Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.
ADMIN_GENERAL

رای شماره ۱۵۸ تا ۱۵۹ مورخ ۱۳۹۲/۰۳/۰۶ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری غیرقانونی بودن لحاظ کردن سنوات خدمت مازاد بر ۳۰ سال کارکنان سازمان تامین اجتماعی در پرداخت پاداش پایان خدمت

#پاداش_پایان_خدمت #هیأت_عمومی_دیوان #سازمان_تأمین_اجتماعی #دیوان_عدالت_اداری #تأمین_اجتماعی #سنوات_خدمت #پاداش #سنوات #عدالت #صندوق #بودجه #قانون_مدیریت_خدمات_کشوری #سقف #شاکی #معاونت #رسیدگی #حقوق #پیش‌بینی #حقوق_مکتسبه #ابلاغ #فوت #حق_بیمه #قانون_اساسی #قوانین #گونه #قانون_دیوان_عدالت_اداری #تصویب‌نامه #آیین_نامه_ها #صلاحیت #شورای_عالی #عطف_به_ماسبق #امور_حقوقی #لایحه #دفاع_ماهوی #جمهوری #قضات #آیین_نامه_های_دولتی #قوه_مجریه #بازخریدی #سنوات_خدمتی #پایان #ابطال #ماه #تصمیم #فوق_العاده #حسن #بازنشسته #تبعیض #دفتر #احقاق #لازم‌الاجرا #کارمند #صورت #حاکم #وظیفه

خلاصه

شاکیان به محدودیت پرداخت پاداش پایان خدمت کارکنان صندوق تأمین اجتماعی به سقف ۳۰ سال اعتراض داشتند. آن‌ها معتقد بودند طبق آیین‌نامه استخدامی صندوق، پاداش باید به ازای هر سال خدمت پرداخت شود و محدودیتی ندارد. دیوان عدالت اداری با تأیید استدلال شاکیان، محدودیت مذکور را مغایر با آیین‌نامه استخدامی صندوق دانست و ابطال کرد.

اصلِ حقوقی: محدود کردن پاداش پایان خدمت کارکنان به سقف ۳۰ سال، در صورتی که آیین‌نامه استخدامی مربوطه صراحتاً پرداخت پاداش را به ازای هر سال خدمت پیش‌بینی کرده باشد، فاقد وجاهت قانونی است.

مستند: ماده ۶۷ آیین‌نامه استخدامی صندوق تأمین اجتماعی، ماده ۱۰۷ قانون مدیریت خدمات کشوری

کلیدواژه‌ها: پاداش پایان خدمت، صندوق تأمین اجتماعی، سنوات خدمت، آیین‌نامه استخدامی، ابطال بخشنامه

متنِ زیر هنوز به‌وسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.

تاریخ: 1392/3/6 مرجع: هیئت عمومی دیوان عدالت اداری
شماره دادنامه: ۱۵۹-۱۵۸ تاریخ دادنامه: ۱۳۹۲/۳/۶ کلاسه پرونده: ۹۰/۶۷۳- ۱۱۷۳ مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری شاکی: آقایان … و حجت اله رضایی موضوع شکایت و خواسته: ۱- ابطال بند ۱۰ دستورالعمل و ضوابط اجرایی برنامه و بودجه مصوب سال ۱۳۸۹ صندوق تامین اجتماعی، موضوع بند (ف) تبصره (۴) بخش اداری و مالی برنامه و بودجه مصوب سال ۱۳۸۹ که طی نامه شماره ۱۱۹۹/۷۵۵۷۹۲/۱۱۰۰- ۱۳۸۹/۷/۱۹ به واحدهای اجرایی ابلاغ شده است ۲- ابطال بند ف تبصره ۴ بخش اداری و مالی برنامه و بودجه سال ۱۳۸۹ صندوق تامین اجتماعی ۳- ابطال بخشنامه شماره ۲۱۶۶۸- ۱۳۸۹/۹/۱ معاون اداری و مالی صندوق تامین اجتماعی گردش کار: آقای … به موجب دادخواستی، ابطال بند ۱۰ دستورالعمل و ضوابط اجرایی برنامه و بودجه مصوب سال ۱۳۸۹ صندوق تامین اجتماعی، موضوع بند (ف) تبصره ( ۴) بخش اداری و مالی برنامه و بودجه مصوب سال ۱۳۸۹ را که طی نامه شماره ۱۱۹۹/۷۵۵۷۹۲/۱۱۰۰- ۱۳۸۹/۷/۱۹ به واحدهای اجرایی ابلاغ شده است خواستار شده و در جهت تبیین خواسته اعلام کرده است که: " احتراماً به استحضار می رساند طبق ماده ۶۷ آیین نامه استخدامی صندوق تامین اجتماعی مستخدمینی که بازنشسته، از کارافتاده کلی و یا فوت می شوند و ... به ازای هر سال سابقه خدمت آنان معادل یک ماه آخرین حقوق و فوق العاده های مشمول کسر حق بیمه به عنوان پاداش پایان خدمت پرداخت خواهد شد. ولی مسوولین صندوق در سال ۱۳۸۹ برخلاف ماده مذکور و به استناد بند (ف) بودجه سال ۱۳۸۹ و بند ۱۰ ضوابط اجرایی بودجه سال ۱۳۸۹ که طی نامه فوق الذکر به واحدهای اجرایی ابلاغ شده است پاداش حسن خدمت کارکنان را مطابق ماده ۱۰۷ قانون مدیریت خدمات کشوری فقط تا سقف ۳۰ سال پذیرفته اند و کارکنانی که مازاد بر سی سال خدمت کرده اند از پاداش بقیه خدمت محروم شده اند به دلایل ذیل اقدام صندوق مغایر آیین نامه و مقررات جاری صندوق است. ۱- بند ۱۰ ضوابط اجرایی بودجه سال ۱۳۸۹ مغایر ماده ۶۷ آیین نامه استخدامی است که صراحتاً اعلام می دارد به ازای هر سال خدمت یک ماه پاداش پرداخت شود و هیچ گونه محدودیتی قایل نیست. ۲- استناد به قانون مدیریت خدمات کشوری ( ماده ۱۰۷) و تسری آن به کارکنان تامین اجتماعی مخلاف ماده ۱۱۷ همان قانون است که صراحتاً نهادهای عمومی غیر دولتی را از شمول مقررات قانون مذکور استثناء کرده است م. ب.. ( سازمان تامین اجتماعی به موجب قانون فهرست نهادهای عمومی غیر دولتی مصوب سال ۱۳۷۳ در زمره همین نهادهاست) ۳- اگر حتی ماده ۶۷ آیین نامه استخدامی سازمان اصلاح شده باشد و ضوابط بودجه سال ۱۳۸۹ بر مبنای اصلاحیه ماده مذکور باشد آیا می تواند عطف به ماسبق شده و حقوق مکتسبه کارکنانی را که قبل از اصلاحی حقی را کسب کرده اند سلب نماید؟ یا باید طبق قواعد حقوقی از تاریخ اصلاح به اجرا درآید. ۴- طبق استعلام به عمل آمده از معاونت حقوقی و امور مجلس سازمان معاونت مذکور نیز پرداخت مازاد بر سی سال کارکنان را حقوق مکتسبه دانسته و اعلام کرده است طبق قواعد حقوقی باید پرداخت شود. لذا ب. ت. ب. توضیحات فوق الذکر و مستنداً به اصل ۱۳۸ قانون اساسی و همچنین بند ۱ ماده ۱۹ قانون دیوان عدالت اداری از آن هیات تقاضای ابطال بند ۱۰ ضوابط اجرایی بودجه سال ۱۳۸۹ صندوق تامین اجتماعی را دارم." دستورالعمل و ضوابط اجرایی برنامه و بودجه مصوب سال ۱۳۸۹ به قرار زیر است: " ۱۰- حسب بند «ف» تبصره ۴ امور اداری و مالی برنامه و بودجه مصوب سال ۱۳۸۹ معاونت اداری و مالی مکلف است نسبت به پرداخت پاداش حسن خدمت به هر یک از کارکنان رسمی و یا قراردادی موضوع بند «ب» ماده ۲ آیین نامه استخدامی مطابق قانون مدیریت خدمات کشوری تا سقف ۳۰ سال از محل اعتبارات منظور شده در ماده ۱۹ اقدام نماید. " در پاسخ به شکایت مذکور، مدیرکل دفتر امور حقوقی و دعاوی صندوق تامین اجتماعی به موجب لایحه شماره ۵۰۷۳۸- ۱۳۹۰/۱۰/۲۰ توضیح داده است که: دفاع ماهوی " ۱- بر اساس اصل یکصد و هفتادم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مقرر شده است، قضات دادگاهها مکلفند از اجرای تصویب نامه ها و آیین نامه های دولتی که مخلاف با قوانین و مقررات اسلامی یا خارج از حدود و اختیارات قوه مجریه است خودداری کنند. هر کس می تواند ابطال این گونه مقررات را از دیوان عدالت اداری تقاضا کند، در این راستا قانون دیوان عدالت اداری اختیار رسیدگی به مغایرت تصویب نامه و آیین نامه با قانون را به عهده هیات عمومی دیوان عدالت اداری قرار داده است چنان که به موجب بند ۱ ماده ۱۹ قانون مزبور، مقرر شده است: «رسیدگی به شکایات و تظلمات و اعتراضات اشخاص حقیقی یا حقوقی از آیین نامه ها و سایر نظامات و مقررات دولتی و شهرداریها از حیث مخلافت مدلول آنها با قانون و احقاق حقوق اشخاص در مواردی که تصمیمات یا اقدامات یا مقررات مذکور به علت برخلاف بودن آن و یا عدم صلاحیت مرجع مربوط یا تجاوز یا سوء استفاده از اختیارات یا تخلف در اجرای قوانین و مقررات یا خودداری از انجام وظایفی که موجب تضییع حقوق اشخاص می شود». با عنایت به مفاد مواد یاد شده و این که حدود صلاحیت و اختیارات هیات عمومی به موجب ماده مذکور در ارتباط با رسیدگی به شکایات و اعتراضات اشخاص حقیقی یا حقوقی از آیین نامه ها و مقررات دولتی و شهرداریها از حیث مخلافت مدلول آنها با قانون است در حالی که شاکی تقاضای ابطال بند ۱۰ ضوابط اجرایی برنامه و بودجه سال ۱۳۸۹ صندوق تامین اجتماعی را به دلیل مغایرت با ماده ۶۷ آیین نامه استخدامی صندوق کرده است. بنابراین خواسته شاکی به نحو مطرح شده مبنی بر این که موضوع تقاضای ابطال را به دلیل مغایرت با ماده ۶۷ آیین نامه استخدامی صندوق عنوان کرده، قابلیت طرح در هیات عمومی دیوان عدالت اداری را نداشته و آن مرجع فارغ از رسیدگی در خصوص موضوع مطرح شده است و از این حیث خواسته شکات قابل رد است. ۲- ماده ۶۷ آیین نامه استخدامی صندوق تامین اجتماعی مقرر کرده است: « مستخدمینی که بازنشسته، از کارافتاده کلی یا فوت می شوند علاوه بر وجوه مرخصیهای استحقاقی استفاده نشده، به ازای هر سال سابقه خدمت آنان معادل یک ماه آخرین حقوق و فوق العاده های مشمول کسر حق بیمه به عنوان پاداش پایان خدمت پرداخت خواهد شد». همچنین طبق ماده ۸۳ آیین نامه استخدامی صندوق تامین اجتماعی، در هر مورد که مقرراتی در این آیین نامه پیش بینی نشده است مقررات عمومی دولت لازم الاجرا خواهد بود. در همین راستا ماده ۱۰۷ قانون مدیریت خدمات کشوری (مصوب ۱۳۸۶/۶/ ۵) مقرر کرده است: « به کارمندان مشمول این قانون که بازنشسته می شوند به ازای هر سال خدمت یک ماه آخرین حقوق و مزایای مستمری ( تا سی سال) به اضافه وجوه مربوط به مرخصیهای ذخیره شده پرداخت خواهد شد آن قسمت از سابقه خدمت کارمند که در ازای آن وجوه بازخریدی دریافت کرده اند از سنوات خدمتی که مشمول دریافت این وجوه می گردد کسر می شود». از طرفی به استناد بند (ث) ماده ۸ اساسنامه صندوق تامین اجتماعی تصویب آیین نامه های مالی، معاملاتی، اداری و استخدامی و سایر آیین نامه های مورد نیاز سازمان در حیطه اختیارات هیات امنا است و ب. ت. ب. این که سقف پرداخت پاداش پایان خدمت در ماده ۶۷ آیین نامه جدید استخدامی که مصوب شورای عالی تامین اجتماعی (هیات امنا جایگزین شورای عالی تامین اجتماعی شد) است. پیش بینی نشده، بنابراین هیات امنای صندوق تامین اجتماعی در راستای رفع نقیصه مذکور و با استناد به ماده ۸۳ آیین نامه جدید استخدامی صندوق و با استناد از مقررات عمومی دولت ( ماده ۱۰۷ قانون مدیریت خدمات کشوری) مبادرت به اتخاذ تصمیم در بودجه سنواتی ۱۳۸۹ و ۱۳۹۰ کرده است، بدین نحو که پاداش حسن خدمت هر یک از کارکنان رسمی و یا قراردادی موضوع بند (ب) ماده ۲ آیین نامه استخدامی مطابق قانون مدیریت خدمات کشوری تا سقف ۳۰ سال قابل پرداخت است، بدین ترتیب مصوبه مذکور نه تنها حدود و دامنه ماده ۶۷ آیین نامه استخدامی را تبیین کرده و آن را ضابطه مند کرده است، بلکه وضعیت کارکنان صندوق را با کارکنان دولت هماهنگ کرده تا از این طریق نابرابری و تبعیض بین آنها مرتفع شود. مضافاً این که مرجع تصویب آیین نامه استخدامی و بودجه سنواتی یکی بوده و از این حیث انجام تغییرات با مانع قانونی مواجه نیست. بنابراین خواسته مشارالیه وجاهت قانونی نداشته و از این حیث شکایت وی قابل رد است. ۳- شاکی در بخشی از خواسته عنوان کرده که چنانچه ضوابط بودجه سال ۱۳۸۹ بر مبنای ماده ۶۷ آیین نامه استخدامی تنظیم شده باشد می تواند عطف به ماسبق شده و حقوق مکتسبه کارکنانی را که قبل از آیین نامه استخدامی جدید کسب کرده اند را سلب کند، در این ارتباط لازم به ذکر است که در آیین نامه جدید استخدامی صندوق مصوب ۱۳۸۶/۱۲/۲۸ در فصل دهم آن، مواد ۷۸، ۷۹ و ۸۰ تطبیق وضع کارکنان سازمان را پیش بینی کرده و در ماده ۷۸ چنین مقرر داشته است که « کلیه کارکنان که در تاریخ تصویب این آیین نامه به طور تمام وقت و به صورت ثابت یا موقت به خدمت اشتغال دارند با حفظ نوع استخدام با این مقررات تطبیق وضع می یابند». بنابراین کارکنان صندوق در تاریخ تصویب آیین نامه مشمول آیین نامه یاد شده بوده و مقررات مزبور در مورد آنان حاکم است و از این حیث نیز خواسته شاکی وجاهت قانونی ندارد. ۴- اعلام نظر حقوقی معاونت حقوقی و امور مجلس در خصوص موضوع طرح شده بر اساس درخواست دو نفر از همکاران سازمان و با لحاظ شرایط خاص آنها بوده که به لحاظ حقوقی پیشنهاد اصلاح مصوبه هیات امنا از جهت پاداش پایان خدمت داده شده که مورد تصویب هیات امنا قرار نگرفته است تا قابلیت استناد در مراجع قضایی را داشته باشد. بنابراین اظهار نظر مذکور صرفاً ارایه پیشنهاد جهت اصلاح آیین نامه استخدامی بوده است و مادامی که مورد تصویب هیات امنا قرار نگیرد معتبر و قابل استناد نبوده و مصوبات موجود ملاک اجرا خواهد بود. با عنایت به مراتب فوق و به دلیل این که سقف پرداخت پاداش پایان خدمت در ماده ۶۷ آیین نامه استخدامی مسکوت بوده و پیش بینی نشده است و در اجرای ماده ۸۳ آیین نامه مذکور هیات امنای سازمان حسب وظیفه مقرر قانونی و با استفاده از مقررات عمومی دولت از جمله ماده ۱۰۷ قانون مدیریت خدمات کشوری مبادرت به اتخاذ تصمیم مبنی بر پرداخت پاداش پایان خدمت مطابق قانون مدیریت خدمات کشوری تا سقف ۳۰ سال را کرده است، تقاضای رسیدگی و صدور حکم مبنی بر رد شکایت شاکی م. ا.." همچنین آقای … علاوه بر تقاضای ابطال بند ۱۰ دستورالعمل و ضوابط اجرایی برنامه و بودجه مصوب سال ۱۳۸۹ صندوق تامین اجتماعی، ابطال بند ف تبصره ۴ بخش اداری و مالی برنامه و بودجه سال ۱۳۸۹ صندوق مذکور و ابطال بخشنامه شماره ۲۱۶۶۸-۱۳۸۹/۹/۱ معاون اداری و مالی صندوق تامین اجتماعی را خواستار شده و در جهت تبیین خواسته اعلام کرده است که: " اینجانب حجت اله رضایی مدیرکل صندوق تامین اجتماعی شهرستانهای استان تهران که از آزادگان و جانبازان جنگ تحمیلی می باشم در تاریخ ۱۳۸۹/۱۲/۲۴ پس از ۳۵ سال سابقه بازنشسته شده ام. مسوولان صندوق مذکور در هنگام پرداخت پاداش سنوات پایان خدمت اینجانب از پرداخت مازاد بر ۳۰ سال خودداری کرده و فقط ۳۰ سال پرداخت شده و دلیل اقدامشان بخشنامه شماره ۲۱۶۶۸- ۱۳۸۹/۹/۱ معاونت مالی و اداری وقت و بند «ف» تبصره ۴ بودجه سال ۱۳۸۹ عنوان کرده اند در صورتی که اقدام مسوولان صندوق به دلایل زیر غیر قانونی است.: ۱- به استناد ماده ۶۷ آیین نامه استخدامی صندوق ( سازمان) « به مستخدمانی که بازنشسته، از کارافتاده کلی یا فوت می شوند علاوه بر وجوه مرخصیهای استحقاقی استفاده نشده به ازای هر سال سابقه خدمت معادل یک ماه آخرین حقوق و فوق العاده های مشمول کسر حق بیمه به عنوان پاداش پایان خدمت پرداخت خواهد شد» در این ماده هیچ گونه محدودیتی در مورد مدت پرداخت سنوات تا سی سال پیش بینی نشده است و صندوق و یا هیات امنا در قالب بودجه سالیانه و بدون اصلاح آیین نامه مجاز به تعیین ضوابط خلاف آیین نامه نخواهند بود. ۲- به فرض محال چنانچه هیات امنا یا معاون مالی و اداری صندوق مجاز به این اقدام باشند این موضوع مشمول افرادی خواهد بود که پس از ابلاغ مصوبه و یا بخشنامه به خدمت خود پس از ۳۰ سال ادامه دهند در صورتی که اینجانب قبل از اتخاذ این تصمیمات مازاد بر سی سال سابقه داشته و در حقیقت این امر جزء حقوق مکتسبه اینجانب محسوب شده است و قابل انکار و حذف نخواهد بود. ۳- استناد هیات امنا در این زمینه قانون مدیریت خدمات کشوری است در حالی که به استناد ماده ۱۱۷ قانون مذکور نهادهای عمومی غیر دولتی را از مشمول آن قانون مستثنی کرده است که از این لحاظ نیز مصوبه هیات امنا با قانون مذکور در تضاد است. ۴- به لحاظ ابهام در نحوه اجرای مصوبه هیات امنا موضوع از معاونت حقوقی و امور مجلس صندوق استعلام و مرجع مذکور نیز پرداخت سنوات کارکنان به استناد ماده ۶۷ آیین نامه مورد تایید و غیر قانونی بودن مصوبه هیات امنا تاکید کرده است نامه شماره ۲۹۸/۷۵۰- ۱۳۸۹/۴/۲۷ به پیوست تقدیم می شود. ۵- مجدداً بر اساس درخواست دو تن از همکاران بازنشسته صندوق از معاونت حقوقی و امور مجلس، این معاونت مجدداً ضمن تاکید بر مواضع قبلی پرداخت سنوات تا سقف سی سال و عدم پرداخت سنوات مازاد بر سی سال را تضییع حق قانونی قلمداد کرده است. ب. ت. ب. مراتب فوق تقاضای ابطال بند «ف» تبصره ۴ بخش مالی و اداری ضوابط بودجه سال ۱۳۸۹ و بند ۱۰ قسمت «و» دستورالعمل ضوابط اجرایی آن و بخشنامه شماره ۲۱۶۶۸- ۱۳۸۹/۹/۱ معاونت مالی و اداری صندوق و پرداخت سنوات اینجانب بر اساس کل سابقه خدمت را دارم." تبصره ۴ بخش اداری و مالی ضوابط بودجه سال ۱۳۸۹ صندوق تامین اجتماعی " ف: صندوق مجاز است به هر یک از کارکنان رسمی و یا قراردادی موضوع بند «ب» ماده «۲» آیین نامه استخدامی پاداش حسن انجام خدمت را مطابق قانون مدیریت خدمات کشوری تا سقف ۳۰ سال پرداخت نماید. اعتبار اجرای این بند فقط از محل اعتبار منظور شده در ماده ۱۹ قابل تامین است. " متن بخشنامه مورد شکایت به قرار زیر است: " با سلام: احتراماً، در اجرای بند ۱۰ قسمت (و) دستورالعمل و ضوابط اجرایی برنامه و بودجه سال ۱۳۸۹ صندوق مبنی بر پرداخت پاداش سنوات خدمت کارکنان بازنشسته مطابق با قانون مدیریت خدمات کشوری تا سقف ۳۰ سال و ب. ت. ب. سوالات مکرر واحدها در خصوص نحوه پرداخت پاداش سنوات خدمت کارکنان، به اطلاع می رساند، پرداخت پاداش سنوات پایان خدمت کارکنان حداکثر تا سقف ۳۰ سال و با رعایت ضوابط و مقررات جاری صندوق بلامانع است.- معاون اداری و مالی " در پاسخ به شکایت مذکور، مدیرکل دفتر امور حقوقی و دعاوی صندوق تامین اجتماعی به موجب لایحه شماره ۱۲۲۶/۷۱۰۰- ۱۳۹۱/۴/۶ توضیح داده است که: " دفاع ماهوی بر اساس اصل یکصد و هفتادم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مقرر شده است: قضات دادگاهها مکلفند از اجرای تصویب نامه ها و آیین نامه های دولتی که مخلاف با قوانین و مقررات اسلامی یا خارج از حدود اختیارات قوه مجریه است خودداری کنند. هر کس می تواند ابطال این گونه مقررات را از دیوان عدالت اداری تقاضا کند، در این راستا قانون دیوان عدالت اداری اختیار رسیدگی به مغایرت تصویب نامه و آیین نامه با قانون را به عهده هیات عمومی دیوان عدالت اداری قرار داده است چنان که به موجب بند ۱ ماده ۱۹ قانون مزبور، مقرر شده است: « رسیدگی به شکایات و تظلمات و اعتراضات اشخاص حقیقی یا حقوقی از آیین نامه ها و سایر نظامات و مقررات دولتی و شهرداریها از حیث مخلافت مدلول آنها با قانون و احقاق حق اشخاص در مواردی که تصمیمات یا اقدامات یا مقررات مذکور به علت خلاف بودن آن و یا عدم صلاحیت مرجع مربوط یا تجاوز یا سوء استفاده از اختیارات یا تخلف در اجرای قوانین و مقررات یا خودداری از انجام وظایفی که موجب تضییع حقوق اشخاص می شود». با عنایت به مفاد مواد قانونی یاد شده و این که حدود صلاحیت و اختیارات هیات عمومی به موجب ماده مذکور در ارتباط با رسیدگی به شکایات و اعترضات اشخاص حقیقی یا حقوقی از آیین نامه ها و مقررات دولتی و شهرداریها از حیث مخلافت مدلول آنها با قانون است در حالی که شاکی تقاضای ابطال بند «ف» تبصره ۴ بخش مالی و اداری ضوابط بودجه سال ۱۳۸۹ و بند ۱۰ قسمت «و» دستورالعمل ضوابط اجرایی آن و بخشنامه ۲۱۶۶۸-۱۳۸۹/۹/۱ معاونت مالی و اداری صندوق را به دلیل مغایرت با ماده ۶۷ آیین نامه استخدامی صندوق کرده است. بنابراین خواسته شاکی به نحو مطرح شده مبنی بر این که موضوع تقاضای ابطال را به دلیل مغایرت با ماده ۶۷ آیین نامه استخدامی صندوق ( و نه قانون) عنوان کرده، قابلیت طرح در هیات عمومی دیوان عدالت اداری را نداشته و آن مرجع فارغ از رسیدگی در خصوص موضوع مطرح شده است و از این حیث خواسته شاکی قابل رد است. ۲- ماده ۶۷ آیین نامه استخدامی صندوق تامین اجتماعی مقرر کرده است: « مستخدمانی که بازنشسته، از کارافتاده کلی یا فوت می شوند علاوه بر وجوه مرخصیهای استحقاقی استفاده نشده، به ازای هر سال سابقه خدمت آنان معادل یک ماه آخرین حقوق و فوق العاده های مشمول کسر حق بیمه به عنوان پاداش پایان خدمت پرداخت خواهد شد». همچنین طبق ماده ۸۳ آیین نامه استخدامی صندوق تامین اجتماعی، در هر مورد که مقرراتی در این آیین نامه پیش بینی نشده است مقررات عمومی دولت لازم الاجرا خواهد بود. لذا ب. ت. ب. مفاد ماده ۸۳ آیین نامه مذکور و حسب ماده ۱۰۷ قانون مدیریت خدمات کشوری ( مصوب ۱۳۸۶/۶/۵) که مقرر کرده است: « به کارمندان مشمول این قانون که بازنشسته می شوند به ازای هر سال خدمت یک ماه آخرین حقوق و مزایای مستمر ( تا سی سال) به اضافه وجوه مربوط به مرخصیهای ذخیره شده پرداخت خواهد شد آن قسمت از سابقه خدمت کارمند که در ازای آن وجوه بازخریدی دریافت کرده اند از سنوات خدمتی که مشمول دریافت این وجوه می گردد کسر می شود». ماده مذکور قانون خدمات کشوری در این خصوص که آیین نامه سازمان ساکت است از سوی تامین اجتماعی قابل بهره برداری است. بنا بر مطالب معنونه و از آن جا که حسب بند (ث) ماده ۸ اساسنامه صندوق تامین اجتماعی تصویب آیین نامه های مالی، معاملاتی، اداری و استخدامی و سایر آیین نامه های مورد نیاز سازمان در حیطه اختیارات هیات امنا است و ب. ت. ب. این که سقف پرداخت پاداش پایان خدمت در ماده ۶۷ آیین نامه جدید استخدامی که مصوب شورای عالی تامین اجتماعی ( هیات امنا جایگزین شورای عالی تامین اجتماعی شد) پیش بینی نشده است. بنابراین هیات امنای صندوق تامین اجتماعی در راستای رفع نقیصه مذکور و با استناد به ماده ۸۳ آیین نامه جدید استخدامی صندوق و با استفاده از مقررات عمومی دولت ( ماده ۱۰۷ قانون مدیریت خدمات کشوری) مبادرت به اتخاذ تصمیم در بودجه سنواتی ۱۳۹۰ و ۱۳۸۹ کرده است: بدین نحو که پاداش حسن خدمت هر یک از کارکنان رسمی و یا قراردادی موضوع بند (ب) ماده ۲ آیین نامه استخدامی مطابق قانون مدیریت خدمات کشوری تا سقف ۳۰ سال قابل پرداخت است. بدین ترتیب مصوبه مذکور نه تنها حدود و دامنه ماده ۶۷ آیین نامه استخدامی را تبیین کرده و آن راضابطه مند کرده است، بلکه وضعیت کارکنان صندوق را با کارکنان دولت هماهنگ کرده تا از این طریق نابرابری و تبعیض بین آنها مرتفع شود. مضافاً این که مرجع تصویب آیین نامه استخدامی و بودجه سنواتی یکی بوده و از این حیث انجام تغییرات با مانع قانونی مواجه نیست. در ادامه موضوع اجرای بند ۱۰ قسمت (و) دستورالعمل و ضوابط اجرایی برنامه و بودجه سال ۱۳۸۹ صندوق، طی نامه شماره ۲۱۶۶۸/۲۰۲۹- ۱۳۸۹/۹/۱ به عنوان استانها ابلاغ شده است. بنابراین خواسته مشارالیه وجاهت قانونی نداشته و از این حیث شکایت وی قابل رد است. ۳- شاکی در بخشی از دادخواست عنوان کرده است که تصمیم هیات امنا نمی تواند عطف به ماسبق شده و حقوق مکتسبه کارکنانی را که قبل از تصمیم کسب کرده اند را سلب کند، در این ارتباط لازم به ذکر است که در آیین نامه جدید استخدامی صندوق مصوب ۱۳۸۶/۱۲/۲۸ در فصل دهم آن، مواد ۷۸، ۷۹ و ۸۰ تطبیق وضع کارکنان سازمان را پیش بینی کرده و در ماده ۷۸ چنین مقرر داشته است که « کلیه کارکنان که در تاریخ تصویب این آیین نامه به طور تمام وقت و به صورت ثابت یا موقت به خدمت اشتغال دارند با حفظ نوع استخدام با این مقررات تطبیق وضع می یابند» بنابراین کارکنان صندوق در تاریخ تصویب آیین نامه مشمول آیین نامه یاد شده بوده و مقررات مزبور در مورد آنان حاکم است و از این حیث نیز خواسته شاکی وجاهت قانونی ندارد. ۴- اعلام نظر حقوقی معاونت حقوقی و امور مجلس در خصوص موضوع مطرح شده بر اساس درخواست دو نفر از همکاران سازمان و با لحاظ شرایط خاص آنها بوده که به لحاظ حقوقی پیشنهاد اصلاح مصوبه هیات امنا از جهت پاداش پایان خدمت داده شده که مورد تصویب هیات امنا قرار نگرفته است تا قابلیت استناد در مراجع قضایی را داشته باشد. بنابراین اظهار نظر مذکور صرفاً ارایه پیشنهاد جهت اصلاح آیین نامه استخدامی بوده است و مادامی که مورد تصویب هیات امنا قرار نگیرد معتبر و قابل استناد نبوده و مصوبات موجود ملاک اجرا خواهد بود. با عنایت به مراتب فوق و به دلیل این که سقف پرداخت پاداش پایان خدمت در ماده ۶۷ آیین نامه استخدامی مسکوت بوده و پیش بینی نشده است و در اجرای ماده ۸۳ آیین نامه مذکور هیات امنای سازمان حسب وظیفه مقرر قانونی و با استفاده از مقررات عمومی دولت از جمله ماده ۱۰۷ قانون مدیریت خدمات کشوری مبادرت به اتخاذ تصمیم مبنی بر پرداخت پاداش پایان خدمت مطابق قانون مدیریت خدمات کشوری تا سقف ۳۰ سال را کرده است، که در این راستا نامه شماره ۲۱۶۶۸- ۱۳۸۹/۹/۱ معاون اداری و مالی سازمان، نحوه اجرای بند ۱۰ قسمت «و» دستورالعمل و ضوابط اجرایی برنامه و بودجه سال ۱۳۸۹ صندوق را تبیین کرده است. لذا رسیدگی و صدور حکم مبنی بر رد شکایت شاکی م. ا.. " هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ یاد شده با حضور روسا، مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد. پس از بحث و بررسی، با اکثریت آراء به شرح آینده به صدور رای مبادرت می‎کند. رای هیات عمومی در ماده ۶۷ آیین نامه استخدامی سازمان تامین اجتماعی مصوب سال ۱۳۸۶ مقرر شده است که: « به مستخدمینی که بازنشسته، از کارافتاده کلی یا فوت می شوند علاوه بر وجوه مرخصیهای استحقاقی استفاده نشده به ازای هر سال سابقه خدمت آنان معادل یک ماه آخرین حقوق و فوق العاده های مشمول کسر حق بیمه به عنوان پاداش خدمت پرداخت خواهد شد.» نظر به این که در بند (ف) تبصره ۴ بخش مالی و اداری ضوابط بودجه سال ۱۳۸۹ و بند ۱۰ قسمت (و) دستورالعمل ضوابط اجرایی آن و بخشنامه شمـاره ۲۱۶۶۸- ۱۳۸۹/۹/۱ معاون مـالی و اداری صندوق تـامین اجتماعی سازمان تامین اجتماعی، لحاظ کردن سنوات خدمت مازاد بر ۳۰ سال کارکنان سازمان تامین اجتماعی در پرداخت پاداش پایان خدمت منع شده است، از این لحاظ که اولاً: نافی حقوق مکتسبه اشخاص است که مطابق ماده ۶۷ آیین نامه مذکور، سنوات مازاد بر ۳۰ سال خدمت آنها قابل احتساب در پرداخت پاداش پایان خدمت بوده است و ثانیاً: در سنوات پیش و پس از وضع مقررات مورد اعتراض برای کارکنان سازمان تامین اجتماعی مطابق ماده ۶۷ آیین نامه یاد شده عمل شده است، بنابراین منع مقررات یاد شده مصداق بارز تبعیض ناروا مصرح در بند ۹ اصل ۳ قانون اساسی است و با استناد به بند ۱ ماده ۱۹ و ماده ۴۲ قانون دیوان عدالت اداری حکم به ابطال آنها صادر و اعلام می شود. رییس هیات عمومی دیوان عدالت اداری- محمدجعفر منتظری text = matn.replace(regex, '$1'); $('#Div_1').html(text); if (parseInt(navigator.appVersion) $("a[name=copy_pre]").click(function () { range.selectNodeContents(el); sel.removeAllRanges(); sel.addRange(range); showNotification1(); }.box.comment-form .form-group { }fieldset { }.btncss{ رای شماره 158 تا 159 مورخ 1392/03/06 هیات عمومی دیوان عدالت اداری در پرونده شماره 90/673-1173، موضوع اصلی شکایت شامل درخواست ابطال بند 10 دستورالعمل و ضوابط اجرایی برنامه و بودجه مصوب سال 1389 صندوق تامین اجتماعی و همچنین بند (ف) تبصره 4 بخش اداری و مالی آن، به همراه بخشنامه شماره 21668-1389/09/01 م. ب.. شاکی با استناد به ماده 67 آیین‌نامه استخدامی صندوق تامین اجتماعی، ادعا کرده است که هیچ محدودیتی در پرداخت پاداش پایان خدمت به ازای هر سال خدمت وجود ندارد و این مقررات با حقوق مکتسبه کارکنان مغایرت دارد. در مقابل، مدیرکل دفتر امور حقوقی صندوق تامین اجتماعی دفاعیات خود را بر اساس اصل 170 قانون اساسی و مواد 67 و 83 آیین‌نامه استخدامی و همچنین ماده 107 قانون مدیریت خدمات کشوری مطرح کرده و به قانونی بودن مصوبات و عدم مغایرت آنها با قوانین استناد نموده است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری پس از بررسی، به این نتیجه رسید که محدودیت‌های اعمال شده در پرداخت پاداش پایان خدمت برای سنوات مازاد بر 30 سال، حقوق مکتسبه کارکنان را نافی و مصداق تبعیض ناروا می‌داند و لذا با استناد به بند 1 ماده 19 و ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری، حکم به ابطال این مقررات صادر کرد. تاریخ دادنامه: 6/3/1392 موضوع شکایت و خواسته: 1- ابطال بند 10 دستورالعمل و ضوابط اجرایی برنامه و بودجه مصوب سال 1389 صندوق تامین اجتماعی، موضوع بند (ف) تبصره (4) بخش اداری و مالی برنامه و بودجه مصوب سال 1389 که طی نامه شماره 1199/755792/1100- 19/7/1389 به واحدهای اجرایی ابلاغ شده است 2- ابطال بند ف تبصره 4 بخش اداری و مالی برنامه و بودجه سال 1389 صندوق تامین اجتماعی 3- ابطال بخشنامه شماره 21668- 1/9/1389 معاون اداری و مالی صندوق تامین اجتماعی گردش کار: آقای … به موجب دادخواستی، ابطال بند 10 دستورالعمل و ضوابط اجرایی برنامه و بودجه مصوب سال 1389 صندوق تامین اجتماعی، موضوع بند (ف) تبصره (4) بخش اداری و مالی برنامه و بودجه مصوب سال 1389 را که طی نامه شماره 1199/755792/1100- 1389/07/19 به واحدهای اجرایی ابلاغ شده است خواستار شده و در جهت تبیین خواسته اعلام کرده است که: " احتراماً به استحضار می رساند طبق ماده 67 آیین‌نامه استخدامی صندوق تامین اجتماعی مستخدمینی که بازنشسته، از کارافتاده کلی و یا فوت می‌شوند و... به ازای هر سال سابقه خدمت آنان معادل یک ماه آخرین حقوق و فوق العاده های مشمول کسر حق بیمه به عنوان پاداش پایان خدمت پرداخت خواهد شد. ولی مسئولین صندوق در سال 1389 برخلاف ماده مذکور و به استناد بند (ف) بودجه سال 1389 و بند 10 ضوابط اجرایی بودجه سال 1389 که طی نامه فوق الذکر به واحدهای اجرایی ابلاغ شده است پاداش حسن خدمت کارکنان را مطابق ماده 107 قانون مدیریت خدمات کشوری فقط تا سقف 30 سال پذیرفته اند و کارکنانی که مازاد بر سی سال خدمت کرده اند از پاداش بقیه خدمت محروم شده اند به دلایل ذیل اقدام صندوق مغایر آیین‌نامه و مقررات جاری صندوق است. 1- بند 10 ضوابط اجرایی بودجه سال 1389 مغایر ماده 67 آیین‌نامه استخدامی است که صراحتاً اعلام می‌دارد به ازای هر سال خدمت یک ماه پاداش پرداخت شود و هیچ گونه محدودیتی قائل نیست. 2- استناد به قانون مدیریت خدمات کشوری (ماده 107) و تسری آن به کارکنان تامین اجتماعی مخالف ماده 117 همان قانون است که صراحتاً نهادهای عمومی غیر دولتی را از شمول مقررات قانون مذکور استثناء کرده است م. ب.. (سازمان تامین اجتماعی به موجب قانون فهرست نهادهای عمومی غیر دولتی مصوب سال 1373 در زمره همین نهادهاست) 3- اگر حتی ماده 67 آیین‌نامه استخدامی سازمان اصلاح شده باشد و ضوابط بودجه سال 1389 بر مبنای اصلاحیه ماده مذکور باشد آیا می‌تواند عطف به ماسبق شده و حقوق مکتسبه کارکنانی را که قبل از اصلاحی حقی را کسب کرده اند سلب نماید؟ یا باید طبق قواعد حقوقی از تاریخ اصلاح به اجرا درآید. 4- طبق استعلام به عمل آمده از معاونت حقوقی و امور مجلس سازمان معاونت مذکور نیز پرداخت مازاد بر سی سال کارکنان را حقوق مکتسبه دانسته و اعلام کرده است طبق قواعد حقوقی باید پرداخت شود. لذا ب. ت. ب. توضیحات فوق الذکر و مستنداً به اصل 138 قانون اساسی و همچنین بند 1 ماده 19 قانون دیوان عدالت اداری از آن هیات تقاضای ابطال بند 10 ضوابط اجرایی بودجه سال 1389 صندوق تامین اجتماعی را دارم." دستورالعمل و ضوابط اجرایی برنامه و بودجه مصوب سال 1389 به قرار زیر است: " 10- حسب بند «ف» تبصره 4 امور اداری و مالی برنامه و بودجه مصوب سال 1389 معاونت اداری و مالی مکلف است نسبت به پرداخت پاداش حسن خدمت به هر یک از کارکنان رسمی و یا قراردادی موضوع بند «ب» ماده 2 آیین‌نامه استخدامی مطابق قانون مدیریت خدمات کشوری تا سقف 30 سال از محل اعتبارات منظور شده در ماده 19 اقدام نماید. " در پاسخ به شکایت مذکور، مدیرکل دفتر امور حقوقی و دعاوی صندوق تامین اجتماعی به موجب لایحه شماره 50738- 1390/10/20 توضیح داده است که: دفاع ماهوی " 1- بر اساس اصل یکصد و هفتادم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مقرر شده است، قضات دادگاه‌ها مکلفند از اجرای تصویب نامه ها و آیین‌نامه های دولتی که مخالف با قوانین و مقررات اسلامی یا خارج از حدود و اختیارات قوه مجریه است خودداری کنند. هر کس می‌تواند ابطال این گونه مقررات را از دیوان عدالت اداری تقاضا کند، در این راستا قانون دیوان عدالت اداری اختیار رسیدگی به مغایرت تصویب نامه و آیین‌نامه با قانون را به عهده هیات عمومی دیوان عدالت اداری قرار داده است چنان که به موجب بند 1 ماده 19 قانون مزبور، مقرر شده است: «رسیدگی به شکایات و تظلمات و اعتراضات اشخاص حقیقی یا حقوقی از آیین‌نامه ها و سایر نظامات و مقررات دولتی و شهرداریها از حیث مخالفت مدلول آنها با قانون و احقاق حقوق اشخاص در مواردی که تصمیمات یا اقدامات یا مقررات مذکور به علت برخلاف بودن آن و یا عدم صلاحیت مرجع مربوط یا تجاوز یا سوء استفاده از اختیارات یا تخلف در اجرای قوانین و مقررات یا خودداری از انجام وظایفی که موجب تضییع حقوق اشخاص می‌شود». با عنایت به مفاد مواد یاد شده و این که حدود صلاحیت و اختیارات هیات عمومی به موجب ماده مذکور در ارتباط با رسیدگی به شکایات و اعتراضات اشخاص حقیقی یا حقوقی از آیین‌نامه ها و مقررات دولتی و شهرداریها از حیث مخالفت مدلول آنها با قانون است در حالی که شاکی تقاضای ابطال بند 10 ضوابط اجرایی برنامه و بودجه سال 1389 صندوق تامین اجتماعی را به دلیل مغایرت با ماده 67 آیین‌نامه استخدامی صندوق کرده است. بنابراین خواسته شاکی به نحو مطرح شده مبنی بر این که موضوع تقاضای ابطال را به دلیل مغایرت با ماده 67 آیین‌نامه استخدامی صندوق عنوان کرده، قابلیت طرح در هیات عمومی دیوان عدالت اداری را نداشته و آن مرجع فارغ از رسیدگی در خصوص موضوع مطرح شده است و از این حیث خواسته شکات قابل رد است. 2- ماده 67 آیین‌نامه استخدامی صندوق تامین اجتماعی مقرر کرده است: « مستخدمینی که بازنشسته، از کارافتاده کلی یا فوت می‌شوند علاوه بر وجوه مرخصیهای استحقاقی استفاده نشده، به ازای هر سال سابقه خدمت آنان معادل یک ماه آخرین حقوق و فوق العاده های مشمول کسر حق بیمه به عنوان پاداش پایان خدمت پرداخت خواهد شد». همچنین طبق ماده 83 آیین‌نامه استخدامی صندوق تامین اجتماعی، در هر مورد که مقرراتی در این آیین‌نامه پیش بینی نشده است مقررات عمومی دولت لازم الاجرا خواهد بود. در همین راستا ماده 107 قانون مدیریت خدمات کشوری (مصوب 1386/06/05) مقرر کرده است: « به کارمندان مشمول این قانون که بازنشسته می‌شوند به ازای هر سال خدمت یک ماه آخرین حقوق و مزایای مستمری (تا سی سال) به اضافه وجوه مربوط به مرخصیهای ذخیره شده پرداخت خواهد شد آن قسمت از سابقه خدمت کارمند که در ازای آن وجوه بازخریدی دریافت کرده اند از سنوات خدمتی که مشمول دریافت این وجوه می‌گردد کسر می‌شود». از طرفی به استناد بند (ث) ماده 8 اساسنامه صندوق تامین اجتماعی تصویب آیین‌نامه های مالی، معاملاتی، اداری و استخدامی و سایر آیین‌نامه های مورد نیاز سازمان در حیطه اختیارات هیات امنا است و ب. ت. ب. این که سقف پرداخت پاداش پایان خدمت در ماده 67 آیین‌نامه جدید استخدامی که مصوب شورای عالی تامین اجتماعی (هیات امنا جایگزین شورای عالی تامین اجتماعی شد) است. پیش بینی نشده، بنابراین هیات امنای صندوق تامین اجتماعی در راستای رفع نقیصه مذکور و با استناد به ماده 83 آیین‌نامه جدید استخدامی صندوق و با استناد از مقررات عمومی دولت (ماده 107 قانون مدیریت خدمات کشوری) مبادرت به اتخاذ تصمیم در بودجه سنواتی 1389 و 1390 کرده است، بدین نحو که پاداش حسن خدمت هر یک از کارکنان رسمی و یا قراردادی موضوع بند (ب) ماده 2 آیین‌نامه استخدامی مطابق قانون مدیریت خدمات کشوری تا سقف 30 سال قابل پرداخت است، بدین ترتیب مصوبه مذکور نه تنها حدود و دامنه ماده 67 آیین‌نامه استخدامی را تبیین کرده و آن را ضابطه مند کرده است، بلکه وضعیت کارکنان صندوق را با کارکنان دولت هماهنگ کرده تا از این طریق نابرابری و تبعیض بین آنها مرتفع شود. مضافاً این که مرجع تصویب آیین‌نامه استخدامی و بودجه سنواتی یکی بوده و از این حیث انجام تغییرات با مانع قانونی مواجه نیست. بنابراین خواسته مشارالیه وجاهت قانونی نداشته و از این حیث شکایت وی قابل رد است. 3- شاکی در بخشی از خواسته عنوان کرده که چنانچه ضوابط بودجه سال 1389 بر مبنای ماده 67 آیین‌نامه استخدامی تنظیم شده باشد می‌تواند عطف به ماسبق شده و حقوق مکتسبه کارکنانی را که قبل از آیین‌نامه استخدامی جدید کسب کرده اند را سلب کند، در این ارتباط لازم به ذکر است که در آیین‌نامه جدید استخدامی صندوق مصوب 1386/12/28 در فصل دهم آن، مواد 78، 79 و 80 تطبیق وضع کارکنان سازمان را پیش بینی کرده و در ماده 78 چنین مقرر داشته است که « کلیه کارکنان که در تاریخ تصویب این آیین‌نامه به طور تمام وقت و به صورت ثابت یا موقت به خدمت اشتغال دارند با حفظ نوع استخدام با این مقررات تطبیق وضع می یابند». بنابراین کارکنان صندوق در تاریخ تصویب آیین‌نامه مشمول آیین‌نامه یاد شده بوده و مقررات مزبور در مورد آنان حاکم است و از این حیث نیز خواسته شاکی وجاهت قانونی ندارد. 4- اعلام نظر حقوقی معاونت حقوقی و امور مجلس در خصوص موضوع طرح شده بر اساس درخواست دو نفر از همکاران سازمان و با لحاظ شرایط خاص آنها بوده که به لحاظ حقوقی پیشنهاد اصلاح مصوبه هیات امنا از جهت پاداش پایان خدمت داده شده که مورد تصویب هیات امنا قرار نگرفته است تا قابلیت استناد در مراجع قضایی را داشته باشد. بنابراین اظهار نظر مذکور صرفاً ارائه پیشنهاد جهت اصلاح آیین‌نامه استخدامی بوده است و مادامی که مورد تصویب هیات امنا قرار نگیرد معتبر و قابل استناد نبوده و مصوبات موجود ملاک اجرا خواهد بود. با عنایت به مراتب فوق و به دلیل این که سقف پرداخت پاداش پایان خدمت در ماده 67 آیین‌نامه استخدامی مسکوت بوده و پیش بینی نشده است و در اجرای ماده 83 آیین‌نامه مذکور هیات امنای سازمان حسب وظیفه مقرر قانونی و با استفاده از مقررات عمومی دولت از جمله ماده 107 قانون مدیریت خدمات کشوری مبادرت به اتخاذ تصمیم مبنی بر پرداخت پاداش پایان خدمت مطابق قانون مدیریت خدمات کشوری تا سقف 30 سال را کرده است، تقاضای رسیدگی و صدور حکم مبنی بر رد شکایت شاکی م. ا.." همچنین آقای … علاوه بر تقاضای ابطال بند 10 دستورالعمل و ضوابط اجرایی برنامه و بودجه مصوب سال 1389 صندوق تامین اجتماعی، ابطال بند ف تبصره 4 بخش اداری و مالی برنامه و بودجه سال 1389 صندوق مذکور و ابطال بخشنامه شماره 21668-1389/09/01 معاون اداری و مالی صندوق تامین اجتماعی را خواستار شده و در جهت تبیین خواسته اعلام کرده است که: " اینجانب حجت اله رضایی مدیرکل صندوق تامین اجتماعی شهرستانهای استان تهران که از آزادگان و جانبازان جنگ تحمیلی می باشم در تاریخ 1389/12/24 پس از 35 سال سابقه بازنشسته شده ام. مسئولان صندوق مذکور در هنگام پرداخت پاداش سنوات پایان خدمت اینجانب از پرداخت مازاد بر 30 سال خودداری کرده و فقط 30 سال پرداخت شده و دلیل اقدامشان بخشنامه شماره 21668- 1389/09/01 معاونت مالی و اداری وقت و بند «ف» تبصره 4 بودجه سال 1389 عنوان کرده اند در صورتی که اقدام مسئولان صندوق به دلایل زیر غیر قانونی است.: 1- به استناد ماده 67 آیین‌نامه استخدامی صندوق (سازمان) « به مستخدمانی که بازنشسته، از کارافتاده کلی یا فوت می‌شوند علاوه بر وجوه مرخصیهای استحقاقی استفاده نشده به ازای هر سال سابقه خدمت معادل یک ماه آخرین حقوق و فوق العاده های مشمول کسر حق بیمه به عنوان پاداش پایان خدمت پرداخت خواهد شد» در این ماده هیچ گونه محدودیتی در مورد مدت پرداخت سنوات تا سی سال پیش بینی نشده است و صندوق و یا هیات امنا در قالب بودجه سالیانه و بدون اصلاح آیین‌نامه مجاز به تعیین ضوابط خلاف آیین‌نامه نخواهند بود. 2- به فرض محال چنانچه هیات امنا یا معاون مالی و اداری صندوق مجاز به این اقدام باشند این موضوع مشمول افرادی خواهد بود که پس از ابلاغ مصوبه و یا بخشنامه به خدمت خود پس از 30 سال ادامه دهند در صورتی که اینجانب قبل از اتخاذ این تصمیمات مازاد بر سی سال سابقه داشته و در حقیقت این امر جزء حقوق مکتسبه اینجانب محسوب شده است و قابل انکار و حذف نخواهد بود. 3- استناد هیات امنا در این زمینه قانون مدیریت خدمات کشوری است در حالی که به استناد ماده 117 قانون مذکور نهادهای عمومی غیر دولتی را از مشمول آن قانون مستثنی کرده است که از این لحاظ نیز مصوبه هیات امنا با قانون مذکور در تضاد است. 4- به لحاظ ابهام در نحوه اجرای مصوبه هیات امنا موضوع از معاونت حقوقی و امور مجلس صندوق استعلام و مرجع مذکور نیز پرداخت سنوات کارکنان به استناد ماده 67 آیین‌نامه مورد تایید و غیر قانونی بودن مصوبه هیات امنا تاکید کرده است نامه شماره 298/750- 1389/04/27 به پیوست تقدیم می‌شود. 5- مجدداً بر اساس درخواست دو تن از همکاران بازنشسته صندوق از معاونت حقوقی و امور مجلس، این معاونت مجدداً ضمن تاکید بر مواضع قبلی پرداخت سنوات تا سقف سی سال و عدم پرداخت سنوات مازاد بر سی سال را تضییع حق قانونی قلمداد کرده است. ب. ت. ب. مراتب فوق تقاضای ابطال بند «ف» تبصره 4 بخش مالی و اداری ضوابط بودجه سال 1389 و بند 10 قسمت «و» دستورالعمل ضوابط اجرایی آن و بخشنامه شماره 21668- 1389/09/01 معاونت مالی و اداری صندوق و پرداخت سنوات اینجانب بر اساس کل سابقه خدمت را دارم." تبصره 4 بخش اداری و مالی ضوابط بودجه سال 1389 صندوق تامین اجتماعی " ف: صندوق مجاز است به هر یک از کارکنان رسمی و یا قراردادی موضوع بند «ب» ماده «2» آیین‌نامه استخدامی پاداش حسن انجام خدمت را مطابق قانون مدیریت خدمات کشوری تا سقف 30 سال پرداخت نماید. اعتبار اجرای این بند فقط از محل اعتبار منظور شده در ماده 19 قابل تامین است. " متن بخشنامه مورد شکایت به قرار زیر است: " با سلام: احتراماً، در اجرای بند 10 قسمت (و) دستورالعمل و ضوابط اجرایی برنامه و بودجه سال 1389 صندوق مبنی بر پرداخت پاداش سنوات خدمت کارکنان بازنشسته مطابق با قانون مدیریت خدمات کشوری تا سقف 30 سال و ب. ت. ب. سوالات مکرر واحدها در خصوص نحوه پرداخت پاداش سنوات خدمت کارکنان، به اطلاع می رساند، پرداخت پاداش سنوات پایان خدمت کارکنان حداکثر تا سقف 30 سال و با رعایت ضوابط و مقررات جاری صندوق بلامانع است.- معاون اداری و مالی " در پاسخ به شکایت مذکور، مدیرکل دفتر امور حقوقی و دعاوی صندوق تامین اجتماعی به موجب لایحه شماره 1226/7100- 1391/04/06 توضیح داده است که: " دفاع ماهوی بر اساس اصل یکصد و هفتادم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مقرر شده است: قضات دادگاه‌ها مکلفند از اجرای تصویب نامه ها و آیین‌نامه های دولتی که مخالف با قوانین و مقررات اسلامی یا خارج از حدود اختیارات قوه مجریه است خودداری کنند. هر کس می‌تواند ابطال این گونه مقررات را از دیوان عدالت اداری تقاضا کند، در این راستا قانون دیوان عدالت اداری اختیار رسیدگی به مغایرت تصویب نامه و آیین‌نامه با قانون را به عهده هیات عمومی دیوان عدالت اداری قرار داده است چنان که به موجب بند 1 ماده 19 قانون مزبور، مقرر شده است: « رسیدگی به شکایات و تظلمات و اعتراضات اشخاص حقیقی یا حقوقی از آیین‌نامه ها و سایر نظامات و مقررات دولتی و شهرداریها از حیث مخالفت مدلول آنها با قانون و احقاق حق اشخاص در مواردی که تصمیمات یا اقدامات یا مقررات مذکور به علت خلاف بودن آن و یا عدم صلاحیت مرجع مربوط یا تجاوز یا سوء استفاده از اختیارات یا تخلف در اجرای قوانین و مقررات یا خودداری از انجام وظایفی که موجب تضییع حقوق اشخاص می‌شود». با عنایت به مفاد مواد قانونی یاد شده و این که حدود صلاحیت و اختیارات هیات عمومی به موجب ماده مذکور در ارتباط با رسیدگی به شکایات و اعترضات اشخاص حقیقی یا حقوقی از آیین‌نامه ها و مقررات دولتی و شهرداریها از حیث مخالفت مدلول آنها با قانون است در حالی که شاکی تقاضای ابطال بند «ف» تبصره 4 بخش مالی و اداری ضوابط بودجه سال 1389 و بند 10 قسمت «و» دستورالعمل ضوابط اجرایی آن و بخشنامه 21668-1389/09/01 معاونت مالی و اداری صندوق را به دلیل مغایرت با ماده 67 آیین‌نامه استخدامی صندوق کرده است. بنابراین خواسته شاکی به نحو مطرح شده مبنی بر این که موضوع تقاضای ابطال را به دلیل مغایرت با ماده 67 آیین‌نامه استخدامی صندوق (و نه قانون) عنوان کرده، قابلیت طرح در هیات عمومی دیوان عدالت اداری را نداشته و آن مرجع فارغ از رسیدگی در خصوص موضوع مطرح شده است و از این حیث خواسته شاکی قابل رد است. 2- ماده 67 آیین‌نامه استخدامی صندوق تامین اجتماعی مقرر کرده است: « مستخدمانی که بازنشسته، از کارافتاده کلی یا فوت می‌شوند علاوه بر وجوه مرخصیهای استحقاقی استفاده نشده، به ازای هر سال سابقه خدمت آنان معادل یک ماه آخرین حقوق و فوق العاده های مشمول کسر حق بیمه به عنوان پاداش پایان خدمت پرداخت خواهد شد». همچنین طبق ماده 83 آیین‌نامه استخدامی صندوق تامین اجتماعی، در هر مورد که مقرراتی در این آیین‌نامه پیش بینی نشده است مقررات عمومی دولت لازم الاجرا خواهد بود. لذا ب. ت. ب. مفاد ماده 83 آیین‌نامه مذکور و حسب ماده 107 قانون مدیریت خدمات کشوری (مصوب 1386/06/05) که مقرر کرده است: « به کارمندان مشمول این قانون که بازنشسته می‌شوند به ازای هر سال خدمت یک ماه آخرین حقوق و مزایای مستمر (تا سی سال) به اضافه وجوه مربوط به مرخصیهای ذخیره شده پرداخت خواهد شد آن قسمت از سابقه خدمت کارمند که در ازای آن وجوه بازخریدی دریافت کرده اند از سنوات خدمتی که مشمول دریافت این وجوه می‌گردد کسر می‌شود». ماده مذکور قانون خدمات کشوری در این خصوص که آیین‌نامه سازمان ساکت است از سوی تامین اجتماعی قابل بهره برداری است. بنا بر مطالب معنونه و از آن جا که حسب بند (ث) ماده 8 اساسنامه صندوق تامین اجتماعی تصویب آیین‌نامه های مالی، معاملاتی، اداری و استخدامی و سایر آیین‌نامه های مورد نیاز سازمان در حیطه اختیارات هیات امنا است و ب. ت. ب. این که سقف پرداخت پاداش پایان خدمت در ماده 67 آیین‌نامه جدید استخدامی که مصوب شورای عالی تامین اجتماعی (هیات امنا جایگزین شورای عالی تامین اجتماعی شد) پیش بینی نشده است. بنابراین هیات امنای صندوق تامین اجتماعی در راستای رفع نقیصه مذکور و با استناد به ماده 83 آیین‌نامه جدید استخدامی صندوق و با استفاده از مقررات عمومی دولت (ماده 107 قانون مدیریت خدمات کشوری) مبادرت به اتخاذ تصمیم در بودجه سنواتی 1390 و 1389 کرده است: بدین نحو که پاداش حسن خدمت هر یک از کارکنان رسمی و یا قراردادی موضوع بند (ب) ماده 2 آیین‌نامه استخدامی مطابق قانون مدیریت خدمات کشوری تا سقف 30 سال قابل پرداخت است. بدین ترتیب مصوبه مذکور نه تنها حدود و دامنه ماده 67 آیین‌نامه استخدامی را تبیین کرده و آن راضابطه مند کرده است، بلکه وضعیت کارکنان صندوق را با کارکنان دولت هماهنگ کرده تا از این طریق نابرابری و تبعیض بین آنها مرتفع شود. مضافاً این که مرجع تصویب آیین‌نامه استخدامی و بودجه سنواتی یکی بوده و از این حیث انجام تغییرات با مانع قانونی مواجه نیست. در ادامه موضوع اجرای بند 10 قسمت (و) دستورالعمل و ضوابط اجرایی برنامه و بودجه سال 1389 صندوق، طی نامه شماره 21668/2029- 1389/09/01 به عنوان استانها ابلاغ شده است. بنابراین خواسته مشارالیه وجاهت قانونی نداشته و از این حیث شکایت وی قابل رد است. 3- شاکی در بخشی از دادخواست عنوان کرده است که تصمیم هیات امنا نمی تواند عطف به ماسبق شده و حقوق مکتسبه کارکنانی را که قبل از تصمیم کسب کرده اند را سلب کند، در این ارتباط لازم به ذکر است که در آیین‌نامه جدید استخدامی صندوق مصوب 1386/12/28 در فصل دهم آن، مواد 78، 79 و 80 تطبیق وضع کارکنان سازمان را پیش بینی کرده و در ماده 78 چنین مقرر داشته است که « کلیه کارکنان که در تاریخ تصویب این آیین‌نامه به طور تمام وقت و به صورت ثابت یا موقت به خدمت اشتغال دارند با حفظ نوع استخدام با این مقررات تطبیق وضع می یابند» بنابراین کارکنان صندوق در تاریخ تصویب آیین‌نامه مشمول آیین‌نامه یاد شده بوده و مقررات مزبور در مورد آنان حاکم است و از این حیث نیز خواسته شاکی وجاهت قانونی ندارد. 4- اعلام نظر حقوقی معاونت حقوقی و امور مجلس در خصوص موضوع مطرح شده بر اساس درخواست دو نفر از همکاران سازمان و با لحاظ شرایط خاص آنها بوده که به لحاظ حقوقی پیشنهاد اصلاح مصوبه هیات امنا از جهت پاداش پایان خدمت داده شده که مورد تصویب هیات امنا قرار نگرفته است تا قابلیت استناد در مراجع قضایی را داشته باشد. بنابراین اظهار نظر مذکور صرفاً ارائه پیشنهاد جهت اصلاح آیین‌نامه استخدامی بوده است و مادامی که مورد تصویب هیات امنا قرار نگیرد معتبر و قابل استناد نبوده و مصوبات موجود ملاک اجرا خواهد بود. با عنایت به مراتب فوق و به دلیل این که سقف پرداخت پاداش پایان خدمت در ماده 67 آیین‌نامه استخدامی مسکوت بوده و پیش بینی نشده است و در اجرای ماده 83 آیین‌نامه مذکور هیات امنای سازمان حسب وظیفه مقرر قانونی و با استفاده از مقررات عمومی دولت از جمله ماده 107 قانون مدیریت خدمات کشوری مبادرت به اتخاذ تصمیم مبنی بر پرداخت پاداش پایان خدمت مطابق قانون مدیریت خدمات کشوری تا سقف 30 سال را کرده است، که در این راستا نامه شماره 21668- 1389/09/01 معاون اداری و مالی سازمان، نحوه اجرای بند 10 قسمت «و» دستورالعمل و ضوابط اجرایی برنامه و بودجه سال 1389 صندوق را تبیین کرده است. لذا رسیدگی و صدور حکم مبنی بر رد شکایت شاکی م. ا.. " هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ یاد شده با حضور روسا، مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد. پس از بحث و بررسی، با اکثریت آراء به شرح آینده به صدور رای مبادرت می‌کند. در ماده 67 آیین‌نامه استخدامی سازمان تامین اجتماعی مصوب سال 1386 مقرر شده است که: « به مستخدمینی که بازنشسته، از کارافتاده کلی یا فوت می‌شوند علاوه بر وجوه مرخصیهای استحقاقی استفاده نشده به ازای هر سال سابقه خدمت آنان معادل یک ماه آخرین حقوق و فوق العاده های مشمول کسر حق بیمه به عنوان پاداش خدمت پرداخت خواهد شد.» نظر به این که در بند (ف) تبصره 4 بخش مالی و اداری ضوابط بودجه سال 1389 و بند 10 قسمت (و) دستورالعمل ضوابط اجرایی آن و بخشنامه شماره 21668- 1389/09/01 معاون مالی و اداری صندوق تامین اجتماعی سازمان تامین اجتماعی، لحاظ کردن سنوات خدمت مازاد بر 30 سال کارکنان سازمان تامین اجتماعی در پرداخت پاداش پایان خدمت منع شده است، از این لحاظ که اولاً: نافی حقوق مکتسبه اشخاص است که مطابق ماده 67 آیین‌نامه مذکور، سنوات مازاد بر 30 سال خدمت آنها قابل احتساب در پرداخت پاداش پایان خدمت بوده است و ثانیاً: در سنوات پیش و پس از وضع مقررات مورد اعتراض برای کارکنان سازمان تامین اجتماعی مطابق ماده 67 آیین‌نامه یاد شده عمل شده است، بنابراین منع مقررات یاد شده مصداق بارز تبعیض ناروا مصرح در بند 9 اصل 3 قانون اساسی است و با استناد به بند 1 ماده 19 و ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری حکم به ابطال آنها صادر و اعلام می‌شود. رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری- محمدجعفر منتظری

موارد مرتبط 71

آرای مرتبط 40

نظریات مشورتی 19

نشست‌های قضایی 2

مواد مرتبط 4

مقرراتِ مرتبط 5

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین