اعتصاب
جستجوی «اعتصاب» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
کار: خودداری دسته‌جمعی و هماهنگ کارگران یا کارکنان از انجام کار با هدف احقاق حقوق صنفی، شغلی یا اقتصادی است. این اقدام معمولاً در برابر کارفرما یا دولت صورت می‌گیرد. قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در شرایط خاصی و با رعایت اصول کلی، اعتصاب را تا جایی که مخل مبانی نظام نباشد به رسمیت می‌شناسد. مثال: کارگران کارخانه در اعتراض به عدم پرداخت معوقات حقوقی دست به اعتصاب زدند.
نام‌های دیگر
اعتصاب کارگری · دست از کار کشیدن
مفاهیمِ مرتبط
قانون کار · کارگر · کارفرما · سندیکا · اختلافات کارگری
تعریف
اعتصاب به معنی توقف موقت و هدفمند کار توسط گروهی از کارکنان و مردم به منظور بیان اعتراض یا تحمیل یک تقاضا است. در اعتصاب اقدام علیه کارفرمایان انجام می‌گیرد؛ و در نهایت ممکن است کارگران و مدیران وارد «ستیز اجتماعی» شوند. به‌بیان دیگر اعتصاب یعنی دست از کار کشیدن کارگران یا همه کارکنان و کارگزاران یک واحد اقتصادی یا دستگاه اداری و خدماتی برای دریافت حقوق یا دستمزد بیشتر یا امتیازات شغلی بیشتر از کارفرما یا دولت. اعتصاب کارگران معمولاً برای افزایش دستمزد، بهتر شدن وضع کار، یا کاستن از ساعت‌های کار است.
منبع: ویکی‌پدیا — اعتصاب (CC BY-SA 4.0)
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم