Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.
آئين نامه‌ و مقررات ايمني و حفاظت در معادن مصوب 1354,06,18 با اصلاحات و الحاقات بعدي فصل اول ـ كليات قسمت اول ـ مقررات عمومي ماده ۱ ـ منظور از عمليات اكتشاف و بهره برداري در اين آئين نامه‌ كليه عملياتي است كه در آئين نامه‌هاي اكتشاف و بهره برداري معادن پيش بيني شده است. ماده ۲ ـ كليه عمليات اكتشاف و بهره برداري از معادن بايد تحت نظر يكنفر مسئول حفاظت و ايمني كه صلاحيت او بتأييد وزارت كار و امور اجتماعي رسيده باشد انجام گيرد. ماده ۳ ـ مسئول ايمني معدن بايد مقيم معدن باشد. چنانچه مسئول معدن بخواهد بعللي محل كار را موقتاً ترك نمايد بايد بمسئوليت خود يك نفر جانشين تعيين نمايد. ماده ۴ ـ مسئول ايمني معدن موظف است كليه مواد اين آئين نامه‌ را به استادكاران و مسئولين مربوطه تفهيم نمايد. ماده 5 ـ وزارت صنايع و معادن رونوشت پروانه هاي اكتشاف و بهره برداري و همچنين اجاره بهره برداري را بوزارت كار و امور اجتماعي ارسال مينمايد و دارنده پروانه و دارنده اجازه بهره برداري مكلف است تا تاريخ شروع عمليات خود را بوزارت خانه‌هاي صنايع و معادن و كار و امور اجتماعي اطلاع دهد. ماده ۶ ـ اكتشاف كننده يا بهره بردار بايد مدارك مشروحه زير را در سر معدن نگاهداري كرده و براي ارائه به مهندسين ناظر وزارت صنايع و معادن و بازرسان كار آماده داشته باشد: الف ـ پروانه اكتشاف اجازه يا پروانه بهره برداري و يا رونوشت مصدق و يا فتوكپي آنها. ب ـ نقشه حدود ناحيه مورد اكتشاف به مقياس ۲۵۰۰۰۰/۱ و نقشه بهره برداري به مقياس ۲۵۰۰۰/۱ و براي معادني كه عمليات زيرزميني دارند نقشه به مقياس حداقل ۵۰۰/۱ از قسمت درون معدن و همچنين يك نقشه از كارگاهها و تأسيسات خارج معدن بمقياس حداقل ۲۰۰/۱ ج ـ دفتر حاوي مشخصات كاركنان معدن و استخراج روزانه طبق نمونه ايكه وزارت كار و امور اجتماعي تعيين خواهد كرد. د ـ دفتر مخصوصي جهت ثبت نظرات و تذكرات و دستوراتي كه در اجراي آئين نامه‌هاي مربوط نسبت بطرز كار و رعايت اصول فني و حفاظت و بهداشت كار و ساير موارد كه از طرف مهندسين ناظر وزارت صنايع و معادن و بازرسان كار داده ميشود. ه ـ ـ دفتر مخصوص ثبت حوادث و گزارش اقدامات معموله طبق نمونه اي كه از طرف وزارت كار و امور اجتماعي تعيين ميشود. و ـ دفاتري براي ثبت كليه اقدامات ايمني كه در اين آئين نامه‌ بآنها اشاره شده است. ماده ۷ ـ مسئول معدن موظف است جزوه يا سفارش نامه حاوي نكات احتياطي و ايمني كه در مورد لوازم و كالاهاي مصرفي و يا تجهيزات معدن همراه با اين كالاها بوسيله سازندگان يا فروشندگان تهيه گرديده است هنگام خريد از آنان مطالبه نموده و مفاد آنرا دقيقاً بمورد اجرا بگذارد. قسمت دوم : ورود و خروج ماده ۸ ـ محل يا محلهاي عمليات معدني بايد بوسيله سيم خاردار يا هر وسيله ديگر از زمين‌هاي مجاور مجزا باشد بطوريكه مانع عبور اشخاص متفرقه و حيوانات گردد. ماده ۹ ـ معادن زيرزميني (باستثناي موارد حفره چاه فرعي يا اكتشافي و پيشروي گالري و ميله و دوپل) بايد بوسيله حداقل دو راه با شرايط زير بخارج ارتباط داشته باشد: الف ـ راههاي مذكور در داخل معدن بهم ارتباط داشته باشد. ب ـ عبور افراد از هر يك از آنها به آساني ميسر باشد. ج ـ فاصله بين آنها بيش از ۱۵ متر بوده و دهانه آنها زير پوشش يك ساختمان واحد و مدخل آنها در نقاط سيل گير و يا بهمن گير و مانند آن نباشد. ماده ۱۰ ـ كليه راههاي عبور و مرور معدن كه داراي شيب بيش از ۴۵ درجه‌هستند بايد مجهز به نردبانهائي با مشخصات زير باشند: الف ـ بصورت قطعات جداگانه‌هر يك بطول حداكثر ۱۰ متر و بطريق مطمئني نصب شده باشد و حداقل هفته اي يكبار مورد بازديد قرار گرفته و نواقص آن برطرف و نتيجه در دفتر ايمني ثبت گردد. ب ـ زاويه شيب آنها از ۸۰ درجه بيشتر نباشد. ج ـ در انتهاي هر نردبان پاگردي بمنظور استراحت و پيش گيري از خطرات ناشي از سقوط ساخته شده باشد. د ـ نردبان بايد حداقل تا يك متر بالاي پاگرد ادامه يابد و در غير اين صورت به دستگيره هاي ثابتي كه امكان بالا و پائين آمدن افراد را فراهم نمايد مجهز گردد. ماده ۱۱ ـ موتورها و ساير ماشين‌هاي ثبت مربوط به عمليات معدني در روي زمين بايد در فضاي سرپوشيده نصب شده باشد و بوسيله تابلوئي عبور اشخاص غيرمسئول بداخل جايگاه آنها منع شده باشد. ماده ۱۲ ـ كليه محلهاي خطرناك مانند پرتگاهها و غيره بايد با سيم خاردار يا وسيله مناسب ديگر حفاظ گذاري شود. فصل دوم ـ نگاهداري ماده ۱۳ ـ شبكه راه ها و همچنين تأسيسات و ابزار كار معدن بايد هميشه با استفاده از وسايل مناسب در برابر هرگونه خطرات و عوارض از جمله ريزش حفظ شود. تبصره ـ در قسمت‌هائي از شبكه معدن كه به تجربه ثابت شده باشد بعلت جنس و استحكام سنگ نيازي به وسايل نگاهداري ندارد ميتوان از بكار بردن اين وسايل خودداري كرد ولي همواره بايد آن قسمتها را از نظر بروز خطر بازرسي نمود. ماده ۱۴ ـ كليه قسمتهاي سست شده (لقي‌ها) در جبهه كار و ديواره ها و سقف‌ها بايد با دقت پائين ريخته شده و يا بطور مطمئني از ريزش آنها جلوگيري بعمل آيد. ماده ۱۵ ـ كليه وسايل نگاهداري نصب شده در معدن بايد داراي قدرت و استحكام لازم باشد. ماده ۱۶ ـ در صورتيكه پشت وسائل نگاهداري نصب شده حفره هائي در سقف يا ديواره‌ها پيدا شود بايد آنها را پر كرد. ماده ۱۷ ـ در موقع نصب و يا تعويض و يا تعمير وسايل نگاهداري بايد احتياط‌هاي لازم براي جلوگيري از ريزش بعمل آيد. ماده ۱۸ ـ استادكار هر قسمت موظف است در هر نوبت كار اقلا يك بار سقف و ديواره راهروها و جبهه كار خود را كاملا بازديد و درصورت مشاهده عيب و نقص فوراً نسبت برفع آن اقدام نمايد بعلاوه در پايان هر نوبت كار قبل از حصول اطمينان از استحكام كارگاه نبايد محل كار را ترك كند. ماده ۱۹ ـ وسيله نگاهداري بايد بشكلي كار گذارده شود كه بين آن با سقف و ديواره‌ها اتكاي كامل حاصل شود (تنگ اندازي). ماده ۲۰ ـ در موارد ضروري بايد بين قابها و يا رديف هاي وسائل نگاهداري باندازه كافي وسائل پوششي از قبيل لارده و يا تورسيمي ‌قرار داده شود. ماده ۲۱ ـ در مورد فضاي خالي شده در عمليات استخراج بايد امكان نشست زمين و احتمال خطراتي را در بيرون و يا درون معدن پيش بيني كرده و با تدابيري نظير پركردن محل استخراج و يا مانند آن از بروز خطر جلوگيري نمود. ماده ۲۲ ـ تونل ها و گالري هاي متروكه و همچنين كارگاه هائي كه استخراج آنها تمام شده بايد مسدود گردد. در مورد معادن ذغال اين عمل بايد طوري انجام گيرد كه‌هيچگونه اختلالي در تهويه معدن بوجود نيايد. فصل سوم ـ هواي معدن تعاريف: ۱ ـ آتش بند: آتش بند عبارتست از صفحاتي كه روي آنها خاك نرم ريخته شده و يا ظرفهائي كه از آب پرشده و زير سقف تونل در نقاط مناسب نصب گرديده است. اين صفحات و ظرفها در اثر تغييرات فشار هواي حاصل از انفجار خود بخود واژگون شده و مواد آن سدي در مقابل انتشار آتش بوجود ميآورد. ۲ـ خاك: خاك عبارتست از مواد غيرسوختني و نرم كه جاذب‌الرطوبه نباشد. الف ـ تهويه عمومي‌ ماده ۲۳ ـ تمام قسمتهاي دروني معدن كه كارگران در آنجا كار ميكنند يا از آنجا عبور مينمايند بايد بوسيله گردش منظم هواي سالم تهويه شود بطوريكه جريان هوا محسوس باشد تهويه بايد طوري باشد كه‌هواي معدن از نظر گرما و رطوبت قابل تحمل بوده و هر نوع گاز مضر را خارج سازد. ماده ۲۴ ـ سرعت جريان هوا بايد در راهروهاي دروني ـ چاهها و كارگاههاي استخراج بين ۱ و ۸ متر در ثانيه باشد. در راهروهائي كه از آنها براي تهويه استفاده ميشود ممكن است سرعت هوا از ۸ متر در ثانيه تجاوز نمايد. ماده ۲۵ ـ كار كردن در محلهائي كه‌ هواي آن كمتر از ۱۹% اكسيژن داشته و يا تشعشع مواد راديواكتيو آن از ۳۰۰ ميكروميكرو كوري در ليتر تجاوز نمايد و ميزان گازهاي مضر از حد مجاز زيادتر باشد ممنوع است. تبصره ـ ميزان گازهاي مضر در هواي معدن نبايد از مقادير زير تجاوز نمايد: ۱ ـ اكسيد دو كربن ـ نيم در هزار ۲ ـ گاز گريزو ـ يك در صد ۳ ـ گاز ئيدروژن سولفوره ـ دو صدم در هزار ۴ ـ گاز انيدريد سولفورو ـ يك در ده‌هزار ۵ ـ گاز انيدريد كربنيك ـ۲۵/۱ در صد ماده ۲۶ ـ هوائي كه اكسيژن خود را از دست داده باشد و يا با گازهاي مضر و قابل اشتعال مخلوط و يا بيش از حد گرم شده باشد بايد با كوتاهترين راه ممكن بخارج از معدن هدايت شود احتياط هاي لازم نيز بايد به عمل آيد تا هواي خروجي در دهانه تونل ها و يا چاههاي خروج هوا ايجاد خطر ننمايد. ماده ۲۷ ـ راهروهاي مخصوص گردش هوا بايد مرتباً بازديد شده و هميشه تميز و بدون مانع بوده و در صورت ريزش فوراً تعمير شود. ماده ۲۸ ـ در موارديكه تهويه طبيعي كافي نباشد بايد از وسايل تهويه مصنوعي استفاده شود. گردش هوائي كه توسط اين وسائل ايجاد ميشود تا آنجا كه ممكن است بايد با گردش طبيعي هوا در يك جهت باشد. ماده ۲۹ ـ در مواقعي كه تهويه معدن بطور طبيعي انجام ميشود بايد در فصولي كه جهت جريان هوا تغيير ميكند ترتيبي داده شود كه از اختلال در تهويه معدن جلوگيري شود. ماده ۳۰ ـ بادزنهاي اصلي تهويه بايد در محفظه غير قابل اشتعالي نصب شود و در محل مناسب مجاور دهانه چاه يا دهانه تونل قرار گيرد و در مواقع لزوم تعويض جهت جريان هوا امكان پذير باشد. ماده ۳۱ ـ بادزنها بايد هر هفته بوسيله مسئول مربوطه معاينه گردد. ماده ۳۲ ـ بادزنهاي اصلي معدن بايد داراي دستگاه تعيين اختلاف فشار باشد و همچنين مجهز بوسيله اي باشد كه توقف بادزنها را اعلام نمايد. ماده ۳۳ ـ طرز تهويه بايد طوري باشد كه احتياج به نصب درهاي متعدد نباشد. در راهروهائي كه احتياج به نصب درهاي تهويه است حتي المقدور بايد دو در و در راهروهاي پر عبور و مرور دو يا سه در با فاصله لااقل ۵ متر از يكديگر كار گذاشته شود و در موقع عبور و مرور هميشه يك در بسته باشد. ساختمان درها بايد طوري باشد كه خود به خود بسته شود و هر كس از دري كه عبور ميكند بايد مراقب بسته شدن آن باشد و اگر بسته نشود مسئول قسمت را براي تعمير آن خبر كند. تبصره ـ استفاده از پرده هاي پارچه اي از قبيل برزنت و غيره بجاي درهاي تهويه ممنوع است. ماده ۳۴ ـ در جائيكه راههاي ورودي و خروجي اصلي تهويه به يكديگر نزديك باشند ديواره‌ها و درهاي بين آن دو بايد طوري ساخته شوند كه در مواقع انفجار يا آتش سوزي بآساني خراب نگردد. ماده ۳۵ ـ هرموقع درعمل تهويه قسمتي از معدن خللي حاصل شود آن قسمت بايد تا برقراري مجدد تهويه تعطيل گردد. ماده ۳۶ ـ راههاي متروك بايد به ترتيبي مسدود گردد كه كارگران نتوانند از آنها عبور نمايند. ماده ۳۷ ـ در معادني كه تعداد كارگران دروني آن در هر نوبت كار از ۱۰۰ نفر تجاوز كند و همچنين در معدن ذغال بطوركلي و در معادني كه احتمال وجود گازهاي مضر و خطرناك در آنها ميرود مسئوليت امر تهويه معدن بايد به عهده يك فرد صلاحيتدار گذاشته شود. ماده ۳۸ ـ هرگونه تغيير درسيستم تهويه معدن بايد فقط بدستور مسئول تهويه انجام گيرد. ماده ۳۹ ـ تغيير كلي در دستگاه تهويه معدن هنگامي ‌بايد صورت گيرد كه كليه كاركنان معدن باستثناي متخصص و كاركناني كه انجام تغييرات به عهده آنها است از درون معدن خارج شده باشند. ماده ۴۰ ـ لااقل هر سه ماه يكبار بايد مشخصات جريان تهويه كارگاهها و محلهاي حساس معدن تعيين و در دفتر مخصوص ثبت گردد. ماده ۴۱ ـ معادن گريزودار بايد مجهز بدو دستگاه بادزن اصلي باشد كه ‌هر يك بتواند به تنهائي تهويه كامل معدن را تأمين نمايد. هر يك از بادزنها بايد بدو منبع نيروي جداگانه كه يكي از آنها موتور با احتراق داخلي باشد مستقيماً متصل گردد. ماده ۴۲ ـ اگر وقفه اي در كار بادزنها ايجاد شود بايد فوراً مسئول تهويه را مطلع نمود تا اقدامات لازم براي حفاظت نفرات بعمل آورده و درصورت لزوم معدن يا قسمتهائي كه به تهويه آن لطمه وارد آمده از كارگران تخليه گردد، شروع مجدد كار بايد با اجازه مسئول معدن باشد. تبصره ـ در روزهاي بعد از تعطيل و يا پس از هرگونه وقفه طولاني در كار بادزنهاي اصلي مسئول تهويه موظف است كليه بادزنها را بكار اندازد و مسئول معدن پس از حصول اطمينان از اينكه تهويه كافي صورت گرفته بكارگران اجازه ورود به معدن را بدهد. ماده ۴۳ ـ مواقعي كه در سيستم تهويه تغييراتي بوجود آيد مسئول تهويه معدن بايد مشخصات جريان هواي نقاطي را كه معين شده اندازه گيري كرده و نتايج حاصله را در دفتري ثبت كند. ب ـ تهويه در معادن گرددار و گريزودار ماده ۴۴ ـ در معادني كه ولو يك بار و در يك نقطه حتي بمقدار كم گاز گريزو مشاهده شود آن معدن گريزودار شناخته ميشود. در اين گونه معادن و معادن داراي گرد ذغال علاوه بر لازم‌الاجرا بودن كليه مواد مربوط به قسمت‌الف موارد زير نيز لازم‌الاجرا ميباشد: ماده ۴۵ ـ در معادن گريزودار در هر نوبت كار قبل از شروع بكار بايد كارگاهها و نقاط مشكوك بوسيله مسئول تهويه معدن بازديد شده و بوسيله دستگاه گريز و سنج عيار گريزوي آن تعيين گردد. تا در صورتيكه عيارگريزو در محلي بيش از حد مجاز باشد از ورود كارگران بآنجا جلوگيري شود. تبصره ـ عيارگزيز و در كارگاههاي استخراج نبايد بيش از يك درصد و در راهروهاي خروج هوا بيش از يك و نيم درصد باشد. ماده ۴۶ ـ براي جلوگيري از تراكم گريزو بايد محلهاي خالي روي چوب بست تا سقف تونل كاملا پرشود. ماده ۴۷ ـ استخراج در معادن گريزودار بايد بطريقه طبقه‌هاي اصلي يا فرعي پائين رو صورت گيرد محل استخراج رابايد بطريقه خاكريزي و يا بطريق ديگر پر كنند و همچنين ترتيبي داده شود كه‌ هوا باندازه لازم به جبهه كار برسد. ماده ۴۸ ـ در محل هائي كه عمليات معدني بطرف كارگاههاي متروك كه در آنجا امكان تمركز گريزو ميباشد پيش ميرود و يا در معادني كه احتمال تصاعد آني گريزو ميرود براي اطلاع از وجود گاز جلوي جبهه كار چالي حفر كرد كه ‌هميشه حداقل داراي ۵ متر طول باشد هرگاه گازگريزو از اين چال متصاعد شود استاد كار موظف است كارگران را از محل خارج نموده و راه ورود به كارگاه را مسدود كرده و مسئول تهويه را مطلع سازد. ماده ۴۹ ـ كار كردن و عبور و مرور و ماندن در هر قسمت از معدن كه شعله چراغ شاخص يا وسيله ديگر كشف كننده گاز، عيار بيش از حد مجاز را نشان دهد ممنوع است مگر در مواقع نجات كارگران. ماده ۵۰ ـ هر قسمت از معدن كه بعلت وجود گاز يا عيار بيش از حد مجاز تعطيل شده است بايد ديواركشي يا بطور مؤثري از ورود افراد جلو گيري شود. ورود به چنين محلهائي فقط با اجازه كتب مسئول تهويه مجاز ميباشد. ماده ۵۱ ـ مشخصات جريان هوا (موضوع ماده ۵۷) در معادن گريز و دار و معادني كه خطر اشتعال گرد وجود دارد بايد لااقل هر ماه يكبار بررسي شود. اگر عيار گازگريز و در راهروهاي خروج هوا بيش از يك در صد باشد بايد اين بررسي روزانه انجام گيرد. ماده ۵۲ ـ هرگاه در محلي عيار گريز و از حد مجاز تجاوز نمايد بايد تحت نظر مسئول مربوطه و با احتياط كافي نسبت به تهويه بيشتر بمنظور پائين آوردن عيار گريز و تا حد مجاز اقدام نمود. ماده ۵۳ ـ براي رفيق كردن گاز نبايد منحصراً از هواي فشرده استفاده نمود. ماده ۵۴ ـ در معادن گريزودار هر نوع عملي كه ايجاد جرقه ممتد نمايد ممنوع است. ماده ۵۵ ـ در معادن گريز و دار بايد به تعداد كافي چراغ اطمينان موجود و مورد استفاده قرار گيرد درصورت استفاده از چراغ اطمينان برقي بايد چراغ اطمينان شعله اي يا وسيله مشابه ديگري در بالاترين نقطه‌هر كارگاه بعنوان شاخص در تمام مدت كار مورد استفاده قرار گيرد. ماده ۵۶ ـ تهويه بايد صعودي بوده و در هر بخش بصورت مجزا و مستقل از ديگري انجام گيرد. ماده ۵۷ ـ هر معدن بايد نقشه تهويه داشته باشد كه مشخصات تهويه از قبيل جهت جريان و گذر هوا و فشار و طرز توزيع آن و همچنين وضع درهاي اصلي و نقاط اندازه گيري مشخص شده باشد. هر نوع تغييري كه در وضع تهويه داده ميشود بايد در آن نقشه منعكس گردد. ماده ۵۸ ـ در سينه كار و مناطقي كه در آن خطر انفجار گرد ذغال وجود دارد بايد بوسيله پاشيدن خاك نرم يا آب و يا با وسايل ديگر از خطر انفجار جلوگيري شود قبل از پاشيدن خاك بايد گرد ذغال موجود روي سقف و زمين و ديواره ها و وسائل نگهداري را جمعآوري و خارج نمود. ماده 59 ـ واگنهائي كه براي حمل ذغال در معدن گرد ذغال دار بكار ميرود بايد طوري ساخته و نگهداري شوند كه در موقع حمل و نقل گرد ذغال پخش نشود. ماده ۶۰ ـ ذغال هائي كه توليد گرد ميكند بايد باندازه كافي با آب مرطوب شود. ماده ۶۱ ـ معدني كه در آنها خاك پاشي معمول است بايد داراي دفتر مخصوصي باشد كه در آن خصوصيات محل و تاريخ خاك پاشي و نمونه برداري از مخلوط خاك و گرد ذغال موجود در محل و همچنين نتيجه آزمايشات در مورد قابليت اشتعال نمونه گرفته شده ثبت شود. ماده ۶۲ ـ چنانچه در نمونه‌هاي گرفته شده طبق ماده قبل عيار مواد سوختني از ۳۵% تجاوز كرده باشد بايد بلافاصله با خاك پاشي مجدد عيار آنرا پائين آورد. ماده ۶۳ ـ براي محدود كردن انفجار و جلوگيري از گسترش آتش سوزي ناشي از آن به مناطق ديگر بايد در راههاي ارتباط نزديك كارگاهها آتشبندهائي با شرايط زير تعبيه گردد: ۱ ـ در قسمت آزاد و بلامانع راه قرار گيرند. ۲ ـ صفحه هاي آنها نزديك سقف طوري قرار گيرند كه بين سطح خاك و سقف فاصله كافي موجود باشد. ۳ ـ طوري نگهداري شوند كه‌ هميشه مقدار كافي خاك در آنها موجود باشد. تبصره ـ محل آتشبندها بايد در نقشه تهويه نشان داده شود و همچنين تاريخي كه آتشبندها نصب شده و آخرين تاريخي كه خاك آن تجديد شده در دفتر مخصوص موضوع ماده ۶۱ ثبت گردد. ماده ۶۴ ـ در محل‌هاي حساس معدن از قبيل درهاي تهويه ـ پمپ ها تأسيسات اصلي برق و محلهاي بارگيري ذغال، بايد حداقل نيم تن خاك مخصوص خاك پاشي بعنوان ذخيره نگاهداري شود. فصل چهارم ـ روشنائي تعريف: چراغ اطمينان وسيله روشنائي است كه استفاده از آن در معادن داراي گريز و يا گرد ذغال بدون خطر بوده و از اين روي بكار بردن آنرا در اين گونه معدن مجاز دانسته اند. ماده ۶۵ ـ در معادن داراي گريز و يا گرد ذغال بايد منحصراً از چراغ اطمينان استفاده شود. ماده ۶۶ ـ در معادن زيرزميني هر كارگر بايد داراي يك پلاك با شماره اختصاصي و همچنين يك چراغ بهمان شماره باشد كه تحويل و تحول چراغ با پلاك شماره دار كارگر انجام گيرد. ماده ۶۷ ـ در معادن ذغال سنگ بدون گرد ذغال و گريزو كه استفاده از چراغها و اطمينان ‌الزامي ‌نيست بايد فقط از چراغهائي كه شعله آنها محفوظ باشد استفاده شود. ماده ۶۸ ـ چراغهاي اطمينان بايد دائماً در وضع سالم و بدون نقصي نگهداري شده و هنگام تحويل بكارگران سالم و آماده بكار باشد. ماده ۶۹ ـ چراغها بايد در محلي تنظيم و سوختگيري شوند كه از محل انبار سوخت فاصله كافي داشته و از ساختمانهاي مجاور و تأسيسات و دهانه معدن حداقل ۱۰ متر فاصله داشته باشند. تبصره ـ در مخزن سوخت چراغهاي اطمينان شعله اي بايد‌الياف مخصوص قرار داده شود كه سوخت چراغ را در خود جذب نموده و مانع از تراوش آن بخارج شود. ماده ۷۰ ـ مسئول معدن بايد شخصي را كه واجد صلاحيت باشد بتصدي چراغ خانه بگمارد. ماده ۷۱ ـ در معادن داراي گريز و يا گرد ذغال بايد چراغها قبل از ورود بداخل معدن از لحاظ سالم بودن بوسيله شخص مسئولي بازديد و بررسي گردد. تبصره ۱ ـ بكار بردن قطعات يدكي غير از آنچه كه كارخانجات سازنده مربوط تعيين نموده اند ممنوع است. تبصره ۲ ـ هر شخص كه چراغ دريافت مينمايد موظف است از سالم بودن چراغ، اطمينان حاصل كند. تبصره ۳ ـ ساختمان چراغ اطمينان بايد طوري باشد كه فقط در چراغخانه بتوان با وسائل بخصوص آنرا باز كرد. ماده ۷۲ ـ اگر چراغ اطمينان شعله اي در معادن داراي گريز و يا گرد ذغال خاموش شود بايد از روشن كردن مجدد آن در داخل معدن خود داري كرد. ماده ۷۳ ـ چراغهاي اطميناني كه در موقع كار دچار نقص گردد بايد فوراً خاموش و به چراغخانه برگردانده شود. ماده ۷۴ ـ چراغهاي اطمينان شعله اي را نبايد جلوي لوله هاي تهويه قرار داد. ماده ۷۵ ـ كارگران بايد پس از خروج از درون معدن چراغ خود را بلافاصله تحويل چراغخانه دهند و بردن چراغ به منازل و يا محل ديگر ممنوع است. ماده ۷۶ ـ شخصي كه چراغ را تحويل گرفته است اگر مجدداً آنرا به چراغخانه بر نگرداند و يا چراغ ديگري بجاي آن تحويل دهد بايد علت آنرا به چراغدار گزارش نمايد. چراغدار بايد علت عدم تحويل و يا تعويض را رسيدگي و در صورت لزوم بمسئول معدن گزارش نمايد. ماده ۷۷ ـ چراغخانه بايد از مصالح غير قابل اشتعال ساخته شده و خوب تهويه شود. ماده ۷۸ ـ ساختمان چراغخانه بايد طوري باشد كه در مواقع خطر كاركنان آن بتوانند محل كار را فوراً ترك نمايند. ماده ۷۹ ـ استفاده از بخاري و شعله آزاد و همچنين استعمال دخانيات در چراغخانه ممنوع است. ماده ۸۰ ـ دستگاههاي آتش نشاني و مقدار شن كافي بايد در هر محلي كه چراغها سوخت گيري و سرويس ميگردند موجود باشد. فصل پنجم ـ پيشگيري و مبارزه با آتش سوزي در معادن ذغال سنگ ماده ۸۱ ـ ساختمانهاي سرچاه و راههاي زيرزميني بايد هميشه خالي از مواد قابل اشتعال از قبيل مواد نفتي و گرد ذغال و امثال آن باشند. ماده ۸۲ ـ بازديدهاي مخصوص از نظر پيشگيري از آتش سوزي يا گرم شدن ذغال بايد قبل از هر نوبت كار انجام گيرد. ماده ۸۳ ـ ديوار چاهها بايد با مصالح غير سوختني ساخته شود. ماده ۸۴ ـ برج بالاي چاه مورد بهره برداري و ساختمانهاي اطراف آن نبايد از چوب ساخته شوند. ماده ۸۵ ـ آسانسورها و همچنين موتورخانه ها و تعميرگاههاي زيرزميني و ابزار و آلات آنها بايد از مواد غير سوختني ساخته شوند. ماده ۸۶ ـ در نقاط زير بايد وسائل آتش نشاني و سطل هاي محتوي شن بتعداد و با مقدار كافي موجود باشد: ۱ـ در تمام قسمتهاي معدن كه در آنها مواد سوختني نگاهدار ميشود. ۲ـ در تمام راههاي ورود هوا كه در آنها وسيله نگاهداري چوبي بكار رفته است. ۳ـ در تمام نقاطي كه لوكوموتيوها سوخت گيري ميكنند. ۴ـ در ساير قسمت‌هائي كه به تشخيص مسئول معدن احتمال آتش سوزي ميرود. ماده ۸۷ ـ در هر جائي كه شن و يا شير آب وجود دارد بايد وسائلي براي انتقال و حمل شن و استفاده فوري از آب جهت آتش نشاني آماده شده باشد. ماده ۸۸ ـ دستگاههاي آتش نشاني بايد بطور منظم آزمايش شده و طوري نگاهداري شوند تا اطمينان حاصل گردد كه خوب كار ميكنند تاريخ آزمايش بايد بوسيله مسئول مربوط در دفتر مخصوص ثبت گردد. ماده ۸۹ ـ دستگاههاي آتش نشاني كه در معدن بكار ميرود بايد از انواع مجاز و متناسب با نوع آتش سوزي احتمالي باشد. ماده ۹۰ ـ تعداد كافي از كارگران بايد براي بكار بردن دستگاههاي آتش نشاني آموزش لازم ديده باشند. ماده ۹۱ ـ در ماشين خانه هاي زيرزميني فضولات روغني و نفتي بايد در محفظه هاي فلزي در بسته جمع آوري و منظماً از معدن خارج گردد. ماده ۹۲ ـ مسئول معدن موظف است آموزش لازم را در مورد آتش نشاني بكارگران خود بدهد تا هر فردي كه اولين دفعه متوجه آتش سوزي شود درصورت امكان اقدام بخاموش كردن آن كند و هر چه زودتر بمسئول مافوق خود اطلاع دهد. ماده ۹۳ ـ افراديكه در خاموش كردن آتش وظيفه اي ندارند بايد فوراً از محلي كه آتش سوزي رخ داده دور شوند و تا خاموش شدن آتش بطور كامل و دستور مجدد مسئول مربوطه بآن محل نزديك نشوند. ماده ۹۴ ـ مسئول معدن بايد ماسك تنفسي و چراغ اطمينان بتعداد كافي در سر معدن براي آتش نشاني آماده كرده باشد. ماده ۹۵ ـ براي برطرف كردن و يا بي خطر ساختن گرد ذغال در نقاط نزديك بمحل آتش سوزي بايد خاك پاشي يا اقدامات كافي ديگر بعمل آيد. ماده ۹۶ ـ آن قسمت از داخل معدن كه احتمال آتش سوزي در اثر گرم شدن ذغال ميرود بايد بلافاصله بوسيله ديوارها يا سدهائي از ساير قسمتهاي معدن مجزا گردد. ماده ۹۷ ـ ساختمان يا نصب ديواره سدكننده بايد با حضور يك مأمور مسئول انجام گيرد. ماده ۹۸ ـ كارگران ساختمان ديواره ها در محل خروج هوا بايد مجهز بدستگاه تنفسي انفرادي باشند. ماده ۹۹ ـ ديواره سدكننده از لحاظ نفوذناپذير بودن هوا و درجه حرارت آن و همچنين هواي پشت سد روزانه بايد بازرسي و نتايج بازرسيها در دفتر ثبت و هر وضع غيرعادي فوراً بمتصديان مربوط اطلاع داده شود. ماده ۱۰۰ ـ قبل از خراب كردن ديواره سد بايد اطمينان حاصل شود كه‌هواي پشت آن سالم و بي خطر است خراب كردن ديواره سد بايد با حضور مسئول مربوطه انجام گيرد. ماده ۱۰۱ ـ هنگام خراب كردن ديواره‌ها بايد يك گروه نجات مجهز بدستگاه‌هاي تنفسي در نزديكي محل مستقر و آماده باشد. ماده ۱۰۲ ـ هنگام آتش نشاني بايد علاوه بر ساير مراقبت‌ها احتياط لازم از نظر وجود اكسيد دوكربن نيز بعمل آيد. ماده ۱۰۳ ـ اگر بمنظور آتش نشاني تمام يا قسمتي از معدن را با آب پر كرده باشند بايد آزماشهاي لازم از جهت وجود گاز هيدروژن سولفوره بعمل آيد و درصورت وجود اين گاز بايد اقدامات لازم انجام گيرد تخليه آب و شروع مجدد كار بايد با حضور مسئول مربوطه انجام پذيرد. فصل ششم ـ باربري در معدن تعاريف: ۱ـ منظور از راه افقي در اين آئين نامه‌ كليه تونلها ـ گالري ها و ميان برهائي است كه شيب آنها از ۳% كمتر باشد. ۲ـ راه مورب: راه شيبداري است كه شيب آن بيش از ۳% باشد. ۳ـ پذيرگاه: پذيرگاه محلي است كه در آنجا بارگيري و باراندازي در چاه و يا راه مورب انجام ميشود. ماده ۱۰۴ ـ باربري در معادن بوسيله سطل دستي و كوله بار و امثال آن ممنوع است باستثناء موارديكه بازرس كار انجام آنرا مجاز بداند. الف ـ بار بري در راههاي افقي ماده ۱۰۵ ـ راههاي افقي باربري با راه آهن بايد داراي شيب مناسبي باشد كه حركت واگنت خود بخود انجام نگيرد. ماده ۱۰۶ ـ حداقل فاصله بين ديواره راهها با بدنه وسيله نقليه نبايد در يك طرف راهرو از ۴۰ سانتي متر كمتر باشد و چنانچه اين فاصله از ۶۰ سانتي متر كمتر باشد بايد در فواصل هر يكصد متر جان پناههاي با ابعاد و با ظرفيت حداقل چهار نفر احداث گردد و محل اين جان پناهها بايد بترتيبي علامتگذاري شود كه از دور مشخص باشند. ماده ۱۰۷ ـ راههاي باربري بايد تميز و خالي از قطعات سنگ و موانع ديگر باشد. ماده ۱۰۸ ـ سوار شدن روي وسيله نقليه باستثناي وسيله اي كه براي رفت و آمد كارگران اختصاص دارد ممنوع است. ماده ۱۰۹ ـ براي كنترل حركت واگنت ها و همچنين متوقف كردن آنها در مواقعي كه آنها را به يكديگر وصل يا از يكديگر جدا ميكنند بايد كفش ترمز و همچنين بستها يا وسايل مناسب ديگر باندازه كافي تهيه و بكار برده شود. ماده ۱۱۰ ـ وسايل اتصال واگنت ها به يكديگر بايد از نوعي باشد كه براي بستن يا باز كردن آنها كارگر مجبور به قرارگرفتن بين دو واگنت نباشد. ماده ۱۱۱ ـ در جلوي وسيله نقليه بايد چراغ با نور كافي نصب گردد. ماده ۱۱۲ ـ در پشت آخرين واگنت هر قطار بايد چراغ قرمز نصب شود. ماده ۱۱۳ ـ در مواقعي كه از لكوموتيو ديزلي استفاده ميشود بايد لكوموتيو كاملا سالم بوده و بدون دود كار كند. ماده ۱۱۴ ـ در موارديكه باربري داخل معدن بوسيله ناو يا نوار انجام ميگيرد بايد نكات زير رعايت گردد. ۱ـ بمقدار كافي و متناسب با طول دستگاه وسايلي تعبيه شود كه در موارد اضطراري بتوان در هر لحظه دستگاه را متوقف ساخت. بكار انداختن دوباره آن بايد فقط توسط مسئول مربوطه انجام گيرد: ۲ـ پس از خاتمه كار باربري موتور آنها متوقف شود بطوريكه بكار انداختن مجدد آن تنها بوسيله متصدي مربوطه ممكن باشد. ۳ـ در محل تقاطع اينگونه وسايل نقليه با راههاي ديگر راه جداگانه براي عبور افراد وجود داشته باشد. ب ـ باربري در راه مورب: ماده ۱۱۵ ـ باربري با واگنت در راه مورب بايد حتماً بوسيله كابل انجام شود. چرخ چاه دستگاه باربري بايد بطور محكم و در محل مناسب در بالاي راه مورب نصب شده باشد. ماده ۱۱۶ ـ چراغ چاه بايد داراي ترمزي باشد كه در حال توقف بسته بماند و متصدي آن نبايد به‌هيچ عنوان بدون اينكه چرخ چاه را از منبع انرژي مجزا كرده باشد محل خدمت را ترك نمايد. ماده ۱۱۷ ـ هرگاه در راه مورب واگنتي از خط خارج شود بايد پس از حصول اطمينان از اينكه ترمز چرخ چاه بسته است از بالا وارد راه مورب شد و بكمك چرخ چاه واگنت را دوباره روي خط قرار داد. شروع مجدد كار بايد پس از اطمينان از اينكه افراد در محلهاي امني قرار گرفته اند انجام گيرد. ماده ۱۱۸ ـ پذيرگاه بالائي راه مورب بايد داراي نرده مناسب باشد كه مانع از حركت خود بخود واگنتها براه مورب گردد. باز كردن نرده بايد بعد از حصول اطمينان از اينكه واگنتها بكابل بسته شده انجام گيرد و هميشه پذيرگاه پائين راه مورب بايد بوسيله ديواره مخصوص محافظت شود. ماده ۱۱۹ ـ بين پذيرگاهها بايد وسيله تبادل علائم موجود باشد. ج ـ باربري در چاه ماده ۱۲۰ ـ دهانه چاه بايد در تمام ساعات كار بقدركافي روشن بوده و داراي نرده با درهاي مناسب باشد. ماده ۱۲۱ ـ موتورهاي چرخ چاه بايد مجهز به دستگاه ترمزي باشد كه در هر وضعيت و سرعت بتواند وسيله حمل بار را متوقف كند بعلاوه طوري نصب و نگاهداري شود كه بتواند بار را بي خطر حمل نمايد. ماده ۱۲۲ ـ اگر عمق چاه باندازه اي باشد كه ارتباط مستقيم بين متصديان پذيرگاه هاي مختلف چاه بوسيله صداي افراد بطور واضح برقرار نشود بايد اين ارتباط بوسيله علائم صدادار برقرار گردد. تبصره ـ در چاههائيكه از وسائل حمل و نقل براي رفت و آمد كارگران استفاده ميشود علاوه بر علائم ارتباطي صدادار بايد بين متصديان تمام پذيرگاهها و متصدي چرخ چاه ارتباط تلفني نيز برقرار باشد. ماده ۱۲۳ ـ در چاههائيكه از چرخ چاه كلاجدار استفاده ميشود هر موتور بايد داراي ضامني باشد كه باز كردن ترمز و آزاد كردن كلاج توأماً امكان نداشته باشد. ماده ۱۲۴ ـ چرخ چاه بايد مجهز به عمق نمائي باشد كه حين عبور وسيله حمل و نقل از طبقات مختلف معدن زنگ اخباري را بصدا درآورد. ماده ۱۲۵ ـ عمق نما بايد هر دفعه كه براي عمق‌هاي مختلف ميزان ميشود آزمايش گردد. ماده ۱۲۶ ـ ساختمان ترمز بايد طوري باشد كه در صورت قطع شدن نيروي محركه چرخ چاه را خود بخود متوقف سازد. ماده ۱۲۷ ـ كليه وسايل باربري چاهها بايد بوسيله مسئول مربوطه‌هر هفته بازديد و نتيجه در دفتر مخصوص ثبت گردد. درصورت مشاهده نقص مراتب به مسئول معدن كتباً گزارش شود تا نسبت برفع آن اقدام گردد. ماده ۱۲۸ ـ سرعت حركت وسيله حمل و نقل هنگام حمل مسافر نبايد از ۵ متر در ثانيه تجاوز كند. فصل هفتم ـ مواد ناريه تعاريف: ۱ـ مواد ناريه: منظور از مواد ناريه در اين آئين نامه‌ كليه مواد قابل انفجاري است كه در حفاريهاي معادن بكار ميرود. چاشني و فتيله مشمول اين تعريف نيست. ۲ـ آتشبار: آتشبار شخصي است كه عمليات مربوط به استفاده از مواد ناريه و چاشني و فتيله را از مرحله تحويل از انبار تا مرحله نهائي انفجار بعهده دارد. ۳ـ آتشباري: آتشباري عبارتست ازمجموعه عملياتي كه در محل انفجار بوسيله آتشبار انجام ميگيرد. ۴ـ خرج گذاري: خرج گذاري عبارتست از قراردادن فشنگهاي مواد ناريه در داخل چالهاي حفر شده. ۵ـ چاشني گذاري: چاشني گذاري عبارتست از قراردادن چاشني در فشنگ ماده ناريه. ۶ـ پر كردن چال: پر كردن چال عبارتست از عمليات مربوط به بستن چال با مواد مخصوص پر كردن. الف ـ مقررات عمومي‌ ماده ۱۲۹ ـ حمل و نقل مواد ناريه بايد بر طبق آئين نامه‌ مربوط انجام شود. ماده ۱۳۰ ـ جابجا كردن مواد ناريه در داخل معدن و حمل آن از انبار به محل كار و موارد نظير آن بايد بوسيله مأموري كه قبلا تعليمات لازم را اخذ نموده انجام گردد. ماده ۱۳۱ ـ بكار بردن باروت در معادن زير زميني ممنوع است و فقط ميتوان در معادن رو باز از آن استفاده نمود. ماده ۱۳۲ ـ بكاربردن مواد ناريه يخ زده يا فاسد ممنوع است. ماده ۱۳۳ ـ آتش بار بايد مواد ناريه و چاشني پيش بيني شده مصرف روز را با تسليم رسيد فقط در مقابل در انبارها دريافت نمايد. ورود وي و ساير افراد باستثناء متصدي انبار به انبارهاي مواد ناريه و چاشني ممنوع است. ماده ۱۳۴ ـ آتش بار نبايد با همراه داشتن ماده ناريه وارد جايگاه موقت چاشني و همچنين با همراه داشتن چاشني نبايد وارد جايگاه موقت مواد ناريه گردد. بهرحال حمل ماده ناريه و چاشني توأماً بوسيله يك نفر ممنوع است. ماده ۱۳۵ ـ در جعبه‌هائي كه آتشبار با آن مواد ناريه را حمل ميكند نبايد ابزار و ادوات ديگر گذارده شود. ماده ۱۳۶ ـ باز كردن صندوق محتوي مواد ناريه و چاشني بايد با وسائل مخصوص انجام گيرد. ب ـ انبارهاي مواد ناريه ماده ۱۳۷ ـ جايگاه موقت مواد ناريه محلي است كه در آن حداكثر مصرف يك روز نگهداري ميشود. جايگاه موقت فتيله و چاشني بايد مجزا از جايگاه موقت مواد ناريه بوده و فاصله بين آنها كمتر از ۱۵ متر نباشد. محل اين جايگاهها نبايد در جاهاي سرد و مرطوب و پر رفت و آمد و در معرض احتمالي آتش سوزي و انفجار باشد در و قفل و بست اين جايگاهها كاملا محكم بوده و روي در آن با خط درشت عبارت (مواد ناريه) نوشته شود. ماده ۱۳۸ ـ آن مقدار از مواد ناريه پيش بيني شده براي مصرف روزانه كه به مصرف نرسيده است بايد فقط در انبار و يا جايگاه موقت نگاهداري شود. ماده ۱۳۹ ـ انبار بايد حتي‌الامكان در زير زمين ساخته شود. ماده ۱۴۰ ـ انبار بايد با هواكشهاي متناسب با گنجايش آن بخوبي تهويه گردد. ماده ۱۴۱ ـ انبار از نظر ظرفيت به چهار دسته تقسيم ميشود: دسته اول ـ انبار با ظرفيت كم (تا يكصد كيلوگرم) دسته دوم ـ انبار با ظرفيت متوسط (تا پانصد كيلوگرم) دسته سوم ـ انبار با ظرفيت زياد (تا ده تن) دسته چهارم ـ انبار با ظرفيت خيلي زياد (از ده تن بيشتر) ماده ۱۴۲ ـ نگهداري چاشني با مواد ناريه توأماً در يك انبار ممنوع است و براي هر يك بايد انبار جداگانه اي بفاصله حداقل (ذكر شده در ماده ۱۴۵) در نظر گرفته شود. انبارهاي دسته سوم و چهارم بايد از سلولهاي جداگانه اي كه حداقل فاصله آنها از يكديگر ۵ متر باشد ساخته شود. نگهداري بيش از ۲۵۰۰ كيلوگرم مواد ناريه در هر سلول مجاز نميباشد براي انبارهاي دسته سوم و چهارم اجازه و نقشه مخصوصي از طرف سازمان صنايع نظامي‌لازم ميباشد. ماده ۱۴۳ ـ حداقل فاصله بين انبار مواد ناريه و معابر عمومي‌ و همچنين فاصله بين اين انبارها و نقاط مسكوني و فاصله بين انبارهاي مواد ناريه و انبارهاي چاشني و فتيله طبق جدول زير است: نوع انبار فاصله انبار مواد ناريه تا معابر عمومي فاصله انبار مواد ناريه تا نقاط مسكوني فاصله انبار مواد ناريه تا نقاط اساسي و حساس معدن فاصله انبار مواد ناريه تا انبار چاشني دسته اول ۵۰متر ۱۰۰ متر ۱۰۰ متر ۵۰ متر دسته دوم ۱۰۰ متر ۱۵۰ متر ۱۰۰ متر ۱۰۰ متر دسته سوم ۲۰۰ متر ۳۵۰ متر ۲۰۰ متر ۱۵۰ متر دسته چهارم ۳۰۰ متر ۵۰۰ متر ۳۰۰ متر ۳۰۰ متر تبصره ـ اختلاف قابل گذشت در ارقام جدول بالا تا ميزان ده درصد ميباشد. ماده ۱۴۴ ـ انبار باروت را ميتوان روي زمين بنا كرد و كلفتي ديوارهاي اين انبار نبايد از ۳۵ سانتي متر كمتر باشد اين انبار بايد حجره دار بوده و در هر حجره نبايد بيش از صدكيلوگرم باروت انبار شود و حجره ها بايد از يكديگر توسط ديوارهاي مقاوم كه به سقف اتصال دارد (بتوني و امثال آن) جدا شوند بقسمي‌ كه آتش از يك حجره به حجره ديگر سرايت ننمايد و از بكار بردن هر نوع مواد فلزي در داخل حجره ها خودداري گردد. كف انبار بايد از سطح زمين بالاتر بوده و از بتون ساخته شده باشد و مصالحي كه براي ساختن سقف انبار بكار ميرود بايد سبكتر از مصالح ديوارها انتخاب گردد. ماده ۱۴۵ ـ انبارهاي سطح‌الارضي مواد ناريه و چاشني بايد حداقل بوسيله حفاظي از سيم خاردار كه ارتفاع آن كمتر از دو متر نباشد محصور گردد. ضمناً بايد در چهار طرف حفاظ علائم خطر نصب گردد. ماده ۱۴۶ ـ انبار مواد ناريه و چاشني بايد از مصالح ساختماني مقاوم ساخته شده و ترتيبي اتخاذ شود كه از نفوذ آب در آن جلوگيري بعمل آيد. ماده ۱۴۷ ـ داخل انبار مواد ناريه و همچنين محوطه اطراف آن تا فاصله ۵۰ متر بايد از وجود كليه مواد سريع‌الاحتراق مانند مواد نفتي، كهنه كاغذ، خار، بته و غيره پاكيزه نگهداري شود. ماده ۱۴۸ ـ مقدار مواد ناريه وارده و صادره انبار بايد با ذكر تاريخ در دفتر مخصوص ثبت گردد. ماده ۱۴۹ ـ در انبارها بايد نكات زير رعايت شود: ۱ـ صندوق حاوي مواد ناريه طوري قرارداده شود كه فشنگ ها بصورت قائم قرار نگيرند. ۲ـ صندوق مواد ناريه و چاشني در انبار باز نشود. ۳ـ صندوق مواد ناريه و چاشني بايد بملايمت جابجا گردد و از پرتاب گردن و يا لغزاندن آن خودداري شود. ۴ـ با كفش ميخ دار نبايد وارد انبار مواد ناريه و چاشني شد. ۵ـ صندوقهاي محتوي مواد ناريه و چاشني بايد طوري در انبار رويهم چيده شود كه ارتفاع آنها از ۲ متر بيشتر نبوده و بين هر رديف فضاي كافي براي تهويه مناسب وجود داشته باشد ضمناً فاصله رديف صندوقهاي مجاور ديوارهاي انبار با ديوار بايد حداقل ۲۰ سانتيمتر باشد صندوقهاي زير ين بايد روي‌ الوارهاي مناسب چيده شود. ۶ـ انبار بايد بوسائل مناسب آتش نشاني مجهز باشد. ماده ۱۵۰ ـ بردن كبريت و يا فندك و هر وسيله كه بتواند توليد جرقه و شعله نمايد در انبار ممنوع است. ماده ۱۵۱ ـ ساختمان انبار سطح‌الارضي بايد مجهز به برق گير باشد. ماده ۱۵۲ ـ در انبار بايد چوبي و داراي چفت و بست محكم بوده و بطرف بيرون باز شود. ماده ۱۵۳ ـ كف انبار بايد از بتون ساخته شده باشد. ماده ۱۵۴ ـ در انبارهاي مواد ناريه و چاشني بايد فقط از چراغ اطمينان براي روشنائي استفاده كرد و از بكار بردن هر نوع چراغ ديگر و سيم كشي برق خودداري نمود. ماده ۱۵۵ ـ درجه حرارت انبار نبايد از ۳۰ درجه سانتي گراد بالاتر و از ۱۰ درجه سانتي گراد كمتر باشد. ماده ۱۵۶ ـ انبارداران مواد ناريه و چاشني بايد داراي صلاحيت كافي بوده و صلاحيت آنان به تأييد مسئول معدن رسيده باشد. ج ـ آتشباري ماده ۱۵۷ ـ آتشباري در معدن بايد بوسيله آتشبار صلاحيت داري كه از طرف مسئول معدن باين سمت گمارده شده است انجام گيرد. ماده ۱۵۸ ـ آتشبار قبل از خرج گذاري بايد چالها را خوب تميز كند. ماده ۱۵۹ ـ بكار بردن سنبه‌هاي فلزي ممنوع است. ماده ۱۶۰ ـ در معادن ذغال چالها بايد پس از خرج گذاري با مواد غيرسوختني و غيرسيليسي پرشود طول قسمت پر شده براي يكصد گرم مواد ناريه لااقل ۲۰ سانتي متر و بعلاوه براي هر يكصد گرم اضافي ۵ سانتي متر در نظر گرفته شود بهرحال براي هر مقدار خرج گذاري طول قسمت پر شده ۵۰ سانتي متر كافي ميباشد. تبصره ـ طول خرج گذاري نبايد از طول چال تجاوز كند. ماده ۱۶۱ ـ چاشني گذاري بايد فقط در محل كار بلافاصله قبل از خرج گذاري صورت گيرد. ماده ۱۶۲ ـ فشنگ چاشني دار بايد بآرامي ‌در چال گذاشته شده و از وارد كردن هرگونه فشار به فشنگ مذكور خودداري گردد. ماده ۱۶۳ ـ در نزديكي سينه كار بايد محل مطمئني كه در معرض ريزش سنگ نباشد براي چاشني گذاري انتخاب شود. ماده ۱۶۴ ـ اتصال چاشني به فتيله اطمينان بايد منحصراً توسط انبردست مخصوص انجام گيرد. ماده ۱۶۵ ـ فشنگ چاشني دار متصل به فتيله اطمينان بايد بعد از ساير فشنگ‌ها در چال قرار گيرد در آتشباري برقي با چاشني هاي فوري ميتوان فشنگ را در ابتدا يا انتهاي چال قرار داد و اگر چاشني تأخيري به مصرف برسد بايد آنرا فقط در ته چال قرار داد. ماده ۱۶۶ ـ در عمليات خرج گذاري بايد دقت شود فشنگ‌ها بهم بچسبند و فضاي خالي بين آنها باقي نماند ولي در چالهاي عميق معادن روباز خرج گذاري را ميتوان بطور منقطع انجام داد. ماده ۱۶۷ ـ آتشبار موظف است: ۱ـ قبل از آتشباري در داخل معدن راههاي ورود به محل انفجار را تا فاصله ۸۰ متري با وسايل مطمئن مسدود نمايد در صورتيكه آتشبار جهت حفاظت از پناهگاه خاصي استفاده كند فاصله پناهگاه تا محل آتشباري بايد حداقل ۸۰ متر و در صورت نبودن پناهگاه فاصله آتشبار تا محل آتشباري در تونلهاي مستقيم حداقل ۲۰۰ متر باشد. ۲ـ چند لحظه قبل از انفجار با صداي بلند يا هر وسيله ديگر شروع انفجار را بسايرين خبر دهد همچنين پس از انفجار با همان وسيله خاتمه عمليات را اعلام نمايد. ۳ـ آخر از همه محل كار را ترك كند. ماده ۱۶۸ ـ آتشبار بايد پس از حصول اطمينان از انفجار كليه چالها و سپري شدن مدت كافي (حداقل ۱۵ دقيقه) باتفاق استاد كار محل را بازديد و در صورتيكه خطري از نظر گازهاي مضر و سمي‌موجود نباشد و كارگاه را ايمن تشخيص دهد اجازه ادامه كار را بدهد. ماده ۱۶۹ ـ در مورد آتشباري با فتيله اطمينان آتشبار بايد تعداد انفجارها را با دقت بشمارد و اگر چالي آتش نگرفت بمدت لااقل نيم ساعت ورود بمحل را ممنوع نمايد و در مورد آتشباري برقي مدت ممنوعيت ورود بمحل لااقل ۱۵ دقيقه خواهد بود. ماده ۱۷۰ ـ بكار بردن فتيله اي كه حتي يكبار رطوبت بآن نفوذ كرده و يا تحت تأثير حرارت و برودت و يا بنحو ديگري مشخصات فني خود را از دست داده باشد ممنوع است. ماده ۱۷۱ ـ طول فتيله اطمينان بايد بانداره اي باشد كه آتش بار بتواند پس از آتش كردن خود را بمحل امني برساند و در هر صورت طول فتيله اطمينان نبايد از يك متر كمتر و مقداري از فتيله كه از چال بيرون ميماند از ۲۰ سانتيمتر كمتر باشد. ماده ۱۷۲ ـ در موارديكه آتشباري بوسيله فتيله اطمينان انجام ميشود انفجار بيش از ۱۰ چال در يك نوبت ممنوع است بهرصورت بايد طول فتيله ها را باندازه اي انتخاب كنند كه پس از آتش زدن آخرين چال آتش بار وقت كافي براي رسيدن به پناهگاه محل امن داشته باشند. ماده ۱۷۳ ـ براي از بين بردن خطرات ناشي از چال آتش نگرفته بايد بطريق زير عمل شود: ۱ـ از نقطه اي بفاصله حداقل ۴۰ سانتيمتر از دهانه چال آتش نگرفته و بموازات آن چال جديدي حفر و آنرا خرج گذاري نموده و سپس آتش كنند. ۲ـ بارگيري سنگهائي كه در انفجار اخير فرو ريخته ميشود بايد با حضور استاد كار انجام گيرد تا در صورتيكه فشنگهاي منفجر نشده اي باقي مانده باشد بجايگاه موقت تحويل گردد. ماده ۱۷۴ ـ آتشبار را نبايد بصورت كارمزدي بكار گمارد. ماده ۱۷۵ ـ پيدا شدن يا مفقود شدن مواد ناريه و دستگاه آتش كن در داخل و يا خارج معدن بايد فوراً به مسئول ايمني معدن گزارش شود. ماده ۱۷۶ ـ آتش بار بايد مقدار مواد ناريه ايكه از انبار تحويل ميگيرد و همچنين مقداري را كه بكار ميبرد در دفترچه آتش باري خود با ذكر تاريخ يادداشت نمايد. ماده ۱۷۷ ـ مواد ناريه و چاشني بايد توسط آتش بار و كمك و بطور جداگانه در صندوقهاي مخصوص حمل گردد حداكثر ظرفيت اين صندوق ۲۵ كيلوگرم و حمل بيش از يك صندوق بوسيله يكنفر ممنوع است. ماده ۱۷۸ ـ قبل از شروع آتشباري هرگونه مواد قابل اشتعال بايد از محل آتش باري دور شود. ماده ۱۷۹ ـ وسايلي كه ممكنست در اثر آتش باري آسيبي بآنها برسد بايد بنحو شايسته اي محفوظ گردد. ماده ۱۸۰ ـ آتش بار بايد دقت نمايد در موقع قطع فتيله براي آتشباري طرفي را كه به چاشني متصل ميشود بطور عمودي و طرفي را كه براي روشن كردن در نظر گرفته ميشود بصورت مورب قطع كند. ماده ۱۸۱ ـ آتش بار نبايد غير از وسايلي كه مسئول معدن اجازه استفاده از آنرا داده است براي انجام عمليات آتشباري از وسايل ديگري استفاده نمايد. ماده ۱۸۲ ـ اگر بعللي يك يا چند فشنگ چاشني گذاري شده مورد استفاده قرار نگيرد آتشبار موظف است بلافاصله قبل از آتش كردن چالها چاشني اين فشگ‌ها را خارج كرده و در جايگاه موقت موضوع ماده ۱۳۷ قرار دهد. ماده ۱۸۳ ـ خالي كردن چال پر شده بهرعلت ممنوع است. ماده ۱۸۴ ـ در معادن زيرزميني استفاده از مواد ناريه فقط بايد بصورت فشنگ بعمل آيد. ماده ۱۸۵ ـ چنانچه حمل مواد ناريه بوسيله لكوموتيو در داخل معدن انجام گيرد بايد قطار مربوطه داراي واگنت مخصوص حمل مواد ناريه بوده و در روي آن علائم خطر نصب شود ضمناً با قطار حامل مواد ناريه نبايد چاشني حمل شود هنگام حمل مواد ناريه جز راننده و آتشبار و كمك او نبايد اشخاص ديگري از قطار مذكور استفاده نمايند. تبصره ـ قطار حامل مواد ناريه با قطارهاي حامل كارگر بايد اقلا ۵ دقيقه فاصله زماني داشته باشد. ماده ۱۸۶ ـ چنانچه مواد ناريه با وسيله حمل و نقل در چاه حمل گردد بايد نكات زير رعايت شود: ۱ـ كليه مقررات مربوط به حمل مسافر در چاه. ۲ـ حمل مواد ناريه و چاشني توأماً ممنوع است. ۳ـ از وسايل حمل و نقل حامل مواد ناريه نبايد اشخاص ديگري غير از مسئولين مربوطه استفاده نمايند. ماده ۱۸۷ ـ در موقع حمل مواد ناريه متصدي چرخ چاه بايد قبلا مأموران پذيرگاهي را كه محموله در آنجا تخليه ميشود مطلع نمايد. ماده ۱۸۸ ـ دستگاههاي آتش كن برقي و همچنين مدار آتشباري بايد قبل از هر نوبت آتش كاري آزمايش و نتيجه در دفتر مخصوص ثبت گردد. ماده ۱۸۹ ـ بمنظور اطلاع از سالم بودن فتيله و همچنين سرعت اشتعال آن قبل از استفاده از هر صندوق بايد از آن نمونه برداري و آزمايش گردد. ماده ۱۹۰ ـ حفر چال در باقيمانده چال قبلي ممنوع است استادكار موظف است اين قبيل چالها را وسيله قطعه چوبي مسدود نمايد. ماده ۱۹۱ ـ آتش بار قبل از آتشباري نبايد چالهاي پر شده را رها نموده و بكار ديگر مشغول گردد. كليه چالهاي پر شده را بايد در يك نوبت منفجر كرد. د ـ آتشباري در معدن داراي گرد ذغال و گريزو ماده ۱۹۲ ـ استفاده از فتيله معمولي و فتيله انفجاري در معادني كه در آنها گريزو و يا گرد ذغال وجود دارد ممنوع است و آتش باري بايد فقط با چاشني برقي صورت گيرد. همچنين در اين معادن استفاده از چاشني تأخيري معمولي در كارگاههاي استخراج ممنوع ميباشد. ماده ۱۹۳ ـ در اين گونه معادن بايد منحصراً دستگاههاي آتش كه اطمينان بكار برده شود. ماده ۱۹۴ ـ در موارد زير آتش زدن چال ممنوع است. ۱ـ وقتيكه غلظت گاز گريزو در محل انفجار از ۱% بيشتر باشد. ۲ـ موقعيكه خطر سرايت انفجار به محلهاي متروكه و حفريات و شكستگي‌هائي كه در آنها گازگريزو جمع شده موجود باشد. ماده ۱۹۵ ـ سيم هدايت كننده جريان برق براي آتش باري بايد داراي روپوش عايق باشد. ماده ۱۹۶ ـ آتش بار قبل از خرج گذاري بايد هواي اطراف چال را از نظر وجود گاز گريزو تا شعاع ۳۰ متري آزمايش نمايد تا در صورتيكه عيار گاز از ۱% تجاوز كند از خرج گذاري خودداري نمايد و مراتب را به مسئول ايمني معدن اطلاع دهد. ماده ۱۹۷ ـ ميزان مصرف مواد ناريه براي هر چال نبايد از مقداريكه كارخانه سازنده تعيين كرده است تجاوز نمايد. ماده ۱۹۸ ـ در معادن گرد ذغال دار قبل از آتش زدن چالها بايد محوطه را باندازه كافي آب پاشي نمود. ماده ۱۹۹ ـ آتش بار بايد فقط كارگاه يا سينه كاري را كه مسئول معدن باو دستور داده است آتش باري كند. فصل هشتم ـ تأسيسات برق ماده ۲۰۰ ـ در معادني كه از نيروي برق استفاده ميشود علاوه بر رعايت مقررات ايمني اين فصل كليه آئين نامه‌ها و مقررات حفاظتي مربوط به برق نيز لازم الاجرا است. ماده ۲۰۱ ـ در هر يك از مدارهاي جريان برق بايد كليدهاي قطع و وصل روي تمام سيم‌هاي مربوط به وسايل مصرف كننده برق تعبيه شود. باستثناي مدار روشنائي درمحلهاي خشك كه در اين مورد ميتوان كليد قطع و وصل را فقط روي سيم فاز قرار داد كليدهاي مذكور را بايد در محلي قرار دهند كه بخوبي ديده شده و در دسترس باشند. ماده ۲۰۲ ـ تأسيسات برق بايد داراي وسيله محدود كننده فشار و رله هاي ايمني باشد تا در صورت تجاوز فشار از حديكه براي دستگاهها تعيين شده است جريان خودبخود قطع شود. ماده ۲۰۳ ـ استفاده از مقاومت‌هاي ‌الكتريكي براي بدست آوردن جريان كمتر از ۳۰ ولت ممنوع است و مدارهاي اين قبيل جريان بايد از ساير مدارهاي برقي بكلي جدا باشد باستثناي سيمهاي فرمان (پيلوت) و روپوش محافظ (اكران) كه در كابل‌هاي مخصوص جريان برق مستقيم ۳۰ تا ۶۰۰ ولت و با برق متناوب ۳۰ تا ۴۰۰ ولت قرار دارد. ماده ۲۰۴ ـ استفاده از زمين بعنوان قسمتي از شبكه ممنوع است باستثناي سيمي ‌كه براي اتصال زمين قسمتهاي خنثي و يا براي رله اتصال بزمين بكار ميرود. ماده ۲۰۵ ـ از دو رشته ريل راه آهن بعنوان برگشت جريان برق ميتوان استفاده كرد در اين صورت بايد تكه هاي هر رشته ريل از نظر عبور جريان برق بهم متصل باشند و لااقل در هر يكصد متر بين دو رشته ريل نيز اين ارتباط برقرار شود. تبصره ـ اختلاف فشار برق بين ريل و زمين نبايد از ۱۵ ولت تجاوز كند. ماده ۲۰۶ ـ در شبكه سه فاز ستاره اي اگر فشار جريان برق بين فاز و نول از ۱۵۰ ولت بيشتر نباشد و نقطه خنثي و سيم نول وجود داشته باشد نقطه خنثي بايد بطور دائم بزمين متصل شده و يا اينكه وسيله اي بكار برده شود كه اگر فشار جريان برق هر يك از فازها نسبت بزمين از حد فشار ستاره تجاوز كند نقطه خنثي از طريق سيم نول بزمين متصل شود. ماده ۲۰۷ ـ در تأسيساتي كه جريان برق متناوب از ۱۵۰ ولت و مستقيم از ۶۰۰ ولت به بالا باشد قسمتهاي زير بايد بزمين متصل گردد: الف ـ بدنه و قسقتهاي ‌هادي ماشين آلات و ترانسفورماتورها كه در حال عادي كار فاقد جريان برق است. ب ـ آرماتور و روپوش فلزي كابلها باستثناي روپوش محافظ (اكران) ج ـ دستگيره و توري و سرپيچ چراغها اگر كاملا عايق نباشند. د ـ پايه هاي فلزي و يا بتون مسلح و بطور كلي هر وسيله غيرعايقي كه احتمال اتصال به برق داشته باشد. ماده ۲۰۸ ـ هر ساختمان بايد بطور جداگانه داراي سيم اتصال بزمين باشد كه تمام قسمتهاي نامبرده در ماده فوق بآن متصل شود. ماده ۲۰۹ ـ سيم‌هاي اتصال بزمين بايد بطريقي نصب شود كه پوسيده نشده و اتصالي‌هاي آن‌ها باز نشود. ماده ۲۱۰ ـ شبكه‌هاي مختلف اتصال بزمين بايد از نظر عبور جريان برق از يكديگر مجزا بوده و بدون فيوز و كليد قطع كننده باشد. ماده ۲۱۱ ـ مقاومت ‌الكتريكي واحد طول سيمهاي اتصال بدنه بزمين بايد از كمترين مقاومت واحد طول در سيمهاي شبكه اصلي كمتر باشد. ماده ۲۱۲ ـ در صورتيكه قسمتهائي از تأسيسات برق مستقيم كمتر از ۶۰۰ ولت و متناوب كمتر از ۲۵۰ ولت بدون روپوش عايق در محل عمومي ‌نصب شده باشد بايد بوسيله نرده يا توري و يا وسايل مشابه محفوظ و با علامت واضحي مشخص گردد. ماده ۲۱۳ ـ در تأسيسات برق مستقيم بيش از ۶۰۰ ولت و متناوب بيش از ۲۵۰ ولت بايد قسمتهاي بدون عايق شبكه را خارج از دسترس و روي مقره هاي مناسب قرار داد بطوريكه سيمها با اشياء ديگر فلزي تماس حاصل نكند و سيمهاي هوائي مخصوص لكوموتيوهاي ‌الكتريكي نيز روي مقره‌هاي مناسب نصب گردد. ماده ۲۱۴ ـ براي منفجر كردن مواد ناريه بطريق‌ الكتريكي نبايد از سيمهاي بدون روپوش استفاده كرد. هرگاه براي انفجار از برق معدن استفاده شود فشار جريان برق نبايد در مورد برق مستقيم از ۶۰۰ ولت و برق متناوب از ۲۵۰ ولت تجاوز نمايد ضمناً دو سر سيم هاي هدايت جريان برق به چال ها كه در پناهگاه واقع شده تا آخرين لحظه بيگديگر متصل باشد. ماده ۲۱۵ ـ فاصله سيمهاي لخت تأسيسات برق مستقيم بيش از ۶۰۰ ولت و متناوب بيش از ۲۵۰ ولت با زمين نبايد كمتر از ۵/۲ متر باشد. در غير اينصورت مسير شبكه بايد بوسيله حايلي مناسب از محل عبور افراد مجزا شود. ماده ۲۱۶ ـ كابلها بايد دور از لوله‌هاي آب و هواي فشرده و گاز در محل خشك قرار گيرند. ضمناً كابلهاي زيرزمين بايد داراي روپوش سربي و بدون درز باشد. ماده ۲۱۷ ـ تابلوهاي تقسيم با ولتاژهاي مختلف مذكور در ماده ۲۱۵ و نيز تابلوهاي داراي جريان كمتر بايد بوسيله رنگهاي مختلف مشخص و متمايز گردد. ماده ۲۱۸ ـ ماشين‌ها ـ ترانسفورماتورها ـ تابلوها و ساير وسائل مربوط به شبكه برق مستقيم بيش از ۶۰۰ ولت و متناوب بيش از ۳۰۰ ولت بايد بطور كامل محفوظ و بوسيله حايلهاي مناسب مجزا شده باشد و راه ورود بمحل اين قبيل وسايل بايد لااقل ۵/۲ متر ارتفاع و ۲ متر عرض داشته باشد و محل ورود به محوطه پشت تابلوها بايد داراي دري به ارتفاع حداقل ۵/۲ متر باشد. ماده ۲۱۹ ـ هرگاه تابلوهاي شبكه‌هاي مذكور در ماده ۲۱۷ داراي قسمتهاي فلزي باشد (بايد زمين قسمت جلوي تابلوها با فرش عايق مفروش گردد) و فواصل اجسام‌هادي متصل بزمين با تابلو باندازه اي باشد كه تماس با اجسام ‌هادي و تابلو در آن واحد مقدور نباشد. ماده ۲۲۰ ـ قراردادن و يا نزديك كردن اشيائي كه ممكن است اتصالي و يا جرقه توليد كند بسيم‌هاي برق ممنوع است. ماده ۲۲۱ ـ در محلهائي كه تأسيسات ‌الكتريكي مذكور در ماده ۲۱۵ وجود دارد بايد چنگال بلند دسته عايقي براي نجات آسيب ديده در دسترس باشد. ماده ۲۲۲ ـ در محل پستهاي ترانسفورماتور و مولد برق و بطور كلي در محلهائي كه در صورت خاموشي برق احتمال بروز خطر موجود است بايد منبع روشنائي جداگانه وجود داشته باشد. ماده ۲۲۳ ـ دستگاهها و وسايل برقي (حتي چراغهاي دوره گرد) كه توسط اشخاص حمل و نقل ميشود بايد فقط با جريان مستقيم كمتر از ۶۰۰ ولت و متناوب تا ۲۵۰ ولت كاركند باستثناي پرفراتورهاي ‌الكتريكي پايه دار كه ميتوان آنها را با جريان متناوب تا ۴۰۰ ولت بكار انداخت مشروط بر اينكه در مقابل خطر برق گرفتگي افراد نكات ايمني در آنها مراعات شده باشد بهرحال رعايت ماده ۲۰۷ مورد اين قبيل دستگاهها ‌الزامي ‌است. ماده ۲۲۴ ـ براي تغذيه وسايل و ماشينهاي برقي موضوع ماده ۲۲۳ بايد كابل‌هاي نرمي‌ كه داراي روپوش لاستيكي و يا مواد مشابه آن باشد بكار برده شود. ماده ۲۲۵ ـ شبكه‌هاي تلفني و تلگراف و يا شبكه‌هاي مخصوص علامت دادن بايد با شبكه برق موضوع ماده ۲۱۵ فاصله كافي داشته باشد. ماده ۲۲۶ ـ ترانسفورماتورها و مولدهاي برق و وسايل مربوط را بايد در مكانهائي كه با مصالح غيرقابل اشتعال ساخته شده قرار داد و در اين مكانها نبايد اشياء قابل اشتعال وجود داشته باشد. ماده ۲۲۷ ـ در محلهاي مذكور در ماده ۲۲۶ بايد وسايل آتش نشاني مناسب وجود داشته و درصورت استفاده از وسائلي كه در داخل روغن كار ميكنند كيسه يا سطل هاي پر از ماسه نيز ميبايستي در دسترس باشد. ماده ۲۲۸ ـ زير دستگاههاي برقي كه داخل روغن كار ميكنند بايد مقدار كافي ماسه ريخته شود تا در موقع بروز نقص تمام روغن ريخته شده از دستگاه جذب شود. ماده ۲۲۹ ـ ترانسفورماتورهاي كوچك و وسايل راه اندازي و امثال آنها كه در داخل روغن كار ميكند بايد مجهز بوسيله اي باشد كه‌ هرگاه حرارت روغن از حدي تجاوز كند قبلا آژير دهد و درصورت ادامه ازدياد درجهٔ حرارت جريان برق را قطع كند. ماده ۲۳۰ ـ در محلهائي كه براي نگاهداري و شارژ اكومولاتور اختصاص داده شده بايد: الف ـ لامپهاي روشنائي داراي حباب‌هاي مضاعف باشد و از استفاده از هر شيئي كه بحرارت قرمز برده شده و يا داراي شعله آزاد باشد خودداري شود. ب ـ آكومولاتور نسبت به بدنه قفسه‌هاي شارژ و خود قفسه‌ها نسبت بزمين عايق بندي شده باشد. ج ـ دستگاهها طوري نصب شوند كه در آن واحد دست زدن بدو محل كه اختلاف فشار شان از ۱۵۰ ولت بيشتر است امكان پذير نباشد. در مورد اكومولاتورهائي كه اختلاف فشارشان بيش از ۱۵۰ ولت باشد ماده ۲۱۹ لازم‌الاجرا است. د ـ گازهاي حاصله در اين محلها بوسيله‌ هواكش‌هاي مناسب خارج شود. ماده ۲۳۱ ـ در چراغخانه‌هاي مخصوص چراغهاي‌ الكتريكي بايد بندهاي ج و د ماده ۲۳۰ رعايت شود. ماده ۲۳۲ ـ در مناطقي كه احتمال توليد گاز قابل اشتعال باشد بايد تأسيسات برق مجهز بوسايل ايمني در مقابل انفجار گاز باشد و در غيراينصورت اين تأسيسات برق مجهز بوسايل ايمني در مقابل انفجار گاز باشد و در غيراينصورت اين تأسيسات بايد در مكان مجزائي مصون از نفوذ گاز نصب شود. ماده ۲۳۳ ـ در داخل مخزنهاي فلزي و يا در محلهائيكه كارگر با قطعات بزرگ فلزي تماس دارد چراغ دوره گرد بايد با جريان كمتر از ۳۰ ولت روشن شود. ماده ۲۳۴ ـ براي انجام هرگونه تغيير و يا تعمير و حتي تعويض لامپ بايد جريان برق قسمت مربوط قطع شود. تبصره ـ در شبكه برق مستقيم بيش از ۶۰۰ ولت و متناوب بيش از ۲۵۰ ولت عمليات فوق الذكر بايد با اجازه مخصوص متصدي برق و تحت نظر مسئول تعميرات با تجربه و با وسائل مخصوص انجام شود. ماده ۲۳۵ ـ هرگاه عيب شبكه ناشي از بوجود آمدن اتصال كوتاه (اتصالي) و يا اتصال بزمين باشد بايد برابر مفاد ماده ۲۳۴ عمل شود. ماده ۲۳۶ ـ براي انجام تعميرات و يا تغييرات هر قسمت از شبكه بايد آن قسمت از هر دو طرف قطع شود و تمام فازها را بيكديگر و بزمين نيز اتصال دهند و متصدي مربوطه بايد از قطع برق در آن قسمت اطمينان حاصل كرده و ترتيبي دهد كه برقرار كردن جريان برق در قسمت تحت تعمير و تغيير بوسيله اشخاص ديگر امكان پذير نباشد. متصدي مذكور پس از اتمام كارهاي مربوطه و حصول اطمينان از اينكه خطري متوجه كسي نميشود ميتواند جريان برق را برقرار كند. ماده ۲۳۷ ـ هنگام تعمير كابل مخصوص تغذيه وسايل قابل حمل و نيمه ثابت بايد ضمن قطع جريان برق فيش‌هاي كاب را از پريزهاي مربوطه نيز خارج نموده و اتصال هاي نر و ماده را به طريق صحيح و مطمئن از يكديگر جدا كرد. ماده ۲۳۸ ـ متصديان هر يك از ماشين‌ها و قسمتهاي شبكه بايد اتصال هاي زمين و بدنه ماشين ها و كابلهاي نرم و دو شاخه هاي مربوط را بشرح زير بازرسي كنند. الف ـ در شبكه برق مستقيم ۶۰۰ ولت ببالا و يا متناوب ۳۰ ولت ببالا كه نقطه نول آن به زمين متصل نباشد بايد همه روزه بوسيله دستگاههاي كنترل مخصوص اختلاف فشار بين هر فاز و زمين را اندازه گيري كرده و مطمئن شوند كه اختلاف غيرعادي نباشد. ب ـ بايد لااقل هر سال يك مرتبه وضع سيمهاي اتصال بزمين را بررسي كنند. ج ـ بايد ميزان عايق بودن شبكه نسبت بزمين را لااقل هر ششماه يك مرتبه بررسي كنند. د ـ بايد نتيجه تمام بررسي ها و بازديدهاي انجام شده در دفتر مخصوص ثبت گردد. ماده ۲۳۹ ـ در هر يك از نقاطي كه تاسيسات برق وجود دارد بايد يك نقشه اجمالي و دستورالعمل ايمني مختصري در محل ديد افراد نصب گردد. در اين دستورالعمل بايد بطور صريح نوشته شود كه دخالت اشخاص غير از متصديان برق در امر تعمير و يا بكار بردن وسائل ممنوع است و در مورد تأسيسات برق ماده ۲۱۹ بايد قيد شود كه دست زدن بقسمتهاي فلزي شبكه خطرناك و اكيداً ممنوع است و همچنين دستورالعملي براي نجات اشخاص برق گرفته تهيه و بديوار نصب كنند. ماده ۲۴۰ ـ هر يك از پذيرگاههاي داخل معدن بايد بوسيله تلفن و يا وسايل ارتباطي ديگر با مركز نيرو يا پست مركزي ترانسفورماتور خارج معدن در ارتباط باشد. ماده ۲۴۱ ـ كابلهاي مسلح و كابلهاي با روپوش فلزي بايد بطوري بديواره گالري‌ها نصب گردد كه در اثر وزن خود پاره نشده و بوسائل ديگر برخورد نكند. ماده 242 ـ روپوش فلزي كابل بايد بسيم اتصال بزمين وصل باشد مگر آنكه اين روپوش بجاي محافظ بكار رفته باشد كه در اينصورت بايد بيك رله اتصال زمين مربوط گردد. ماده ۲۴۳ ـ تمام قسمتهاي شبكه غيرثابت بايد در آخر هر نوبت كار بطور مطمئني از برق جدا گردد. ماده ۲۴۴ ـ كليه تعميرات روي كابل ها بايد در خارج معدن انجام گيرد. ماده ۲۴۵ ـ در چاه‌ها و گالري‌هاي خروج هوا و محلهاي مرطوب بايد آرماتور كابل بوسيله روپوش نسوز و مقاوم در مقابل رطوبت محفوظ گردد. ماده ۲۴۶ ـ تابلوهاي تقسيم برق بايد از مواد نسوز و مقاوم درمقابل رطوبت ساخته و بطريقي نصب شود كه در معرض چكيدن آب نباشد. ماده ۲۴۷ ـ لوكوموتيو و واگنهاي حمل و نقل در معادن نمي‌توانند از ولتاژ بيشتر از ۶۰۰ ولت استفاده نمايند. ماده ۲۴۸ ـ سيم يا سيمهاي تغذيه‌ الكتريكي به لوكوموتيوهاي برقي بايد بطريقي نصب شوند كه احتمال پاره شدن و يا توليد حريق در چوب بست‌ها و يا برق گرفتگي اشخاص وجود نداشته باشد. ماده ۲۴۹ ـ كليه لوله ها و آرماتورها و مفتولهاي فلزي ـ علائم مكانيكي بايد از نظر ايمني در فاصله هاي مناسب به ريلها اتصال‌ الكتريكي داشته باشند. ماده ۲۵۰ ـ هرگاه ارتفاع سيم برق رساني به لكوموتيو از ريل كمتر از ۲۰/۲ متر باشد بايد هنگام عبور و مرور اشخاص جريان برق قطع گردد. ماده ۲۵۱ ـ اطاقك راننده در لكوموتيوهاي‌ الكتريكي كه از سيم لخت برق ميگيرد بايد مسقف بوده و پايه شانه اتصال برق عايق بندي شده باشد تا احتمال برق گرفتگي راننده وجود نداشته باشد. ماده ۲۵۲ ـ تمام قسمتهاي لكوموتيو كه جريان برق از آن عبور ميكند بايد بوسيله پوشش محكم و عايقي محفوظ شده باشد. ماده ۲۵۳ ـ براي انجام هرگونه تغيير در شبكه انتقال برق به لكوموتيو و يا در لكوموتيو اعم از تعمير قسمتهاي ‌الكتريكي و يا مكانيكي بايد قبلا جريان برق قطع شود. ماده ۲۵۴ ـ شبكه مخصوص علائم برقي بايد با جريان برق با ولتاژ كمتر از ۲۰ ولت كار كند. ماده ۲۵۵ ـ سيم‌هاي شبكه علائم بايد طوري نصب گردد كه مدار كوتاه (اتصالي) ايجاد نشود در شبكه علائم بايد طوري نصب گردد كه مدار كوتاه (اتصالي) ايجاد نشود در شبكه علائم فقط براي قسمت‌هاي خنثي (نول) ميتوان از سيمهاي بدون روپوش استفاده كرد. ماده ۲۵۶ ـ كليه تجهيزات ‌الكتريكي واقع در يك بخش معدن بمنزله يك قسمت مستقل تلقي شده و براي اتصال بزمين بايد برابر ماده ۲۰۷ عمل شود. ماده ۲۵۷ ـ براي استفاده از برق با فشار ‌الكتريكي (ولتاژ) ۳۰ تا ۶۰۰ ولت در درون معدن بايد كابلهاي با پوشش لاستيكي و عايق و مقاوم بكار برده شود. ماده ۲۵۸ ـ در چاه براي استفاده از برق با فشار ‌الكتريكي بيش از ۶۰۰ ولت و همچنين انتقال برق حتي با فشار‌ الكتريكي كمتر از ۶۰۰ ولت بايد كابل مسلح و با مشخصات موضوع ماده ۲۵۷ باشد (باستثناي سيمهاي برق رساني لكوموتيوهاي برقي كه تابع مقررات خاصي هستند). ه ـ ـ مواد اضافي در مورد استفاده برق در معادن داراي گريز و يا گرد ذغال ماده 259 ـ در معادن داراي گريز و يا گرد ذغال فقط تأسيسات زير را ميتوان بطور ثابت برقرار كرد: الف ـ كابلهاي مسلح در راههائيكه داراي وسيله نگاهداري مطمئن و سالم بوده و جريان كافي هوا برقرار و عيار گريز و در آنها از صدي يك تجاوز نكند. ب ـ سيم‌هاي ساده روپوش داري كه در لوله‌هاي فلزي با عايقي داخلي قرار داشته باشد مشروط بر آنكه‌ هواي كافي و منظم در اطراف لوله در جريان بوده و عيار گريز و بسيار كم باشد. ج ـ دستگاهها و موتورهائي كه در مقابل گريز و بي خطر تشخيص داده شده مشروط بر اينكه در محل استقرار آنها هوا بطور بطور منظم عبور كرده و عيار گريز و كم باشد. ماده ۲۶۰ - هواي معدن بايد طوري جريان داشته باشد كه تمام تأسيسات برق بخوبي تهويه گردد. ماده ۲۶۱ ـ هرگاه تمام و يا قسمتي از تأسيسات برق در مسير راههاي عمومي ‌واقع شده باشد بايد همه روزه كيفيت هواي ورودي بآن راه را از حيث مقدار گريز و بررسي نمود بطوريكه عيار گريز و از نيم درصد (۵ در هزار) تجاوز نكند و بعلاوه ترتيبي داده شود كه ورود ناگهاني مقدار زيادي گريز و امكان پذير نباشد. ماده ۲۶۲ ـ باستثناي لكوموتيو برقي و وسائط نقليه اي كه در ماده بعد گفته ميشود ساير وسايل برقي كه در كارگاهها مورد استفاده قرار ميگيرند بايد ضد گريز و باشند. ماده ۲۶۳ ـ لكوموتيو و ساير وسائط نقليه برقي بايد ايمن در مقابل گريز و (ضد گريزو) باشد و تحت شرايط گفته شده در ماده ۲۵۹ بكار برده شود و در استفاده از ساير انواع لكوموتيو و وسايل نقليه برقي حتي آنهائيكه از سيم هوائي بدون روپوش تغذيه ميشوند علاوه بر رعايت ماده ۲۵۹ رعايت ماده ۲۶۱ نيز لازم‌الاجراء است. ماده ۲۶۴ ـ در معادني كه داراي تصاعد آني گريز و ميباشند نصب و بكار بردن تأسيسات برق ممنوع است در اين قبيل معادن ميتوان از چراغ اطمينان برقي و آتشباري با برق بوسيله آتش كن برقي ايمني استفاده نمود. ماده ۲۶۵ ـ متصديان مربوط بايد دستگاههاي ضدگريز و برقي را حداقل روزي يكبار بازديد و بررسي كنند و هر هفته يكبار نيز متخصص برق آنها را بازديد و در صورت لزوم تعمير كند. ماده ۲۶۶ ـ تعمير و يا بازكردن روپوش وسائل برقي ضد گريز و بايد فقط توسط متخصص مربوطه انجام گيرد. اين وسايل بايد بطريقي بسته شده باشد كه بوسيله آچار و يا ابزار معمولي نتوان آنها را باز كرد. ماده ۲۶۷ ـ هواي محلها و راهها و گالريها و كارگاههاي استخراج كه در آن تأسيسات برق وجود دارد بايد لااقل در هر نوبت كار دوبار بازرسي شود و در موارد زير بايد فوراً جريان برق قطع گردد: الف ـ هرگاه عيار گريزو يك درصد و يا بيشتر باشد. ب ـ در ناحيه ايكه در اثر ريزش (آوار) احتمال معيوب شدن تأسيسات برق و يا رسيدن گريزو بتأسيسات برق وجود داشته باشد. ج ـ در هر قسمتي كه يكي از شرايط استفاده از برق كه در اين فصل ذكر شده از بين رفته باشد. ماده ۲۶۸ ـ برقرار كردن مجدد برق بايد منحصراً بوسيله متصدي مربوطه انجام گردد. ماده ۲۶۹ ـ هرگونه تعميرات و تغييرات در تأسيسات برق بايد توسط مسئول مربوط در دفتر مخصوص ثبت گردد. ماده ۲۷۰ ـ بهره بردار موظف است نقشه تكميل شده تأسيسات برق را هميشه در سر معدن نگاهداري نمايد. فصل نهم ـ آسانسورها و بالابرها ماده ۲۷۱ ـ ساختمان آسانسورها و بالابرها و امثال آن بايد: ۱ ـ هدايت شده باشند. ۲ ـ سقوط اشياء از داخل آنها ممكن نباشد. ۳ ـ بار داخل آنها بي حركت بماند. تبصره ـ آسانسور بايد طوري بارگيري شود كه بار از ديواره‌هاي جانبي آن بيرون نزند. ماده ۲۷۲ ـ آسانسور و بالابرهائي كه براي حمل اشخاص بكار برده ميشود بايد داراي سرپناه و ترمز و پاراشوت بوده و بعلاوه دستگاه محركه آنها مجهز به وسيله خودكار تنظيم كننده سرعت باشد. ضمناً پلاك نشان دهنده ظرفيت سرنشينهاي اين وسائل بايد بطور آشكار در محل مناسبي نصب گردد ظرفيت مذكور بايد حداكثر برابر با ظرفيت باري باشد كه با اين وسائل ميتوان حمل كرد. ماده ۲۷۳ ـ ماشينهاي چرخ چاه بايد داراي ترمزي باشد كه درصورت لزوم بتواند كابل را بي حركت كند و اگر چرخ چاه دستي باشد بايد داراي وسيله اي باشد كه آنرا از گردش در جهت مخالف بازدارد بعلاوه اگر چرخ چاه در ماشينهائي كه براي حمل اشخاص بكار ميرود قابل جدا كردن از موتور باشد بايد داراي ضامن مخصوصي باشد كه از بروز هرگونه خطر جلوگيري كند. ماده ۲۷۴ ـ ماشينهاي چرخ چاه بايد مجهز بدو دستگاه ترمز جداگانه باشد (ترمز عادي و ترمز ايمني) بطوريكه ‌هر يك از اين ترمزها قادر به توقف ماشين باشد. كفش اين ترمزها ممكن است مشترك باشد ولي وسايل فرمان ها بايد كاملا مجزا و در دسترس متصدي ماشين قرار گيرد و بايد حداقل يكي از ترمزها از نوع وزنه اي باشد و همچنين حداقل يكي از آنها در صورت قطع شدن نيروي محركه چرخ چاه را متوقف كند. ماده ۲۷۵ ـ در ماشينهائي كه داراي جعبه دنده ميباشد بايد با يكي از ترمزها بتوان مستقيماً چرخ چاه را متوقف كرد. ماده ۲۷۶ ـ ترمز ايمني بايد بنحوي باشد كه در هر يك از موارد زير بطور خود كار وارد عمل گردد: الف ـ هرگاه اطاقك آسانسور از چاه خارج و به قرقره‌ها نزديك شود. ب ـ هرگاه سرعت حركت در نزديكي پذيرگاه مقصد ار ۵/۱ متر در ثانيه كمتر نشود. ماده ۲۷۷ ـ بايد وسيله اي وجود داشته باشد كه‌هم زمان با بكار افتادن ترمز ايمني برق ماشين را بطور خودكار قطع كند. ماده ۲۷۸ ـ ماشين‌هاي استخراج كه سرعت آنها تا ۶ متر در ثانيه است و آسانسور متصل بآن كه براي حمل اشخاص هم بكار برده ميشود بايد مجهز به وسيله نشان دهنده موقعيت اطاقك آسانسور در چاه باشد و بعلاوه بتواند با علامت صدادار نزديك شدن آنرا به پذيرگاه اعلام كند و ماشينهائيكه سرعت حركت آنها از شش متر در ثانيه بيشتر است بايد مجهز به وسايل زير نيز باشد: الف ـ وسيله ايكه ترمزها را بنرمي‌ وارد عمل كند. ب ـ وسيله محدود كردن سرعت به ميزانيكه معمولا عمل ميكند. ج ـ دستگاه ثبت كننده سرعت. هنگام حمل اشخاص بايد علائم مخصوص در پذيرگاهها روشن شود و بطور واضح حمل مسافر را اعلام نمايد. ماده ۲۷۹ ـ جنس كابل بايد مناسب با شرايط محيط كار باشد و در مقابل عواملي از قبيل اسيد و غيره مقاوم باشد. ماده ۲۸۰ ـ هنگام تحويل گرفتن هر كابل نو با بد قطعه اي بطول ۴ متر از آن را بريد و براي آزمايشات مقايسه اي در محل خشكي نگاهداري كنند. ماده ۲۸۱ ـ مقاومت كابل نو (در مقابل پاره شدن) را هنگام تحويل گرفتن از طريق آزمايش خود كابل و يا آزمايش تمام عنصرهاي آن تعيين ميكنند و در ضمن اضافه شدن طول كابل قبل از پاره شدن را هم تعيين ميكنند و در هرحال بايد هر يك از عنصرهاي كابل را از حيث كشش و خمش و پيچش نيز آزمايش كنند. ماده ۲۸۲ ـ كابلهائي كه علاوه بر باركشي براي حمل اشخاص نيز بكار برده ميشود در سال اول كار هر سه ماه يكمرتبه و در سال بعد هر دو ماه يك مرتبه بايد به اندازه ۲ متر از پائين آن بريده و آزمايش شود تمامي‌ بار مفيد و بار مرده و مجموعه وسيله باربري نبايد از يك ششم مقاومت كابل تجاوز كند ولي اگر عمق چاه بيش از ۵۰۰ متر باشد براي هر يكصد متر اضافي ميتوان يكدهم از اين ضريب را كسر كرد و در هر حال وزن مذكور از يك پنجم مقاومت كل كابل نبايستي تجاوز كند. تبصره ـ كابلهاي مخصوص قرقره‌هاي كپ (نوع و چرخ چاه) از شمول اين ماده مستثني ميگردد. ضريب اطمينان آنها بايد براي عمق كمتر از ۵۰۰ متر ۷ و براي عمق‌هاي بيش از ۵۰۰ متر ۶ در نظر گرفته شود و اگر اين كابل براي حمل اشخاص هم بكار برده ميشود مدت استفاده از آن نبايد از دو سال تجاوز كند. ماده ۲۸۳ ـ كابل نو آسانسوريكه براي حمل افراد در نظر گرفته ميشود بايستي قبل از استفاده حمل افراد حداقل بيست سرويس باربري با حداكثر ظرفيت بوسيله آن انجام شده باشد و همچنين پس از هر آزمايش سه ماهه يا دو ماهه بايد حداقل ۴ سرويس و قبل از شروع بكار روزانه حداقل يك سرويس باربري با آن با حداكثر ظرفيت انجام دهند. ماده ۲۸۴ ـ بهره بردار موظف است همواره يك كابل واجد شرايط بعنوان ذخيره در سر معدن آماده داشته باشد. ماده ۲۸۵ ـ پستها و اتصاليهاي مربوط به كابلها بايستي داراي مقاومت كافي كه براي اينگونه وسايل لازم است باشد. تبصره ۱ ـ بهره بردار موظف است همواره يك سري پست مربوط به كابل در سر معدن آماده داشته باشد. تبصره ۲ ـ مدت كار پست‌ها و اتصاليها نبايد از ده سال تجاوز كند. ماده ۲۸۶ ـ تمام قسمتهاي مربوط به دستگاه باربري در چاه از قبيل كابل، ماشين‌ها، ترمزها و پاراشوت‌ها را بايد همه روزه بازرسي كنند و هر هفته يك مرتبه دستگاههاي ايمني مربوطه (پاراشوت ترمز) آزمايش كنند و همچنين هر ماه يكمرتبه قسمتهاي حساس از قبيل اتصاليها و قرقره‌ها از وجود روغن اضافي پاك شود. ماده ۲۸۷ ـ كليه بازرسيها و آزمايشهاي كابل و وسايل باربري مربوطه بايد توسط اشخاص و سازمانهاي صلاحيت دار با روشهاي فني معتبر انجام گيرد. ماده ۲۸۸ ـ هرگاه پس از هر آزمايش مشاهده شود كه تقليل قابل ملاحظه اي در مقاومت كابل حاصل شده و يا بيش از ده درصد عنصرهاي مشهود آن در طول سه گام پاره شده باشد و يا تغيير محسوسي در شكل ظاهري كابل از نظر خوردگي يا سائيدگي يا تقليل قطر و يا بازشدن پيچش آن حاصل شده باشد آن كابل بايد تعويض گردد. ماده ۲۸۹ ـ در هر معدن كه باربري از طريق چاه با وسايل بالابر انجام ميگيرد بهره بردار موظف است دفتري براي ثبت موارد زير در سر معدن اختصاص دهد: الف: نام و نشاني كارخانه سازنده كابل و وسايل مربوطه. ب ـ مشخصات كابل و نوع سيمهاي بكار برده شده در ساختمان آن و نتيجه آزمايش‌هاي انجام شده در باره كابل نو و محاسبه مقاومت كل كابل و همچنين نتيجه آزمايشهائيكه بر طبق مقررات مواد ۲۸۰ و ۲۸۱ و ۲۸۲ انجام ميشود. ج: تاريخ شروع استفاده از كابل و نوع باربري آن. د: وزن مرده كليه وسائلي كه كابل متحمل ميشود بانضمام وزن خود كابل و همچنين حداكثر وزن باريكه حمل ميشود. هـ: تاريخ و نوع تعميرات و سروته كردن كابل. و: تاريخ و علت خارج كردن كابل از سرويس. ز: مقدار عملكرد كابل در حركت بطرف پائين و در حركت بالا و ميزان تن كيلومتر انجام شده. فصل دهم ـ ايمني و نجات و كمكهاي اوليه ماده ۲۹۰ ـ در داخل و خارج هر معدن بايد به تعداد كافي وسايل آتش نشاني در نقاطيكه احتمال آتش سوزي ميرود علاوه بر محلهائيكه در اين آئين نامه‌ در فصول مختلف پيش بيني شده وجود داشته باشد. ماده ۲۹۱ ـ در هر معدن بايد حداقل وسايل نجات و كمكهاي اوليه از قبيل برانكار ـ جعبه كمكهاي اوليه با داروي مورد نياز درمحل مناسبي كه دسترسي فوري كارگران در مواقع ضروري بآنها ميسر باشد موجود باشد و بر حسب اهميت معدن و تعداد كارگران و سايل ضروري ديگري كه براي كمك و نجات كارگران لازم است بايد طبق نظر بازرس كار تعيين شود و بهره بردار موظف است كليه آنها را آماده و در معدن در محلهاي مناسب آماده استفاده نگاه دارد. تبصره ـ كليه دستگاههاي آتش نشاني معدن و همچنين كليه وسايل نجات و كمكهاي اوليه بايد مرتباً بازديد و مورد آزمايش قرارگيرد تا هميشه براي استفاده آماده باشد. ماده ۲۹۲ ـ در هر معدن از هر گروه كارگر كه با هم كار ميكنند بايد حداقل يكنفر طريقه استفاده از وسايل كمكهاي اوليه را بداند. ماده ۲۹۳ ـ در معدن ذغال كه تعداد كل كارگران آن از ۳۰۰ نفر بيشتر باشد و در ساير معادن كه تعداد كل كارگران آن از ۵۰۰ نفر بيشتر باشد بهره بردار موظف است يك نفر شخص صلاحيتدار بعنوان مسئول ايمني و نجات انتخاب نمايد. وظيفه شخص مذكور منحصراً رسيدگي بامور ايمني و نجات ميباشد. ماده ۲۹۴ ـ در معادن گرز و دارو گرد ذغال دار و معادنيكه تعداد كارگران در هر نوبت كار بيش از ۵۰ نفر باشد بايد حداقل يك گروه نجات مركب از پنج نفر وجود داشته باشد. تبصره ـ علاوه بر پنج نفر افراد گروه نجات بايد چند نفر از كارگران نيز تعليمات لازم را ديده باشند تا در صورت لزوم جانشين افراد گروه نجات گردند. ماده ۲۹۵ ـ افراد گروه نجات بايد از بين كارگران شاغل مجرب كه داراي استعداد جسماني كافي بوده و دسترسي بآنها در هر موقع امكان پذير باشد تعليمات لازم را فرا گرفته و لااقل ماهي يكبار تمرينهاي لازم را بعمل آورند. ماده 296 ـ گروه نجات با نظر بازرس كار و برحسب ضرورت بايد مجهز بدستگاه‌ هاي تنفسي انفرادي و وسائل لازم ديگر از قبيل دستگاههاي اندازه گيري گاز گريزو ـ اكسيد دو كربن و برانكار و غيره باشند اين دستگاهها بايد مرتباً و در فواصل مناسب بازديد و آزمايش شده بطوريكه‌ هميشه براي استفاده آماده باشند. ماده ۲۹۷ ـ افراد گروه نجات بايد هر سال دو بار مورد معاينه پزشكي قرار گيرند تا در صورتيكه واجد شرايط نباشند از گروه نجات خارج شده و كسان ديگر بجاي آنها انتخاب گردند. ماده ۲۹۸ ـ مسئول معدن موظف است فرم‌هاي مربوط به حوادث ناشي از كار و همچنين بيماريهاي حرفه اي را كه از طرف وزارت كار در اختيار آنها گذاشته ميشود مرتباً تكميل نموده و دو نسخه از آنرا به نزديكترين اداره كار و امور اجتماعي و سازمان تأمين اجتماعي ناحيه مربوطه ارسال دارد. اين آئين نامه‌ مشتمل بر ۱۰ فصل و ۲۹۸ ماده باستناد ماده ۴۷ قانون كار در چهار صدو پنجاه و هشتمين جلسه شورايعالي حفاظت فني مورخ ۱۸/ ۶/ ۵۴ بتصويب نهائي رسيده و پس از نشر در روزنامه رسمي ‌كشور در سراسر مملكت قابل اجرا است. وزارت كار و امور اجتماعي

موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1

موارد مرتبط

برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین