1- مستفاد از جمع مفاد بندهاي «الف» و «ب» ماده 4 و
ماده 50 قانون بيمه اجباري خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشي از وسايل نقليه مصوب 1395 كه مبتني بر اصول دادرسي نيز مي باشد، اين است كه اگر زيان ديده بخواهد حسب مورد عليه بيمه گر يا
صندوق تأمين
خسارت هاي بدني طرح دعوا كند، لزوماً بايد مسبب حادثه را نيز طرف دعوا قرار دهد؛ اما عكس قضيه صادق نيست، يعني اگر زيان ديده بخواهد عليه مسبب حادثه طرح دعوا كند، طرف دعوا قرار دادن بيمه گر يا صندوق تأمين خسارت هاي بدني (حسب مورد) لازم نيست. بنابراين دعوايي كه به تنهايي عليه بيمه گر يا صندوق تأمين خسارت هاي بدني (بدون طرف قرار دادن مسبب حادثه) طرح شده باشد، به استناد بندهاي «الف» و «ب» ماده 4 ياد شده قابليت
استماع ندارد اما دعوايي كه به تنهايي عليه مسبب حادثه طرح شده، ب. ت. ب. ماده 50 اين قانون قابليت استماع دارد؛ اما حسب مورد؛ بيمه گر يا صندوق به عنوان
مطلع بايد دعوت شوند.
2- در فرضي كه خواهان، دعوا را به طرفيت مسبب ورود زيان و شركت بيمه يا صندوق تأمين خسارت هاي بدني مطرح نموده است، محكوميت مسبب و شركت بيمه به
پرداخت خسارت به
صورت تضامني ب. ت. ب.
اصل عدم تضامن، علي الاصول فاقد وجاهت قانوني است و اگر مقصود خواهان محكوميت تضامني آن ها باشد به نظر مي رسد، چنين دعوايي مردود است؛ اما اگر مقصود محكوميت تضامني نباشد، طرف دعوا بودن مسبب به عنوان خوانده از جهت
احراز ورود خسارت و استناد آن به وي و نيز تا حدودي كه مشمول قرارداد بيمه نمي باشد، قابل توجيه است./
نظریه مشورتی شماره 7/98/798 مورخ 1398/06/13
موضوع این استعلام بررسی مسئولیت
بیمهگر و
بیمهگذار در تصادفات خسارتی بر اساس مواد 3 و 4 قانون
بیمه شخص ثالث است. پرسش این است که آیا
بیمهگر به عنوان قائممقام بیمهگذار (شخص
مقصر) در پرداخت خسارت به
زیاندیده عمل میکند و آیا
زیاندیده حق طرح دعوی علیه مقصر را ندارد، یا اینکه
مسئولیت تضامنی وجود دارد و زیاندیده میتواند دعوی خود را علیه هر دو مطرح کند. در پاسخ به این استعلام، نظریه مشورتی
اداره کل حقوقی قوه
قضاییه بیان میکند که بر اساس بندهای «الف» و «ب» ماده 4 و
ماده 50 قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث مصوب 1395، اگر زیاندیده بخواهد علیه بیمهگر یا صندوق تامین خسارتهای بدنی دعوی کند، باید مسبب حادثه را نیز طرف دعوی قرار دهد. اما اگر زیاندیده علیه مسبب حادثه دعوی کند، نیازی به طرف قرار دادن بیمهگر نیست. همچنین،
محکومیت تضامنی مسبب و
شرکت بیمه به پرداخت خسارت فاقد وجاهت قانونی است، مگر اینکه خواهان به دنبال محکومیت تضامنی باشد که در این صورت دعوی رد خواهد شد.
تاریخ نظریه: 1398/06/13
شماره نظریه: 7/98/798
شماره پرونده: 98-16/10-798 ح
خواهشمند است ارشاد فرمایید ب. ت. ب. مواد 3 و 4 قانون بیمه
شخص ثالث در تصادفات خسارتی مسئولیت بیمهگر و بیمهگذار در مقابل شخص زیان دیده آیا قائم مقامی بوده و بیمهگر قائم مقام بیمه گذار(شخص مقصر) در پرداخت خسارت م. ب. و زیاندیده حق طرح دعوی علیه مقصر را ندارد یا تضامنی بوده و هر دو در مقابل شخص زیاندیده مسئولیت تضامنی دارند و زیاندیده این اختیار را دارد که
دادخواست خود را منفردا یا مجتمعا علیه هر دو مطرح نماید.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
ب. ت. ب. مواد ب. ت. ب. مواد 3 و 4 قانون بیمه شخص ثالث، در تصادفات منتهی به خسارت آیا مسئولیت بیمهگر و بیمهگذار در مقابل شخص زیاندیده قائممقامی است و بیمهگر قائممقام بیمهگذار )شخص مقصر( در پرداخت خسارت محسوب میشود و زیاندیده حق طرح دعوی علیه مقصر را ندارد؛ یا این که هر دو در مقابل زیاندیده مسئولیت تضامنی دارند و زیاندیده اختیار دارد که دادخواست خود را منفردا یا مجتمعا علیه هر دو مطرح نماید؟
بازگشت به استعلام شماره /13/210 ح/ش/ 9027 مورخ 1398/4/31 به
شماره ثبت وارده 798 مورخ ، 1398/5/15 نظریه مشورتی این اداره کل به شرح زیر اعلام میگردد: -1 مستفاد از جمع مفاد بندهای »الف« و »ب« ماده 4 و
ماده 50 قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه مصوب 1395 که مبتنی بر اصول
دادرسی نیز میباشد، این است که اگر زیاندیده بخواهد حسب مورد علیه بیمهگر یا صندوق تأمین خسارتهای بدنی طرح دعوا کند، لزوماً باید مسبب حادثه را نیز طرف دعوا قرار دهد؛ اما عکس قضیه صادق نیست، یعنی اگر زیاندیده بخواهد علیه مسبب حادثه طرح دعوا کند، طرف دعوا قرار دادن بیمهگر یا صندوق تأمین خسارتهای بدنی )حسب مورد( لازم نیست. بنابراین دعوایی که به تنهایی علیه بیمهگر یا صندوق تأمین خسارتهای بدنی )بدون طرف قرار دادن مسبب حادثه( طرح شده باشد، به استناد بندهای »الف« و »ب« ماده 4 یاد شده قابلیت استماع ندارد اما دعوایی که به تنهایی علیه مسبب حادثه طرح شده، ب. ت. ب. ماده 50 این قانون قابلیت استماع دارد؛ اما حسب مورد؛ بیمهگر یا صندوق به عنوان مطلع باید دعوت شوند. -2 در فرضی که خواهان، دعوا را به طرفیت مسبب ورود زیان و شرکت بیمه یا صندوق تأمین خسارتهای بدنی مطرح نموده است، محکومیت مسبب و شرکت بیمه به پرداخت خسارت به صورت تضامنی ب. ت. ب. اصل عدم تضامن، علیالاصول فاقد وجاهت قانونی است و اگر مقصود خواهان محکومیت تضامنی آنها باشد به نظر میرسد، چنین دعوایی مردود است؛ اما اگر مقصود محکومیت تضامنی نباشد، طرف دعوا بودن مسبب به عنوان خوانده از جهت احراز ورود خسارت و استناد آن به وی و نیز تا حدودی که مشمول
قرارداد بیمه نمیباشد، قابل توجیه است. دکتر …