اختیار داور بر فسخ قرارداد

اختیار داور بر فسخ قرارداد خ. م.: در تاریخ 20 بهمن 1393، دادگاه تجدیدنظر استان تهران به تجدیدنظرخواهی نسبت به دادنامه‌ای صادره از شعبه‌ای در دادگاه حقوقی تهران رسیدگی کرد. ت. ن. خ. به تایید فسخ قرارداد مشارکت، ابطال شرط داوری و استرداد ملک موضوع قرارداد مورخ 12 اسفند 1391 اعتراض داشت. دادگاه با استناد به عدم صلاحیت داوران در بررسی موضوعات مربوط به انحلال و فسخ قرارداد، اعلام کرد که این مسائل جزو حقوق اختصاصی طرفین قرارداد بوده و قابلیت ارجاع به داوری را ندارند. بنابراین، پذیرش انحلال قرارداد به معنای ابطال شرط داوری تلقی گردید. همچنین، دادگاه تصریح کرد که ت. ن. خ. هیچ دفاعی در خصوص رد ادعای طرف مقابل ارائه نکرده و مدارکی دال بر انجام تعهدات قرارداد به دادگاه تسلیم نگردیده است. در نتیجه، دادگاه با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، ضمن رد تجدیدنظرخواهی، دادنامه معترضٌ‌عنه را تایید و این رای را به صورت قطعی اعلام نمود. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/11/20 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: انحلال و تایید فسخ قرارداد مشارکت، از حقوق مختص طرفین قرارداد بوده و داور انتخابی جهت حل اختلافات ناشی از قرارداد حق ورود به این موضوع را ندارد. رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای غ.ج. با وکالت آقای ع.ر. به طرفیت آقایان و خانم‌ها م.ر.، ز.، ب.، ش.، غ. شهرت همگی ر. و م. و م. شهرتین ر. با ولایت آقای ع.ر. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1393/05/19 صادره از شعبه --- دادگاه حقوقی تهران که دلالت بر پذیرش دعوی بدوی تجدیدنظرخواندگان مبنی بر تایید فسخ قرارداد مشارکت و ابطال شرط داوری و استرداد ملک موضوع مشارکت مورخ 1391/12/12 فیمابین دارد، وارد نیست و دادنامه صادره صحیحا و وفق مقررات قانونی اصدار یافته و موجبی برای نقض آن وجود نداشته؛ چرا که صرفنظر از عدم قبولی احدی از داوران در تاریخ 1393/01/30 از آنجا که خواسته خواهان‌های بدوی انحلال و تایید فسخ قرارداد مشارکت بوده و خواسته‌های مذکور جزء حقوق مختص به اصحاب قرارداد بوده و قابلیت تسری به داوری نداشته و داوران حق ورود به موضوعات مذکور را نداشته و می‌بایست طرفین را به دادگاه هدایت نمایند و راسا حق اظهارنظر نداشته و مضاف بر آن ورود داوران در مباحث انحلال یا ابطال یا هر موضوعی که منتهی به زوال قرارداد می‌گردد، النهایه اظهارنظر در خصوص آن موجب ازاله شرط داوری می‌گردد. به عبارتی پذیرش انحلال اصل قرارداد موجب انحلال و از بین بردن شرط داوری که یکی از شروط مندرج در قرارداد هست نیز می‌گردد و با وصف مذکور، داوران بر اساس شرط باطل یا فسخ شده مبادرت به اظهارنظر نموده که به لحاظ باطل بودن منشا ارجاع امر به داوری، رای و اظهارنظر آنان نیز درخور ابطال بوده، لذا با وصف مذکور داوران انتخابی حق ورود در موضوع خواسته دعوی حاضر را نداشته که حتی به نظر دادگاه نیاز به طرح دعوی ابطال شرط داوری نیز نبوده، چرا که خودبخود با ورود دادگاه و پذیرش خواسته خودبخود این نتیجه حاصل می‌گردد. لذا دادگاه با عنایت به وجود ایراد عدم صلاحیت معموله از ناحیه ت. ن. خ. از آنجا که ت. ن. خ. در ماهیت موضوع دفاعی معمول نداشته و مدارک و دلائلی در جهت رد ادعای ت. ن. خ. به محکمه ارائه نداده، به عبارتی اسنادی که دلالت بر انجام مفاد تعهدات حسب بندهای 3 و 5 ماده سوم قرارداد مستند دعوی و النهایه موجب ازاله حق فسخ تجدیدنظرخواندگان گردد، به محکمه ابراز ننموده، لذا موجبات تحقق حق فسخ تجدیدنظرخواندگان فراهم بوده، کما اینکه مراتب از طریق اظهارنامه تنظیمی توسط تجدیدنظرخواندگان حسب صفحه 6 پرونده به وی اعلام گردیده است. علی‌هذا دادگاه بنا به مراتب مرقوم، ضمن رد تجدیدنظرخواهی، مستندا به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، دادنامه معترضٌ‌عنه را تایید می‌نماید. این رای قطعی است. رئیس و مستشار شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران عشقعلی - اسماعیلی