تصویب‌نامه
اجازه امضای موقت موافقتنامه حمل و نقل بین المللی مسافر و کالا از طریق جاده، بین ایران و تاجیکستان با اصلاحات و الحاقات بعدی
اجازه امضاي موقت موافقتنامه حمل و نقل بين المللي مسافر و كالا از طريق جاده، بين ايران و تاجيكستان
مصوب 1386,04,17
وزراي عضو كميسيون امور زيربنايي، صنعت و محيط زيست هيئت دولت در جلسه مورخ 17 /4 /1386 بنا به پيشنهاد شماره 4084 /11 مورخ 12 /3 /1386 وزارت راه و ترابري و به استناد اصل يكصد و سي و هشتم قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران و در اجراي ماده (2) آيين نامه چگونگي تنظيم و انعقاد توافقهاي بين المللي – مصوب 1371 – با اصلاحات بعدي آن – و با رعايت تصويب نامه شماره 744 /ت 35756 هـ مورخ 29 /6 /1385 تصويب نمودند:
وزارت راه و ترابري مجاز است نسبت به امضاي موقت موافقتنامه حمل و نقل بين المللي مسافر و كالا از طريق جاده، بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت جمهوري تاجيكستان در چارچوب متن پيوست، اقدام و مراحل قانوني را تا تصويب نهايي پيگيري كند.
اين تصويب نامه در تاريخ 9 /5 /1386 به تأييد مقام محترم رياست جمهوري رسيده است.
پرويز داودي
معاون اول رئيس‌جمهور
موافقتنامه حمل و نقل بين المللي مسافر و كالا از طريق جاده بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت جمهوري تاجيكستان
دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت جمهوري تاجيكستان كه از اين پس”طرفهاي متعاهد“ ناميده مي شوند با تمايل به ارتقاء و تسهيل توسعه حمل و نقل مسافر و كالا از طريق جاده بين دو كشور و در راستاي تامين منافع اقتصادي مشترك خود به شرح زير توافق نمودند:
دامنه شمول
ماده 1 –
مفاد اين موافقتنامه در خصوص حمل و نقل جاده اي مسافر با كالا بين قلمرو طرفهاي متعاهد، به صورت گذري (ترانزيت) از طريق قلمرو هر يك از طرفهاي يا بين يكي از طرفهاي متعاهد و كشور ثالث و بالعكس با وسايل نقليه ثبت شده در قلمرو طرف متعاهد ديگر اعمال مي گردد.
تعاريف
ماده 2 – از نظر اين موافقتنامه :
1 – اصطلاح ”متصدي حمل“ يعني هر شخص حقيقي يا حقوقي مقيم در قلمرو هر يك از طرفهاي متعاهد كه طبق قوانين و مقررات ملي مربوط، مجاز به انجام حمل و نقل بين المللي جاده اي مسافر يا كالا در قبال اخذ كرايه يا اجرت يا به حساب خود باشد.
2 – اصطلاح ”وسيله نقليه“ يعني وسيله نقليه موتوري يا روج تركيبي وسايل نقليه كه حداقل وسيله نقليه موتوري آن در يكي از طرفهاي متعاهد به ثبت رسيده و انحصاراً براي حمل مسافر و يا كالا از طريق جاده استفاده گردد.
3 – اصطلاح ”وسيله نقليه مسافربري“ يعني هر نوع وسيله نقليه با نيروي محركه كه داراي بيش از 9 صندلي شامل راننده باشد.
4 – اصطلاح ”خدمات مسافربري منظم“ يعني خدماتي كه حمل و نقل برنامه ريزي شده مسافرين در مسيرهاي معين را فراهم مي كند كه از طريق آن مسافرين مي توانند در ايستگاه هاي از پيش تعيين شده سوار وپياده شوند.
حمل و نقل مسافر
ماده 3 –
– كليه عمليات حمل مسافر توسط وسايل نقليه مسافربري كه به وسيله متصديان حمل به دو طرف متعاهد يا بالعكس يا به صورت گذري (ترانزيتي) از طريق قلمرو آنها انجام مي شود مشمول نظام اخذ مجوز خواهد بود، به استثناي مواردي كه در ماده (
5) مشخص گرديده است.
ماده 4 –
1 – خدمات منظم بين دو كشور يا به صورت گذري (ترانزيت) از طريق قلمرو آنها توسط مقامات صلاحيتدار طرفهاي متعاهد به طورمشترك تصويب خواهد شد.
2 – هر يك از مقامات صلاحيتدار مجوزي را براي ان قسمت از خط سير كه در قلمرو آن اجرا مي گردد، صادر خواهد نمود.
3 – مقامات صلاحيتدار شرايط و ضوابط اخذ مجوز به همراه اعتبار زماني آن، تعداد خدمات، جدول زمان بندي و نيز ساير خصوصيات ضروري براي خدمات منظم، روان و كارآمد را به صورت مشترك تعيين خواهند نمود.
4 – درخواست مجوز به مقامات صلاحيتدار كشور محل ثبت وسيله نقليه ارسال خواهد شد. در صورتي كه با درخواست مخالفت نشود، مقام صلاحيتدار مزبور مراتب را به مقام صلاحيتدار طرف متعاهد ديگر منعكس خواهد كرد.
5 – درخواست به همراه اسناد حاوي جزئيات ضروري (جداول زماني پيشنهادي، تعرفه ها و مسير، دوره زماني كه در طي آن خدمات بايد در طول سال اجرا شود و تاريخي كه قرار است در آن خدمات شروع گردد) ارائه خواهد شد. مقامات صلاحيتدار در صورت اقتضاء مي توانند اين گونه جزئيات را درخواست نمايند.
ماده 5 –
– هيچ مجوزي براي خدمات غير منظم كه طي آن افراد واحدي توسط وسيله نقليه واحدي به شرح زير حمل مي گردند، نياز نخواهد بود:
الف – در سفر رفت و برگشت تحت پوشش صورت وضعيت كه در كشور محل ثبت وسيله نقليه شروع و قرار است در آن خاتمه يابد، يا
ب – در سفري كه در مكاني در كشور محل ثبت وسيله نقليه شروع و در مقصدي در قلمرو طرف متعاهد ديگر خاتمه يابد، مشروط بر آنكه وسيله نقليه به صورت خالي به كشور محل ثبت خودباز گردد.
پ – به صورت خدمات گذري (ترانزيتي) اتفاقي
ت – جايگزيني وسايل نقليه مسافربري غير قابل بهره برداري با وسايل نقليه قابل بهره برداري
به منظور اجراي عمليات حمل و نقل به موجب بندهاي (الف) تا (ت) بدون نياز به اخذ مجوز، متصديان حمل طرفهاي متعاهد حداقل الزامات زيست محيطي را به گونه اي كه كار گروه (كميته) مشترك مشخص كرده است، برآورد خواهند كرد.
حمل و نقل كالا
ماده
6 –
– عمليات حمل و نقل كالا توسط وسايل نقليه خالي يا بار در قلمرو طرفهاي متعاهد به شرح زير بدون نياز به ارايه پروانه تردد صورت مي پذيرد:
الف – بين هر نقطه مورد توافق واقع در قلمرو يكي از طرفهاي متعاهد و هر نقطه مورد توافق در سرزمين طرف متعاهد ديگر؛ يا
ب – به صورت عبوري از طريق قلمرو طرف متعاهد ديگر؛ يا
پ – از كشورهاي ثالث يا بالعكس.
مقررات عمومي
ماده
7 –
– مفاد اين موافقتنامه به متصديان حمل هر يك از طرفهاي متعاهد اجازه نخواهد داد مسافر يا كالا را در قلمرو طرف متعاهد ديگر از يك نقطه در آن قلمرو به نقطه ديگري در ان حمل نمايند.
ماده 8 –
1 – در ارتباط با وزن و ابعاد وسايل نقليه، هر طرف متعاهد تعهد مي نمايد شرايط محدود كننده تري نسبت به شرايط اعمال شده در مورد وسايل نقليه ثبت شده در قلمرو خود در خصوص وسايل نقليه ثبت شده در قلمرو طرف متعاهد ديگر وضع ننمايد
2 – متصديان حمل هر يك از طرفهاي متعاهد ملزم به رعايت قوانين و مقررات طرف متعاهد ديگر در ارتباط با وزن و ابعاد وسايل نقليه به هنگام ورود به قلمرو آن طرف متعاهد مي باشند.
3 – اگر وزن و يا ابعاد وسيله نقليه ثبت شده در هر طرف متعاهد از حداكثر وزن و ابعاد مجاز در قلمرو طرف متعاهد ديگر تجاوز نمايد،پروانه ويژه اي مورد نياز مي باشد. متصدي حمل بايد اين پروانه را از مقامات صلاحيتدار طرف متعاهد قبل از ورود به قلمرو آن اخذ نمايد.
ماده 9 –
1 – وسيله نقليه يك طرف متعاهد كه طبق اين موافقتنامه عمليات حمل و نقل را در قلمرو طرف متعاهد ديگر اجرا مي نمايند، از كليه مالياتها، هزينه ها و ساير عوارض اعمال شده بر تردد و تملك وسايل نقليه در آن قلمرو معاف خواهند بود.
2 – معافيت هاي اشاره شده در بند (1) فوق مشمول عوارض يا ماليات اعمال شده بر مصرف سوخت، هزينه هاي ويژه استفاده از پلهاي خاصف تونل ها و هزينه هاي استفاده از خدمات نمي گردد.
3 – ورود موقت وسايل نقليه به داخل قلمرو طرف متعاهد ديگر از عوارض و مالياتهاي ورودي معاف بوده و مشمول محدوديتها و ممنوعيتهاي وارداتي وضع شده از طريق قوانين و مقررات ملي طرف متعاهد ذي ربط نخواهد شد.
4 – قطعات يدكي وارد شده به منظور تعمير وسيله نقليه كه قبلاً تحت شرايط مندرج در (3) اين ماده وارد شده است از عوارض و مالياتهاي وارداتي و ممنوعيت و محدوديت وارداتي به طور موقت معاف خواهند بود. قطعات يدكي جايگزين شده به مقامات صلاحيتدار گمركي طرفهاي متعاهد تسليم يا مجدداً صادر خواهند شد.
ماده 10 –
متصديان حمل و خدمه وسايل نقليه بايد به هنگام اجراي عمليات در قلمرو طرف متعاهد ديگر، قوانين و مقررات لازم الاجراء در آن كشور را رعايت نمايند.
ماده 11 –
– اگر متصديان حمل، مستقر در يك طرف متعاهد ديگر از هر يك از مفاد اين موافقتنامه تخلف نمايد، مقام صلاحيتدار طرف متعاهدي كه در قلمرو آن تخلف به وقوع پيوسته است بدون لطمه زدن به مجازات قانوني قابل اجرا در قلمرو خود، طرف متعاهد ديگر را از اقداماتي كه در قوانين ملي آن پيش بيني شده و اتخاذ خواهد كرد، مطلع خواهد نمود. مقامات صلاحيتدار طرفهاي متعاهد يكديگر را از مجازاتهاي وضع شده مطلع خواهند نمود.
ماده 12 –
به منظور اجراي برخي مقررات در ارتباط با اين موافقتنامه و حل و فصل مسايل و مشكلات مرتبط با اجراي موافقتنامه كه نمي توانند از طريق تماس مستقيم مقامات صلاحيتدار طرفهاي متعاهد حل و فصل گردند، كارگروه (كميته) مشتركي تشكيل خواهد شد كار گروه (كميته) مشترك بنا به درخواست هر يك از طرفهاي متعاهد برگزار خواهد شد و مركب از نمايندگان صلاحيتدار هر دو طرف خواهد بود. دو طرف متعاهد ملزم به اجراي تصميمات متخذه توسط كارگروه (كميته) مشترك خواهند بود.
كارگروه (كميته) مشترك مي تواند اصلاح هر يك از مواد اين موافقتنامه را توصيه نموده و آن را جهت تصويب به طرفهاي متعاهد تسليم نمايد.
ماده 13 –
– طرفهاي متعاهد موافقت نموده اند يكديگر را از مقامات صلاحيتدار هر طرف متعاهد كه مسئول اعمال مقررات مختلف اين موافقتنامه هستند، از طريق تبادل يادداشت ديپلماتيك آگاه نمايند.
ماده 14 –
1 – اين موافقتنامه سي روز بعد از اينكه طرفهاي متعاهد يكديگر را به صورت مكتوب از تكميل الزامات ضروري قانون اساسي مربوط خود براي اعتبار بخشيدن به اين موافقتنامه مطلع نموده باشند، لازم الاجراء خواهد شد.
2 – هرگونه اصلاح اين موافقتنامه كه توسط هر دو طرف متعاهد تصويب شد در تاريخي كه در آن، طرفهاي متعاهد يكديگر را به صورت مكتوب از تكميل الزامات قانوني اساسي مربوط خود مصلع نموده باشند، لازم الاجرا خواهد شد.
3 – موافقتنامه كماكان معتبر باقي خواهد ماند مگر اينكه يكي از طرفهاي متعاهد يادداشت كتبي شش ماهه مبني بر فسخ آن به طرف متعاهد ديگر ارايه نمايد.
4 – به محض لازم الاجرا شدن اين موافقتنامه، اعتبار موافقتنامه بين دو كشور كه به تاريخ 15 /6 /1373 برابر با 6 سپتامبر 1994 امضا شد در مورد جمهوري اسلامي و جمهوري تاجيكستان پايان مي يابد.
براي گواهي مراتب بالا، امضاء كننده زير كه داراي اختيارات لازم مي باشد اين موافقتنامه را امضاء نموده است.
اين موافقتنامه در دو نسخه اصلي در ..... در ..... هجري شمسي برابر با ..... ميلادي به زبانهاي فارسي، انگليسي و تاجيكي به امضا رسيد. كليه متون از اعتبار يكسان برخوردار بوده و در صورت بروز اختلاف در تفسير، متن انگليسي حاكم خواهد بود.
از طرف دولت جمهوري اسلامي ايران ................ از طرف دولت جمهوري تاجيكستان
مصوب 1386/04/17 وزرای عضو کمیسیون امور زیر بنایی و صنعت هیات دولت
وزرای عضو کمیسیون امور زیربنایی، صنعت و محیط زیست هیات دولت در جلسه مورخ 1386/4/17 بنا به پیشنهاد شماره 4084 /11 مورخ 1386/3/12 وزارت راه و ترابری و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و در اجرای ماده (2) آیین‌نامه چگونگی تنظیم و انعقاد توافقهای بین المللی - مصوب 1371 - با اصلاحات بعدی آن - و با رعایت تصویب نامه شماره 744 /ت 35756 ه- مورخ 1385/6/29 تصویب نمودند:
این تصویب نامه در تاریخ 1386/5/9 به تایید مقام محترم ریاست جمهوری رسیده است.
3 - اگر وزن و یا ابعاد وسیله نقلیه ثبت شده در هر طرف متعاهد از حداکثر وزن و ابعاد مجاز در قلمرو طرف متعاهد دیگر تجاوز نماید،پروانه ویژه ای مورد نیاز م. ب.. متصدی حمل باید این پروانه را از مقامات صلاحیتدار طرف متعاهد قبل از ورود به قلمرو آن اخذ نماید.
4 - به محض لازم الاجرا شدن این موافقتنامه، اعتبار موافقتنامه بین دو کشور که به تاریخ 1373/6/15 برابر با 6 سپتامبر 1994 امضا شد در مورد جمهوری اسلامی و جمهوری تاجیکستان پایان می یابد.
برای گواهی مراتب بالا، امضا کننده زیر که دارای اختیارات لازم م. ب. این موافقتنامه را امضا نموده است.
دریافت فایل پی‌دی‌اف
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.