عطایا
جستجوی «عطایا» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
مدنی: جمع عطیه، به معنای اموال یا اشیایی است که شخصی به عنوان هدیه، بخشش یا بلاعوض به دیگری تملیک می‌کند. این انتقال مشمول احکام عقد هبه در حقوق مدنی است. مثال: اعطای هدایایی به مناسبت عروسی که در حکم عطایا هستند.
نام‌های دیگر
مفاهیمِ مرتبط
معنای لغوی و دانشنامه‌ای
لغت‌نامهٔ دهخدا
عطایا. [ ع َ ] ( ع اِ ) ج ِ عطیّه. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). دهشها و بخشیده شده ها. ( از آنندراج ). رجوع به عطیة شود : از صلت و عطایاء او به حظی وافر و نصیبی کامل متحظی شد. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 214 ).
فرهنگ معین
(عَ ) [ ع . ] (اِ. ) جِ عطیه ، بخشش ها، هدیه ها.
فرهنگ عمید
= عطیه
منبع: دیکشنری آبادیس
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم