواده صدور دستور موقت را مشروط به طرح دعوای اصلی می‌داند.

آیا برای دستور موقت در دعاوی خانوادگی نیاز به تایید رئیس حوزه قضایی است؟

خیر، طبق متن، نیازی به تایید رئیس حوزه قضایی ندارد.

کلیدواژه‌ها: دستور موقت، دعاوی خانوادگی، قانون حمایت خانواده، دعوای اصلی

این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.

مقدمه
لزوم طرح دعوای اصلی در دستور موقت دعاوی خانوادگی خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 12 تیر 1398 در استان آذربایجان غربی برگزار شد، موضوع بررسی لزوم طرح دعوای اصلی در دستور موقت دعاوی خانوادگی مورد بحث قرار گرفت. پرسش اصلی این بود که آیا صدور دستور موقت بر اساس ماده 7 قانون حمایت خانواده مصوب 1391، به طرح دعوای اصلی وابسته است یا اینکه دادگاه می‌تواند قبل از طرح دعوای اصلی نیز به درخواست زوجین دستور موقت صادر کند. نظر هیات عالی بر این بود که ماده 7 به عنوان یک مقرره استثنایی، صدور دستور موقت را مشروط به طرح دعوای اصلی می‌داند و نیازی به اخذ خسارت احتمالی و تایید رئیس حوزه قضایی ندارد. اکثریت نیز بر این عقیده است که ب. ت. ب. خاص بودن ماده 7 و عدم نیاز به تایید رئیس حوزه قضایی، صدور دستور موقت قبل از طرح دعوای اصلی امکان‌پذیر نیست و این نظر با نظریات مشورتی متعددی نیز تایید می‌شود. در مقابل، اقلیت بر این باور است که ماده 7 به عنوان یک مقرره حمایتی، الزامی برای طرح دعوای اصلی پیش از درخواست دستور موقت قائل نیست و هدف قانون‌گذار صرفاً تعیین مهلت اعتبار دستور موقت بوده است. همچنین، استدلال‌هایی مبنی بر عدم پذیرش دستور موقت قبل از طرح دعوای اصلی و عدم تطابق با قانون آیین دادرسی مدنی نیز مطرح شد. در نهایت، ماده 8 قانون حمایت خانواده جدید نیز به رسیدگی در دعاوی خانوادگی بدون رعایت تشریفات قانون آیین دادرسی مدنی اشاره دارد. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1398/04/12 برگزار شده توسط: استان آذربایجان غربی/ شهر تکاب
موضوع
لزوم طرح دعوای اصلی در دستور موقت دعاوی خانوادگی
پرسش
ب. ت. ب. اینکه به موجب ماده 7 از قانون حمایت خانواده، در اموری که تعیین تکلیف در آن فوریت دارد، دادگاه می‌تواند بدون اخذ تامین و بدون جلب و با موافقت رئیس حوزه قضایی با درخواست هر یک از طرفین اقدام به صدور دستور موقت نماید، آیا صدور دستور موقت به استناد ماده مزبور، منوط به طرح دعوای اصلی در دادگاه م. ب. یا قبل از طرح دعوای اصلی نیز در صورت درخواست هر یک از زوجین، دادگاه صالح می‌تواند مبادرت به صدور دستور موقت نماید؟ نظر هیات عالی در فرض سوال، مقرره ماده 7 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 مبنی بر تجویز صدور دستور موقت بنا به درخواست زوجین در دعاوی خانواده، یک امر استثنایی و خاص م. ب. و در صورتی که زوجین بخواهند از این امتیاز استفاده نمایند، باید درخواست دستور موقت را همزمان با دعوای اصلی یا در حین رسیدگی به اصل دعوا طرح نمایند که با این وصف نیازی به اخذ خسارت احتمالی دستور موقت موضوع مواد 310 الی 325 قانون آیین‌دادرسی‌مدنی و تایید رئیس حوزه قضایی برای اجرای دستور موقت نیست، بنابراین نظریه اکثریت مطلوب و مورد تایید است و ضمناً نظریه شماره 7/96/419 مورخ 1396/06/23 اداره کل حقوقی قوه قضاییه موافق تفسیر مذکور م. ب..
نظر اکثریت
هر چند رویه برخی دادگاه‌ها این است که به صورت مطلق به این ماده استناد می‌کنند، لکن ب. ت. ب. اینکه ماده 7 قانون حمایت خانواده مصوب 1392، قانون خاص و یک قانون حمایتی است و برخی الزامات دستور موقت مقرر در قانون آیین دادرسی مدنی را ندارد از جمله این که نیاز به تایید رئیس حوزه قضایی نیست و ب. ت. ب. قرائن موجود در متن ماده 7 از جمله عبارت پیش از اتخاذ تصمیم در مورد اصل دعوا صدور دستور موقت به استناد ماده مذکور مستلزم طرح اصل دعوا است و قبل از طرح اصل دعوا نمی‌توان به استناد آن تقاضای دستور موقت نمود و نظریات مشورتی متعدد از جمله نظر نظریه شماره 7/92/881به تاریخ 92/6/30 موید همین برداشت است و قبل از طرح دعوای اصلی صدور دستور موقت منوط به رعایت شرایط مواد 315 به بعد قانون آیین دادرسی مدنی م. ب.. نظر ابرازی ماده 7 قانون حمایت خانواده یک مقرره حمایتی است و از قرائنی که در مورد اشاره اکثریت همکاران واقع شده است لزوم جریان دعوای اصلی استنباط نمی‌شود و آنچه که مد نظر قانونگذار بوده و صرفاً بیان مهلت اعتبار قرار دستور موقت بوده و مقنن در مقام بیان الزام طرح دعوای اصلی نبوده بلکه در مقام بیان مهلت اعتبار دستور موقت صادره در دعاوی خانوادگی است و دلیل اثبات این موضوع نیز اولاً؛ توجه به سابقه قانون‌گذاری است اگر به متن ماده 20 قانون حمایت خانواده سابق مصوب 1353 توجه شود می‌بینیم این قانون در مورد مهلت اعتبار دستور موقت ساکت بوده که اتفاقاً در همان ماده هم قید شده طرفین می‌توانند از دادگاه درخواست نمایند پیش از اتخاذ تصمیم در مورد اصل دعوا دستور موقت صادر نماید در واقع قانون جدید تکمیل کننده مقررات قبلی بوده و هدف قانون‌گذار جدید این بوده که دستور موقت در دعاوی خانوادگی را به صورت خاص تدوین کند. حتی در قانون جدید در مورد ملاقات طریق سایر موارد که سابقاً بین محاکم اختلاف نظر وجود داشت که آیا امکان دستور موقت در این موارد وجود دارد یا خیر رفع ابهام نموده است. ثانیاً؛ اگر قائل به نظریه اکثریت همکاران محترم باشیم که صدور دستور موقت قبل از طرح دعوا را مشمول قانون آیین دادرسی مدنی تلقی کنیم در این صورت اساساً دستور موقت قابل پذیرش نخواهد بود؛ زیرا دستور موقت تابع اصل دعواست و نمی‌تواند به این مدعا باشد در حالی که مثلاً اگر خواسته اصلی حضانت باشد و یکی از زوجین بخواهد قبل از طرح اصل دعوا تقاضای دستور موقت نماید با ایراد مذکور دستور موقت پذیرش نخواهد شد و همین امر نیز دلالت بر استثنائی و خاص بودن ماده 7 دارد. ثالثاً؛ طرح دعوای اصلی موضوعیت و خصوصیت ندارد که تقاضای دستور موقت را بعد از طرح دعوای اصلی یا همزمان با آن را مشمول قانون حمایت خانواده و قبل از طرح دعوای اصلی را مشمول مقررات قانون آیین دادرسی بدانیم. رابعاً؛ مراد مقنن از عبارت پیش از اتخاذ تصمیم در مورد اصل دعوا عدم اتخاذ تصمیم در مورد مهلت 6 ماهه یا اساساً عدم طرح دعوای اصلی م. ب. و این عبارت مقنن را نباید به لزوم طرح دعوای اصلی جهت صدور دستور موقت تعبیر نمود در غیر این صورت از نظر قانونگذار دور شده‌ایم. خامساً؛ برابر ماده 8 از قانون حمایت از خانواده جدید رسیدگی در دعاوی خانوادگی بدون رعایت تشریفات مقرر در قانون آیین دادرسی مدنی م. ب.. لذا تقاضای دستور موقت چه قبل از طرح دعوای اصلی و چه بعد از آن مشمول مقررات و ماده 7 قانون حمایت خانواده خواهد بود.

موارد مرتبط 87

آرای مرتبط 17

نظریات مشورتی 20

نشست‌های قضایی 6

مواد مرتبط 3

مقرراتِ مرتبط 1

دکترین 40

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین