اراضی
جستجوی «اراضی» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
ثبت: زمین‌ها و املاک. در حقوق ثبت، به زمینهای کشاورزی، بایر یا دایر گفته می‌شود که دارای وضعیتِ حقوقیِ خاصی هستند. مثال: «اراضی ملی قابل تملک توسط اشخاص نیست.»
در روابطِ واژه‌های دیگر
اراضی جنگلی (هم‌خانواده) · دیوارکشی اراضی کشاورزی (هم‌خانواده)
نام‌های دیگر
مفاهیمِ مرتبط
ملک · ثبت · زمین · موات · کشاورزی
ترکیب‌های ثبت‌شده
اراضی‌بایر · اراضی جنگلی · اراضی‌دایر · اراضی ملی · اراضی‌موات · کاربری‌اراضی · احیای اراضی موات · دیوارکشی اراضی کشاورزی · تفکیک غیرمجاز اراضی کشاورزی · رفع تصرف از اراضی ملی · تغییر کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها
واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.
معنای لغوی و دانشنامه‌ای
لغت‌نامهٔ دهخدا
اراضی. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ ارض. اراضی. [ اَ ] ( اِخ ) از بلوکات قم ، و عده قرای آن 15 و جمعیت 3000 تن است. رجوع به جغرافیای سیاسی تألیف کیهان ص 394 و 396 شود.
فرهنگ معین
( اَ ) [ ع . ] ( اِ. ) جِ اَرض . ۱ - زمین ها. ۲ - زمین های دایر و مزروع . ، ~ موات زمین - هایی که دایر نباشد و مالکی نداشته باشد. ،~ ِ عُشر زمین هایی که موقع گرفتن مالیات مساحت آن منظور نمی شود. ، ~ بایر زمین هایی که در آن ها کشت و زرع و آبادی نبا
منبع: دیکشنری آبادیس
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم