اثر عدم اعلام نارضایتی از تعدی و تفریط مستأجر برای مدت طولانی

رأی دادگاه بدوی در مورد دادخواست تقدیمی وکیل خ. ب. ط. آقای س.م. با وکالت آقای ع.ت. مبنی بر درخواست تخلیه مغازه تجاری از پلاک ثبتی 17829/2 به دلیل تعدی و تفریط مستأجر بدین توضیح که شرح دادخواست و همچنین مشروح مناظرات طرفین در جلسات دادرسی حاکی از ایجاد تغییر است از اواسط سال 1383 و ساخت وساز در آن م. ب. و خ. ا. د. به لحاظ ملاحظات اخلاقی اقدام به تخلیه ننموده و در این خصوص بارها با مستأجر مشاجره نموده است، علی هذا دادگاه به لحاظ اینکه خواهان می بایست پس از اطلاع از تعدی و تفریط حق خود را اعمال می نمود و در مانحن فیه مدت نسبتاً طولانی سپری شده و عرفاً رضایت محسوب می گردد و من حیث المجموع ادعای خواهان وارد نبوده و به استناد ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به ردّ دعوی خواهان صادر و اعلام می گردد رأی صادره حضوری و قابل تجدیدنظرخواهی است. دادرس شعبه 184 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ محمدی پور رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ع.ر. با وکالت خانم ط.الف. نسبت به دادنامه شماره 9209970213500778 مورخه 21/7/1392 صادره از شعبه 184 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن حکم به ردّ دعوی مشارٌالیه به خواسته تخلیه مغازه تجاری از پلاک ثبتی 17829/2 به لحاظ تعدی و تفریط ت. ن. خ. آقای س.م. از عین مستأجره صادر گردیده است موافق قوانین و مقررات موضوعه بوده و به شرح لایحه تجدیدنظرخواهی مستوجب نقض نمی باشد زیرا هرچند که قانون گذار در بند 8 ماده 14 قانون روابط موجر و مستأجر مصوب سال 1356 اثبات تعدی و تفریط مستأجر در عین مستأجره را مقید به زمان یا مهلت خاصی ندانسته است اما اگر موجر از اقدامات مستأجر که به نظر وی موجب تعدی و تفریط گردیده است اظهار مخالفت و نارضایتی می نمود می توانست با ارسال اظهارنامه یا نامه ای این موضوع را به اطلاع مستأجر برساند نه اینکه در مانحن فیه پس از سپری شدن مدت 9 سال مبادرت به تقدیم موضوع خواسته شده نماید و این عدم رضایت در سال های قبل توسط موجر نشانه رضایت مشارٌالیه در اقدامات صورت گرفته توسط مستأجر در عین مستأجره م. ب. علی ایحال دادگاه با عنایت به مراتب فوق الاشعار و اینکه دادنامه تجدیدنظر خواسته منطبق با موازین شرعی و قانونی اصدار یافته است و خلل و خدشه ای به آن وارد نمی باشد به استناد شق اخیر از ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی ضمن ردّ تجدیدنظرخواهی مطروحه، دادنامه تجدیدنظر خواسته را تأیید و ابرام می نماید. رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 16 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه موسوی ـ مداح فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی اثر عدم اعلام نارضایتی از تعدی و تفریط مستأجر برای مدت طولانی در تاریخ 10 اسفند 1392، دادگاه عمومی حقوقی تهران به دعوی تخلیه یک مغازه تجاری رسیدگی نمود. خواهان به استناد تعدی و تفریط مستاجر از سال 1383، درخواست تخلیه را مطرح کرد. دادگاه با استناد به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی، به این نتیجه رسید که خواهان پس از اطلاع از تخلفات مستاجر، در زمان مناسب اقدام نکرده و این عدم اقدام به مرور زمان به معنای رضایت تلقی می‌شود. بنابراین، دعوی خواهان رد گردید. در مرحله تجدیدنظر، دادگاه تجدیدنظر استان نیز با تایید دادنامه بدوی، اعلام کرد که عدم اقدام خواهان در سال‌های گذشته نشان‌دهنده رضایت به اقدامات مستاجر بوده و به همین دلیل، تجدیدنظرخواهی بر اساس بند 8 ماده 14 قانون روابط موجر و مستاجر مصوب 1356 نیز مستوجب نقض نمی‌باشد. در نهایت، دادگاه تجدیدنظر، دادنامه بدوی را تایید و ابرام کرده و رای صادره را قطعی اعلام نمود. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/12/10 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: هرچند که قانون گذار در قانون روابط موجر و مستاجر مصوب سال 1356 اثبات تعدی و تفریط مستاجر در عین مستاجره را مقید به زمان یا مهلت خاصی ندانسته است اما اگر موجر از اقدامات مستاجر که به نظر وی موجب تعدی و تفریط گردیده است اظهار مخالفت و نارضایتی می نمود می توانست با ارسال اظهارنامه یا نامه ای این موضوع را به اطلاع مستاجر برساند بنابراین عدم اعلام نارضایتی در طی 9 سال کاشف از رضایت ضمنی مالک است. در مورد دادخواست تقدیمی وکیل خ. ب. ط. آقای س.م. با وکالت آقای ع.ت. مبنی بر درخواست تخلیه مغازه تجاری از پلاک ثبتی --- به دلیل تعدی و تفریط مستاجر بدین توضیح که شرح دادخواست و همچنین مشروح مناظرات طرفین در جلسات دادرسی حاکی از ایجاد تغییر است از اواسط سال 1383 و ساخت وساز در آن م. ب. و خ. ا. د. به لحاظ ملاحظات اخلاقی اقدام به تخلیه ننموده و در این خصوص بارها با مستاجر مشاجره نموده است، علی هذا دادگاه به لحاظ اینکه خواهان می‌بایست پس از اطلاع از تعدی و تفریط حق خود را اعمال می نمود و در مانحن فیه مدت نسبتا طولانی سپری شده و عرفا رضایت محسوب می‌گردد و من حیث المجموع ادعای خواهان وارد نبوده و به استناد ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به ردّ دعوی خواهان صادر و اعلام می‌گردد رای صادره حضوری و قابل تجدیدنظرخواهی است. دادرس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - محمدی پور رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ع.ر. با وکالت خانم ط.الف. نسبت به دادنامه شماره --- مورخه 1392/07/21 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن حکم به ردّ دعوی مشارٌالیه به خواسته تخلیه مغازه تجاری از پلاک ثبتی --- به لحاظ تعدی و تفریط ت. ن. خ. آقای س.م. از عین مستاجره صادر گردیده است موافق قوانین و مقررات موضوعه بوده و به شرح لایحه تجدیدنظرخواهی مستوجب نقض نمی‌باشد زیرا هرچند که قانون گذار در بند 8 ماده 14 قانون روابط موجر و مستاجر مصوب سال 1356 اثبات تعدی و تفریط مستاجر در عین مستاجره را مقید به زمان یا مهلت خاصی ندانسته است اما اگر موجر از اقدامات مستاجر که به نظر وی موجب تعدی و تفریط گردیده است اظهار مخالفت و نارضایتی می نمود می توانست با ارسال اظهارنامه یا نامه ای این موضوع را به اطلاع مستاجر برساند نه اینکه در مانحن فیه پس از سپری شدن مدت 9 سال مبادرت به تقدیم موضوع خواسته شده نماید و این عدم رضایت در سال های قبل توسط موجر نشانه رضایت مشارٌالیه در اقدامات صورت گرفته توسط مستاجر در عین مستاجره م. ب. علی ایحال دادگاه با عنایت به مراتب فوق الاشعار و اینکه دادنامه تجدیدنظر خواسته منطبق با موازین شرعی و قانونی اصدار یافته است و خلل و خدشه ای به آن وارد نمی‌باشد به استناد شق اخیر از ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی ضمن ردّ تجدیدنظرخواهی مطروحه، دادنامه تجدیدنظر خواسته را تایید و ابرام می‌نماید. رای صادره قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه