اصل آزادی قراردادها
جستجوی «اصل آزادی قراردادها» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
مدنی: اصل آزادی قراردادها قاعده‌ای است که به موجب آن اشخاص می‌توانند هر قراردادی را با هر شرایطی که مایلند (به شرط عدم مخالفت با قوانین آمره، نظم عمومی و اخلاق حسنه) با یکدیگر منعقد کنند. این اصل بر مبنای حاد اراده و ماده ۱۰ قانون مدنی استوار است. طرفین در تعیین محتوا و شروط قرارداد آزادند. مثال: دو نفر قراردادی را برای شراکت در کاری با شرایط خاص خود تنظیم می‌کنند که در قانون نامی از آن برده نشده است.
روابطِ واژه
- هم‌معنی نزدیک
- حاکمیت اراده
- نوعی از
- اصل حقوق قراردادها
- معنا
- اشخاص می‌توانند قراردادهای خصوصیِ خود را منعقد کنند، مشروط بر آن‌که مخالف صریح قانون، نظم عمومی و اخلاق حسنه نباشد
- اثر
- امکان ایجاد قراردادهای نامعین در کنار عقود معین قانون مدنی
- مفاهیم نزدیک
- مادهٔ ۱۰ قانون مدنی، قرارداد خصوصی، نظم عمومی
- مقابل
- قرارداد مخالف قانون
- هم‌خانواده
- آزادی، قرارداد، اراده
نقشهٔ روابط
نام‌های دیگر
مفاهیمِ مرتبط
قرارداد · ماده ۱۰ قانون مدنی · قوانین آمره · نظم عمومی · اراده
ترکیب‌های ثبت‌شده
واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.
تعریف
اصل آزادی قرارداد (به انگلیسی principle of Freedom of contract) یکی از مهم‌ترین اصول و قواعد حاکم بر حقوق قراردادها در حقوق خصوصی است که در آن افراد و گروه‌های خصوصی را برای ایجاد قرارداد و بدون محدودیت دولت مجاز می‌داند. از طریق آزادی قراردادها، افراد دارای آزادی کلی هستند و می‌توانند انتخاب کنند که چه قراردادی را یا چه کسی و با چه شروطی منعقد کنند. اجرای این اصل در دایره حقوق خصوصی است و در حقوق عمومی نظیر مقررات دولتی مانند قوانین حداقل دستمزد، صلاحیت و اختیارات مقامات عمومی، قوانین رقابت، مجازات اقتصادی و … جاری نمی‌شود. در حالی که اصل آزادی اراده آزاد، سنگ بنای حقوق قراردادها در انگلستان و سایر نظام‌های حقوقی کامن لا است، اما برای جلوگیری از سوء استفاده و حمایت از طرف‌های آسیب‌پذیر، مشمول محدودیت‌ها و استثنائاتی مانند رعایت انصاف است.
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم