حرام
جستجوی «حرام» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
کسب: حکم کسب: حرام کسب حرام عبارت است از کسب از راه، حرام مانند کسب از راه غنا و آوازخوانی یا شراب درست کردن.
ترمینولوژی حقوق، ص 278: در لغت بمعنی ممنوع است و در ماههای (دوالقعده - ذوالحجه - محرم - رجب) جنگ ممنوع بود (البته با اجانبی که در این مدت» جنگ را در مقررات خود ممنوع می‌دانستند.) حرام که با حلال بکار رود شامل الزامات تحلیل) حرام) ۱ فقه) تراضی و توافقی که بموجب آن. امر مصنوعی مورد تعهد فعل قرار گیرد مانند اینکه تعهد کند که مال ) (غیر را سرقت کند این تعهد باطل است (الصلح جایز بین المسلمین الاصلحا احل حراما
در روابطِ واژه‌های دیگر
ماههای حرام (هم‌خانواده)
نام‌های دیگر
زیرمجموعه‌ها و اقسام
حرام اصلی · حرام تبعی · حرام تخییری · حرام تعلیقی · حرام تعیینی · حرام تنجیزی · حرام عینی · حرام غیر ارتباطی · حرام غیری · حرام مشروط · حرام مطلق · حرام نفسی · حرام کفائی
مفهومِ کلی‌تر
مفاهیمِ مرتبط
ترکیب‌های ثبت‌شده
واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.
تعریف
حرام به عربی به فارسی ناروا در لغت به معنای ناروا شدن و ممنوع کردن چیزی است یا که در این دنیا و آن دنیا استفاده نشود و در اصطلاح فقه اسلام، عملی است که ترک آن بر مکلَف لازم و انجامش عذاب دارد. مانند: دروغ.
منبع: ویکی‌پدیا — حرام (CC BY-SA 4.0)
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم