اثر ازدواج پدر بر حضانت فرزند

رأی دادگاه بدوی در خصوص دعوی آقای م.الف. با وکالت آقای ع.م. به‌طرفیت خانم ر.ر. به‌خواسته صدور حکم مبنی بر حضانت فرزند مشترک به نام الف.م.، خلاصه اظهارات وکیل خ. ا. ا.: زوجین به جهت طلاق جدا از یکدیگر زندگی می‌کنند. فرزند مشترک نزد خوانده است. ب. ت. ب. اینکه در حال حاضر 7 ساله است، لذا تقاضای صدور حکم مبنی بر حضانت فرزند مشترک نموده است. خ. د. م. دفاع اظهار داشته است خواهان نمی‌تواند از طفل نگهداری کند. ایشان را نزد پدربزرگ می‌گذارد. دو سال است که فرزند مشترک را ندیده است. از لحاظ مالی نیز توان نگهداری طفل را دارم. ب. ت. ب. آنکه حسب اظهارات وکیل خواهان، زوج ازدواج کرده است، طفل در سن هفت سالگی از لحاظ روحی و عاطفی وابستگی بیشتری به مادر دارد، به طریق اولی مادر بهتر از همسر خواهان می‌تواند در تربیت و نگهداری طفل موثر باشد. خواهان نیز می‌تواند با استفاده از حق ملاقات طفل، در تربیت و نگهداری طفل به خوانده کمک کند. بنابراین دادگاه با در نظر گرفتن مصلحت طفل، با پذیرش حضانت مادر نسبت به طفل، استناداً ماده 1169 قانون مدنی، حکم به بطلان دعوی خواهان صادر می‌نماید. رأی صادره حضوری، ظرف 20 روز از تاریخ ابلاغ، قابل تجدید‌نظر‌خواهی در محاکم تجدید‌نظر‌ استان تهران م. ب.. دادرس علی البدل شعبه 2 دادگاه عمومی خانواده شهرستان ملارد ترکی رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای م.الف. با وکالت آقای ع.م. به طرفیت خانم ر.ر. نسبت به دادنامه شماره 550 مورخ 1393/5/24 صادره از شعبه دوم دادگاه عمومی ملارد، که به موجب آن با در نظر گرفتن مصلحت طفل مشترک طرفین، از واگذاری حضانت وی به ت. ن. خ. خودداری و حکم بر بطلان دعوی وی به خواسته واگذاری حضانت فرزند مذکور به وی صادر‌ شده، وارد و موجه است و رأی مزبور مغایر با قانون و دلایل موجود در پرونده است. زیرا با عنایت به مندرجات پرونده، در حال حاضر طفل مذکور بالای هفت سال سن دارد و برابر ماده 1169 قانون مدنی، اولویت در حضانت و نگهداری طفل با ت. ن. خ. است و دلیلی بر عدم صلاحیت او اقامه نشده و به‌ لحاظ پسر بودن طفل مزبور و اینکه برادر بزرگتر او نیز تحت حضانت ت. ن. خ. می‌باشد، برخلاف استدلال و استظهار دادگاه محترم بدوی، صلاحیت او اقتضاء می‌کند که تحت حضانت پدرش باشد. بنابراین با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، دادنامه تجدیدنظرخواسته نقض می‌گردد و با استناد به ماده 1169 قانون مدنی، حضانت فرزند مشترک بنام الف.م. به پدر او (ت. ن. خ.) واگذار می‌گردد. این رأی قطعی است. رئیس و مستشار شعبه 30 دادگاه تجدیدنظر استان تهران بیگدلی - ارژنگی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی اثر ازدواج پدر بر حضانت فرزند در تاریخ 12 آذر 1393، دادگاه بدوی به دعوی حضانت فرزند مشترک به نام الف.م. رسیدگی نمود. خواهان با اشاره به وقوع طلاق و سن 7 ساله فرزند، درخواست حضانت را مطرح کرد. در مقابل، خوانده ادعا نمود که خواهان از توانایی لازم برای نگهداری فرزند برخوردار نیست و او را به پدربزرگ می‌سپارد، همچنین از نظر مالی نیز توانایی نگهداری فرزند را دارد. دادگاه بدوی با استناد به ماده 1169 قانون مدنی و با لحاظ وابستگی عاطفی کودک به مادر، حکم به بطلان دعوی خواهان و پذیرش حضانت مادر صادر کرد. این حکم ظرف 20 روز قابل تجدیدنظر بود.<br>در مرحله تجدیدنظر، دادگاه با بررسی مجدد پرونده و استناد به همان ماده قانونی، حکم بدوی را مغایر با قانون تشخیص داد و ب. ت. ب. سن کودک و حضانت برادر بزرگتر، تصمیم به واگذاری حضانت به پدر گرفت. لذا، دادنامه بدوی نقض و حضانت فرزند به پدر واگذار گردید. این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/09/12 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: ازدواج پدر، دلیلِ عدم صلاحیت وی در خصوص حضانت فرزند 7 ساله نیست. در خصوص دعوی آقای م.الف. با وکالت آقای ع.م. به‌طرفیت خانم ر.ر. به‌خواسته صدور حکم مبنی بر حضانت فرزند مشترک به نام الف.م.، خلاصه اظهارات وکیل خ. ا. ا.: زوجین به جهت طلاق جدا از یکدیگر زندگی می‌کنند. فرزند مشترک نزد خوانده است. ب. ت. ب. اینکه در حال حاضر 7 ساله است، لذا تقاضای صدور حکم مبنی بر حضانت فرزند مشترک نموده است. خ. د. م. دفاع اظهار داشته است خواهان نمی‌تواند از طفل نگهداری کند. ایشان را نزد پدربزرگ می‌گذارد. دو سال است که فرزند مشترک را ندیده است. از لحاظ مالی نیز توان نگهداری طفل را دارم. ب. ت. ب. آنکه حسب اظهارات وکیل خواهان، زوج ازدواج کرده است، طفل در سن هفت سالگی از لحاظ روحی و عاطفی وابستگی بیشتری به مادر دارد، به طریق اولی مادر بهتر از همسر خواهان می‌تواند در تربیت و نگهداری طفل موثر باشد. خواهان نیز می‌تواند با استفاده از حق ملاقات طفل، در تربیت و نگهداری طفل به خوانده کمک کند. بنابراین دادگاه با در نظر گرفتن مصلحت طفل، با پذیرش حضانت مادر نسبت به طفل، استنادا ماده 1169 قانون مدنی، حکم به بطلان دعوی خواهان صادر می‌نماید. رای صادره حضوری، ظرف 20 روز از تاریخ ابلاغ، قابل تجدید‌نظر‌خواهی در محاکم تجدید‌نظر‌ استان تهران م. ب.. دادرس علی البدل شعبه --- دادگاه عمومی خانواده شهرستان ملارد رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای م.الف. با وکالت آقای ع.م. به طرفیت خانم ر.ر. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1393/05/24 صادره از شعبه دوم دادگاه عمومی ملارد، که به موجب آن با در نظر گرفتن مصلحت طفل مشترک طرفین، از واگذاری حضانت وی به ت. ن. خ. خودداری و حکم بر بطلان دعوی وی به خواسته واگذاری حضانت فرزند مذکور به وی صادر‌ شده، وارد و موجه است و رای مزبور مغایر با قانون و دلایل موجود در پرونده است. زیرا با عنایت به مندرجات پرونده، در حال حاضر طفل مذکور بالای هفت سال سن دارد و برابر ماده 1169 قانون مدنی، اولویت در حضانت و نگهداری طفل با ت. ن. خ. است و دلیلی بر عدم صلاحیت او اقامه نشده و به‌ لحاظ پسر بودن طفل مزبور و اینکه برادر بزرگتر او نیز تحت حضانت ت. ن. خ. می‌باشد، برخلاف استدلال و استظهار دادگاه محترم بدوی، صلاحیت او اقتضاء می‌کند که تحت حضانت پدرش باشد. بنابراین با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، دادنامه تجدیدنظرخواسته نقض می‌گردد و با استناد به ماده 1169 قانون مدنی، حضانت فرزند مشترک به نام الف.م. به پدر او (ت. ن. خ.) واگذار می‌گردد. این رای قطعی است. رئیس و مستشار شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران