اعتراف
جستجوی «اعتراف» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
کیفری: اقرار متهم به ارتکاب جرم خویش در نزد مقامات قضایی یا ضابطان دادگستری است. اعتراف یکی از قوی‌ترین ادله اثبات جرم در امور کیفری محسوب می‌شود، مشروط بر اینکه با اراده آزاد و بدون اکراه انجام گیرد. اعتراف در دادگاه صالح می‌تواند مبنای صدور حکم محکومیت قرار گیرد. مثال: متهم در جلسه دادگاه به سرقت از منزل اعتراف کرد.
روابطِ واژه
- هم‌معنی نزدیک
- اقرار کیفری
- نوعی از
- اقرار نسبت به ارتکاب رفتار مجرمانه
- صادرکننده
- متهم
- موضوع
- تمام یا بخشی از عناصر اتهام
- اثر
- در صورت ارادی‌بودن و رعایت شرایط، می‌تواند دلیل یا قرینهٔ اثباتی باشد
- مفاهیم نزدیک
- اقرار، بازجویی، حق سکوت
- مقابل
- انکار اتهام
- هم‌خانواده
- اعتراف، معترف، اعتراف‌نامه
نقشهٔ روابط
در روابطِ واژه‌های دیگر
اقرار کیفری (مفاهیم نزدیک) · اقرار کیفری (هم‌خانواده)
نام‌های دیگر
مفاهیمِ مرتبط
اقرار · متهم · بازجویی · ادله اثبات دعوا · شکنجه ممنوع
تعریف
اعتراف (به انگلیسی: Confession) بیانیه‌ای است - که توسط یک فرد یا گروهی از افراد بیان می‌شود - در تأیید برخی واقعیت‌های شخصی که شخص (یا گروه) ظاهراً ترجیح می‌دهد پنهان بماند. این اصطلاح فرض می‌کند که گوینده اطلاعاتی را ارائه می‌کند که معتقد است طرف مقابل پیش از آن آگاه نیست، و اغلب با اعتراف به یک اشتباه اخلاقی یا قانونی همراه است.
منبع: ویکی‌پدیا — اعتراف (CC BY-SA 4.0)
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم