اقرار

اقرار خ. م.: در پرونده‌ای که در تاریخ 30 فروردین 1393 به صدور رای منجر گردید، شاکی و شاکی‌خصوصی به اتهام اغفال و فرار دختر شاکی از منزل، از متهم شکایت کردند. شاکی ادعا نمود که دخترش توسط متهم فریب خورده و وعده‌هایی به او داده شده است. متهم در مراحل مختلف اظهارات متناقضی ارائه داد و در نهایت به ارتکاب زنا با دختر شاکی اعتراف کرد. دادگاه کیفری استان، ب. ت. ب. اقاریر متهم و شرایط احصان، متهم را از اتهام زنای محصن برائت داد و هر دو متهم را به تحمل یکصد ضربه تازیانه به اتهام زنای غیرمحصنه محکوم کرد. پس از صدور رای، یکی از متهمان نسبت به محکومیت خود اعتراض کرد و پرونده به دیوان عالی کشور ارجاع شد. دیوان عالی با بررسی اظهارات و اقاریر، به این نتیجه رسید که اقرارهای متهمه برای اثبات حد شرعی کافی نیست و بنابراین رای دادگاه را در قسمت مربوط به تجدیدنظرخواهی نقض و رسیدگی مجدد به موضوع را به شعبه دیگر دادگاه کیفری استان ارجاع کرد. این تصمیم بر اساس بند 4 قسمت ب ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری اتخاذ شده است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/01/30 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در جرم زنا اگر دادگاه بر مبنای اقرار متهم مبادرت به صدور حکم نماید ب. ت. ب. موضوعیت داشتن تعداد اقرار در اثبات زنای موجب حد، در صورت نبودن چهاربار اقرار صریح به ارتکاب زنا، نمی توان از پاسخ های متهم اقرار وی را استنباط و مبادرت به صدور حکم محکومیت نمود. رای خلاصه جریان پرونده حسب محتویات پرونده آقای م.الف. و خانم ف.ب. طی شکوائیه ای در مورخه 7/8/91 اعلام نموده‌اند که والدین ع.الف. دانش آموز سال سوم فنی و حرفه ای که از تاریخ امروز از منزل خارج شده و تا کنون برنگشته است و مدتی است با فردی به نام الف.ش. تماس داشته و احتمالا وی را فریب داده تقاضای رسیدگی داریم و شماره تلفن های همراه هر دو را نیز در شکوائیه نوشته اند مامورین با شناسایی محل سکونت الف.ش. وی را دستگیر می نمایند متهم در تحقیق اولیه از وی در مرجع انتظامی اظهار داشته روز فرار ایشان به من پیغام داد که فرار می کنم و بعد از چند ساعت زنگ در خانه ما را زد من از پشت آیفون ردش کردم رفت بعد از چند بار اصرار در را باز نکردم رفت بعد مادرش از همسایه ها پرسید بعد پلیس 110 آمد در حال حاضر خبری از وی ندارم ولی می توانم پیدا کنم. در مورخه 9/8/91 شاکی م.الف. به اتفاق دخترش در مرجع انتظامی حاضر و بیان داشته دخترم در خیابان مخصوص بوده نامبرده را گرفتم به آگاهی انتقال دادم. خانم ع.الف. در تحقیق اولیه از و. ا. د.: به دلیل آزار و اذیت خانواده از خانه فرار کردم در این مدت روزها در پارک و 2 شب اول بیرون پارک پشت شمشادها قایم شدم و دو شب دیگر در خیابان بودم و به پارک رفتم آن جا بودم روز اول دم در خانه الف. رفتم ولی او مرا راه نداد به داداشش گفتم باز مرا راه نداد امروز هم دم در خانه الف. داداشش گفت الف. را گرفتند و به من فحش داد و در پنجره را بست پرونده به شعبه دوم دادیاری دادسرای ناحیه 27 تهران (جنایی) ارجاع شده است. آقای م.الف. در دادیاری اظهار داشته که: دخترم توسط آقای ….ش. اغفال شده است ب. ت. ب. این که شخص مورد نظر دارای همسر و فرزند است و به دخترم قول خانه و ماشین و مسافرت های خارج داده است به خاطر این که صلاحیت دخترم را ندارد درخواست دارم به اشد مجازات برسد همسرم را توسط اس ام اس تهدید کرده است. خانم ع.الف. در دادیاری اظهار داشته: من با این پسر دوست بودم قرار ازدواج گذاشتیم و هم دیگر را می خواستیم من این پسر را دوست داشتم الان هم دوستش دارم من چهار روز از خانه فرار کردم و دلیل فرار من از خانه این بود که پدرم مرا می زد من این پسر را می خواهم خانواده من فکر نمی کنم راضی باشند و پس از تفهیم اتهام رابطه نامشروع در دفاع اظهار داشته: من این پسر را می خواهم من عاشق این پسر هستم می خواهم با او ازدواج کنم. خانم ف.م. نیز اظهار داشته: از الف.ش. شکایت دارم هر سری دختر من از منزل فرار کرد زیر سر این آقا بوده است. من به این ازدواج رضایت ندارم چون این آقا زن و بچه دارد به شکایت من رسیدگی کنید. الف.ش. نیز در دادیاری اظهار داشته: من با دختر این خانواده رفیق بودم و در چند روز فرار با من نبوده است. ع.ش. برادر الف.ش. به عنوان گواه اظهار داشته: در طول مدت شراکت و برادری عمل ناشایستی از او ندیدم غیر از سابقه کوتاه مدت اعتیاد و به من هم گفته بود که ع. را می خواهم ولی پدرش سنگ اندازی می کند. الف.ش. در ادامه تحقیق از وی در آگاهی اظهار داشته: ع. آن روزی که فرار کرده بود خانه ما آمد درخواست کمک کرد و من برای دوست داشتن به خانه راه دادم و هیچ رابطه ای با او نداشتم بعد از چند روز ما را گرفتند من این خانم را دوست دارم و روزی که مامورین آمدند ایشان را قایم کرده بودم سئوال شده آخرین بار کی با ع. رابطه داشتی جواب داده آخرین بار برج 6 با هم رابطه داشتیم و همان یکبار و آخرین بار بود حدود دو ماه پیش با هم رابطه داشتیم و ع.الف. در تحقیق از وی در اداره آگاهی اظهار داشته: از روز اول بیرون خانه بودم ولی روز دوم رفتم پیش این پسر تا روز چهارم در خانه این پسر بودم روزی که الف.ش. توسط مامورین دستگیر شد من در منزل بودم و در کمد مخفی شده بودم و در مورد رابطه نامشروع با الف.ش. اظهار داشته: یک بار در محل کارش رابطه داشتم و با رضایت طرفین بوده است. خانم ع.الف. به پزشکی قانونی معرفی شده و مرجع مذکور پس از معاینه مشارالیها اعلام نموده که پرده بکارت از نوع حلقوی دارای پارگی توام با نسج التیامی در ناحیه ساعت 9 است که از زمان حدوث آن بیش از سه هفته می گذرد ضمنا در معاینه ناحیه مقعد در حال حاضر آثار ظاهری مبنی بر دخول مشهود نیست و البسه ای نیز جهت بررسی آزمایشگاهی به آن مرکز ارائه نشده و انجام تست روان گردان ب. ت. ب. گذشت زمان انجام آن آزمایش ارزشمند نمی‌باشد. آقای م.الف. و خانم ف.م. مجددا شکایت خود را از الف.ش. مطرح کرده اند و ع.الف. در دادیاری اظهار داشته: ما هم دیگر را دوست داشتیم و قصد ازدواج بعد از طلاق همسرش داشتیم و با هم رابطه داشتیم حدود سه ماه رابطه داشتیم. الف.ش. در تحقیق مجدد از وی در دادیاری اظهار داشته: کاری نکردیم چون شناسنامه دختر دست پدر و مادرش بود و یک بار با پدرش صحبت کردم قرار بود یک هفته بعد با مادرم بروم که ع. فرار کرد برای طلاق دادن همسرم احتیاج به وقت دارم و تعهد می دهم تا آخر عمر با ع.الف. بمانم سپس دادیار شعبه مربوطه ب. ت. ب. متاهل بودن متهم الف.ش. و موضوع زنا به صلاحیت محاکم کیفری استان تهران اظهار عقیده کرده و با موافقت جانشین دادسرا پرونده به مرجع اخیرالذکر ارسال و جهت رسیدگی به شعبه --- دادگاه‌های مذکور ارجاع و در دادگاه کیفری استان خانم ع.الف. پس از تفهیم اتهام زنای غیرمحصنه به وی ضمن بیان اظهارات قبلی خود اظهار نموده که: من راضی بودم و در انبار حدود بیست روز پیش با رضایت هم دیگر با هم ارتباط جنسی برقرار کردیم و حدود سه الی چهار بار رابطه ما بود. الف.ش. نیز پس از تفهیم اتهام زنای محصن به وی ضمن بیان نحوه آشنایی و دوستی با خانم ع.الف. اظهار داشته: حدود سه یا چهار بار با خانم ع.رابطه جنسی داشتم و اولین ارتباط در انبار حدود بیست روز پیش بود در پاسخ به این سئوال که آیا با همسرت زندگی می کنی جواب داده همسرم 8 ماه است که از خانه رفته است و با من زندگی نمی کند و در مورد معرفی وکیل هم گفته است ظرف یک هفته معرفی می کند. خانم م.ع. همسر متهم الف.ش. به عنوان مطلع به دادگاه احضار و اظهار نموده حدود 11 ماه است از همسرم جدا هستم به خاطر اختلاف در منزل سازگاری نداشتیم و از فروردین امسال تا حالا به منزل نرفته ام و از رابطه این خانم با همسرم اطلاع داشتم و خبر داشتم که تماس می گرفتند و هیچ گونه رابطه جنسی به لحاظ اختلاف شدید با هم نداشتیم. در جلسه مورخه 26/9/91 متهم الف.ش. اظهار داشته: دو بار زنا از جلو داشتم و دو بار در انبار بوده است آقای ن. وکیل دادگستری به عنوان وکیل تسخیری م. ا. د.: ب. ت. ب. اظهارات م. م. ب. عدم دسترسی به همسرش شرایط احصان را نداشته است. خانم ع.الف. نیز اظهار داشته: دو بار زنا در انبار انجام دادیم و دخول کامل صورت گرفت من خبر داشتم که زن و بچه دارد و در آخرین دفاع نیز هر دو به انجام زنا اقرار نموده‌اند سپس دادگاه پس از اعلام ختم رسیدگی در خصوص اتهام الف.ش. و خانم ع.الف. دایر به زنای غیرمحصن ب. ت. ب. اقاریر صریح متهمان که در جلسات دادگاه اظهار می دارند با هم دیگر رابطه جنسی و زنا برقرار کرده اند، لذا بزهکاریشان محرز و عملشان منطبق است با مواد 63 ، 48 ، 88 از قانون مجازات اسلامی بنابراین دادگاه هر یک از متهمین موصوف را به تحمل یکصد ضربه تازیانه حدی محکوم می‌نماید. در خصوص اتهام دیگر متهم الف.ش. دایر به زنای محصن با متهمه ع.الف. ب. ت. ب. اظهارات متهم که اذعان می‌دارد همسرش خانم م.ع. مدت هشت ماه منزل مسکونی خود را ترک نموده و به منزل مادرش مراجعت نموده است و همسر وی در تحقیقات به عمل آمده اظهارات متهم را تایید نموده است بنابراین شرایط احصان احراز نمی گردد و به لحاظ فقد بینه شرعی رای بر برائت متهم صادر می‌نماید. پس از ابلاغ رای خانم ع.الف. با تقدیم لایحه ای به رای محکومیت خود اعتراض نموده و پرونده برای رسیدگی به اعتراض مشارالیها به دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع گردیده است. لایحه معترض هنگام شور قرائت خواهد شد. رای شعبه دیوان عالی کشور در خصوص تجدیدنظرخواهی خانم ع.الف. نسبت به آن قسمت از دادنامه به شماره فوق الذکر صادره از شعبه --- دادگاه کیفری استان تهران که به موجب آن مشارالیها به اتهام ا رتکاب زنای غیرمحصنه به تحمل یکصد ضربه تازیانه حدی محکوم گردیده است. ب. ت. ب. این که دادگاه به استناد اقاریر متهمه مبادرت به صدور حکم مجازات حد زنای غیرمحصنه نموده است و در پرونده چهار بار اقرار صریح به ارتکاب بزه مذکور از سوی ت. ن. خ. ملاحظه نمی شود و استنباط اقرار از پاسخ های متهمه در رابطه با بزه انتسابی اقرار صریح مورد نظر قانون گذار برای اثبات حد شرعی مستند به اقرار نمی‌باشد، لذا ب. ت. ب. مراتب فوق و موضوعیت داشتن تعداد اقرار دراثبات زنای موجب حد تجدیدنظرخواهی ت. ن. خ. را وارد تشخیص و مستندا به بند 4 قسمت ب ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری با نقض دادنامه در قسمت مورد تجدیدنظرخواهی رسیدگی مجدد به موضوع را به شعبه دیگر دادگاه کیفری استان تهران ارجاع می‌نماید. رئیس شعبه سی ام دیوان عالی کشور - عضو معاون کریم پور - اکبری