اعسار محالعلیه
جستجوی «اعسار محالعلیه» در متنِ قوانین، آرا و نظریات · در 2 سند دیده شده
معنی و توضیح
مدنی: وضعیتی که در آن محالعلیه (کسی که حواله به عهده اوست) توانایی مالی برای پرداخت دین را ندارد. این وضعیت میتواند موجب حق فسخ برای محتال (طلبکار) شود. مثال: اگر طلبکار متوجه شود شخصی که حواله به نام او صادر شده، ورشکسته یا معسر است، میتواند حواله را فسخ کند.
روابطِ واژه
- هممعنی نزدیک
- ناتوانی مالی شخص ثالثِ پرداختکننده
- نوعی از
- وضعیت مؤثر در حواله
- قاعده
- ملائت محالعلیه شرط صحت حواله نیست
- اثر ویژه
- اگر محالعلیه هنگام حواله معسر باشد و محتال از آن بیخبر باشد، محتال حق فسخ حواله و رجوع به محیل را دارد
- مفاهیم نزدیک
- خیار فسخ، محتال، رجوع به محیل
- مقابل
- ملائت یا توانگری محالعلیه
- همخانواده
- اعسار، معسر، یسار. مادهٔ ۷۲۹ این حق را برای محتالِ جاهل پیشبینی کرده است
نقشهٔ روابط
نامهای دیگر
مفاهیمِ مرتبط
حواله · محالعلیه · محتال · فسخ · اعسار
ترکیبهای ثبتشده
واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی میکند.
اسنادی که این واژه در آنهاست
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم
