حق مالکیت
جستجوی «حق مالکیت» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
ترمینولوژی حقوق، ص 291: اختیار قانونی شخص معین بر اشیاء یا اموال یا اشخاص دیگر. (رک. ملک) حق مالی ۱ ۱ مدنی - فقه) حقی است که متعلق آن مال است خواه آن مال عین باشد خواه دین خواه منفعت خواه انتفاع و ) خواه حق (مانند حق تحجیر) این اصطلاح در مقابل حق غیرمالی بکار می رود مانند حق هریک از زوجین بر دیگری در حقوق زوجیت (شق پنجم ماده ۱۴۳ آیین دادرسی مدنی) وهمچنین است حق انتخاب نمایندگان حق متزلزل 1 مدنی - فقه) حق از هر سبب که ناشی شود ممکن است در همان زمان که بوجود آمده است جهت تزلزلی ) برای آن وجود داشته باشد دراینصورت آنرا حق متزلزل گویند و جهت تزلزل را گاهی قانون راسا بوجود می آورد (مانند تزلزل ناشی از خیار مجلس) وگاهی هم خود شخص بوجود می آورد مانند تزلزل ناشی از شرط خیار وتعلیق عقد.
نامهای دیگر
زیرمجموعهها و اقسام
مفهومِ کلیتر
مفاهیمِ مرتبط
ترکیبهای ثبتشده
واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی میکند.
تعریف
حق مالکیت معمولاً به عنوان یک حق حقوق بشری برای اشخاص حقیقی طبقهبندی میشود. به رسمیت شناختن کلی از حق مالکیت خصوصی به ندرت یافت میشود. حق مالکیت در ماده ۱۷ اعلامیه جهانی حقوق بشر ۱۹۴۸ مشخص شدهاست. اما در میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی ۱۹۶۶ یا در میثاق بینالمللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی ۱۹۶۶ به رسمیت شناخته نشدهاست. کنوانسیون اروپایی حقوق بشر ۱۹۵۰ حقی را برای یک شخص حقیقی یا حقوقی برای «تفاوت مسالمت آمیز از دارایی خود»، مشروط به «منافع عمومی یا تضمین پرداخت مالیات» به رسمیت میشناسد.
منبع: ویکیپدیا — حق مالکیت (CC BY-SA 4.0)
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم
