تقاضای رفع اثر از تأمین خواسته توسط خوانده

تقاضای رفع اثر از تأمین خواسته توسط خوانده خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 10 آذر 1380 در استان چهارمحال و بختیاری برگزار شد، موضوع اصلی بحث تقاضای رفع اثر از تامین خواسته توسط خوانده بود. سوال اصلی مطرح شده این بود که آیا خوانده می‌تواند در صورت صدور رای به ضرر خواهان، از دادخواست تامین خواسته خواهان درخواست رفع اثر کند. هیات عالی بر اساس ماده 118 قانون آیین دادرسی مدنی دادگاه‌های عمومی و انقلاب اعلام کرد که در صورت صدور حکم قطعی علیه خواهان یا استرداد دعوا، تامین به‌طور خود به خود مرتفع می‌شود. همچنین، اگر حکم دادگاه قابلیت تجدیدنظر داشته باشد، صرف صدور حکم به ضرر خواهان موجب رفع خود به خود تامین نخواهد بود، مگر اینکه دادگاه قرار رفع تامین صادر کند. نظر اکثریت بر این بود که دادگاه می‌تواند از تامین خواسته رفع اثر نماید. در مقابل، نظر اقلیت بیان کرد که در حکم قطعی، به‌طور خود به خود موجبات رفع اثر تامین ایجاد می‌شود، در حالی که در احکام غیرقطعی این امر بستگی به موضوع دعوا دارد و ممکن است دادگاه بتواند با استناد به صدر ماده 118 از تامین رفع اثر نماید. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1380/09/10 برگزار شده توسط: استان چهار محال و بختیاری/ شهر شهرکرد موضوع تقاضای رفع اثر از تأمین خواسته توسط خوانده پرسش اگر در مرحله بدوی، رأی به ضرر خواهان صادر شود آیا خوانده می‌تواند از دادخواست تأمین خواسته خواهان درخواست رفع اثر بکند؟ نظر هیئت عالی وفق ماده 118 قانون آیین دادرسی مدنی دادگاه های عمومی در صورتی که موجب تأمین مرتفع شود دادگاه قرار رفع تأمین »: و انقلاب خواهد داد. در صورت صدور حکم قطعی علیه خواهان یا استرداد دعوا و یا دادخواست، با این ترتیب در فرض سوال، ظاهر این است که ،« تأمین خود به خود مرتفع می‌شود متعاقب صدور قرار تأمین خواسته، دادگاه حکم به بطلان دعوای خواهان یا بی حقی او صادر کرده است اگر حکم دادگاه بالحاظ مواد 330 و 331 قانون آیین دادرسی مدنی دادگاه های عمومی و انقلاب قطعی و غیرقابل تجدیدنظر باشد در چنین موردی تأمین خود به خود مرتفع می‌شود لکن اگر حکم دادگاه قابلیت تجدیدنظر داشته باشد چون ممکن است بر اثر تجدید نظر فوری خواهان، از حکمی که به ضررش صادر شده مرجع تجدید نظر حکم ابتدایی را نقض و حکم له خواهان صادر نماید، صرف صدور چنین حکمی از دادگاه بدوی موجب مرتفع شدن خود به خود تأمین نخواهد بود. مگر اینکه موجب تأمین مرتفع شود که دادگاه قرار رفع تأمین صادر خواهد کرد. فی المثل خواهان به اعتبار اینکه خواسته در معرض تضییع و تفریط است به استناد بند (ب) ماده 108 قانون مزبور، تأمین خواسته را تقاضا و دادگاه هم درخواست او را پذیرفته و قرار تأمین خواسته را صادر می کند لکن بعداً خوانده دعوا اثبات می کند که خواسته در معرض تضییع یا تفریط نیست و به عبارت دیگر در این مورد، موجب تأمین، مرتفع می‌شود و دادگاه قرار رفع تأمین را خواهد داد. نظر اکثریت دادگاه می‌تواند از تأمین خواسته رفع اثر نماید. نظر اقلیت در حکم قطعی، خود به خود، موجبات رفع اثر تأمین ایجاد می‌شود در صورتی که حکم غیر قطعی ممکن است از مواردی باشد که دادگاه بتواند با استناد به صدر ماده 118 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی از تأمین رفع اثر نماید. (بستگی به موضوع دعوا دارد).