اثبات زوجیت

اثبات زوجیت خ. م.: در تاریخ 18 آبان 1400، دادخواست اثبات زوجیت و ثبت واقعه ازدواج توسط خ. ب. ط. خوانده تقدیم گردید. خواهان ادعا نمود که در تاریخ 1 مهر 1393، با جاری شدن صیغه نکاح موقت 99 ساله و تعیین مهریه به مبلغ 20,000 ریال و یک قطعه زمین، به عقد یکدیگر درآمده‌اند و از آن زمان نفقه را به طور کامل پرداخت کرده است. همچنین، وی اشاره کرد که خوانده به مدت 3 ماه از تمکین خارج شده و حاضر به ثبت واقعه نکاح نیست. در دفاع، خوانده ادعا کرد که صیغه به صورت لفظی و شفاهی جاری شده و در تاریخ 6 شهریور 1400 آن را باطل کرده است. دادگاه در تاریخ 2 اسفند 1400، با استناد به اظهارات خوانده و مدارک موجود، حکم به اثبات زوجیت 99 ساله صادر نمود، اما درخواست ثبت واقعه ازدواج را به دلیل عدم الزام قانونی رد کرد. خوانده به این حکم اعتراض نمود و در تاریخ 5 خرداد 1401، دادگاه تجدیدنظر ضمن بررسی، حکم بدوی را تایید کرد. خوانده مجدداً به دیوان عالی کشور فرجام‌خواهی کرد. دیوان در تاریخ 9 خرداد 1401، با استناد به مواد 370 و 396 قانون آیین دادرسی مدنی، فرجام‌خواهی را رد و دادنامه تجدیدنظر را تایید کرد و به این نتیجه رسید که دادنامه‌های قبلی بر اساس ادله و مستندات معتبر صادر شده و اعتراض خوانده قابل قبول نیست. خلاصه جریان پرونده: در تاریخ 1400/08/18 اقای د. ف. دادخواست اثبات زوجیت و ثبت واقعه ازدواج به طرفیت خانم ط. ز. گ. تقدیم و اعلام و اظهار داشت در تاریخ 1393/07/01 با جاری نمودن صیغه نکاح موقت 99 ساله با مهریه بیست هزار ریال وجه نقد و یک قطعه زمین 411 متری از طریق تماس با دفتر یا ر مدرسی به عقد یکدیگر درامدیم. در این مدت پرداخت نفقه ایشان به طور کامل پرداخت شده است.ولی متاسفانه بعد از مدت 8 سال خوانده مذکور قریب به 3 ماه است.که به دلایل غیرموجه از تمکین اینجانب خارج گردیده و با ترک منزل و زندگی مشترک و عدول از وظایف زوجیت نمی‌باشد. و علی رغم دادخواست های مکرر اینجانب حاضر به ثبت واقعه نکاح موقت نمی‌باشد. لذا با استناد به مدارک تقدیمی و شهادت شهود و اقاریر ایشان و خانواده وی و به استناد ماده 4 قانون حمایت خانواده و ماده 1062 و 220 قانون مدنی صدور حکم مبنی اثبات رابطه زوجیت و ثبت ان م. ا.. در جلسه رسیدگی مورخ 1400/09/21 وکیل خ. ا. م. دارد. که خواسته ب. ش. د. تقدیمی است.خوانده دعوی دفاعا بیان می دارند که در سال 89 و بعد از جدایی (طلاق از همسرم و اتمام عده ام. چون کارهای طلاق مرا انجام می داد. مرا برد منزل زن اولش و صیغه لفظی و شفاهی خوانده و به من دو هزار تومان داد و گفت که مهریه ات بوده و صیغه خوانده و من قبول کردم و نه مبلغ تعیین گردد. نه مدت و فقط بعدا گفت که 99 ساله صیغه ات کرده ام و من همسر چهارم ایشان بودم و نه سال با هم ارتباط داشتیم و من منزل خودم بودم و روزها می امد و چند ساعتی می ماند و می رفت و تا حدود 1400/06/06 با هم رفت و امد داشتیم. در حضور هیات مدیره و راننده و بعد از تحویل وسایل ایشان، گفت که صیغه را باطل کردم و مدت را بخشید. وکیل خواهان در ادامه اظهار داشت که موکل به جهت کسالت، قادر به حضور در جلسه نبوده و اما در خصوص خواسته، موکل همانگونه که در صورتجلسه نیروی انتظامی مشخص گردیده، خوانده دعوی اظهار نموده که به صورت عقد موقت 99 ساله م. ب.. و از این رو خواست موکل ادامه زندگی با ایشان بوده و به صراحت بیان داشته اند که قصد ادامه زندگی با ایشان بوده و تا زمانی که ان عقد به قوت خود باقی باشد.، خوانده می‌بایست به وظایف خود عمل کند. شعبه *به موجب دادنامه شماره *مورخ 1400/12/02 ب. ت. ب. محتویات پرونده و اظهارات وکیل خواهان و اظهارات توام با اقرار خوانده دایر بر اینکه به عقد موقت خواهان به مدت 99 ساله درامده است.و هر چند که مدعی بذل ان از تاریخ 1400/06/06 ولی این امر مستلزم ارائه دادخواست جداگانه و اثبات ان در محکمه م. ب.. و بقای عقد موقت همچنان استصحاب می‌گردد. لذا کسب نظر قاضی مشاور خانواده و مستندا به مواد 229 و 230 قانون ایین دادرسی مدنی و مواد 1075٫1076٫1284٫1286 و 1288 قانون مدنی حکم به اثبات زوجیت 99 ساله با مهریه مرقوم میان طرفین صادر و اعلام می‌گردد. و راجع به خواسته دیگر خ. م. ب. ثبت واقعه ازدواج موقت به جهت عدم الزام قانونی در این خصوص و اینکه به موجب قانون و مواد 20 و 21 قانون حمایت خانواده عقد موقت در صورت باردار شدن زوجه، توافق طرفین و یا شرط ضمن عقد الزام داشته در پرونده محاکماتی چنین موردی احراز نگردیده است. حکم به بطلان این قسمت از خواسته و دعوی صادر و اعلام گردیده است. پس از ابلاغ رای مرقوم به تاریخ 1400/12/03 خانم ط. ز. گ. نسبت به ان اعتراض و تجدیدنظرخواهی می نماید. و شعبه *ضمن رسیدگی لازم به موجب دادنامه شماره *مورخ 1401/03/05 با عنایت به محتویات پرونده و مبانی استدلال دادنامه تجدیدنظرخواسته و رسیدگی به عمل امده، ایراد و اعتراض موجه و مستدلی که موجبات نقض ان را فراهم نماید. به عمل نیامده است.و لذا ضمن رد تجدیدنظرخواهی، دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید می نماید. دادنامه مرقوم به تاریخ 1401/03/09 به طرفین ابلاغ شده و زوجه به موجب لایحه فرجامی مورخ 1401/03/23 بدان اعتراض و راجع به ان فرجام خواهی می نماید. که پس از ثبت، تبادل لایحه و ارسال پرونده به دیوانعالی کشور، جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. دادخواست فرجامی و لایحه دفاعی به هنگام شور قرائت می‌شود. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای م. ح. م. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد: رای شعبه فرجام خواهی خانم ط. ز. گ. نسبت به دادنامه شماره *مورخ 1401/03/05 شعبه *متضمن تاییددادنامه شماره 3212212 مورخ 1400/12/02 صادره از شعبه *که به موجب ان حکم به اثبات زوجیت موقت 99 ساله با مهریه معلوم موضوع خواسته خواهان بدوی (زوج فرجام خوانده) فی مابین زوجین صادر شده است، ب. ت. ب. جامع اوراق و مطاوی پرونده وارد و موجه نیست. زیرا، دادنامه های بدوی و فرجام خواسته که متکی بر ادله ابرازی و مبتنی بر استنباط و تشخیص دادگاه و با لحاظ و تعمق در اسناد و مدارک ارائه شده صادر شده است، مخالفت و مبانیت با قواعد و اصول دادرسی نداشته، بخصوص توجها به اقاریر ز. ف. خ. به وجود رابطه و علقه زوجیت منقطع (موقت) 99 ساله بین او و زوج فرجام خوانده، دفاع موجه و قابل قبول زوج فرجام خوانده و لحاظ محتویات پرونده، ادعا و خواسته زوج فرجام خوانده دایر بر وجود علقه زوجیت غیر دائم بین انان قابل احراز و اثبات بوده و اعتراض و فرجام خواهی ز. ف. خ. در حد و کیفیتی نیست که بتواند خدشه و خللی بر اساس و ارکان دادنامه های بدوی و فرجام خواسته وارد و مالا موجبات نقض و بی اعتباری ان را فراهم نماید. بنابراین ضمن رد فرجام خواهی به عمل امده، دادنامه فرجام خواسته ب. ت. ب. مراتب اشعاری و رعایت اصول و قواعد دادرسی در ان، صحیح و صایب بوده و مطابق موازین و مقررات و محتویات پرونده صادر شده است.و لذا به استناد مواد 370 و 396 قانون ایین دادرسی مدنی ابرام می‌گردد. رئیس شعبه *: ح. ع. مستشار: ح. م. ه. مستشار: م. ح. م.