نظریه ٧/١٤٠٤/٦٥٨

شماره پرونده: ١٤٠٤-١١-٦٥٨ح استعلام: وضعیت حقوقی تقسیمی که خارج از دادگاه واقع شده و در میان ورثه فرد محجور وجود دارد، ب. ت. ب. رأی وحدت رویه شماره ٢٩/٥٩مورخ ١٣٦٠/١/١٥هیأت عمومی دیوان عالی کشور و ماده ٣١٣قانون امور حسبی مصوب ١٣١٩چگونه است؟ آیا این تقسیم باطل یا غیر نافذ است؟ در صورتی که غیر نافذ تلقی شود، توسط چه کسی و به موجب چه روندی میتواند آن را تنفیذ کرد؟ پاسخ: قانونگذار به لحاظ حفظ حقوق محجور و غایب مفقودالاثر و رعایت مصلحت آنها وفق قسمت اخیر ماده ٣١٣ قانون امور حسبی مصوب ،١٣١٩امر تقسیم توسط نمایندگان محجور یا غایب در دادگاه را ضروری دانسته است؛ بر این اساس و ب. ت. ب. ماده یاد شده و با لحاظ ملاک رأی وحدت رویه شماره ) (٢٩/٥٩مورخ ١٣٦٠/١/١٥هیأت عمومی دیوان عالی کشور که با تصریح به فلسفه ماده پیشگفته، حکم ماده اول قانون افراز و فروش املاک مشاع مصوب ١٣٥٧را به عنوان قانون عام مبنی بر صلاحیت واحد ثبتی محل برای افراز املاکی که جریان ثبتی آنها خاتمه یافته است، ناسخ ماده ٣١٣قانون امور حسبی مصوب ١٣١٩ندانسته است؛ در فرض سؤال که بدون رعایت الزام مندرج در ماده اخیر و با وجود فرد محجور در بین ورثه تقسیم ترکه صورت گرفته است، تقسیم صورتگرفته باطل و فاقد اثر است و بر این اساس، بحث از تنفیذ بعدی آن و روند تنفیذ آنگونه که در استعلام آمده است، منتفی است. دکتر … پور