اقلیت
جستجوی «اقلیت» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
بینالملل: گروهی از افراد جامعه که از نظر تعداد کمتر از جمعیت غالب هستند و دارای ویژگیهای مذهبی، زبانی، نژادی یا قومی مشترک میباشند. قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران حقوق اقلیتهای دینی شناختهشده را محترم شمرده و برای آنها نمایندگانی در مجلس پیشبینی کرده است. مثال: حقوق اقلیتهای دینی در چارچوب قوانین جمهوری اسلامی ایران حمایت میشود.
نامهای دیگر
مفاهیمِ مرتبط
حقوق بشر · قانون اساسی · اقلیتهای دینی · شهروندی · تبعیض
تعریف
اقلیت یا گروه اقلیت، اشاره به دستهای از افراد است که متفاوت از اکثریتِ جامعهای هستند که عمدهٔ قدرت اجتماعی را در دست دارند. در چنین شرایطی، اکثریت ممکن است مواضعِ اکثریتیِ خود را بهشکلِ قانون نیز تعریف کرده باشد. تفاوتهایی که اقلیت در یک جامعه را میسازند میتوان در ویژگیهای انسانی از جمله قومیت، نژاد، مذهب، طبقه اجتماعی، جنسیت، ثروت، سلامت یا گرایش جنسی افراد جستوجو کرد. اعضای اقلیت اکثراً توسط دیگران مورد تبعیض قرار میگیرند و در وضع نامناسبتری قرار دارند. اعضای گروه اقلیت عموماً سهم کمتری از مزیتهای اجتماعی چون قدرت، ثروت و احترام را دارند. گروه اقلیت یک مفهوم جامعهشناسی و نتیجهٔ تفاوتها است. در علوم اجتماعی، اصطلاح «اقلیت» گاهی برای توصیف روابط قدرت اجتماعی میانِ گروه فرادست و فرودست بهکار میرود و نشان دهندهٔ «تفاوت جمعیتی» در درون یک جمعیت است. کنشگران اجتماعی ممکن است در طیف گستردهای از مسائل از زبانِ حقوق اقلیتها از جمله حقوق دانشجویان، حمایت از حقوق مصرفکننده، حقوق زنان، حقوق کودکان و حقوق جانوران استفاده کنند. از نظر آماری اقلیت به دو دسته تقسیم میشود؛ اقلیت بزرگ و اقلیت کوچک. اقلیت بزرگ به اقلیتی گفته میشود که از نظر آماری و درصدی نزدیک به اکثریت باشد. اقلیت کوچک نیز به اقلیتی گفته میشود که از نظر آماری و درصدی تفاوت زیادی با اکثریت داشته باشد. اما اقلیتها در مفهوم جامعهشناسی به چند دسته تقسیم میشوند، از جمله؛ اقلیتهای قومی و نژادی، اقلیتهای جنسی، اقلیتهای دینی و مذهبی، اقلیتهای عقیدتی و سیاسی و سایر گروههایی که در مفهوم جامعهشناسی دارای مشخصات گروه اقلیت باشند.
منبع: ویکیپدیا — اقلیت (CC BY-SA 4.0)
معنای لغوی و دانشنامهای
لغتنامهٔ دهخدا
اقلیت. [ اَ ق َل ْ لی ی َ ] ( ع مص جعلی ، اِمص ، اِ ) اندک بودن. اندکی کم بودن. قسمت کمتر، مقابل اکثریت. - اقلیت پارلمانی ؛ عده ای از نمایندگان که با برنامه های دولت موافق نباشند و عدّه آنان به آن اندازه نرسد که رأی ایشان بتواند دولت را ساقط کند. - اقلیت مذهبی ؛ گروهی اندک از مردم یک کشور یا یک شهر که پیرو دین یا کیشی مخالف عامه مردم آن شهر یا کشور باشند.
فرهنگ معین
(اَ قَ یَّ ) [ ع . ] (مص جع . ) ۱ - کم بودن . ۲ - قسمت کمتر، بخش کمتر. ۳ - گروهی از افراد یک کشور یا یک شهر که دین یا نژادشان با اکثریت مردم آن جا فرق داشته باشد.
فرهنگ عمید
۱. کم بودن. ۲. (اسم ) جمعیت یا گروهی که دارای نژاد، مذهب، یا آداب و رسوم خاصی باشند و نسبت به عموم مردم تعدادشان کم باشد.
منبع: دیکشنری آبادیس
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم
