نظر مشورتی 7/1402/999 مورخ 1403/05/27 اداره کل حقوقی قوه قضائیه با اصلاحات و الحاقات بعدی

استعلام : ب. ت. ب. ماده 6 قانون تملك آپارتمان‌ها مصوب 1343 با اصلاحات و الحاقات بعدي، آيا اكثريت مالكان مي‌توانند در فضاي مشترك و غير اختصاصي (مشاع) آپارتمان، به‌‌رغم مخالفت يكي از مالكان اقدام به نصب آسانسور نمايند؟ نظريه مشورتي اداره كل حقوقي قوه قضاييه : اولاً، ب. ت. ب. اطلاق و عموم عبارت «امور مربوط به قسمت‌هاي مشترك» در ماده 6 قانون تملك آپارتمان‌ها مصوب 1343 با اصلاحات و الحاقات بعدي، چنانچه قرارداد ديگري بين مالكان ساختمان وجود نداشته باشد و اكثريت مالكان واحدهاي آپارتماني موافق نصب آسانسور در قسمت مشاعات باشند، نصب آسانسور به تصميم اكثريت ياد‌شده در صورتي كه بيش از نصف مساحت تمام قسمت‌هاي اختصاصي را مالك باشند، مطابق حكم ماده ياد‌شده است و در فرض سؤال، مخالفت يكي از مالكان با اين امر با رعايت شرايط فوق، مؤثر در مقام نيست. ثانياً، ب. ت. ب. قسمت اخير <a class="artref" href="/ماده/ماده-2-a_0815110218737">ماده 2 قانون تملك آپارتمانها</a> مصوب 1343 با اصلاحات و الحاقات بعدي و ملاك تبصره 3 ماده 4 (اصلاحي 1376) اين قانون و مفاد مواد 3 و23 آيين‌نامه اجرايي آن مصوب 8/2/1347 با اصلاحات و الحاقات بعدي؛ از آنجا كه مالك‌هاي واحد‌هاي زيرزمين و يا همكف استفاده مستمر و متعارفي از آسانسور ندارند، در تأمين و پرداخت هزينه‌هاي نصب، تعمير و نگهداري آسانسور تكليفي ندارند. نظریه مشورتی شماره 7/1402/999 مورخ 1403/05/27 موضوع استعلام درباره امکان نصب آسانسور در بخش‌های مشترک و غیر اختصاصی (مشاع) آپارتمان است که توسط اکثریت مالکان انجام می‌شود، حتی اگر یکی از مالکان مخالف باشد. این موضوع بر اساس ماده 6 قانون تملک آپارتمان‌ها مصوب 1343 و اصلاحات و الحاقات بعدی آن بررسی شده است. نظر مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه اعلام می‌کند که در صورت عدم وجود قرارداد دیگری بین مالکان و موافقت اکثریت مالکان واحدهای آپارتمانی که مالک بیش از نصف مساحت کل قسمت‌های اختصاصی هستند، نصب آسانسور قانونی است و مخالفت یک مالک تاثیری نخواهد داشت. همچنین، بر اساس قسمت آخر ماده 2 و تبصره 3 ماده 4 (اصلاحی 1376) این قانون و مواد 3 و 23 آیین‌نامه اجرایی آن مصوب 1347/02/08، مالکان واحدهای زیرزمین یا همکف موظف به تامین و پرداخت هزینه‌های نصب، تعمیر و نگهداری آسانسور نیستند. تاریخ نظریه: 1403/05/27 شماره نظریه: 7/1402/999 شماره پرونده: 1402-195-999ح اولاً، ب. ت. ب. اطلاق و عموم عبارت «امور مربوط به قسمت‌های مشترک» در ماده 6 قانون تملک آپارتمان‌ها مصوب 1343 با اصلاحات و الحاقات بعدی، چنانچه قرارداد دیگری بین مالکان ساختمان وجود نداشته باشد و اکثریت مالکان واحدهای آپارتمانی موافق نصب آسانسور در قسمت مشاعات باشند، نصب آسانسور به تصمیم اکثریت یاد‌شده در صورتی که بیش از نصف مساحت تمام قسمت‌های اختصاصی را مالک باشند، مطابق حکم ماده یاد‌شده است و در فرض سوال، مخالفت یکی از مالکان با این امر با رعایت شرایط فوق، موثر در مقام نیست. ثانیاً، ب. ت. ب. قسمت اخیر <a class="artref" href="/ماده/ماده-2-a_0815110218737">ماده 2 قانون تملک آپارتمانها</a> مصوب 1343 با اصلاحات و الحاقات بعدی و ملاک تبصره 3 ماده 4 (اصلاحی 1376) این قانون و مفاد مواد 3 و23 آیین‌نامه اجرایی آن مصوب 1347/02/08 با اصلاحات و الحاقات بعدی؛ از آنجا که مالک‌های واحد‌های زیرزمین و یا همکف استفاده مستمر و متعارفی از آسانسور ندارند، در تامین و پرداخت هزینه‌های نصب، تعمیر و نگهداری آسانسور تکلیفی ندارند.