عنوان انکار بعد از اقرار بودن آن یا عذر قابل قبول اقرار

عنوان انکار بعد از اقرار بودن آن یا عذر قابل قبول اقرار کننده اقامه گردد. پیام انکار پس از اقرار مسموع نیست؛ مگر آنکه دلیلی مبنی بر فساد اقرار، اشتباه یا غلط اقرارهای فوق الذکر آیا ارزش اثباتی متفاوت بوده یا یکسان میباشد، بدین شرح اشاره میشود: اگر اقرار در دادگاه واقع شده باشد در چنین صورتی دلیل دیگری برای حجیت آن لازم نیست و این اقرار، مستند حکم دادگاه بوده و دادگاه به استناد آن، حکم صادر می نماید که در به این امر اشاره شده است؛ هرگاه کسی اقرار بر امری نماید که دلیل ذی حق بودن طرف او باشد، دلیل دیگری برای ثبوت آن لازم نیست. اما اگر اقرار خارج از دادگاه باشد چنین اقراری به تنهایی ارزش اثباتی ندارد و این اقرار می بایست توسط دله دیگر ثابت گردد. به عنوان مثال خوانده در منزل خود اقرار نموده است. حال این اقرار در دادگاه در صورتی ارزش اثباتی دارد که دو شاهد در منزل خوانده بوده و بر این مر شهادت نمایند که در چنین صورتی، ارزش آن اقرار در حد شهادت است و دادگاه به استناد شهادت شهود حکم صادر می نماید و مستند حکم دادگاه م. ب. نه و بند ۱ <a class="artref" href="/ماده/ماده-1258-a_0815110236920">ماده ۱۲۵۸ قانون مدنی</a> ممکن است که خوانده دعوا همین شهادت شهودی که در دادگاه بیان نموده اند است را جرح نماید که در صورت ثابت شدن جرح شهود، دادگاه نیز نمی تواند به استناد اقرار حکم صادر نماید. لازم به ذکر است که اگر اقرار در دادگاه باشد از موجبات قطعیت حکم است که تبصره به این امر اشاره نموده است. پرونده اول: اگر خواهان در دادخواستی که به شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی شهرستان سنندج ارجاع شده است، اقرار بر امری نماید و سپس ایشان دادخواست دیگری را مطرح نموده و به شعبه دوم عمومی حقوقی شهرستان سنندج ارجاع شا شده است. حال آیا قاضی شعبه دوم عمومی حقوقی شهرستان سنندج می تواند به استناد اقرار مطرح شده در حکم صادر نماید یا خیر؟ در این خصوص اختلاف نظر وجود دارد.