دلالت وضعی لفظی

اصول فقه: دلالتی که به وسیله لفظ و به پشتوانه وضع واژه برای معنایی معین ایجاد می‌شود. هنگامی که متکلم لفظی را به کار می‌برد، ذهن به دلیل وضع لفظ برای آن معنا، متوجه مراد می‌گردد. مثال: استفاده از واژه «عین» در قرارداد و دلالت آن بر مال معین، نمونه دلالت وضعی لفظی است.