Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.
نظریهٔ مشورتی

نظر مشورتی 7/98/508 مورخ 1398/08/18 اداره کل حقوقی قوه قضائیه با اصلاحات و الحاقات بعدی

سبدِ من

#اداره_کل #اثبات #قانون_مدنی #محجور #صغیر #قیم #سوگند #مجنون #وصی #ولایت #وصایت #قیمومت #اتیان_سوگند #محکوم‌به #شهادت_شهود #انکار #اقرار #شماره_ثبت #آیین_دادرسی_مدنی #قضاییه #نظریه‌مشورتی #ولی #نظریه #توکیل

پرسش و پاسخِ کوتاه

پرسش: آیا در دعاوی علیه صغیر و مجنون می‌توان قسم را بر ولی، وصی یا قیم متوجه کرد؟

پاسخ: خیر، نمی‌توان قسم را بر آن‌ها متوجه کرد مگر نسبت به اعمال صادره از شخص خودشان تا زمانی که به سمت خود باقی هستند.

به زبانِ ساده

متن توضیح می‌دهد که سوگند در دعوا فقط در شرایط معین قابل درخواست است و باید موضوع دعوا به شخصی که از او سوگند خواسته می‌شود مربوط باشد. اگر سوگند خوانده ممکن نباشد و خواهان دلیل دیگری هم نداشته باشد، دعوای او رد می‌شود.

چه کسی: اداره کل حقوقی قوه قضائیه نظر مشورتی داده است. طرفین دعوا در متن مشخص نشده‌اند؛ متن از خواهان، خوانده و دعاوی علیه صغیر یا مجنون سخن می‌گوید.

چگونه: نظر با بیان این‌که اطلاق ماده ۱۳۲۵ قانون مدنی به قیود ماده ۱۳۲۷ محدود است، شرایط درخواست سوگند را توضیح داده است. سپس نتیجه ناتوانی در ادای سوگند، در نبود دلیل دیگر، رد دعوا دانسته شده است.

چرا مهم است: این نظر برای خواهان‌ها، وکلا و دادگاه‌ها در تشخیص امکان درخواست سوگند و پیامد نبودِ دلیل دیگر کاربرد دارد.

قوانینِ مرتبط: مواد ۱۳۲۵ و ۱۳۲۷ قانون مدنی.

مفاهیمِ حقوقی: سوگند، دعوای خواهان، انتساب موضوع دعوا، صغیر، مجنون، ولی، وصی، قیم

پرسش‌هایی که این متن پاسخ می‌دهد

آیا خواهان در هر دعوایی می‌تواند از طرف مقابل سوگند بخواهد؟

خیر؛ موضوع یا عمل دعوا باید به شخص طرف مقابل منتسب باشد.

آیا می‌توان در دعوا علیه صغیر یا مجنون، ولی یا قیم او را سوگند داد؟

فقط درباره اعمالی که از خود ولی، وصی یا قیم صادر شده است و در مدتی که آن سمت را دارند.

اگر خوانده نتواند سوگند ادا کند و خواهان دلیل دیگری نداشته باشد، نتیجه چیست؟

دعوای خواهان رد می‌شود.

کلیدواژه‌ها: اتيان سوگند، صغیر، مجنون، قیم، اثبات دعوا

متنِ زیر هنوز به‌وسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.

اطلاق ماده 1325 قانون مدني مقيد به قيود مندرج در ماده 1327 همان قانون است كه مقرر ميدارد «مدعي يا مدعيعليه در مورد دو ماده قبل در صورتي ميتواند تقاضاي قسم از طرف ديگر نمايد كه عمل يا موضوع دعوا منتسب به شخص آن طرف باشد. بنابراين در دعاوي بر صغير و مجنون نميتوان قسم را بر ولي يا وصي يا قيم متوجه كرد مگر نسبت به اعمال صادره از شخص آنها. آنهم ماداميكه به ولايت يا وصايت يا قيمومت باقي هستند و همچنين است در كليه موارديكه امر منتسب به يك طرف باشد.» لذا در موارديكه امكان اتيان سوگند خوانده نيست، خواهان نميتواند به سوگند متوسل شود و چنانچه دليل ديگري بر اثبات دعواي وي وجود نداشته باشد، دعواي خواهان محكوم به رد است. نظریه مشورتی شماره 7/98/508 مورخ 1398/08/18 موضوع استعلام درباره امکان تحمیل قسم به خوانده‌ای است که محجور م. ب.. پرسش این است که اگر خواهان بخواهد حکم دعوی خ. ر. ب. قسم خوانده منوط کند و خوانده محجور باشد، دادگاه باید چه تصمیمی بگیرد. در پاسخ، نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه اشاره می‌کند که بر اساس ماده 1325 قانون مدنی، قسم تنها زمانی به شخص تحمیل می‌شود که عمل یا موضوع دعوا به او منتسب باشد. همچنین، ماده 1327 این قانون تاکید دارد که در دعاوی مربوط به صغیر و مجنون، نمی‌توان قسم را به ولی یا قیم متوجه کرد، مگر در موارد خاص. بنابراین، اگر خوانده نتواند سوگند یاد کند و دلیل دیگری برای اثبات دعوی وجود نداشته باشد، دعوای خواهان رد خواهد شد. تاریخ نظریه: 1398/08/18 شماره نظریه: 7/98/508 شماره پرونده: 98-76-508 ح ن. ب. ا. ماده 1325 قانون مدنی بیان می دارد در دعاوی که به شهادت شهود قابل اثبات است مدعی می‌تواند حکم به دعوی خود را که مورد انکار مدعی علیه است منوط به قسم او نماید اما ماده 1325 همان قانون مقرر می دارد قسم به کسی متوجه می‌گردد که اکر اقرار کند اقرارش نافذ باشد همچنین ماده 1330 قسم یاد کردن را قابل توکیل ندانسته است با این وصف در مواردی که خواهان حکم به دعوی خود را منوط به قسم خوانده نماید و خوانده دعوی محجور باشد دادگاه چه تصمیمی باید اتخاذ کند؟ نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه: مطابق ماده 1325 قانون مدنی در دعاوی که به شهادت شهود قابل اثبات است مدعی میتواند حکم به دعوی خود را که مورد انکار مدعیعلیه است منوط به قسم او نماید؛ اما ماده 1325 همان قانون مقرر میدارد قسم متوجه کسی است که اگر اقرار کند اقرارش نافذ باشد. همچنین ماده 1330 قسم یاد کردن را قابل توکیل ندانسته است. با این وصف در مواردی که خواهان حکم به دعوی خود را منوط به قسم خوانده نماید و خوانده دعوی محجور باشد، دادگاه چه تصمیمی باید اتخاذ کند؟ بازگشت به استعلام شماره 9018/211/1 مورخ 1398/04/04 به شماره ثبت وارده 508 مورخ ، 1398/04/04 نظریه مشورتی کمیسیون آیین دادرسی مدنی این اداره کل به شرح زیر اعلام میگردد: اطلاق ماده 1325 قانون مدنی مقید به قیود مندرج در ماده 1327 همان قانون است که مقرر میدارد »مدعی یا مدعیعلیه در مورد دو ماده قبل در صورتی میتواند تقاضای قسم از طرف دیگر نماید که عمل یا موضوع دعوا منتسب به شخص آن طرف باشد. بنابراین در دعاوی بر صغیر و مجنون نمیتوان قسم را بر ولی یا وصی یا قیم متوجه کرد مگر نسبت به اعمال صادره از شخص آنها. آنهم مادامیکه به ولایت یا وصایت یا قیمومت باقی هستند و همچنین است در کلیه مواردیکه امر منتسب به یک طرف باشد.« لذا در مواردیکه امکان اتیان سوگند خوانده نیست، خواهان نمیتواند به سوگند متوسل شود و چنانچه دلیل دیگری بر اثبات دعوای وی وجود نداشته باشد، دعوای خواهان محکوم به رد است. دکتر … حیدری پور

موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1

موارد مرتبط 20

آرای مرتبط 6

نظریات مشورتی 5

نشست‌های قضایی 3

مواد مرتبط 1

  • تفسیر از این صفحه ماده 1325 — قانون مدنی ماده 1325 قانون مدنی مقید به قیود مندرج در ماده 1327 همان قانون است که مقرر

دکترین 5

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین