اقارب
جستجوی «اقارب» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
خانواده: جمع اقرب، به معنای خویشاوندان و بستگان خونی یا سببی شخص است. در حقوق خانواده، انفاق به اقارب (مانند فرزندان، پدر و مادر) در صورت نیازمندی آن‌ها و تمکن منفق، از تکالیف قانونی است. حدود اقارب مستحق نفقه در قانون مشخص شده است. مثال: پرداخت نفقه به اقارب نیازمند در صورت داشتن استطاعت مالی واجب است.
نام‌های دیگر
خویشاوندان · بستگان · عیال و اقارب
مفاهیمِ مرتبط
نفقه · خویشاوند · حقوق خانواده · تمکن · قرابت
معنای لغوی و دانشنامه‌ای
لغت‌نامهٔ دهخدا
اقارب. [ اَ رِ ] ( ع ص ، اِ ) ج ِ قریب. || ج ِ اقرب. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). نزدیکان و خویشان. ( غیاث اللغات ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). خویشان و برادران و تبارنزدیکتر به نسب از جانب پدران. ( ناظم الاطباء ). خویشان و نزدیکان در نسب خواه از طرف پدر باشند یا مادر.( ناظم الاطباء ) : فضله مکارم ایشان به ارامل و پیران و اقارب و جیران میرسد. ( گلستان سعدی ). - امثال : الاقارب کالعقارب ؛ نزدیکان چون عقربند ( در گزندگی )؛ از ماست که بر ماست.
فرهنگ معین
(اَ رِ ) [ ع . ] (ص . اِ. ) جِ اقرب ، خویشان ، نزدیکان .
فرهنگ عمید
١. = اقرب ۲. خویشان، بستگان، نزدیکان.
منبع: دیکشنری آبادیس
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم