مصداق عمل نوعا غیر کشنده

رأی دادگاه بدوی پرونده کلاسه ۹۵۰۹۹۸۷۴۴۷۷۰۰۰۳۵ شعبه دوم دادگاه کیفری یک *(کیفری استان سابق ) تصمیم نهایی شماره ۹۸۰۹۹۷۷۴۱۴۰۰۰۰۸۸ شکات: ۱. خانم پ. ج. ص. فرزند س. ۲. خانم س. ک. فرزند غریب ۳. اقای ز. ص. فرزند ق. با وکالت اقای ع. ج. پ. فرزند ع. به نشانی * متهم: اقای ش. ا. د. پ. فرزند م. با وکالت اقای م. ح. ک. فرزند ر. به نشانی *و اقای ه. ا. ج. فرزند ع. ی. به نشانی * اتهام ها: ۱. قتل عمدی مرحوم ص. ص. از طریق اقدامات نوعا کشنده ۲. قتل غیر عمدی دراثر بی احتیاطی در امر رانندگی دادگاه با ملاحظه محتویات پرونده ختم رسیدگی را اعلام و به شرح زیر مبادرت به صدور رای می نماید.: " رای دادگاه" در خصوص اتهام اقای ش. ا. د. پ. فرزند م. با وکالت اقای ح. مبنی بر مباشرت در قتل عمدی اقای ص. ص. فرزند ز. ، موضوع شکایت او.ای دم اقای ز. ص. (پدر ) و خانم پ. ص. (مادر ) مرحوم با وکالت اقای ج. پ. ، اجمال محتویات پرونده حکایت از ان دارد. که حکم جلب اقای ش. ا. د. پ. صادر ، و ز. ص. در تلاش برای دسترسی به متهم کشف می نماید. وی در یک مراسم عزا حضور دارد. ، فرزند وی همراه مامورین جهت اجرای بهتر حکم جلب در محل حضور پیدا می کند ، روایت ها ، حسب نوع سمت در پرونده متفاوت است.و لیکن با عنایت به همه مطالب مطروحه و زوایای پیدا و پنهان مساله ، ان مطلبی که به عنوان واقع از سوی دادگاه مطلوب و با قرایت و امارات سازگار بنظر می رسد این است.که از بدو شروع به فرار ش. ا. د. پ. ، مرحوم ص. ص. جهت جلوگیری از فرار وی ، مبادرت به پریدن روی کاپوت و گرفتن باربند جهت ممانعت از فرار می نماید. اظهارات ز. ص. مبنی بر زدن به فرزند ش وزیر گرفتن فرزند ش و سپس واژگونی مطابق با واقع نیست ، گزارش مامورین ، اظهارات مطلعین ، تحقیقات سازمان* حتی اظهارات س. ک. و ز. ص. ، اظهارات راننده پژو که ماشین متهم قبل از واژگونی ، با ان برخورد نموده است.و جمیع قراین موید ان است.مرحوم ص. ص. قریب به ۵۰۰ متر بر روی کاپوت سوار بوده است.و چنانچه ماشین به وی برخورد نموده بود اصولا امکان طی مسیر قریب به ۵۰۰ متر روی کاپوت را نداشته است.و نحوه عملکرد وی حسب اظهارات مطلعین در پرونده و شهود و اظهارات متهم و گزارش سازمان* و ماموران انتظامی موید ان است.که وی به دلخواه جهت جلوگیری از فرار متهم ، بر روی کاپوت پریده و ضمن تهدید متهم ، با پا به شیشه و جام جلو زده است.… متهم ش. ا. د. پ. اظهاراتی مانند شکستن شیشه جلو و ریختن شیشه روی وی و زدن لگد به دهان وی و دستهای خودش را توسط مرحوم مطرح نموده که با عنایت به فرار اولیه وی و عدم طرح قابلیت ارزیابی علمی و کارشناسی در پرونده و احراز صحت و سقم را ندارد.پس واقعیت مقبول و قابل احراز از سوی دادگاه این است.که متهم به مرحوم نزده ، بلکه مرحوم به دلخواه سوار بر کاپوت خودرو شده و حتی باربند را گرفته و ضمن تهدید ش. ا. د. پ. با پا به جام جلوی خودرو زده است ، در ان سوی قضیه به رغم وضعیت مذکور ، ش. ا. د. پ. که در وضعیت نامطلوب و نامتناسبی قرار داشته است ، قریب به پانصد متر در این وضعیت رانندگی می کند. با یک خودروی پژو تصادف می کند لیکن توقف نمی نماید. ، با عابر پیاده برخورد ولی توقف نمی کند ، حضور مرحوم باعث می شود. تا در کنار شرایط دیگر از جمله استرس وضعیت و فرار در حفظ تعادل ماشین ناتوان باشد. لیکن به رغم این وضعیت اصرار بر تداوم حرکت دارد. … فعلی که وی انجام داده و در ان قاصد بوده است.رانندگی در شرایطی است.که حسب ضوابط و قوانین به خاطر مخاطره امیز بودن ممنوع است ، انچه در قتل موثر است.ارتکاب فعل است.یا ترک فعل قانونی ، در وضعیت موجود در پرونده ، صرف حرکت دادن خودرو با حضور یک فرد روی کاپوت در وضعیتی که مرحوم داشته کشنده محسوب نیست لیکن مجموع شرایط و اوضاع و احوال و اضافه شدن یک عنصر دیگر به نام" واژگون شدن خودرو" که خارج از اراده و اختیار راننده و تحت تاثیر اوضاع و احوال درونی و بیرونی بوده است.موجب بروز حادثه و کشته شدن مرحوم با عنایت به جراحات و صدمات ، حسب نظریه پزشکی قانونی گردیده است ، قصد کشتن عنصری ذهنی روانی است ، در پرونده مدرک و مستندی که حاکی از ان باشد. که ش. ا. د. پ. قصد کشتن مرحوم را داشته است.وجود ندارد. و کشف نشده است.و اصولا مرحوم خود طوعا و رغبتا بر روی خودرو و کاپوت سوار شده است. بنابراین قابلیت انطباق موضوع با بند الف ماده ۲۹۰ قانون مجازات اسلامی وجود ندارد. فعل ارتکابی توسط راننده و اقای ص. ص. نیز به تنهایی جزو افعال کشنده محسوب نمی گردد. و این اقدام را افراد زیادی می توانند مرتکب شده و به سلامت از قضیه خارج شوند … افعال منجر به قتل عمد باید واجد سوی نیت عام باشند. انجه که باعث وقوع قتل شده است.صدمات ناشی از واژگونی خودرو خودرو و جراحات ناشی از ان بوده است.و این صدمات از نظر دادگاه نیز ناشی از واژگونی خودرو م. ب.. در پرونده دلیل و مدرک و بینه ای که حکایت از ان نماید. راننده (متهم ) عامدا مبادرت به واژگون نمودن خودرو کرده باشد. وجود ندارد. به عبارتی باید قایل بر این باشد. که برای اثبات قتل عمدی نیازمند ان هستیم که مرتکب در ارتکاب فعل منجر به قتل " دارای سوی نیت عام باشد. و مطلوب وی باشد. و در پرونده مانحن فیه این موضوع که واژگون شدن خودرو از مصادیق واژگون کردن باشد. تحقیق و ارایه نگردیده است ، با لحاظ مراتب فوق به نظر می رسد ، رکن سوی نیت یا قصد عام که لازمه تحقق بزه قتل عمدی است.در پرونده مطروحه مفقود م. ب.. ، فلذا دادگاه بزه مباشرت در قتل عمدی را محرز نمی داند مستندا به ماده ۴ قانون ایین دادرسی کیفری حکم به برایت متهم از اتهام مباشرت در قتل عمدی صادر و اعلام می نماید. اگرچه هیات دادگاه از مجموع محتویات پرونده ، وقایع مطروحه و نظریات کارشناس و فنی و گزارشات مامورین و اظهارات مطلعین و نتیجه گیریهای مقدور ، واقعیات پرونده را از مصادیق جنایت شبه عمد منطبق با بند الف ماده ۲۹۱ قانون مجازات اسلامی می داند ، دادگاه معتقد است.ش. ا. د. پ. در ارتکاب فعل " راندن خودرو به رغم سوار شدن مرحوم روی کاپوت " عامدانه عمل کرده است.لیکن فعل مذکور موجب قتل نه به طور نوعی و یا شخصی نبوده بلکه اصرار وی به رانندگی به رغم شرایط مذکور و واژگون شدن خودرو (به طور غیر ارادی ) و اتفاقی در اثر وجود این شرایط و بروز صدمات منجر به فوت ، جملگی مبین نوعی بی احتیاطی در امر رانندگی است.فلذا مستندا به ماده ۷۱۴ قانون مجازات اسلامی ، حکم به محکومیت وی به تحمل سه سال حبس و پرداخت یک فقره دیه کامل مرد مسلمان د. ح. اولیای دم صادر و اعلام می دارد. رای صادره حضوری و ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ قابل فرجامخواهی در دیوان عالی کشور م. ب../ج رییس دادگاه کیفری یک شهریاسوج مستشار دادگاه کیفری یک یاسوج ا. ع. م. ض. فهرست دادگاه بدوی نقد رأی