افشاگر
جستجوی «افشاگر» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
کیفری: شخصی که به صورت آگاهانه اقدام به فاش کردن تخلفات، فسادهای مالی، اداری یا امنیتی یک سازمان یا مقام مسئول می‌کند. در حقوق مدرن، حمایت از افشاگران فساد برای مبارزه با جرایم کلان اقتصادی امری ضروری شناخته می‌شود، هرچند قوانین داخلی حمایت‌های خاص خود را دارد. مثال: افشاگر پرونده فساد مالی، اطلاعات حساب‌ها را به مراجع نظارتی داد.
نام‌های دیگر
مفاهیمِ مرتبط
فساد اداری · افشاگری · سوت‌زنی · بازرس · جرم
تعریف
افشاگر یا خبرده یا خبربر (به انگلیسی: whistle-blower) به کسی گفته می‌شود که افکار عمومی یا مقامات صلاحیت‌دار را از وجود فرد (یا افراد) نادرست‌کار یا فعالیت‌های نادرست‌کارانه در بخش دولتی، عمومی، یا خصوصی آگاه می‌کند. فعالیت‌های نادرست‌کارانه طیف گسترده‌ای از کارهای غیرقانونی، زیر پا گذاشتن مقررات، و تهدید منافع عمومی یا خصوصی، مثل، تقلب و فساد مالی را در بر می‌گیرد.
منبع: ویکی‌پدیا — افشاگر (CC BY-SA 4.0)
معنای لغوی و دانشنامه‌ای
لغت‌نامهٔ دهخدا
افشاگر. [ اِ گ َ ] ( ص مرکب ) آشکارکننده. ( آنندراج ) : اگرآهی کنم افشاگر صد راز میگردد اگر مژگان زنم بر هم پر پرواز میگردد.اسیر ( از آنندراج ).
منبع: دیکشنری آبادیس
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم