علم‌قاضی

معنی و توضیح

هم‌معنی نزدیک: یقین قضایی
نوعی از: دلیل اثبات جرم
معنا: یقین حاصل از مستندات بیّن در پرونده
مستندات ممکن: نظریهٔ کارشناس، معاینه، تحقیقات محلی، گزارش ضابطان، اظهارات مطلعان و دیگر قرائن علم‌آور
تکلیف قاضی: ذکر صریح مستندات علم در رأی
اثر: امکان صدور حکم حتی در تعارض با دلیل دیگر، اگر علم بیّن باقی باشد
مفاهیم نزدیک: قرائن، امارات، کارشناسی
مقابل: ظن صرف یا علم استنباطی غیرعلم‌آور
هم‌خانواده: علم، عالم، قضایی. علم قاضی یقین ناشی از مستندات بیّن است و قاضی باید قرائن و امارات مستند علم خود را در حکم تصریح کند

هم‌معنی نزدیکعام‌تر / نوعی ازمفاهیم نزدیکهم‌خانواده

ادلهٔ اثبات جرم (مفاهیم نزدیک) · اقرار کیفری (مفاهیم نزدیک) · شهادت شرعی (مفاهیم نزدیک) · مطلع (مفاهیم نزدیک) · لوث (مفاهیم نزدیک) · قرائن علم‌آور (مفاهیم نزدیک) · دلیل شرعی دارای موضوعیت (مفاهیم نزدیک) · امارهٔ قضایی کیفری (مفاهیم نزدیک) · تعارض ادلهٔ کیفری (مفاهیم نزدیک) · جمع‌آوری ادله (مفاهیم نزدیک) · بینه (مفاهیم نزدیک)

متعارف — علم عادی علمی است که اغلب مردم و متعارف اعضای جامعه وقتی به آن دست یافتند به احتمال خلاف آن توجه نمی‌کنند، هرچند که احتمال خلاف، عقلا امکان‌پذیر باشد. اگر قاضی در هنگام دادرسی به واقع علم یافت، کدام عقل سلیم می‌تواند بگوید که به علم خود عمل نکند و فقط به دلائل ارائه شده توجه نماید؟ وقتی عمل به اقرار و بینه که کشف ناقص و ظنی است حجیت دارد، علم عادی یا اطمینان، به طریق اولی می‌تواند مستند حکم قرار گیرد و برای قاضی، به سادگی علم عادی حاصل نمی‌شود و اگر مرتبه علم قاضی، از علم عادی بالاتر باشد در عمل

واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.

آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم