نظر مشورتی 7/1400/1311 مورخ 1400/10/27 اداره کل حقوقی قوه قضائیه در خصوص عدم جواز دادگاه برای اینکه متهم مقیم تهران را به تحمل حبس در زابل محکوم کند ( عدم پیش بینی حبس توأم با نفی

نظريه مشورتي اداره كل حقوقي قوه قضاييه : تعيين حبس به عنوان مجازات، با لحاظ قوانين ماهوي از جمله قانون مجازات اسلامي انجام مي شود و در هيچ يك از مقررات ماهوي، تعيين نام زندان و محل خاص براي سپري كردن حبس پيش بيني نشده است. عبارت «براي تحمل كيفر به زندان همان حوزه قضايي يا نزديك ترين حوزه قضايي آن استان» در ماده 513 قانون آيين دادرسي كيفري مصوب 1392 صريح در آن است كه دادگاه در مقام صدور حكم، مجاز به تعيين زندان خاص به عنوان محل تحمل حبس كه از شؤون اجراي احكام كيفري است نمي باشد؛ بنا به مراتب فوق، دادگاه مجاز نيست به شرح مذكور در استعلام، متهم مقيم تهران را به تحمل حبس در زابل محكوم كند؛ اضافه مي شود محكوميت تحت عنوان «حبس در تبعيد» به گونه اي كه اجراي آن مستلزم حبس توأم با نفي بلد باشد، در قوانين كيفري پيش بيني نشده است. نظریه مشورتی شماره 7/1400/1311 مورخ 1400/10/27 موضوع این استعلام، بررسی امکان تعیین محل خاص برای تحمل حبس توسط دادگاه م. ب.. اداره کل حقوقی قوه قضاییه در نظریه مشورتی خود اعلام کرده است که تعیین حبس به عنوان مجازات بر اساس قوانین ماهوی، از جمله قانون مجازات اسلامی، انجام می‌شود و هیچ‌یک از مقررات ماهوی، تعیین نام زندان و محل خاص برای گذراندن حبس را پیش‌بینی نکرده است. بر اساس ماده 513 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392، دادگاه در صدور حکم مجاز به تعیین زندان خاص به عنوان محل تحمل حبس نیست. بنابراین، دادگاه نمی‌تواند متهم مقیم تهران را به تحمل حبس در زابل محکوم کند و محکومیت تحت عنوان «حبس در تبعید» که مستلزم حبس توام با نفی بلد باشد، در قوانین کیفری پیش‌بینی نشده است. تاریخ نظریه: 1400/10/27 شماره نظریه: 7/1400/1311 شماره پرونده: 1400-168-1311 ک تعیین حبس به عنوان مجازات، با لحاظ قوانین ماهوی از جمله قانون مجازات اسلامی انجام می‌شود و در هیچ یک از مقررات ماهوی، تعیین نام زندان و محل خاص برای سپری کردن حبس پیش‌بینی نشده است. عبارت «برای تحمل کیفر به زندان همان حوزه قضایی یا نزدیک‌ترین حوزه قضایی آن استان» در ماده 513 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 صریح در آن است که دادگاه در مقام صدور حکم، مجاز به تعیین زندان خاص به عنوان محل تحمل حبس که از شوون اجرای احکام کیفری است نمی‌باشد؛ بنا به مراتب فوق، دادگاه مجاز نیست به شرح مذکور در استعلام، متهم مقیم تهران را به تحمل حبس در زابل محکوم کند؛ اضافه می‌شود محکومیت تحت عنوان «حبس در تبعید» به گونه‌ای که اجرای آن مستلزم حبس توأم با نفی بلد باشد، در قوانین کیفری پیش‌بینی نشده است. -3 با عنایت به اینکه ماده 513 قانون آیین دادرسی کیفری و تبصره 3 ذیل آن در خصوص زندان محل تحمل محکومیت تعیین تکلیف نموده است موضوع در حکم دادگاه م. ب. یا خیر ؟ آیا دادگاه صادر کننده رأی می تواند محکوم به حبسی را که محل اقامت او در همان حوزه ی دادگاه صادر کننده رأی م. ب. بر خلاف مفاد ماده فوق الذکر و تبصره 3 آن در زندان حوزه ی دیگر ی تعیین نماید به عنوان مثال دادگاه تهران محکوم به حبس مقیم تهران را محکوم به تحمل حبس در زندان زابل نماید؟ تعیین حبس به عنوان مجازات، با لحاظ قوانین ماهوی از جمله قانون مجازات اسلامی انجام میشود و در هیچ یک از مقررات ماهوی، تعیین نام زندان و محل خاص برای سپری کردن حبس پیشبینی نشده است. عبارت »برای تحمل کیفر به زندان همان حوزه قضایی یا نزدیکترین حوزه قضایی آن استان« در ماده 513 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 صریح در آن است که دادگاه در مقام صدور حکم، مجاز به تعیین زندان خاص به عنوان محل تحمل حبس که از شؤون اجرای احکام کیفری است نمیباشد؛ بنا به مراتب فوق، دادگاه مجاز نیست به شرح مذکور در استعلام، متهم مقیم تهران را به تحمل حبس در زابل محکوم کند؛ اضافه میشود محکومیت تحت عنوان »حبس در تبعید« به گونهای که اجرای آن مستلزم حبس توأم با نفی بلد باشد، در قوانین کیفری پیشبینی نشده است. دکتر …