انتساب وصف روانی به دیگری در لایحه دفاعیه

رأی دادگاه بدوی در خصوص اتهام آقای …. ن. فاقد سابقه کیفری، آزاد تحت قرار التزام به حضور دایر بر نشر اکاذیب موضوع شکایت خانم م. پ. وکیل که در شکواییه خود به استناد عبارت به کار رفته در سخنان مکتوب مشتکی‌عنه که وی آن را، در اظهار دفاعیات خود، در جلسه رسیدگی 1389/10/14 مطرح در بازپرسی شعبه 11 دادسرای ناحیه ... بیان داشته است: «... حسب شواهد موجود و شهادت بستگان شاکی تعادل روانی نداشته و ...» ذکر آن را به‌ عنوان جرم افتراء و نشر اکاذیب و با قصد تخریب فرهنگی خود قلمداد و استدعای رسیدگی و تعقیب کیفری وی را نموده است، متعاقباً آقای …. ن. نیز دفاعاً ضمن اذعان به آن، با تعابیری افزون‌ تر درصدد تکمیل ادعای مطروح، برآمده و با تلقی الفاظ و اتهامات نسبت داده شده به خود آن را قرینه‌ای برای اثبات مطالب خود قرار داده است و با توسل به گواهی پزشکی برخی از روان شناسان اقدام به جمع‌آوری مدارکی دال بر سابقه بیماری یا اختلال روانی در وی نموده است؛ به‌ نحوی‌ که در عین‌ حال درزمان تفهیم اتهام نشر اکاذیب و افتراء لفظاً به‌ شدت منکر وقوع و ارتکاب جرم شده است لکن عملاً بر ادعای «موضوع شکایت از خود» اصرار ورزیده و برای اثبات محجور شناختن شاکی تمام تلاش خود را (با وصف فقدان سمت قانونی) بکار گرفته است که این موضع اقرار مکرر با علم و آگاهی محسوب؛ چنانکه در لایحه اخیر (متهم) مثبوت به شماره 797-1393/10/13 احراز جنون شاکی (خانم ز.و.) را با به اظهارنظر دکتر …. و دکتر م. ثابت شده تلقی و قبل از اثبات حجر قانونی، موضوع را به قضاوت برده که مراتب از مصادیق بارز نشر اکاذیب محسوب، لذا دادگاه ب. ت. ب. کیفرخواست اصداری شماره 4117-1392/17/4 بر اساس قرار مجرمیت صادر شعبه 11 بازپرسی دادسرای ناحیه ... تهران، دفاعیات نماینده دادستان و توجهاً به دفاعیات بلاوجه مشتکی‌عنه، توجه اتهام و ارتکاب بزه انتسابی محرز و ثابت تشخیص و به استناد ماده 698 قانون مجازات اسلامی کتاب پنجم تعزیرات مصوب 1375 و با لحاظ ماده 2 و 19 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 متهم موصوف را به مجازات درجه 6 به مدت یک سال حبس تعزیری محکوم می‌نماید. این رأی حضوری ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل‌ اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. دادرس شعبه 1006 دادگاه عمومی جزایی تهران - یگانه رأی دادگاه تجدیدنظر استان درخصوص تجدیدنظرخواهی آقای …. ن. نسبت به دادنامه شماره 971 مورخ 93/10/21 صادره از شعبه 1006 دادگاه عمومی جزایی تهران مبنی بر صدور حکم بر محکومیت نامبرده به تحمل یکسال حبس تعزیری بابت انتساب بزه نشر اکاذیب موضوع شکایت خانم م. پ. وکیل بوده با تعیین وقت رسیدگی و احضار طرفین پرونده در موعد مقرر که با حضور ایشان مواجه و اظهارات نامبردگان استماع و اخذ گردید لایحه تجدیدنظرخواهی نیز ملاحظه و مطالعه گردید آنچه که مبرهن م. ب. استفاده و به‌ کارگیری عنوان (روانی) برای ت. ن. خ. در جلسات محاکماتی و یا با تقدیم لوایح صورت گرفته است البته جهت توجیه این اقدام ت. ن. خ. ضمن اقرار به کرده خویش مستمسک به گواهی صادره از شخصی بنام آقای غ.الف. بوده و همچنین تشکیل پرونده با درخواست خواهر ت. ن. خ. که ت. ن. خ. بیان داشته به دلیل عدم همکاری وی جهت حضور در پزشکی قانونی منتهی به اعلام نظر توسط پزشکی قانونی نشده است علی‌ ای‌ حال تا زمانی که مرجع ذیصلاح نسبت به اشخاص درخصوص روانی بودن اظهارنظری نکرده باشند و یا حکم حجر در خصوص اشخاص صادر نشده باشد نمی‌توان به کسی عنوان روانی انتساب نمود زیرا اصل بر عاقل بودن افراد بوده مگر آنکه خلاف آن ثابت گردد که در مانحن‌فیه همچنان مرتکب بزه معنونه بر اقدام خویش پافشاری نموده و در مقابل ت. ن. خ. با ارائه مدارک و مستنداتی بیان نموده که نویسنده کتاب م. ب. و دارای مقاله‌های مختلف و همچنان ماهنامه که هنوز هم طی چندین سال چاپ و پخش می‌گردد م. ب. لذا دادنامه صادره صحیحاً و بر اساس موازین قانونی اصدار یافته د. ا. م. دلیل و مستندی که امکان نقض و فروپاشی ارکان اصلی دادنامه را فراهم نماید ارائه نگردیده است لیکن به جهت جوانی ت. ن. خ. و اینکه نامبرده در کسوت وکالت دادگستری مبادرت به اقدام مذکور نموده و انگیزه خویش را در راستای وظیفه خویش تلقی کرده است و فقدان سابقه کیفری نیز مجموعاً مؤثر در میزان مجازات تعیین‌شده م. ب. فلذا با رعایت مواد 37 و 38 قانون مجازات اسلامی و با عنایت به مواد 46 به بعد فصل ششم از قانون معنونه میزان حبس را به دو ماه تقلیل و اجرای مجازات مذکور را به مدت یکسال به حالت تعلیق درمی‌آورد چنانچه در مدت فوق‌الذکر مرتکب یکی از جرایم مذکور در ماده 54 قانون مجازات اسلامی گردد تعلیق از مجازات حبس تعیین‌شده نیز برداشته می‌گردد و علاوه بر مجازات جرم ارتکابی این مجازات نیز درباره وی به اجراء گذارده می‌شود النهایه به استناد بند ث ماده 450 و بند الف ماده 455 قانون آئین دادرسی کیفری ضمن رد اعتراض دادنامه تجدیدنظر خواسته با اعمال تصمیمات قضایی متخذه تأیید می‌گردد. این رأی قطعی است. شعبه 19 دادگاه تجدیدنظر استان تهران- مستشاران اسماعیل نژاد - محمد کریم ایرانی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی انتساب وصف روانی به دیگری در لایحه دفاعیه در تاریخ 29 شهریور 1394، دادگاه بدوی حکمی مبنی بر محکومیت به یک سال حبس تعزیری صادر کرد. این حکم به دلیل اتهام نشر اکاذیب صادر شده بود که ناشی از شکایت یکی از اشخاص بود. اتهام متوجه سخنان مکتوب متهم در جلسه رسیدگی بود که به ادعای شاکی، حاکی از افتراء و انتشار اطلاعات نادرست به منظور تخریب شخصیت وی بود. متهم در دفاعیات خود به وجود بیماری روانی در شاکی اشاره کرد و مدارک پزشکی را به عنوان مستندات ارائه داد. با این حال، دادگاه با استناد به مواد 698 قانون مجازات اسلامی و کیفرخواست صادره، اتهام را محرز تشخیص داد. <br>در مرحله تجدیدنظر، ب. ت. ب. دفاعیات و مستندات ارائه‌شده و همچنین جوانی متهم و عدم سابقه کیفری، دادگاه مجازات را به دو ماه حبس تعزیری کاهش داد و اجرای آن را به مدت یک سال به حالت تعلیق درآورد. این تصمیم بر اساس مواد 37 و 38 قانون مجازات اسلامی و بندهای مرتبط از قانون آیین دادرسی کیفری اتخاذ و رای نهایی و قطعی اعلام گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/06/29 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: انتساب وصف روانی به دیگری در لایحه دفاعیه و قبل از اثبات حجر قانونی وی، مصداق بزه نشر اکاذیب است. در خصوص اتهام آقای …. ن. فاقد سابقه کیفری، آزاد تحت قرار التزام به حضور دایر بر نشر اکاذیب موضوع شکایت خانم م. پ. وکیل که در شکواییه خود به استناد عبارت به کار رفته در سخنان مکتوب مشتکی‌عنه که وی آن را، در اظهار دفاعیات خود، در جلسه رسیدگی 1389/10/14 مطرح در بازپرسی شعبه --- دادسرای ناحیه... بیان داشته است: «... حسب شواهد موجود و شهادت بستگان شاکی تعادل روانی نداشته و...» ذکر آن را به‌ عنوان جرم افتراء و نشر اکاذیب و با قصد تخریب فرهنگی خود قلمداد و استدعای رسیدگی و تعقیب کیفری وی را نموده است، متعاقبا آقای …. ن. نیز دفاعا ضمن اذعان به آن، با تعابیری افزون‌ تر درصدد تکمیل ادعای مطروح، برآمده و با تلقی الفاظ و اتهامات نسبت داده شده به خود آن را قرینه‌ای برای اثبات مطالب خود قرار داده است و با توسل به گواهی پزشکی برخی از روان شناسان اقدام به جمع‌آوری مدارکی دال بر سابقه بیماری یا اختلال روانی در وی نموده است؛ به‌ نحوی‌ که در عین‌ حال درزمان تفهیم اتهام نشر اکاذیب و افتراء لفظا به‌ شدت منکر وقوع و ارتکاب جرم شده است لکن عملا بر ادعای «موضوع شکایت از خود» اصرار ورزیده و برای اثبات محجور شناختن شاکی تمام تلاش خود را (با وصف فقدان سمت قانونی) به کار گرفته است که این موضع اقرار مکرر با علم و آگاهی محسوب؛ چنانکه در لایحه اخیر (متهم) مثبوت به شماره 797 - 1393/10/13 احراز جنون شاکی (خانم ز.و.) را با به اظهارنظر دکتر …. و دکتر م. ثابت شده تلقی و قبل از اثبات حجر قانونی، موضوع را به قضاوت برده که مراتب از مصادیق بارز نشر اکاذیب محسوب، لذا دادگاه ب. ت. ب. کیفرخواست اصداری شماره 4117 - 1392/17/04 بر اساس قرار مجرمیت صادر شعبه --- بازپرسی دادسرای ناحیه... تهران، دفاعیات نماینده دادستان و توجها به دفاعیات بلاوجه مشتکی‌عنه، توجه اتهام و ارتکاب بزه انتسابی محرز و ثابت تشخیص و به استناد ماده 698 قانون مجازات اسلامی کتاب پنجم تعزیرات مصوب 1375 و با لحاظ ماده 2 و 19 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 متهم موصوف را به مجازات درجه 6 به مدت یک سال حبس تعزیری محکوم می‌نماید. این رای حضوری ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل‌ اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. دادرس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران - یگانه رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای …. ن. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 93/10/21 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران مبنی بر صدور حکم بر محکومیت نامبرده به تحمل یک سال حبس تعزیری بابت انتساب بزه نشر اکاذیب موضوع شکایت خانم م. پ. وکیل بوده با تعیین وقت رسیدگی و احضار طرفین پرونده در موعد مقرر که با حضور ایشان مواجه و اظهارات نامبردگان استماع و اخذ گردید لایحه تجدیدنظرخواهی نیز ملاحظه و مطالعه گردید آنچه که مبرهن م. ب. استفاده و به‌ کارگیری عنوان (روانی) برای ت. ن. خ. در جلسات محاکماتی و یا با تقدیم لوایح صورت گرفته است البته جهت توجیه این اقدام ت. ن. خ. ضمن اقرار به کرده خویش مستمسک به گواهی صادره از شخصی به نام آقای غ.الف. بوده و همچنین تشکیل پرونده با درخواست خواهر ت. ن. خ. که ت. ن. خ. بیان داشته به دلیل عدم همکاری وی جهت حضور در پزشکی قانونی منتهی به اعلام نظر توسط پزشکی قانونی نشده است علی‌ ای‌ حال تا زمانی که مرجع ذیصلاح نسبت به اشخاص در خصوص روانی بودن اظهارنظری نکرده باشند و یا حکم حجر در خصوص اشخاص صادر نشده باشد نمی‌توان به کسی عنوان روانی انتساب نمود زیرا اصل بر عاقل بودن افراد بوده مگر آنکه خلاف آن ثابت گردد که در مانحن‌فیه همچنان مرتکب بزه معنونه بر اقدام خویش پافشاری نموده و در مقابل ت. ن. خ. با ارائه مدارک و مستنداتی بیان نموده که نویسنده کتاب م. ب. و دارای مقاله‌های مختلف و همچنان ماهنامه که هنوز هم طی چندین سال چاپ و پخش می‌گردد م. ب. لذا دادنامه صادره صحیحا و بر اساس موازین قانونی اصدار یافته د. ا. م. دلیل و مستندی که امکان نقض و فروپاشی ارکان اصلی دادنامه را فراهم نماید ارائه نگردیده است لیکن به جهت جوانی ت. ن. خ. و اینکه نامبرده در کسوت وکالت دادگستری مبادرت به اقدام مذکور نموده و انگیزه خویش را در راستای وظیفه خویش تلقی کرده است و فقدان سابقه کیفری نیز مجموعا موثر در میزان مجازات تعیین‌شده م. ب. فلذا با رعایت مواد 37 و 38 قانون مجازات اسلامی و با عنایت به مواد 46 به بعد فصل ششم از قانون معنونه میزان حبس را به دو ماه تقلیل و اجرای مجازات مذکور را به مدت یک سال به حالت تعلیق درمی‌آورد چنانچه در مدت فوق‌الذکر مرتکب یکی از جرایم مذکور در ماده 54 قانون مجازات اسلامی گردد تعلیق از مجازات حبس تعیین‌شده نیز برداشته می‌گردد و علاوه بر مجازات جرم ارتکابی این مجازات نیز درباره وی به اجراء گذارده می‌شود النهایه به استناد بند ث ماده 450 و بند الف ماده 455 قانون آیین دادرسی کیفری ضمن رد اعتراض دادنامه تجدیدنظر خواسته با اعمال تصمیمات قضایی متخذه تایید می‌گردد. این رای قطعی است. شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران- مستشاران