افترا ناشی از طرح شکایت

افترا ناشی از طرح شکایت خ. م.: در تاریخ 24 خرداد 1394، دادگاه بدوی پس از بررسی کیفرخواست و شکایت شاکی، اتهام افترا را به متهم محرز دانست و وی را به یک سال حبس تعزیری و سی ضربه شلاق تعزیری محکوم کرد. این حکم بر اساس ماده 697 قانون مجازات اسلامی صادر گردید و قابلیت تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران را داشت. در مرحله تجدیدنظر، دادگاه با بررسی دقیق پرونده و استناد به نظریه اداره حقوقی قوه قضائیه، اعلام نمود که در صورتی که شاکی به منظور احقاق حق شکایت کند و نتواند صحت ادعای خود را اثبات نماید، به عنوان مفتری قابل تعقیب نخواهد بود. بنابراین، دادگاه به این نتیجه رسید که ارتکاب بزه انتسابی به متهم محرز نیست و بر این اساس، با استناد به بند 1 قسمت ب ماده 257 و بند الف ماده 177 قانون آیین دادرسی کیفری، حکم بر برائت متهم صادر و دادنامه بدوی را نقض نمود. رای صادره از دادگاه تجدیدنظر قطعی و لازم‌الاجرا م. ب.. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/03/24 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: طرح شکایت در محاکم کیفری، زمانی مصداق بزه افترا است که از نفس شکایت معلوم شود مقصود شاکی، اظهار دروغ، برای اضرار به مشتکی عنه م. ب.. رای دادگاه بدوی در خصوص اتهام آقای ن.ح. 49 ساله، دایر بر افترا دادگاه ب. ت. ب. محتویات پرونده، تحقیقات معموله انجام‌شده، کیفرخواست صادره دادسرای عمومی و انقلاب حوزه قضایی ت.، شکایت شاکی آقای م.ن. به وکالت از آقای ب.و.، موادی گواهی گواه و توجه به دفاعیات غیر موثر متهم و وکیل ایشان آقای ع.ص. و سایر قرائن و امارات موجود در پرونده، بزه انتسابی را محرز و مسلم تشخیص و با استناد به ماده 697 از قانون مجازات اسلامی متهم را به تحمل یک سال حبس تعزیری و سی ضربه شلاق تعزیری محکوم و اعلام می‌نماید. رای صادره حضوری ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. دادرس شعبه --- دادگاه عمومی تهران - شعبانی رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ن.ح. نسبت به مفاد دادنامه شماره --- - 1393/11/21 شعبه --- دادگاه عمومی جزایی ت. که متعاقب اعلام شکایت آقای ب. و. با وکالت وکیل محترم دادگستری آقای م. ن. و به اتهام افترا به تحمل یک سال حبس تعزیری و سی ضربه شلاق تعزیری محکوم شده است، هیات دادگاه با بررسی اوراق و محتویات پرونده و مفاد لایحه تجدیدنظرخواهی با اشاره به طرح و تشکیل پرونده‌های متعدد فی‌مابین مشارالیهم که عمدتا منشا هریک اختلافات مالی م. ب. و تصریح به اینکه افترا به تظلم‌ها و شکایت‌ها وقتی صدق می‌کند که از نفس شکایت معلوم شود، مقصود شاکی اظهار دروغ برای اضرار به مشتکی‌عنه بوده است. بنابراین اگر شاکی در مقام احقاق حق و رفع ظلم از خود علیه کسی شکایت کند و عملی یا امری را که قانونا جرم است صریحا به او نسبت دهد، لکن نتواند صحت این اسناد را به اثبات برساند، به‌عنوان مفتری قابل‌تعقیب و مجازات نیست (نظریه شماره 7/3849 مورخ 1394/06/26 اداره حقوقی قوه قضائیه) که درمانحن فیه نیز این‌گونه است. بنابراین دادگاه ارتکاب بزه انتسابی به وی را احراز ننموده است و با استناد به بند 1 قسمت ب ماده 257 قانون آیین دادرسی کیفری و بند الف ماده 177 همان قانون و اصل 37 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران ضمن نقض دادنامه معترض‌عنه حکم بر برائت ت. ن. خ. صادر و اعلام می‌دارد. رای صادره قطعی است. شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار سید محمد موسوی پور - نوراله خیر آبادی