درخواست اعاده دادرسی بر مبنای استفتاء از مراجع تقلید

رأی خلاصه جریان پرونده بر اساس دادنامه شماره 940529 - 94/11/11 شعبه 4دیوان عالی کشورکه در مقام فرجام خواهی نسبت به دادنامه شماره 940071 - 94/7/5 شعبه اول دادگاه کیفری یک ... صادر شده است، آقای ر.ع. به اتهام زنای به عنف و اکراه با خانم ح.الف.و.ز. به مجازات اعدام و پرداخت مهرالمثل د. ح. شاکیه محکوم شده است. در یک نوبت از رأی صادره تقاضای اعاده دادرسی به عمل آمده که در شعبه 38 دیوان عالی کشور با صدور دادنامه شماره 944141 - 94/12/11 قرار رد اعاده دادرسی صادر شده است. مجدداً وکیل م. ع. ب. تقدیم درخواست اعاده دادرسی دیگری که به این شعبه ارجاع شده است تقاضای اعاده دادرسی نموده است و پس از شرح ماوقع از نگاه خود اعلام داشته که رابطه قبلی دوستی بین موکل وی و شاکیه بوده است و به تفصیل موضوع را بیان کرده است و به عنوان دلیل جدید اعلام داشته که اظهارات شهود مندرج در پرونده با اظهارات آنها در خارج از دادگاه متفاوت است و به اظهارات آنها که به صورت عادی اخذ شده و در برگه دیگری دفتر اسناد رسمی امضاء را گواهی نموده است، استناد نموده که بر اساس آن شهود اعلام داشته اند که رفتن شاکیه با موکل وی بدون عنف بوده است و فیلم دوربین های موجود در فروشگاه نیز مؤید این موضوع است که شاکیه به عنف با موکل بیرون نرفته است و علی رغم درخواست، دادگاه این موضوع را مورد بررسی قرار نداده بود و این موضوع می تواند در اثبات بی گناهی موکل مؤثر باشد. پرینت مکالمات و پیامک های طرفین در قبل از روز حادثه نیز می تواند در اثبات بی گناهی موکل مؤثر بوده باشد و اگر این موضوع مورد بررسی قرار می گرفت ادعای شاکی رد می شد و دادگاه در این مورد تندروی و افراط گری کرده است و سپس ادله دادگاه را مورد نقد قرار داده است و اعلام داشته که موکل وی اقرار به ارتکاب بزه انتسابی ننموده است و اگر اظهارات موکل را اقرار هم فرض کنیم با انکار بعدی وی طبق ماده 173 قانون آئین دادرسی کیفری منشأ اثر نمی باشد و سپس با استناد به استفتاء هایی که قبل از صدور رأی دیوان عالی کشور از مراجع عظام تقلید اخذ نموده است اعلام داشته که با وجود شبهات، موجبی برای صدور حکم محکومیت وجود نداشته است و سپس با طرح چند سؤال به دفاع از موکل خود، مطالبی را به عنوان دفاع ماهیتی مطرح کرده است و اعلام داشته که با وجود شبهات زیادی که وجود داشته صدور حکم بر زنای به عنف موجه نبوده است. در ادامه آقای ع.ک.ز. نیز با تقدیم قرارداد وکالت از ناحیه م. ع. د. لایحه دیگری تقاضای اعاده دادرسی نموده است و در این لایحه با تشریح مکرر و بیان داستانی در این مورد اعلام داشته که در دادگاه ادله به درستی مورد بررسی قرار نگرفته است و چندین سؤال در جهت اثبات ادعای کذب شاکیه مطرح کرده و با بیان دفاعیات ماهوی، حکم محکومیت موکل خود را بی اعتبار دانسته است و اعلام کرده که هیچ دلیلی بر ارتکاب زنای به عنف علیه موکل وجود نداشته است و با پیوست نمودن اسناد و مدارک مورد نظر از این جهات تقاضای اعاده دادرسی نموده اند. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه یه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر صدور رأی شایسته وفق موازین شرعی و قانونی مورد تقاضا است. در خصوص دادنامه شماره 940529 - 94/11/11 مشاوره نموده چنین رأی می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور اولاً: عمده مطالبی که در تقاضای اعاده دادرسی وکلای م. ع. مطرح شده است بیان دفاعیات ماهوی و ادعای برائت و بی گناهی موکل خود م. ب. که در مقطع اعاده دادرسی موجبی برای بررسی این دفاعیات ماهوی در دیوان عالی کشور وجود ندارد. ثانیاً: اظهارات شهود در دادگاه اخذ شده است و دادگاه یکی از قرائن و اماراتی که مفید علم خود برای صدور حکم قرار داده است، اظهارات آنها بوده است و لذا اثبات کذب بودن اظهارات شهود درصورتی و با وجود شرایط دیگر می تواند موجبات پذیرش اعاده دادرسی را فراهم نماید که شهود به اتهام شهادت کذب در دادگاه کیفری حکم محکومیت قطعی آنها صادر شده باشد. ثالثاً: اخذ استفتاء از مراجع عظام تقلید که در هر زمان هم گرفتن استفتاء قابل دسترسی م. ب. را نمی توان به عنوان واقعه جدیدی که مؤثر در اثبات بی گناهی م. ع. بوده باشد تلقی کرد. علیهذا چون تقاضای اعاده دادرسی مزبور با هیچ یک از بندهای مختلف ماده 474 قانون آئین دادرسی کیفری 192 انطباقی ندارد مورد پذیرش قرار نمی گیرد و رد می گردد. شعبه چهلم دیوان عالی کشور-عضو معاون و عضو معاون علی اکبری-محمد بارانی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی درخواست اعاده دادرسی بر مبنای استفتاء از مراجع تقلید بر اساس رای دیوان عالی کشور، در روند فرجام‌خواهی نسبت به دادنامه‌ای که محکومیت به اتهام زنای به عنف و اکراه را به مجازات اعدام و پرداخت مهرالمثل منجر شده بود، درخواست اعاده دادرسی مطرح گردید. در این درخواست، ادعا شد که رابطه دوستی قبلی میان محکوم و شاکی وجود داشته و اظهارات شهود در دادگاه با اظهارات آن‌ها خارج از دادگاه مغایرت دارد. همچنین، به مستندات شامل فیلم دوربین‌های فروشگاه و پرینت مکالمات اشاره شد که نشان‌دهنده خروج عادی شاکی با محکوم بود. دفاعیات به ماده 173 قانون آیین دادرسی کیفری استناد کرد و بیان شد که اقرار محکوم نمی‌تواند تاثیرگذار باشد. با این حال، دیوان عالی کشور تصریح نمود که دفاعیات ماهوی و ادعای بی‌گناهی در مرحله اعاده دادرسی قابل بررسی نیست و اظهارات شهود به عنوان قرینه‌ای برای صدور حکم محسوب می‌شود. همچنین، استفتاء از مراجع تقلید به عنوان واقعه جدید تلقی نگردید. در نتیجه، درخواست اعاده دادرسی بر اساس بندهای ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری رد شد. تاریخ دادنامه قطعی: 1395/02/29 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: اخذ استفتاء از مراجع تقلید در هر زمان قابل انجام بوده و آن را نمی توان به عنوان واقعه جدید، موثر در اثبات بی گناهی م. ع. تلقی نمود و موجب تجویز اعاده دادرسی نیست. رای خلاصه جریان پرونده بر اساس دادنامه شماره --- - 94/11/11 شعبه --- دیوان عالی کشورکه در مقام فرجام خواهی نسبت به دادنامه شماره --- - 94/7/5 شعبه اول دادگاه کیفری یک... صادر شده است، آقای ر.ع. به اتهام زنای به عنف و اکراه با خانم ح.الف.و.ز. به مجازات اعدام و پرداخت مهرالمثل د. ح. شاکیه محکوم شده است. در یک نوبت از رای صادره تقاضای اعاده دادرسی به عمل آمده که در شعبه --- دیوان عالی کشور با صدور دادنامه شماره --- - 94/12/11 قرار رد اعاده دادرسی صادر شده است. مجددا وکیل م. ع. ب. تقدیم درخواست اعاده دادرسی دیگری که به این شعبه ارجاع شده است تقاضای اعاده دادرسی نموده است و پس از شرح ماوقع از نگاه خود اعلام داشته که رابطه قبلی دوستی بین موکل وی و شاکیه بوده است و به تفصیل موضوع را بیان کرده است و به عنوان دلیل جدید اعلام داشته که اظهارات شهود مندرج در پرونده با اظهارات آنها در خارج از دادگاه متفاوت است و به اظهارات آنها که به صورت عادی اخذ شده و در برگه دیگری دفتر اسناد رسمی امضا را گواهی نموده است، استناد نموده که بر اساس آن شهود اعلام داشته اند که رفتن شاکیه با موکل وی بدون عنف بوده است و فیلم دوربین های موجود در فروشگاه نیز موید این موضوع است که شاکیه به عنف با موکل بیرون نرفته است و علی رغم درخواست، دادگاه این موضوع را مورد بررسی قرار نداده بود و این موضوع می‌تواند در اثبات بی گناهی موکل موثر باشد. پرینت مکالمات و پیامک های طرفین در قبل از روز حادثه نیز می‌تواند در اثبات بی گناهی موکل موثر بوده باشد و اگر این موضوع مورد بررسی قرار می گرفت ادعای شاکی رد می شد و دادگاه در این مورد تندروی و افراط گری کرده است و سپس ادله دادگاه را مورد نقد قرار داده است و اعلام داشته که موکل وی اقرار به ارتکاب بزه انتسابی ننموده است و اگر اظهارات موکل را اقرار هم فرض کنیم با انکار بعدی وی طبق ماده 173 قانون آیین دادرسی کیفری منشا اثر نمی‌باشد و سپس با استناد به استفتاء هایی که قبل از صدور رای دیوان عالی کشور از مراجع عظام تقلید اخذ نموده است اعلام داشته که با وجود شبهات، موجبی برای صدور حکم محکومیت وجود نداشته است و سپس با طرح چند سوال به دفاع از موکل خود، مطالبی را به عنوان دفاع ماهیتی مطرح کرده است و اعلام داشته که با وجود شبهات زیادی که وجود داشته صدور حکم بر زنای به عنف موجه نبوده است. در ادامه آقای ع.ک.ز. نیز با تقدیم قرارداد وکالت از ناحیه م. ع. د. لایحه دیگری تقاضای اعاده دادرسی نموده است و در این لایحه با تشریح مکرر و بیان داستانی در این مورد اعلام داشته که در دادگاه ادله به درستی مورد بررسی قرار نگرفته است و چندین سوال در جهت اثبات ادعای کذب شاکیه مطرح کرده و با بیان دفاعیات ماهوی، حکم محکومیت موکل خود را بی اعتبار دانسته است و اعلام کرده که هیچ دلیلی بر ارتکاب زنای به عنف علیه موکل وجود نداشته است و با پیوست نمودن اسناد و مدارک مورد نظر از این جهات تقاضای اعاده دادرسی نموده اند. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه یه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر صدور رای شایسته وفق موازین شرعی و قانونی مورد تقاضا است. در خصوص دادنامه شماره --- - 94/11/11 مشاوره نموده چنین رای می دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور اولا: عمده مطالبی که در تقاضای اعاده دادرسی وکلای م. ع. مطرح شده است بیان دفاعیات ماهوی و ادعای برائت و بی گناهی موکل خود م. ب. که در مقطع اعاده دادرسی موجبی برای بررسی این دفاعیات ماهوی در دیوان عالی کشور وجود ندارد. ثانیا: اظهارات شهود در دادگاه اخذ شده است و دادگاه یکی از قرائن و اماراتی که مفید علم خود برای صدور حکم قرار داده است، اظهارات آنها بوده است و لذا اثبات کذب بودن اظهارات شهود در صورتی و با وجود شرایط دیگر می‌تواند موجبات پذیرش اعاده دادرسی را فراهم نماید که شهود به اتهام شهادت کذب در دادگاه کیفری حکم محکومیت قطعی آنها صادر شده باشد. ثالثا: اخذ استفتاء از مراجع عظام تقلید که در هر زمان هم گرفتن استفتاء قابل دسترسی م. ب. را نمی توان به عنوان واقعه جدیدی که موثر در اثبات بی گناهی م. ع. بوده باشد تلقی کرد. علیهذا چون تقاضای اعاده دادرسی مزبور با هیچ یک از بندهای مختلف ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری 192 انطباقی ندارد مورد پذیرش قرار نمی گیرد و رد می‌گردد.