نظر مشورتی 7/98/1706 مورخ 1399/02/06 اداره کل حقوقی قوه قضائیه در خصوص بررسی مصادیق «آزار» مندرج در ماده 652 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) مصوب 1375 با اصلاحات و الحاقات بعدی

استعلام : در صورتي كه متهم با خوراندن يا استنشاق بوياندن مواد بي هوش كننده يا مواد زوال كننده عقل براي مدت كوتاهي سبب بي هوشي يا زوال عقل مجني عليه يا مال باخته شده و بعد از بي هوشي يا زايل شدن عقل مجني عليه اموال او را به سرقت ببرد آيا اين سرقت ، سرقت مقرون به آزار و موضوع ماده 652 قانون تعزيرات و مجازات هاي بازدارنده مي باشد يا سرقت مقرون به آزار نبود و مشمول مواد ديگر قانون مذكور مي باشد. نظريه مشورتي اداره كل حقوقي قوه قضاييه : اولاً، ب. ت. ب. فقدان تعريف قانوني- فقهي از اصطلاح «آزار» موضوع ماده 652 قانون مجازات اسلامي (تعزيرات) مصوب 1375 و اين¬كه آزار يك مفهوم عرفي و موضوعي محسوب مي شود، بنابراين در هر پرونده، دادگاه با عنايت به اوضاع و احوال قضيه بايد آن را احراز كند. ثانياً، فرض سؤال (خوراندن دارو يا ماده اي كه موجب بي¬هوشي يا زوال عقل موقت صاحب مال شود) از مصاديق جنايت بر منافع (مواد 676 و 680 قانون مجازات اسلامي مصوب 1392) است و لذا همان گونه كه جنايت بر اعضا مي تواند «آزار» تلقي شود، جنايت بر منافع نيز كه قسيم اعضا است، مي تواند مصداق آزار باشد. بنابراين ب. ت. ب. اطلاق واژه «آزار» در ماده 652 قانون مجازات اسلامي (تعزيرات) مصوب 1375، منظور از آزار در اين ماده، هرگونه صدمه بدني و روحي است كه موجب سلب يا تقليل مقاومت فرد آزارديده شده و به منظور انجام سرقت اعمال شود و خوراندن مواد يا زدن اسپري بي-هوش¬¬كننده كه براي مدتي موجب بي¬هوشي مي شود، مي تواند از مصاديق آزار مذكور در ماده 652 و حتي فرد اجلاي آن باشد./ت نظریه مشورتی شماره 7/98/1706 مورخ 1399/02/06 موضوع استعلام این است که آیا سرقتی که با خوراندن یا استنشاق مواد بیهوش‌کننده یا زوال‌دهنده عقل به مجنی‌علیه انجام می‌شود، شامل سرقت مقرون به آزار طبق ماده 652 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) مصوب 1375 می‌شود یا خیر. در پاسخ، نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه بیان می‌کند که ب. ت. ب. نبود تعریف قانونی برای «آزار» و اینکه این واژه یک مفهوم عرفی و موضوعی است، دادگاه باید ب. ت. ب. شرایط پرونده آن را تشخیص دهد. همچنین، فرض سوال به عنوان جنایت بر منافع طبق مواد 676 و 680 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 قابل بررسی است. بنابراین، خوراندن مواد بیهوش‌کننده می‌تواند به عنوان مصداق «آزار» در ماده 652 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) در نظر گرفته شود، زیرا این عمل باعث سلب یا کاهش مقاومت فرد آزاردیده و انجام سرقت می‌شود. تاریخ نظریه: 1399/02/06 شماره نظریه: 7/98/1706 شماره پرونده: 98-186-1706 ک در صورتی که متهم با خوراندن یا استنشاق بویاندن مواد بی هوش کننده یا مواد زوال کننده عقل برای مدت کوتاهی سبب بی هوشی یا زوال عقل مجنی علیه یا مال باخته شده و بعد از بی هوشی یا زایل شدن عقل مجنی علیه اموال او را به سرقت ببرد آیا این سرقت، سرقت مقرون به آزار و موضوع ماده 652 قانون تعزیرات و مجازات های بازدارنده م. ب. یا سرقت مقرون به آزار نبود و مشمول مواد دیگر قانون مذکور م. ب.. ثانیاً، فرض سوال (خوراندن دارو یا ماده‌ای که موجب بی‌هوشی یا زوال عقل موقت صاحب مال شود) از مصادیق جنایت بر منافع (مواد 676 و 680 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392) است و لذا همان‌گونه که جنایت بر اعضا می‌تواند «آزار» تلقی شود، جنایت بر منافع نیز که قسیم اعضا است، می‌تواند مصداق آزار باشد. اولا،ً ب. ت. ب. فقدان تعریف قانونی- فقهی از اصطلاح »آزار« موضوع ماده 652 قانون مجازات اسلامی )تعزیرات( مصوب 1375 و اینکه آزار یک مفهوم عرفی و موضوعی محسوب میشود، بنابراین در هر پرونده، دادگاه با عنایت به اوضاع و احوال قضیه باید آن را احراز کند. ثانیا،ً فرض سؤال )خوراندن دارو یا مادهای که موجب بیهوشی یا زوال عقل موقت صاحب مال شود( از مصادیق جنایت بر منافع )مواد 676 و 680 قانون مجازات اسلامی مصوب (1392 است و لذا همانگونه که جنایت بر اعضا میتواند »آزار« تلقی شود، جنایت بر منافع نیز که قسیم اعضا است، میتواند مصداق آزار باشد. بنابراین ب. ت. ب. اطلاق واژه »آزار« در ماده 652 قانون مجازات اسلامی )تعزیرات( مصوب ، 1375 منظور از آزار در این ماده، هرگونه صدمه بدنی و روحی است که موجب سلب یا تقلیل مقاومت فرد آزاردیده شده و به منظور انجام سرقت اعمال شود و خوراندن مواد یا زدن اسپری بیهوشکننده که برای مدتی موجب بیهوشی میشود، میتواند از مصادیق آزار مذکور در ماده 652 و حتی فرد اجلای آن باشد. دکتر …