دکترین
نکتهٔ فقهی: لزوم عقد صلح (صلح (فقه))
عقد صلح، از دو طرف لازم است و جز با اقاله یا خیار ، فسخ نمیشود؛ حتی در صلحی که فایده هبه
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): عقد صلح از هر دو طرف لازم است و تنها با اقاله یا وجود خیار فسخ میشود.
شاخه: مدنی
بخشهای دیگرِ همین مبحث 25
نکتهٔ فقهی: تعریف صلح (صلح (فقه))
«صلح» عبارت است از سازش و موافقت بر انجام کاری؛ مانند تملیک عین یا منفعتی یا اسقاط دین و یا حقی و شرط نیست پیشتر نزاعی واقع شده باشد.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): صلح عبارت است از سازش و موافقت بر انجام کاری، مانند تملیک عین یا منفعت، یا اسقاط دین یا حق، و لزوماً نیازی به وجود نزاع قبلی نیست.
شاخه: مدنی
نکتهٔ فقهی: عقد بودن صلح (صلح (فقه))
صلح عقدی است که مطلقاً به ایجاب و قبول احتیاج دارد، حتی در جایی که فایده ابراء و اسقاط را بدهد، بنابر اقوی.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): صلح یک عقد است و برای انعقاد آن به ایجاب و قبول نیاز دارد، حتی اگر نتیجه آن ابراء یا اسقاط حق باشد.
شاخه: مدنی
نکتهٔ فقهی: عدم اعتبار صیغه خاص در صلح (صلح (فقه))
در صلح، صیغه خاصی معتبر نیست، بلکه با هر لفظی که تسالم بر امری - از قبیل نقل یا قرارداد بین دو طرف صلح - را برساند، واقع میشود.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): برای صلح، صیغه خاصی معتبر نیست و با هر لفظی که دلالت بر توافق و قرارداد بین طرفین کند، واقع میشود.
شاخه: مدنی
نکتهٔ فقهی: جریان فضولی در صلح (صلح (فقه))
ظاهر آن است که فضولی بودن در صلح، حتی در جایی که به اسقاط دین یا حق تعلق یافته و مفید ابراء و اسقاطی باشد که فضولی در آنها راه ندارد، جاری میشود.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): فضولی بودن در صلح، حتی در مواردی که به اسقاط دین یا حق تعلق گیرد و مفید ابراء و اسقاطی باشد که فضولی در آنها راه ندارد، جاری است.
شاخه: مدنی
نکتهٔ فقهی: شرایط متصالحین (صلح (فقه))
شرایطی که در خریدار و فروشنده شرط است، در متصالحین (هم) شرط است؛ که عبارتاند از بلوغ و عقل و قصد و اختیار.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): شرایطی که برای خریدار و فروشنده لازم است، مانند بلوغ، عقل، قصد و اختیار، برای متصالحین نیز شرط است.
شاخه: مدنی
نکتهٔ فقهی: استقلال عقد صلح (صلح (فقه))
صلح، بهخودیخود، عقدی مستقل و عنوان جداگانهای است، پس احکام سایر عقود بر آن بار نمیشود و شرایط آنها در صلح جاری نمیباشد؛ هرچند که صلح فایده آنها را داشته باشد.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): صلح عقدی مستقل است و احکام و شرایط سایر عقود بر آن بار نمیشود، حتی اگر فایدهای مشابه آنها داشته باشد؛ بنابراین، خیارات مختص بیع یا شرایط خاص هبه در آن جاری نیست.
شاخه: مدنی
نکتهٔ فقهی: متعلق صلح (صلح (فقه))
متعلق صلح، یا عین است یا منفعت یا دین و یا حق؛ و بنابر همه فرضها یا با عوض است و یا بدون عوض؛ و بنابر اول، عوض آن یا عین است یا منفعت یا دین و یا حق، که این صورتها تمامش صحیح م. ب..
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): متعلق صلح میتواند عین، منفعت، دین یا حق باشد و در هر صورت میتواند با عوض یا بدون عوض واقع شود.
شاخه: مدنی
نکتهٔ فقهی: صلح بر انتفاع (صلح (فقه))
صلح بر مجرد انتفاع بردن از عین یا فضاء، صحیح است، مثل اینکه با کسی مصالحه کند که در خانه او سکونت نماید یا مدتی لباس او را بپوشد یا صلح کند بر اینکه تیرهای سقف ساختمانش روی دیوار او قرار گیرد، یا آب بارانش روی پشتبام او جاری شود یا ناودانش بر عرصه خانه او باشد و غیر از اینها، یا بر اینکه بالکنی در فضای ملک او قرار دهد یا شاخههای درختهایش در فضای زمین او باشد و غیر از اینها، پس همه اینها با عوض و بدون عوض صحیح است.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): صلح بر صرف انتفاع از عین یا فضا، مانند سکونت در خانه یا استفاده از لباس، یا قرار دادن سازهای در ملک دیگری، صحیح است، چه با عوض باشد و چه بدون عوض.
شاخه: مدنی
نکتهٔ فقهی: صلح بر حقوق قابل نقل و اسقاط (صلح (فقه))
صلح از حقوقی صحیح است که قابل نقل و اسقاط باشند؛ و حقی که قابل نقل و اسقاط نیست صلح از آن صحیح نمیباشد، مانند حق مطالبه دین، و حق رجوع در طلاق رجعی و حق رجوع در بذل، در باب خلع و غیر اینها.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): صلح فقط بر حقوقی صحیح است که قابلیت نقل و اسقاط داشته باشند و بر حقوق غیرقابل نقل و اسقاط، مانند حق مطالبه دین یا حق رجوع در طلاق رجعی، صحیح نیست.
شاخه: مدنی
نکتهٔ فقهی: صلح بر میوهها و سبزیجات قبل از وجود (صلح (فقه))
صلح بر میوهها و سبزیجات و غیر آنها قبل از وجودشان ولو نسبت به یک سال و بدون ضمیمه جایز است، اگرچه بیع آنها (به این صورت) جایز نمیباشد.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): صلح بر میوهها و سبزیجات و مانند آنها، حتی قبل از وجودشان و برای یک سال و بدون ضمیمه، جایز است، اگرچه بیع آنها در این حالت جایز نیست.
شاخه: مدنی
نکتهٔ فقهی: آثار صلح (صلح (فقه))
اگر صلح به عین یا منفعت تعلق گیرد، مفید انتقال آنها به متصالح میباشد، خواه با عوض باشد یا بدون عوض. و همچنین است اگر به دینی که بر ذمّه غیر طرف مصالحه است، یا به حقی که قابل انتقال است، تعلّق پیدا کند مانند حق تحجیر و حق اختصاص. و اگر به دینی که به ذمّه طرف مصالحه است تعلق بگیرد، سقوط آن را فایده میبخشد. و همچنین است اگر به حقی که قابل اسقاط و غیر قابل نقل است، تعلق بگیرد مانند حق شفعه و حق خیار.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): اگر صلح به عین یا منفعت تعلق گیرد، موجب انتقال آنها به متصالح میشود. اگر به دین بر ذمه غیر یا حق قابل انتقال تعلق گیرد، موجب انتقال است. اگر به دین بر ذمه طرف مصالحه تعلق گیرد، موجب سقوط آن است. اگر به حق قابل اسقاط و غیرقابل انتقال تعلق گیرد، موجب سقوط آن است.
شاخه: مدنی
صلح (فقه): تعریف صلح
«صلح» عبارت است از سازش و موافقت بر انجام کاری؛ مانند تملیک عین یا منفعتی یا اسقاط دین و یا حقی و شرط نیست پیشتر نزاعی واقع شده باشد.
منبع: تحریر الوسیله، ج۱، ص۵۶۱
صلح (فقه): عقد بودن صلح
صلح عقدی است که مطلقاً به ایجاب و قبول احتیاج دارد، حتی در جایی که فایده ابراء و اسقاط را بدهد، بنابر اقوی. پس ابراء دین و اسقاط حق اگرچه متوقف بر قبول نمیباشند، لیکن وقتی بهعنوان صلح واقع شوند، متوقف بر قبول میباشند. در صلح، صیغه خاصی معتبر نیست، بلکه با هر لفظی که تسالم بر امری - از قبیل نقل یا قرارداد بین دو طرف صلح - را برساند، واقع میشود. مانند «مصالحه کردم با تو در ازای خانه یا منفعت آن به فلان چیز» یا چیزی که آن را بفهماند. ظاهر آن است که فضولی بودن در صلح، حتی در جایی که به اسقاط دین یا حق تعلق یافته و مفید ابراء و اسقاطی باشد که فضولی در آنها راه ندارد، جاری میشود.
منبع: موسوعة الامام الخمینی، ج۲۲، تحریرالوسیلة، ج۱، ص۵۹۷، کتاب الصلح، مسالة۲، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۲، تحریرالوسیلة، ج۱، ص۵۹۷، کتاب الصلح، مسالة۳، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۲، تحریرالوسیلة، ج۱، ص۵۹۹، کتاب الصلح، مسالة۱۰، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش
صلح (فقه): شرایط متصالحین
شرایطی که در خریدار و فروشنده شرط است، در متصالحین (هم) شرط است؛ که عبارتاند از بلوغ و عقل و قصد و اختیار .
منبع: موسوعة الامام الخمینی، ج۲۲، تحریرالوسیلة، ج۱، ص۵۹۹، کتاب الصلح، مسالة۹، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش
صلح (فقه): عقد مستقل بودن صلح
صلح، بهخودیخود، عقدی مستقل و عنوان جداگانهای است، پس احکام سایر عقود بر آن بار نمیشود و شرایط آنها در صلح جاری نمیباشد؛ هرچند که صلح فایده آنها را داشته باشد. پس صلحی که فایده بیع را بدهد، احکام و شرایط بیع بر آن بار نمیشود؛ بنابراین، نه خیارات مختص به بیع، مانند خیار مجلس و خیار حیوان و نه شفعه، در آن جاری نمیشود. و درصورتیکه به معاوضه طلا و نقره متعلق شود، قبض عوض و معوض در آن شرط نیست. و صلحی که فایده هبه را افاده کند در آن قبض عین معتبر نیست، چنان که در هبه معتبر است، و به همین صورت.
منبع: موسوعة الامام الخمینی، ج۲۲، تحریرالوسیلة، ج۱، ص۵۹۷، کتاب الصلح، مسالة۱، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش
صلح (فقه): اقسام صلح
صلح ممکن است در مقابل عوضی یا بدون آن انجام گیرد. صلحی را که در مقابل عوض انجام میگیرد «صلح معوّض» مینامند و صلحی که بدون عوض باشد «صلح غیر معوّض» نام دارد.
صلح (فقه): متعلق صلح
متعلق صلح، یا عین است یا منفعت یا دین و یا حق؛ و بنابر همه فرضها یا با عوض است و یا بدون عوض؛ و بنابر اول، عوض آن یا عین است یا منفعت یا دین و یا حق، که این صورتها تمامش صحیح م. ب.. صلح بر مجرد انتفاع بردن از عین یا فضاء، صحیح است، مثل اینکه با کسی مصالحه کند که در خانه او سکونت نماید یا مدتی لباس او را بپوشد یا صلح کند بر اینکه تیرهای سقف ساختمانش روی دیوار او قرار گیرد، یا آب بارانش روی پشتبام او جاری شود یا ناودانش بر عرصه خانه او باشد و غیر از اینها، یا بر اینکه بالکنی در فضای ملک او قرار دهد یا شاخههای درختهایش در فضای زمین او باشد و غیر از اینها، پس همه اینها با عوض و بدون عوض صحیح است.
صلح از حقوقی صحیح است که قابل نقل و اسقاط باشند؛ و حقی که قابل نقل و اسقاط نیست صلح از آن صحیح نمیباشد، مانند حق مطالبه دین، و حق رجوع در طلاق رجعی و حق رجوع در بذل، در باب خلع و غیر اینها. صلح بر میوهها و سبزیجات و غیر آنها قبل از وجودشان ولو نسبت به یک سال و بدون ضمیمه جایز است، اگرچه بیع آنها (به این صورت) جایز نمیباشد.
منبع: موسوعة الامام الخمینی، ج۲۲، تحریرالوسیلة، ج۱، ص۵۹۸، کتاب الصلح، مسالة۵، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۲، تحریرالوسیلة، ج۱، ص۵۹۸، کتاب الصلح، مسالة۷، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۲، تحریرالوسیلة، ج۱، ص۵۹۹، کتاب الصلح، مسالة۸، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۲، تحریرالوسیلة، ج۱، ص۵۹۹، کتاب الصلح، مسالة۱۱، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش
صلح (فقه): فایده صلح
اگر صلح به عین یا منفعت تعلق گیرد، مفید انتقال آنها به متصالح میباشد، خواه با عوض باشد یا بدون عوض. و همچنین است اگر به دینی که بر ذمّه غیر طرف مصالحه است، یا به حقی که قابل انتقال است، تعلّق پیدا کند مانند حق تحجیر و حق اختصاص. و اگر به دینی که به ذمّه طرف مصالحه است تعلق بگیرد، سقوط آن را فایده میبخشد. و همچنین است اگر به حقی که قابل اسقاط و غیر قابل نقل است، تعلق بگیرد مانند حق شفعه و حق خیار.
منبع: موسوعة الامام الخمینی، ج۲۲، تحریرالوسیلة، ج۱، ص۵۹۸، کتاب الصلح، مسالة۶، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش
صلح (فقه): عقد لازم بودن صلح
عقد صلح، از دو طرف لازم است و جز با اقاله یا خیار ، فسخ نمیشود؛ حتی در صلحی که فایده هبه جایز را داشته باشد. و ظاهر آن است که تمام خیارات در آن جاری میشود، مگر خیار مجلس و حیوان و تاخیر ، که این سه خیار اختصاص به بیع دارند. و در ثبوت ارش درصورتیکه در عین مورد صلح یا عوض آن، عیبی ظاهر شود، اشکال است، بلکه ثابت نبودن آن خالی از قوت نیست. چنان که اقوی آن است که، از جهت احداث السنه (بیماریهایی که در مملوک تا یک سال باعث فسخ میشود) رد ثابت نیست.
منبع: موسوعة الامام الخمینی، ج۲۲، تحریرالوسیلة، ج۱، ص۵۹۸، کتاب الصلح، مسالة۴، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش
صلح (فقه): شرط صحّت صلح
هر دو صلح(معوّض و غیر معوّض)، (اگر با شروط مقررّ انجام گیرد) صحیح است، مگر این که حلالی را حرام و یا حرامی را حلال کند، همچنان که در حدیثی از پیامبر اکرم صلوات الله علیه میخوانیم: «.. وَ الصُّلْحُ جائِزٌ بَیْنَ الْمُسْلِمینَ الَّا صُلْحاً احَلَّ حَراماً اوْ حَرَّمَ حَلالًا؛ هر نوع صلحی در بین مسلمانان جایز است، مگر صلحی که موجب حلال شدن حرام یا حرام شدن حلالی گردد. » بنابراین، صلحی که بر خلاف دستورات دینی و یا بر خلاف مصالح مسلمانان باشد صحیح نیست.
منبع: تحریر الوسیله، ج۱، ص۵۶۲، مسأله۵ · وسائل الشیعه، ج۱۸، ص۴۴۳
صلح (فقه): صلح کردن به کمتر از مقدار واقعی طلب
اگر کسی مقدار بدهی خود را بداند و طلبکار او نداند، چنانچه طلبکار، طلب خ. ر. ب. کمتر از مقداری که هست، صلح کند، صحیح نیست و بدهکار نسبت به مقدار اضافی مدیون است، مگر این که مقدار بدهی خ. ر. ب. او بگوید و او راضی شود یا چنان باشد که اگر مقدار طلب خود را هم میدانست، باز هم به این صلح راضی بود.
منبع: تحریر الوسیله، ج۱، ص۵۶۳، مسأله۱۳
نکتهٔ فقهی: عدم نیاز به صیغه خاص در صلح (صلح (فقه))
در صلح، صیغه خاصی معتبر نیست، بلکه با هر لفظی که تسالم بر امری - از قبیل نقل یا قرارداد بین دو طرف صلح - را برساند، واقع میشود.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): در عقد صلح، صیغه خاصی لازم نیست و هر لفظی که نشاندهنده توافق بر نقل یا قرارداد بین طرفین باشد، برای انعقاد آن کافی است.
شاخه: مدنی
نکتهٔ فقهی: جواز صلح بر میوهها و سبزیجات قبل از وجود (صلح (فقه))
صلح بر میوهها و سبزیجات و غیر آنها قبل از وجودشان ولو نسبت به یک سال و بدون ضمیمه جایز است، اگرچه بیع آنها (به این صورت) جایز نمیباشد.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): صلح بر میوهها و سبزیجات و مانند آن، حتی قبل از وجودشان و برای یک سال و بدون ضمیمه، جایز است، اگرچه بیع آنها در این حالت جایز نیست.
شاخه: مدنی
نکتهٔ فقهی: شرایط متصالحین (صلح (فقه))
شرایطی که در خریدار و فروشنده شرط است، در متصالحین (هم) شرط است؛ که عبارتاند از بلوغ و عقل و قصد و اختیار .
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): شرایطی مانند بلوغ، عقل، قصد و اختیار که در خریدار و فروشنده لازم است، در طرفین صلح (متصالحین) نیز شرط است.
شاخه: مدنی
نکتهٔ فقهی: شرط صحت صلح بر حقوق (صلح (فقه))
صلح از حقوقی صحیح است که قابل نقل و اسقاط باشند؛ و حقی که قابل نقل و اسقاط نیست صلح از آن صحیح نمیباشد، مانند حق مطالبه دین، و حق رجوع در طلاق رجعی و حق رجوع در بذل، در باب خلع و غیر اینها.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): صلح فقط بر حقوقی صحیح است که قابلیت نقل و اسقاط داشته باشند؛ حقوقی که قابل نقل و اسقاط نیستند، مانند حق مطالبه دین یا حق رجوع در طلاق رجعی، صلح بر آنها صحیح نیست.
شاخه: مدنی
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
