(1)- احراز عسر و حرج زوجه در فرض عدم تادیه نفقه (2)- تاثیر پرداخت نفقه زوجه پس از تحقق وکالت در طلاق

رأی خلاصه جریان پرونده خانم ف. ق. در تاریخ ۱۳۹۹/۶/۲۳ به طرفیت همسرش اقای ع. ش. دادخواستی بخواسته صدور حکم به الزام زوج به طلاق زوجه بدلیل تحقق بندهای ۱ و ۸ شروط ضمن عقد بدادگاه خانواده *تقدیم کرده است.که جهت رسیدگی به شعبه دوم ارجاع گردیده است.خ. د. ت. خواسته اعلام کرده است.که برابر سند رسمی در مورخه ۱۳۹۵/۱۱/۳۰ به عقد دائم خوانده در امده که حدود یک ماه پس از ازدواج بدون پرداخت کمترین نفقه ای به بنده و بدون کمترین احساس مسئولیتی در زندگی مشترک اینجانبه را به صورت بلاتکلیف در منزل مادری رها کرده و بیش از سه سال است.که در خصوص شروع وادامه زندگی مشترک و تهیه مسکن هیچ اقدامی ننموده حتی الزام نامبرده به نفقه ثمره ای به همراه نداشته و در نهایت عسر وحرج زندگی سپری می کنم در جلسه مورخ ۹۹/۷/۲۷ پس از تکرار خواسته توسط خواهان ، خ. د. د. از خود گفته است: من قبول دارم. که مدت دو سال است.به ایشان نفقه ندادم ولی بعد از صدور حکم نفقه اقدام به پرداخت نفقه کرده ام وقبول دارم. که تاکنون مقدمات زندگی مشترک را اماده نکرده ام ولی چون همسرم را دوست دارم. حاضر به طلاق ایشان نمی باشم وسعی می کنم که اماده نمایم. زوج همچنین ضمن تقدیم لایحه ای اعلام کرده است.نفقه معوقه زوجه ( محکوم به ) را در تاریخ ۱۳۹۹/۷/۲۳ پرداخت کرده است.با طلاق همسرش مخالف است.دادخواست تمکین وی به دلیل عدم تایید مقدمات تهیه شده توسط کارشناس محکوم به بطلان گردیده است. دادگاه قرار ارجاع امر بداوری صادر کرده است. داور زوجه ادامه زندگی را برای زوجین به صلاح و مصلحت نامبردگان ندانسته بلکه انرا تقریبا غیر ممکن اعلام نموده است.داور زوج مخالفت وی را با طلاق اعلام کرده و اضافه کرده است.که بزوجه گفته حاضر است.خود برای شروع زندگی انان منزل تهیه و اجاره انرا بپردازد که زوجه نپذیرفته است. خانم ع. ع. ح. ا. از ناحیه زوج ( خوانده ) اعلام وکالت نموده است. برابر تصویر نامه شماره ۴۱۳۷ مورخ ۱۳۹۹/۱۰/۱۰ صادره از اجرای احکام مدنی سبزوار حکم جلب زوج بابت محکومیت به پرداخت نفقه معوقه زوجه صادرگردیده است.در جلسه مورخ ۹۹/۱۰/۱۰دادگاه دو نفر گواه معرفی شد از سوی زوجه عدم احساس مسئولیت زوج و عدم اقدام به تهیه مقدمات شروع زندگی مشترک و بلاتکلیف رها کردن زوجه را از سوی وی تایید کرده اند. وکیل زوج با اشاره به پرداخت مبلغ محکوم به ( نفقه معوقه ) ومخالفت زوج با طلاق درخواست رد دعوی خواهان را نموده است. زوجه ضمن تقدیم لایحه با اشاره به خواسته و اعلام بذل یک سکه از مهریه خود اظهار داشته در تمکین خاص زوج بوده است. قاضی مشاور دادگاه خانواده با اشاره به تحقیق بندهای ۱ و ۸ شروط ضمن عقد سند نکاحیه پیشنهاد صدور حکم به الزام زوج به طلاق نموده است.دادگاه ختم رسیدگی را اعلام بشرح دادنامه شماره ۱۳۰۳ مورخ ۱۳۹۹/۱۰/۳۰ با اشاره به عدم تاثیر نصایح دادگاه و داوران جهت ایجاد صلح و سازش و نظریه قاضی مشاور دعوی خ. ر. و. تشخیص و ب. ت. ب. تحقق بند ۱ و ۸ شروط ضمن العقد باستناد ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی و ماده ۲۶ قانون حمایت خانواده رای به الزام زوج به طلاق صادر نموده است.با اعتراض وکیل زوج شعبه *با این استدلال که با پرداخت محکوم به توسط زوج الزام او به پرداخت ممکن گردیده و شرط ضمن العقد از این جهت محقق نشده و چون زوجین زندگی مشترک را شروع نکرده اند ترک زندگی مشترک مفهوم ندارد. و بند ۸ نیز محقق نشده است. با نقض دادنامه بدوی حکم به بطلان دعوی خواهان بدوی ( زوجه ) صادر نموده است.سپس براساس فرجامخواهی زوجه پرونده بدیوانعالی کشور ارسال و جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ج. ق. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص دادنامه شماره ۷۰۶۴ ۱۴۰۰/۳/۲۹ فرجامخواسته مشاوره نموده و چنین رای می دهد. رأی متن رأی فرجامخواهی خانم ف. ق. نسبت به دادنامه صادره از شعبه *به شماره فوق الذکر که به موجب ان ضمن نقض دادنامه بدوی صادره از شعبه *حکم رد دعوی اولیه زوجه صادر گردیده وارد است.زیرا ۱- حاصل نظریه داوران عدم امکان سازش فیمابین زوجین است.دادگاه مکلف بوده است.وفق ماده ۲۷ قانون حمایت خانواده در رد ان استدلال نماید. دادنامه از این جهت واجد نقص است. ۲- پس از گذشت ۴ سال از عقد ازدواج زوج اقدامی جهت تهیه منزل و اثاث البیت برای شروع زندگی مشترک ننموده و به همین جهت مطابق اظهار زوج و وکیل وی دادخواست تمکین او محکوم به رد گردیده است.بنابراین بلاتکلیفی وعسر وحرج زوجه محرز بنظر می رسد ز. گ. ا..سعی خواهد کرد امکانات زندگی را فراهم کند تا چه وقت زوجه باید بلاتکلیف بماند؟ ۳- با محکومیت زوج به پرداخت نفقه معوقه وعدم اجرای ان بند اول از شروط ضمن عقد محقق شده است.پرداخت ان پس از طرح دعوی طلاق نافی این حق برای زوجه نمی باشد. علاوه اینکه زنی که ناچار است.برای دریافت حق مسلم خود بدادگاه مراجعه نماید. عسر و حرج وی محقق است. ۴- تحقق بند ۸ مستلزم ترک مکان خاص بمعنای منزل نمی باشد. تا با عدم شروع زندگی مشترک در منزل خاص محقق نشود. با اجرای عقد فیمابین زوجین زندگی مشترک انها شروع شده است.ترک و بلاتکلیف رها کردن زوجه ترک زندگی مشترک است. بنا به مراتب فوق باستناد بند ۵ ماده ۳۷۱ و شق الف ماده ۴۰۱ قانون ایین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی ضمن نقض دادنامه فرجامخواسته رسیدگی مجدد را به دادگاه محترم صادر کننده دادنامه منقوض ارجاع می نماید. /ا۴۰۰/۶/۱۷ شعبه * رییس شعبه : ج. ق. مستشار: س. ت. فهرست خلاصه جریان پرونده متن رأی نقد رأی (1)- احراز عسر و حرج زوجه در فرض عدم تادیه نفقه (2)- تاثیر پرداخت نفقه زوجه پس از تحقق وکالت در طلاق در پرونده‌ای که به دادگاه خانواده ارائه شده، خواهان درخواست الزام به طلاق را با استناد به شروط ضمن عقد مطرح کرده است. خواهان ادعا کرده که خوانده پس از ازدواج، بدون پرداخت نفقه و عدم احساس مسئولیت، او را در منزل مادری‌اش رها کرده و هیچ اقدامی برای آغاز زندگی مشترک انجام نداده است. خ. د. د. از خود به عدم پرداخت نفقه معوقه اعتراف کرده، اما اظهار داشته که به دلیل محبت به همسرش با طلاق مخالف است. <br>دادگاه ب. ت. ب. نظریه داوران و عدم امکان سازش، حکم به الزام به طلاق صادر کرده است. این حکم به دلیل اعتراض خوانده و استدلال بر پرداخت نفقه معوقه و عدم تحقق شروط ضمن عقد نقض و دعوی خواهان رد گردیده است. <br>در مراحل بعدی، با فرجام‌خواهی خواهان، دیوان عالی کشور به بررسی پرونده پرداخته و بر اساس عدم استدلال کافی در رد نظریه داوران و محرز بودن عسر و حرج خواهان، رای به نقض دادنامه فرجام‌خواسته و ارجاع مجدد پرونده به دادگاه بدوی صادر کرده است. این تصمیم بر مبنای مقررات قانونی مربوطه اتخاذ شده است. خانم ف. ق. در تاریخ 1399/06/23 به طرفیت همسرش اقای ع. ش. دادخواستی به خواسته صدور حکم به الزام زوج به طلاق زوجه بدلیل تحقق بندهای 1 و 8 شروط ضمن عقد به دادگاه خانواده *تقدیم کرده است.که جهت رسیدگی به شعبه دوم ارجاع گردیده است.خ. د. ت. خواسته اعلام کرده است.که برابر سند رسمی در مورخه 1395/11/30 به عقد دائم خوانده در امده که حدود یک ماه پس از ازدواج بدون پرداخت کمترین نفقه ای به بنده و بدون کمترین احساس مسئولیتی در زندگی مشترک اینجانبه را به صورت بلاتکلیف در منزل مادری رها کرده و بیش از سه سال است.که در خصوص شروع وادامه زندگی مشترک و تهیه مسکن هیچ اقدامی ننموده حتی الزام نامبرده به نفقه ثمره ای به همراه نداشته و در نهایت عسر وحرج زندگی سپری می کنم در جلسه مورخ 99/7/27 پس از تکرار خواسته توسط خواهان، خ. د. د. از خود گفته است: من قبول دارم. که مدت دو سال است.به ایشان نفقه ندادم ولی بعد از صدور حکم نفقه اقدام به پرداخت نفقه کرده ام وقبول دارم. که تاکنون مقدمات زندگی مشترک را اماده نکرده ام ولی چون همسرم را دوست دارم. حاضر به طلاق ایشان نمی باشم وسعی می کنم که اماده نمایم. زوج همچنین ضمن تقدیم لایحه ای اعلام کرده است.نفقه معوقه زوجه (محکوم به) را در تاریخ 1399/07/23 پرداخت کرده است.با طلاق همسرش مخالف است.دادخواست تمکین وی به دلیل عدم تایید مقدمات تهیه شده توسط کارشناس محکوم به بطلان گردیده است. دادگاه قرار ارجاع امر بداوری صادر کرده است. داور زوجه ادامه زندگی را برای زوجین به صلاح و مصلحت نامبردگان ندانسته بلکه انرا تقریبا غیر ممکن اعلام نموده است.داور زوج مخالفت وی را با طلاق اعلام کرده و اضافه کرده است.که بزوجه گفته حاضر است.خود برای شروع زندگی انان منزل تهیه و اجاره انرا بپردازد که زوجه نپذیرفته است. خانم ع. ع. ح. ا. از ناحیه زوج (خوانده) اعلام وکالت نموده است. برابر تصویر نامه شماره 4137 مورخ 1399/10/10 صادره از اجرای احکام مدنی سبزوار حکم جلب زوج بابت محکومیت به پرداخت نفقه معوقه زوجه صادرگردیده است.در جلسه مورخ 99/10/10دادگاه دو نفر گواه معرفی شد از سوی زوجه عدم احساس مسئولیت زوج و عدم اقدام به تهیه مقدمات شروع زندگی مشترک و بلاتکلیف رها کردن زوجه را از سوی وی تایید کرده اند. وکیل زوج با اشاره به پرداخت مبلغ محکوم به (نفقه معوقه) ومخالفت زوج با طلاق درخواست رد دعوی خواهان را نموده است. زوجه ضمن تقدیم لایحه با اشاره به خواسته و اعلام بذل یک سکه از مهریه خود اظهار داشته در تمکین خاص زوج بوده است. قاضی مشاور دادگاه خانواده با اشاره به تحقیق بندهای 1 و 8 شروط ضمن عقد سند نکاحیه پیشنهاد صدور حکم به الزام زوج به طلاق نموده است.دادگاه ختم رسیدگی را اعلام به شرح دادنامه شماره 1303 مورخ 1399/10/30 با اشاره به عدم تاثیر نصایح دادگاه و داوران جهت ایجاد صلح و سازش و نظریه قاضی مشاور دعوی خ. ر. و. تشخیص و ب. ت. ب. تحقق بند 1 و 8 شروط ضمن العقد به استناد ماده 1130 قانون مدنی و ماده 26 قانون حمایت خانواده رای به الزام زوج به طلاق صادر نموده است.با اعتراض وکیل زوج شعبه *با این استدلال که با پرداخت محکوم به توسط زوج الزام او به پرداخت ممکن گردیده و شرط ضمن العقد از این جهت محقق نشده و چون زوجین زندگی مشترک را شروع نکرده اند ترک زندگی مشترک مفهوم ندارد. و بند 8 نیز محقق نشده است. با نقض دادنامه بدوی حکم به بطلان دعوی خواهان بدوی (زوجه) صادر نموده است.سپس براساس فرجامخواهی زوجه پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ج. ق. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص دادنامه شماره 7064 1400/03/29 فرجامخواسته مشاوره نموده و چنین رای می دهد. فرجامخواهی خانم ف. ق. نسبت به دادنامه صادره از شعبه *به شماره فوق الذکر که به موجب ان ضمن نقض دادنامه بدوی صادره از شعبه *حکم رد دعوی اولیه زوجه صادر گردیده وارد است.زیرا 1- حاصل نظریه داوران عدم امکان سازش فیمابین زوجین است.دادگاه مکلف بوده است.وفق ماده 27 قانون حمایت خانواده در رد ان استدلال نماید. دادنامه از این جهت واجد نقص است. 2- پس از گذشت 4 سال از عقد ازدواج زوج اقدامی جهت تهیه منزل و اثاث البیت برای شروع زندگی مشترک ننموده و به همین جهت مطابق اظهار زوج و وکیل وی دادخواست تمکین او محکوم به رد گردیده است.بنابراین بلاتکلیفی وعسر وحرج زوجه محرز به نظر می‌رسد ز. گ. ا..سعی خواهد کرد امکانات زندگی را فراهم کند تا چه وقت زوجه باید بلاتکلیف بماند؟ 3- با محکومیت زوج به پرداخت نفقه معوقه وعدم اجرای ان بند اول از شروط ضمن عقد محقق شده است.پرداخت ان پس از طرح دعوی طلاق نافی این حق برای زوجه نمی‌باشد. علاوه اینکه زنی که ناچار است.برای دریافت حق مسلم خود به دادگاه مراجعه نماید. عسر و حرج وی محقق است. 4- تحقق بند 8 مستلزم ترک مکان خاص بمعنای منزل نمی‌باشد. تا با عدم شروع زندگی مشترک در منزل خاص محقق نشود. با اجرای عقد فیمابین زوجین زندگی مشترک انها شروع شده است.ترک و بلاتکلیف رها کردن زوجه ترک زندگی مشترک است. بنا به مراتب فوق به استناد بند 5 ماده 371 و شق الف ماده 401 قانون ایین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی ضمن نقض دادنامه فرجامخواسته رسیدگی مجدد را به دادگاه محترم صادر کننده دادنامه منقوض ارجاع می نماید. /ا400/6/17 رئیس شعبه: ج. ق. مستشار: س. ت.