رأی بدوی

معادل‌ها و هستی‌شناسیِ واژه

تعریف: رأیی که در مرحله نخستین رسیدگی توسط دادگاه بدوی صادر می‌شود و هنوز قطعی نشده است.
انگلیسی: First instance judgment / Trial court judgment
فرانسوی: Jugement de première instance
آلمانی: Erstinstanzliches Urteil
عربی: الحکم الابتدائي
مترادف: حکم بدوی
متضاد: رأی قطعی، رأی تجدیدنظر
اعم: رأی قضایی
ریشه‌شناسی: «رأی» از عربی و «بدوی» از عربی (بَدوی) به معنای آغازین.

#رأی_بدوی #تجدیدنظر #رسیدگی #اعتراض #رای_صادره #مطالبه_وجه #قطعیت_رأی #بدوی #دادگاه_نخستین

جستجوی «رأی بدوی» در متنِ قوانین، آرا و نظریات · در 10764 سند دیده شده

معنی و توضیح

آیین دادرسی: حکمی یا قراری است که توسط دادگاه نخستین (بدوی) پس از رسیدگی به دعوا صادر می‌شود. این رأی اصولاً قابل اعتراض در مرجع بالاتر (تجدیدنظر) است. مثال: رأی صادره توسط شعبه دادگاه حقوقی شهرستان در خصوص دعوای مطالبه وجه.

روابطِ واژه

هم‌معنی نزدیک: تصمیم مرحلهٔ نخست
نوعی از: رأی دادگاه نخستین
موضوع: ماهیت یا جریان دعوا
اثر: در صورت قابلیت و طرح به‌موقع تجدیدنظر، قابل بازبینی در دادگاه تجدیدنظر است
مفاهیم نزدیک: دادگاه بدوی، تجدیدنظرخواهی، قطعیت
مقابل: رأی تجدیدنظر
هم‌خانواده: بدوی، ابتدا، رأی

نقشهٔ روابط

هم‌معنی نزدیکعام‌تر / نوعی ازموضوعمفاهیم نزدیکمقابلهم‌خانواده

در روابطِ واژه‌های دیگر

رأی کمیسیون ماده ۱۰۰ (مفاهیم نزدیک) · تجدیدنظرخواه (مفاهیم نزدیک) · تجدیدنظرخوانده (مفاهیم نزدیک) · رأی تجدیدنظر (مفاهیم نزدیک) · رأی تجدیدنظر (مقابل)

نام‌های دیگر

حکم بدوی · رأی ماهوی بدوی

مفاهیمِ مرتبط

دادگاه بدوی · تجدیدنظرخواهی · دادخواست · محکوم‌علیه · خواهان

ترکیب‌های ثبت‌شده

رأی بدوی

واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.

اسنادی که این واژه در آن‌هاست

همهٔ نتایج در جستجو

آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم