اصل حسن نیت دارنده سند تجاری

رأی دادگاه بدوی در خصوص دعوی ر.ن. به طرفیت خ.س. به خواسته مطالبه مبلغ 000/000/160 ریال وجه 1 فقره چک به شماره 39543 مورخ 5/5/89 به عهده بانک ت. شعبه . . . به انضمام خسارت تأخیر تأدیه و خسارات دادرسی با عنایت به مجموع محتویات پرونده ن. ب. ا. طبق چک مستند دعوی و گواهی عدم پرداخت آن به میزان خواسته در قبال خواهان محرز م. ب. و ب. ت. ب. اینکه دفاع خوانده مشعر بر اینکه با خوانده رابطه معاملاتی نداشته و چک صادره در وجه شخص دیگری صادر و چک در ید نامبرده امانی بوده است ب. ت. ب. وصف تجریدی بودن اسناد تجارتی و اینکه خواهان به عنوان دارنده با حسن نیت بوده مسموع نمی باشد و ایراد و دفاعی در قبال دعوی مطروحه به عمل نیاورده است، لذا دادگاه دعوی خواهان را ثابت تشخیص داده با استناد به مواد 249، 310، 312، 314 و 315 قانون تجارت و مواد 198، 519 و 522 قانون آیین دادرسی مدنی و ماده واحده قانون استفساریه تبصره الحاقی به ماده 2 قانون اصلاح موادی از قانون صدور چک مصوب 10/3/76 مجمع تشخیص مصلحت نظام حکم بر محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 000/000/160 ریال بابت اصل خواسته به انضمام خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ صدور چک لغایت اجرای حکم و مبلغ 000/312/3 ریال بابت هزینه دادرسی د. ح. خ. صادر و اعلام می نماید. رأی صادره حضوری و ظرف مهلت 20 روز قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رییس شعبه 212 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ بیگی رأی دادگاه تجدیدنظر استان آقای ر.ن. به طرفیت آقای خ.س. دادخواست اعاده دادرسی نسبت به دادنامه قطعی به شماره 1304-25/9/92 صادره از این محکمه را در فرجه قانونی تقدیم و اعلام کرده است در رأی قطعی قید شده است که وجه چک متنازع فیه به آقای ن.پ. پرداخته شده است و آقای ن.پ. طی اقرارنامه محضری به شماره 54838-20/1/92 صادره از دفترخانه اسناد رسمی شماره . . . شهرضا اعلام نموده است که منظور از عبارت دریافت وجه چک این است که وجه چک را از آقای ر.ن. دریافت نموده و چک را پس از اخذ گواهی عدم پرداخت صادره از بانک محال علیه به آقای ر.ن. منتقل کرده ام از آقای س. صادرکننده چک وجهی نگرفته ام آقای س. در جلسه دادرسی مورخ 21/5/93 این محکمه اعلام نموده است به آقای ن.پ. وجهی از بابت چک مورد دعوی نداده ام چک را د. ح. آقای م.خ. صادر کرده ام و چک در ید وی امانت بوده است به وی داده بودم تا ببرد چک را خورد کند و مابقی را به بنده تحویل دهد که ایشان ظاهراً چک را واگذار کرده ولی مابقی وجه چک را به من نداده اند لذا معتقدم چک نباید پرداخته شود با عنایت به مراتب مذکور الذکر و اینکه رأی قطعی یادشده بر این پایه استوار بوده است که آقای ن.پ. اعلام نموده کلیه وجه چک را دریافت کرده است و باوجود دریافت وجه چک دیگر حق مراجعه ولو از طریق انتقال ب. غ. به صادرکننده ندارد حالیه بعد از صدور رأی قطعی آقای ن.پ. طی اقرارنامه رسمی به شماره 54838-20/11/92 صادره از دفترخانه اسناد رسمی . . . شهرضا اعلام کرده از صادرکننده وجهی نگرفته و منظور از بیان جملات مذکور این بوده است که از آقای ر.ن. در قبال واگذاری چک پس از دریافت گواهی عدم پرداخت وجه را دریافت نموده است و صادرکننده چک آقای س. هم در جلسه دادرسی حاضر و مراتب را تأیید کرده است فلذا در اجرای مدلول ماده 438 از قانون آیین دادرسی مدنی رأی با پذیرش اعاده دادرسی و موارد اعلام شده رأی صادره قطعی یادشده را نقض نموده و با عنایت به اینکه آقای س. اعلام کرده است چک را در وجه آقای خ. صادر کرده اند و امانت بوده است و از طرف دیگر بیان داشته اند که چک را به آقای خ. داده بودند که ببرد در بازار نقد کند و مابقی را به وی تسلیم کند این بیان دیگر وصف امانی بودن چک را حتی برفرض صحت ادعا از بین می برد و برفرض صحت ادعا در بخش ندادن مابقی وجه توافق شده از سوی آقای خ. خیانت درامانت نسبت به این قسمت قابلیت طرح دارد و این امر قابل تسری به نفس چک نیست و توجهاً به اینکه صدور چک پذیرفته شده است و دارنده چک اصل بر این است که دارنده با حسن نیت است مگر اینکه خلافش ثابت شود و دلیل خلاف اصل موجود نیست علی هذا تجدیدنظرخواهی آقای خ.س. را به طرفیت آقای ع. (ر.ی.) ن. نسبت به دادنامه 0368-27/5/92 صادره از شعبه 212 دادگاه عمومی حقوقی تهران مشعر بر محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت وجه چک و خسارت تأخیر تأدیه و هزینه دادرسی وارد ندانسته و با رد آن دادنامه تجدیدنظر خواسته را مستنداً به ماده 358 از قانون آیین دادرسی مدنی تأیید نموده و اعلام می دارد رأی صادره قطعی است. رییس شعبه 4 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه جوادی ـ سعادت زاده فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی اصل حسن نیت دارنده سند تجاری در تاریخ 25 مرداد 1393، دادگاه بدوی به دعوی مطرح‌شده در خصوص مطالبه مبلغ 160,000,000 ریال بابت وجه چک به شماره 39543 مورخ 5/5/89 و همچنین خسارات تاخیر تادیه و هزینه دادرسی رسیدگی کرده و ب. ت. ب. مستندات موجود و گواهی عدم پرداخت چک، خواسته را محرز دانست. بر این اساس، خوانده به پرداخت مبلغ مذکور محکوم گردید. دادگاه با استناد به مواد 249، 310، 312، 314 و 315 قانون تجارت و همچنین مواد 198، 519 و 522 قانون آیین دادرسی مدنی، رای خود را به‌صورت حضوری اعلام و حق تجدیدنظرخواهی را برای خوانده محفوظ داشت. <br>در مرحله تجدیدنظر، درخواست اعاده دادرسی به استناد اقرارنامه‌ای از شخص ثالث مبنی بر دریافت وجه چک مطرح شد. دادگاه تجدیدنظر با پذیرش این درخواست، رای بدوی را نقض کرده و ب. ت. ب. اظهارات صادرکننده چک مبنی بر امانی بودن آن، خواسته را رد و رای بدوی را تایید نمود. تصمیم نهایی دادگاه تجدیدنظر بر اساس ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی صادر و اعلام گردید که رای صادره قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/05/25 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در اسناد تجارتی اصل بر داشتن حسن نیت دارنده سند تجارتی است مگر اینکه سوءنیت وی اثبات شود. در خصوص دعوی ر.ن. به طرفیت خ.س. به خواسته مطالبه مبلغ 160/000/000 ریال وجه 1 فقره چک به شماره 39543 مورخ 5/5/89 به عهده بانک ت. شعبه... به انضمام خسارت تاخیر تادیه و خسارات دادرسی با عنایت به مجموع محتویات پرونده ن. ب. ا. طبق چک مستند دعوی و گواهی عدم پرداخت آن به میزان خواسته در قبال خواهان محرز م. ب. و ب. ت. ب. اینکه دفاع خوانده مشعر بر اینکه با خوانده رابطه معاملاتی نداشته و چک صادره در وجه شخص دیگری صادر و چک در ید نامبرده امانی بوده است ب. ت. ب. وصف تجریدی بودن اسناد تجارتی و اینکه خواهان به عنوان دارنده با حسن نیت بوده مسموع نمی‌باشد و ایراد و دفاعی در قبال دعوی مطروحه به عمل نیاورده است، لذا دادگاه دعوی خواهان را ثابت تشخیص داده با استناد به مواد 249 ، 310 ، 312 ، 314 و 315 قانون تجارت و مواد 198 ، 519 و 522 قانون آیین دادرسی مدنی و ماده واحده قانون استفساریه تبصره الحاقی به ماده 2 قانون اصلاح موادی از قانون صدور چک مصوب 10/3/76 مجمع تشخیص مصلحت نظام حکم بر محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 160/000/000 ریال بابت اصل خواسته به انضمام خسارت تاخیر تادیه از تاریخ صدور چک لغایت اجرای حکم و مبلغ 3/312/000 ریال بابت هزینه دادرسی د. ح. خ. صادر و اعلام می‌نماید. رای صادره حضوری و ظرف مهلت 20 روز قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رییس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - بیگی رای دادگاه تجدیدنظر استان آقای ر.ن. به طرفیت آقای خ.س. دادخواست اعاده دادرسی نسبت به دادنامه قطعی به شماره 1304 - 25/9/92 صادره از این محکمه را در فرجه قانونی تقدیم و اعلام کرده است در رای قطعی قید شده است که وجه چک متنازع فیه به آقای ن.پ. پرداخته شده است و آقای ن.پ. طی اقرارنامه محضری به شماره 54838 - 20/1/92 صادره از دفترخانه اسناد رسمی شماره... شهرضا اعلام نموده است که منظور از عبارت دریافت وجه چک این است که وجه چک را از آقای ر.ن. دریافت نموده و چک را پس از اخذ گواهی عدم پرداخت صادره از بانک محال علیه به آقای ر.ن. منتقل کرده ام از آقای س. صادرکننده چک وجهی نگرفته ام آقای س. در جلسه دادرسی مورخ 21/5/93 این محکمه اعلام نموده است به آقای ن.پ. وجهی از بابت چک مورد دعوی نداده ام چک را د. ح. آقای م.خ. صادر کرده ام و چک در ید وی امانت بوده است به وی داده بودم تا ببرد چک را خورد کند و مابقی را به بنده تحویل دهد که ایشان ظاهرا چک را واگذار کرده ولی مابقی وجه چک را به من نداده اند لذا معتقدم چک نباید پرداخته شود با عنایت به مراتب مذکور الذکر و اینکه رای قطعی یادشده بر این پایه استوار بوده است که آقای ن.پ. اعلام نموده کلیه وجه چک را دریافت کرده است و باوجود دریافت وجه چک دیگر حق مراجعه ولو از طریق انتقال ب. غ. به صادرکننده ندارد حالیه بعد از صدور رای قطعی آقای ن.پ. طی اقرارنامه رسمی به شماره 54838 - 20/11/92 صادره از دفترخانه اسناد رسمی... شهرضا اعلام کرده از صادرکننده وجهی نگرفته و منظور از بیان جملات مذکور این بوده است که از آقای ر.ن. در قبال واگذاری چک پس از دریافت گواهی عدم پرداخت وجه را دریافت نموده است و صادرکننده چک آقای س. هم در جلسه دادرسی حاضر و مراتب را تایید کرده است فلذا در اجرای مدلول ماده 438 از قانون آیین دادرسی مدنی رای با پذیرش اعاده دادرسی و موارد اعلام شده رای صادره قطعی یادشده را نقض نموده و با عنایت به اینکه آقای س. اعلام کرده است چک را در وجه آقای خ. صادر کرده اند و امانت بوده است و از طرف دیگر بیان داشته اند که چک را به آقای خ. داده بودند که ببرد در بازار نقد کند و مابقی را به وی تسلیم کند این بیان دیگر وصف امانی بودن چک را حتی برفرض صحت ادعا از بین می برد و برفرض صحت ادعا در بخش ندادن مابقی وجه توافق شده از سوی آقای خ. خیانت درامانت نسبت به این قسمت قابلیت طرح دارد و این امر قابل تسری به نفس چک نیست و توجها به اینکه صدور چک پذیرفته شده است و دارنده چک اصل بر این است که دارنده با حسن نیت است مگر اینکه خلافش ثابت شود و دلیل خلاف اصل موجود نیست علی هذا تجدیدنظرخواهی آقای خ.س. را به طرفیت آقای ع. (ر.ی.) ن. نسبت به دادنامه --- - 27/5/92 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران مشعر بر محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت وجه چک و خسارت تاخیر تادیه و هزینه دادرسی وارد ندانسته و با رد آن دادنامه تجدیدنظر خواسته را مستندا به ماده 358 از قانون آیین دادرسی مدنی تایید نموده و اعلام می‌دارد رای صادره قطعی است. رییس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه