استناد به عرف در خصوص اجرت المثل ایام زوجیت

رأی دادگاه بدوی شماره پرونده : 9409980216100978 شماره دادنامه : 9509970216100357 تاریخ : 1395/04/05 رای دادگاه در خصوص دادخواست خانم ش. الف.ب. با وکالت خانم س. ج. بطرفیت آقای س. الف.گ. با وکالت خانم م. ت.الف. به بخواسته اجرت المثل ایام زندگی مشترک تقدیم دادخواست با جلب نظر کارشناس با عنایت به محتویات پرونده و کپی سند نکاحیه و جود علقه زوجیت دائم فیمابین طرفین به سبب عقد نکاح دائم محرز ومسلم م. ب. در مورد خواسته ب. ت. ب. اظهارات وکیل خواهان بشرح متن دادخواست تقدیمی واظهارات وکلای خواهان و خوانده در دادگاه و در لوایح تقدیمی و گزارش مددکاری ن. ب. ا. ماده 336 قانون مدنی اشعار داشته هرگاه کسی بر حسب امر دیگری عملی را انجام دهد که عرفا برای آن عمل اجرتی باشد عامل مستحق اجرت المثل آن عمل خواهد بود بنظر این دادگاه خواهان مستحق اجرت المثل کارهای انجام شده در زندگی مشترک نمی باشد زیرا وکیل خواهان دلیل و بینه کافی و موثر به دادگاه ارائه نکرده که کارهای انجام شده بر حسب امر خوانده بوده ویا در قالب قرار داد موجر و مستاجر بوده لذا دادگاه ب. ت. ب. مراتب فوق دعوی خواهان را با وکیل وارد نمیداند به استناد مفهوم ماده 336 و 1257 قانون مدنی حکم به بیحقی خواهان صادر و اعلام مینماید رای صادره حضوری محسوب به استناد مواد 330و334و336 قانون آئین دادرسی مدنی ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. دادرس شعبه 261 دادگاه عمومی حقوقی تهران - حسن عموزادی رأی دادگاه تجدیدنظر استان شماره پرونده : 9409980216100978 شماره دادنامه : 9509970220202239 تاریخ : 1395/12/28 رأی دادگاه تجدیدنظرخواهی خانم ش. الف.ب. با وکالت خانم س. ج. از دادنامه شماره 9509970216100357 مورخ 95/4/5 شعبه محترم 261 دادگاه خانواده تهران که به موجب آن دعوی مطروحه از ناحیه ت. ن. خ. به طرفیت ت. ن. خ. آقای س. الف.گ. با وکالت خانم م. توکلی امید به خواسته مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت در پرونده کلاسه 9409980216100978 حکم بر بی حقی تصدیر گردیده است وارد است استدلال دادگاه محترم بدوی که با تکیه بر جایگاه عرف به این که امورات منزل توسط زوجه بدون اجرت انجام می پذیرد از این جهت مخدوش است که حقوق مکتسبه راجع به زوجیت که یکی از آثار آن تعلق اجرت المثل برای زوجه است منشأ عرفی ندارد بلکه منشأ آن قانونی و شرعی است و اگر نظر بر این بوده که در طول زندگی مشترک برای انجام امورات منزل زوجه درخواست دستمزد نمی کند جهت عرفی دارد که آن هم مسقط حق نمی باشد و تبصره ذیل ماده 336 اصلاحی قانون مدنی نیز در شرایط تحقق اجرت المثل قصد عدم تبرع و دستور زوج را ملاک قرار داده که در مانحن فیه با تقدیم دادخواست اراده خود را بر عدم قصد تبرع اعلام و در مورد دستور زوج نیز چون ریاست خانواده از خصایص شوهر بود شرط مذکور نیز بنا به قواعد عرض محقق است لذا در مانحن فیه در جهت بررسی زندگی مشترک و اینکه در طول زندگی مشترک چه مدت زیر یک سقف بوده موضوع به واحد مددکاری ارجاع که طی شماره 98/95/ت/م مورخ 95/7/24 گزارش کاملی را ارائه که با ارجاع امر به کارشناس و هیئت کارشناسی طی نظریه اعلامی توسط هیئت کارشناسی به شماره 931/2/95 مورخ 95/5/10 که منطبق با واقع بوده مبلغ سیصد و شصت میلیون ریال تعیین نموده اند لذا با وارد دانستن اعتراض معترض به استناد صدر ماده است 358 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 79/1/21 ضمن نقض دادنامه معترض عنه ب. ت. ب. دلایل و محتویات پرونده و احراز استحقاق زوجه مبنی بر دریافت اجرت المثل به دلایل منعکس در پرونده که عبارتند از مطالبه زوجه و گزارش واحد مددکاری و نظریه کارشناس و هیئت محترم کارشناسی که نظریه اخیر مصون از تعرض باقی مانده مستنداً به تبصره ذیل ماده 336 اصلاحی قانون مدنی و 198 و 519 و 520 از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 79/1/21 حکم به محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت مبلغ سیصد و شصت میلیون ریال توأم با خسارات دادرسی د. ح. ت. ن. خ. صادر و اعلام می گردد رأی صادره مطابق ماده 365 از همان قانون قطعی است. شعبه 2 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار و مستشار ​فردین ارژنگی - قربانعلی میرزائی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی استناد به عرف در خصوص اجرت المثل ایام زوجیت در تاریخ 28 اسفند 1395، دادگاه عمومی حقوقی تهران به بررسی دادخواست مرتبط با پرداخت اجرت المثل ایام زندگی مشترک پرداخت. دادگاه بدوی با استناد به ماده 336 قانون مدنی، حکم به بی‌حقی خواهان صادر کرد و اعلام نمود که وی دلیل و بینه کافی برای اثبات استحقاق خود ارائه نکرده است. در مرحله تجدیدنظر، دادگاه تجدیدنظر استان تهران با نقض حکم بدوی و با استناد به تبصره ذیل ماده 336 اصلاحی قانون مدنی و نظریه کارشناس، خواهان را مستحق دریافت اجرت المثل به مبلغ 360 میلیون ریال تشخیص داد. در نتیجه، حکم به محکومیت خوانده به پرداخت این مبلغ و همچنین خسارات دادرسی صادر گردید. این رای بر اساس ماده 365 قانون آیین دادرسی مدنی قطعی اعلام شد. تاریخ دادنامه قطعی: 1395/12/28 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: منشا مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت، قانون و شرع است نه عرف؛ بنابراین استناد به جایگاه عرف در انجام امورات منزل فاقد وجاهت است. شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- تاریخ: 1395/04/05 در خصوص دادخواست خانم ش. الف.ب. با وکالت خانم س. ج. به طرفیت آقای س. الف.گ. با وکالت خانم م. ت.الف. به به خواسته اجرت المثل ایام زندگی مشترک تقدیم دادخواست با جلب نظر کارشناس با عنایت به محتویات پرونده و کپی سند نکاحیه و جود علقه زوجیت دائم فیمابین طرفین به سبب عقد نکاح دائم محرز ومسلم م. ب. در مورد خواسته ب. ت. ب. اظهارات وکیل خ. ب. ش. متن دادخواست تقدیمی واظهارات وکلای خواهان و خوانده در دادگاه و در لوایح تقدیمی و گزارش مددکاری ن. ب. ا. ماده 336 قانون مدنی اشعار داشته هرگاه کسی بر حسب امر دیگری عملی را انجام دهد که عرفا برای آن عمل اجرتی باشد عامل مستحق اجرت المثل آن عمل خواهد بود به نظر این دادگاه خواهان مستحق اجرت المثل کارهای انجام شده در زندگی مشترک نمی‌باشد زیرا وکیل خواهان دلیل و بینه کافی و موثر به دادگاه ارائه نکرده که کارهای انجام شده بر حسب امر خوانده بوده ویا در قالب قرار داد موجر و مستاجر بوده لذا دادگاه ب. ت. ب. مراتب فوق دعوی خواهان را با وکیل وارد نمیداند به استناد مفهوم ماده 336 و 1257 قانون مدنی حکم به بیحقی خواهان صادر و اعلام مینماید رای صادره حضوری محسوب به استناد مواد 330 و 334 و 336 قانون آیین دادرسی مدنی ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. دادرس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - حسن عموزادی رای دادگاه تجدیدنظر استان شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- تاریخ: 1395/12/28 تجدیدنظرخواهی خانم ش. الف.ب. با وکالت خانم س. ج. از دادنامه شماره --- مورخ 95/4/5 شعبه محترم --- دادگاه خانواده تهران که به موجب آن دعوی مطروحه از ناحیه ت. ن. خ. به طرفیت ت. ن. خ. آقای س. الف.گ. با وکالت خانم م. توکلی امید به خواسته مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت در پرونده کلاسه --- حکم بر بی حقی تصدیر گردیده است وارد است استدلال دادگاه محترم بدوی که با تکیه بر جایگاه عرف به این که امورات منزل توسط زوجه بدون اجرت انجام می پذیرد از این جهت مخدوش است که حقوق مکتسبه راجع به زوجیت که یکی از آثار آن تعلق اجرت المثل برای زوجه است منشا عرفی ندارد بلکه منشا آن قانونی و شرعی است و اگر نظر بر این بوده که در طول زندگی مشترک برای انجام امورات منزل زوجه درخواست دستمزد نمی کند جهت عرفی دارد که آن هم مسقط حق نمی‌باشد و تبصره ذیل ماده 336 اصلاحی قانون مدنی نیز در شرایط تحقق اجرت المثل قصد عدم تبرع و دستور زوج را ملاک قرار داده که در مانحن فیه با تقدیم دادخواست اراده خود را بر عدم قصد تبرع اعلام و در مورد دستور زوج نیز چون ریاست خانواده از خصایص شوهر بود شرط مذکور نیز بنا به قواعد عرض محقق است لذا در مانحن فیه در جهت بررسی زندگی مشترک و اینکه در طول زندگی مشترک چه مدت زیر یک سقف بوده موضوع به واحد مددکاری ارجاع که طی شماره 98/95 /ت/م مورخ 95/7/24 گزارش کاملی را ارائه که با ارجاع امر به کارشناس و هیات کارشناسی طی نظریه اعلامی توسط هیات کارشناسی به شماره 931/2/95 مورخ 95/5/10 که منطبق با واقع بوده مبلغ سیصد و شصت میلیون ریال تعیین نموده‌اند لذا با وارد دانستن اعتراض معترض به استناد صدر ماده است 358 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 79/1/21 ضمن نقض دادنامه معترض عنه ب. ت. ب. دلایل و محتویات پرونده و احراز استحقاق زوجه مبنی بر دریافت اجرت المثل به دلایل منعکس در پرونده که عبارتند از مطالبه زوجه و گزارش واحد مددکاری و نظریه کارشناس و هیات محترم کارشناسی که نظریه اخیر مصون از تعرض باقی مانده مستندا به تبصره ذیل ماده 336 اصلاحی قانون مدنی و 198 و 519 و 520 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 79/1/21 حکم به محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت مبلغ سیصد و شصت میلیون ریال توام با خسارات دادرسی د. ح. ت. ن. خ. صادر و اعلام می‌گردد رای صادره مطابق ماده 365 از همان قانون قطعی است. شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار و مستشار