بهره‌بردار

معادل‌ها و هستی‌شناسیِ واژه

تعریف: شخصِ حقیقی یا حقوقی که حقِ استفاده و انتفاع از مال یا منبعی را (معمولاً بر اساسِ قرارداد) داراست.
انگلیسی: Operator / User / Beneficiary
فرانسوی: Exploitant / Utilisateur
آلمانی: Betreiber / Nutzer
عربی: مستغل / منتفع
فقهی: منتفع (کسی که حقِ انتفاع دارد)
مترادف: بهره‌مند، استفاده‌کننده
متضاد: مالک (در برخی موارد)، واگذارنده
اعم: ذی‌نفع
اخص: بهره‌بردارِ معدن، بهره‌بردارِ جنگل
ریشه‌شناسی: از «بهره» (فارسی) و «بردار» (از مصدرِ برداشتن).

جستجوی «بهره‌بردار» در متنِ قوانین، آرا و نظریات · در 2748 سند دیده شده

معنی و توضیح

مدنی: شخصی است حقیقی یا حقوقی که به موجب قرارداد، قانون یا اذن، حق استفاده و انتفاع از مال یا تأسیسات متعلق به دیگری را داراست. این شخص معمولاً مسئولیت نگهداری و بهره‌برداری استاندارد از مال مورد نظر را بر عهده دارد. مثال: شرکت بهره‌بردار مترو مسئولیت اداره و خدمات‌رسانی در خطوط ریلی را بر عهده دارد.

در روابطِ واژه‌های دیگر

حق‌الامتیاز (پرداخت‌کننده) · مرتع‌دار (هم‌خانواده) · بهره‌برداری کشاورزی (هم‌خانواده) · بهره‌بردار کشاورزی (هم‌خانواده) · مستوفی (هم‌معنی نزدیک)

نام‌های دیگر

انتفاع‌برنده · کاربر

مفاهیمِ مرتبط

بهره‌برداری · حق انتفاع · اجاره · اذن · مال

ترکیب‌های ثبت‌شده

بهره‌بردار · بهره‌بردار کشاورزی

واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.

اسنادی که این واژه در آن‌هاست

همهٔ نتایج در جستجو

معنای لغوی و دانشنامه‌ای

فرهنگ عمید

ویژگی کسی که از درآمد ملک یا مزرعه یا کارخانه سود و بهره برمی دارد.

منبع: دیکشنری آبادیس

آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم