استرداد دستمزد از ناحیه پزشک مقصر

رأی دادگاه بدوی به تاریخ 3/5/1390 خانم ….ن. د. ب. ط. آقای م.ب. به خواسته مطالبه هزینه های مربوط به جراحی و پزشکی به مبلغ 000/000/70ریال با لحاظ هزینه دادرسی را تقدیم این دادگاه کرده اند مختصر ادعا بر این اساس است که مطابق حکم صادره از مرجع کیفری نامبرده به جهت قصور پزشکی محکوم به پرداخت دیه به جهت نقص در عملکرد پزشکی انجام یافته گردیده است لیکن چون خوانده دعوی در مقام انجام عمل مذکور مبلغ هفتاد میلیون ریال دریافت کرده است (که از مبلغ مذکور پنجاه میلیون ریال را به موجب قبض پرداخت و ما بقی را به خانمی که ادعا می کرد منشی نامبرده م. ب. پرداخت کرده ولی متعاقباً اعلام شد خواهر وی است اما در خصوص مبلغ اخیر رسید ندارم) بنابراین تقاضای اتخاذ تصمیم به شرح خواسته را دارد. در مقام دفاع آقای ب.ب. وکیل محترم خوانده حاضر و اظهار می دارند که به موجب رضایت نامه رسمی اعلام برائت در قبال انجام عمل مورد پذیرش قرار گرفته است و در این راستا به بیمه نمودن مسئولیت کیفری موکل و پرداخت مبلغ 000/350/1 تومان در وجه اجرای احکام استناد شده است و پرداخت دو میلیون تومان به منشی موکل هم مورد انکار واقع و در رابطه با ادعای استفاده از ژل نامناسب هم به سابقه پزشکی بانوی مذکور، نحوه تأثیر ژل و طول مدت ماندگاری آن توجه داده و در این راستا تقاضای رد دعوی نامبرده را کرده است. دادگاه ب. ت. ب. اینکه تحصیل رضایت یا برائت دلالت بر تجویز قصور پزشکی از ناحیه پزشک معالج نبوده و نمی باشد و محتوای دفاع وکیل محترم قبول به دریافت مبلغ پنج میلیون تومان از ناحیه موکل و نفی و انکار دریافت مازاد بر آن است هر چند رسید تقدیمی هم مورد تکذیب قرار نگرفته است بر این اساس دریافت وجه در قبال خدماتی که مقبول طرف انجام موضوع نبوده از جایگاه قانونی برخوردار نمی باشد و لزوماً مطابق مدلول مواد 336-337 قانون، مال و عمل اشخاص محترم و مستلزم پرداخت مابه ازاء است در صورتی که شخص منتفع از عمل و مال غیر گردد و لزوماً در جائی که فعل اشخاص باعث ورود ضرر مالی و یا جانی ب. غ. گردد مستلزم انجام هزینه هایی برای جبران خسارت وارده م. ب. تجویز اباحه دارا شدن بلا وجه را نمی نماید به ویژه آن که به دلالت محتویات پرونده کیفری واصله، قصور پزشکی مخاطب ثابت و محرز گردیده است بنابراین دریافت وجه برای عمل جراحی یا اقدام پزشکی غیر متناسب منافی با مدلول مواد 301 و 303 قانون مدنی و بر خلاف اصل تعهدات متقابل قراردادی بوده و مواد 1 و 2 قانون مسئولیت مدنی و اصل لزوم جبران خسارت و قاعده تسبیب و لا ضرر و همچنین اصل عدم وجاهت قانونی دارا شدن غیر عادلانه هم تجویز این اقدام را نمی نماید بنابراین دادگاه خواسته خواهان [را] در حدود مطالبه مبلغ 000/000/50 ریال پرداخت شده به موجب رسید و مبلغ 000/020/1 ریال هزینه دادرسی موجه و مقرون به واقع تشخیص و با استناد به مدلول مواد 1257-1258-1284-1286-1321-1324 قانون مدنی و 197-198-503-515-519-520 قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر محکومیت خوانده دعوی به پرداخت مبلغ 000/000/50 ریال اصل خواسته و مبلغ 000/020/1 ریال هزینه دادرسی د. ح. خ. دعوی صادر و اعلام می دارد. خواسته خ. ن. ب. مازاد به جهت متکی نبودن به دلایل قانونی و ادله اثباتی محکوم به بی حقی است. حکم دادگاه حضوری و ظرف مهلت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر در مرجع محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 86 دادگاه حقوقی تهران - یزدانی رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای م.ب. با وکالت آقای ب.ب. به طرفیت خانم ….ن. نسبت به دادنامه شماره 229 مورخه 6/3/91 صادره از شعبه 86 دادگاه عمومی تهران که به موجب آن دعوی ت. ن. خ. به خواسته مطالبه هزینه های مربوط به جراحی و پزشکی تا میزان 000/000/50 ریال به انضمام خسارت دادرسی مورد اجابت قرار گرفته متضمن علل و جهاتی که نقض دادنامه را ایجاب نماید نبوده و رأی خالی از ایراد مؤثر و موافق با موازین قانونی صادر گردیده است ضمن رد تجدیدنظرخواهی مستنداً به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه معترضٌ عنه را تأیید می نماید این رأی قطعی است. رئیس شعبه 15 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه عشقعلی - جمشیدی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی استرداد دستمزد از ناحیه پزشک مقصر در تاریخ 3 مرداد 1390، دعوی به منظور مطالبه هزینه‌های پزشکی و جراحی به مبلغ 70,000,000 ریال مطرح گردید. ادعای خواهان بر اساس محکومیت طرف مقابل به پرداخت دیه به دلیل قصور پزشکی و دریافت مبلغ مذکور به‌عنوان هزینه‌های درمان استوار بود. طرف مقابل در دفاع از خود به رضایت‌نامه رسمی و پرداخت مبلغ 1,350,000 تومان به اجرای احکام استناد کرده و ادعا کرد که مبلغی بیشتر از آن پرداخت نکرده است. دادگاه بدوی با استناد به مواد 336 و 337 قانون مدنی و مواد 1 و 2 قانون مسئولیت مدنی، خواسته خواهان را در خصوص مبلغ 50,000,000 ریال تایید و مبلغ 1,020,000 ریال هزینه دادرسی را نیز به وی پرداخت کرد، اما خواسته مازاد را رد نمود. این حکم در تاریخ 29 مهر 1391 به تایید دادگاه تجدیدنظر رسید و درخواست تجدیدنظر طرف مقابل بر اساس ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی رد گردید. رای دادگاه تجدیدنظر قطعی و غیرقابل تجدیدنظر اعلام شد. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/07/29 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: چنانچه تقصیر پزشک در انجام عمل پزشکی ثابت شده باشد، علاوه بر خسارات وارده به زیان دیده، به بازگرداندن مبالغ پرداختی بابت عمل مذکور محکوم می‌شود. به تاریخ 1390/05/03 خانم ….ن. د. ب. ط. آقای م.ب. به خواسته مطالبه هزینه های مربوط به جراحی و پزشکی به مبلغ 70/000/000 ریال با لحاظ هزینه دادرسی را تقدیم این دادگاه کرده اند مختصر ادعا بر این اساس است که مطابق حکم صادره از مرجع کیفری نامبرده به جهت قصور پزشکی محکوم به پرداخت دیه به جهت نقص در عملکرد پزشکی انجام یافته گردیده است لیکن چون خوانده دعوی در مقام انجام عمل مذکور مبلغ هفتاد میلیون ریال دریافت کرده است (که از مبلغ مذکور پنجاه میلیون ریال را به موجب قبض پرداخت و ما بقی را به خانمی که ادعا می کرد منشی نامبرده م. ب. پرداخت کرده ولی متعاقبا اعلام شد خواهر وی است اما در خصوص مبلغ اخیر رسید ندارم) بنابراین تقاضای اتخاذ تصمیم به شرح خواسته را دارد. در مقام دفاع آقای ب.ب. وکیل محترم خوانده حاضر و اظهار می دارند که به موجب رضایت نامه رسمی اعلام برائت در قبال انجام عمل مورد پذیرش قرار گرفته است و در این راستا به بیمه نمودن مسئولیت کیفری موکل و پرداخت مبلغ 1/350/000 تومان در وجه اجرای احکام استناد شده است و پرداخت دو میلیون تومان به منشی موکل هم مورد انکار واقع و در رابطه با ادعای استفاده از ژل نامناسب هم به سابقه پزشکی بانوی مذکور، نحوه تاثیر ژل و طول مدت ماندگاری آن توجه داده و در این راستا تقاضای رد دعوی نامبرده را کرده است. دادگاه ب. ت. ب. اینکه تحصیل رضایت یا برائت دلالت بر تجویز قصور پزشکی از ناحیه پزشک معالج نبوده و نمی‌باشد و محتوای دفاع وکیل محترم قبول به دریافت مبلغ پنج میلیون تومان از ناحیه موکل و نفی و انکار دریافت مازاد بر آن است هر چند رسید تقدیمی هم مورد تکذیب قرار نگرفته است بر این اساس دریافت وجه در قبال خدماتی که مقبول طرف انجام موضوع نبوده از جایگاه قانونی برخوردار نمی‌باشد و لزوما مطابق مدلول مواد 336 - 337 قانون، مال و عمل اشخاص محترم و مستلزم پرداخت مابه ازاء است در صورتی که شخص منتفع از عمل و مال غیر گردد و لزوما در جائی که فعل اشخاص باعث ورود ضرر مالی و یا جانی ب. غ. گردد مستلزم انجام هزینه هایی برای جبران خسارت وارده م. ب. تجویز اباحه دارا شدن بلا وجه را نمی‌نماید به ویژه آن که به دلالت محتویات پرونده کیفری واصله، قصور پزشکی مخاطب ثابت و محرز گردیده است بنابراین دریافت وجه برای عمل جراحی یا اقدام پزشکی غیر متناسب منافی با مدلول مواد 301 و 303 قانون مدنی و بر خلاف اصل تعهدات متقابل قراردادی بوده و مواد 1 و 2 قانون مسئولیت مدنی و اصل لزوم جبران خسارت و قاعده تسبیب و لا ضرر و همچنین اصل عدم وجاهت قانونی دارا شدن غیر عادلانه هم تجویز این اقدام را نمی‌نماید بنابراین دادگاه خواسته خواهان [را] در حدود مطالبه مبلغ 50/000/000 ریال پرداخت شده به موجب رسید و مبلغ 1/020/000 ریال هزینه دادرسی موجه و مقرون به واقع تشخیص و با استناد به مدلول مواد 1257 - 1258 - 1284 - 1286 - 1321 - 1324 قانون مدنی و 197 - 198 - 503 - 515 - 519 - 520 قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر محکومیت خوانده دعوی به پرداخت مبلغ 50/000/000 ریال اصل خواسته و مبلغ 1/020/000 ریال هزینه دادرسی د. ح. خ. دعوی صادر و اعلام می دارد. خواسته خ. ن. ب. مازاد به جهت متکی نبودن به دلایل قانونی و ادله اثباتی محکوم به بی حقی است. حکم دادگاه حضوری و ظرف مهلت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر در مرجع محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه حقوقی تهران - یزدانی رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای م.ب. با وکالت آقای ب.ب. به طرفیت خانم ….ن. نسبت به دادنامه شماره --- مورخه 6/3/91 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی تهران که به موجب آن دعوی ت. ن. خ. به خواسته مطالبه هزینه های مربوط به جراحی و پزشکی تا میزان 50/000/000 ریال به انضمام خسارت دادرسی مورد اجابت قرار گرفته متضمن علل و جهاتی که نقض دادنامه را ایجاب نماید نبوده و رای خالی از ایراد موثر و موافق با موازین قانونی صادر گردیده است ضمن رد تجدیدنظرخواهی مستندا به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه معترضٌ عنه را تایید می‌نماید این رای قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه