بررسی اتهام توهین و افترا و استعمال غیرمجاز مهر؛ تایید حکم جزای نقدی و تبرئه از افترا در تجدیدنظر

بررسی اتهام توهین و افترا و استعمال غیرمجاز مهر؛ تایید حکم جزای نقدی و تبرئه از افترا در تجدیدنظر خ. م.: در این پرونده، اتهام توهین و افترا و همچنین استعمال غیرمجاز از مهر بازنشستگان کشوری مورد بررسی قرار گرفت. دادگاه بدوی با استناد به ماده 608 قانون مجازات اسلامی، اتهام توهین را محرز دانسته و متهم را به پرداخت جزای نقدی معادل یک میلیون ریال محکوم کرد. با این حال، اتهام افترا و استعمال غیرمجاز مهر به دلیل عدم احراز سوءنیت و استفاده از مهر اصلی که با مجوز تحویل شده بود، رد و متهم تبرئه گردید. رای صادره قابلیت تجدیدنظر داشت. در مرحله تجدیدنظر، درخواست متهم به دلیل عدم ارائه دلیل موجه و ایرادات در دادنامه بدوی، مورد پذیرش قرار نگرفت و رای بدوی تایید شد. این تصمیم بر اساس بند الف ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری صادر و قطعی اعلام گردید. رای دادگاه بدوی در خصوص اتهام آقای ح.ق. فرزند م.، 69 ساله، با سواد، فاقد سابقه کیفری، آزاد با قرار کفالت، دایر بر توهین و افتراء و استعمال غیر مجاز از مهر بازنشستگان کشوری موضوع شکایت آقای ع.الف. به وکالت از خانم ع.الف. دادگاه ب. ت. ب. محتویات پرونده و ملاحظه مکاتبات انجام شده توسط متهم به مقامات مختلف و کیفرخواست صادره و مدافعات ناموجه متهم طی لوایح ارسالی ب. ت. ب. اینکه توهین یک جرم مطلق است و در آن قصد نتیجه شرط نمی‌باشد و به صرف ارتکاب عمل، جرم محقق می‌شود و ب. ت. ب. اینکه جرم توهین با کتابت هم محقق می‌گردد و لازم نیست که توهین شونده حضور داشته باشد تا توهین محقق گردد بلکه به صورت غیابی هم توهین محقق می‌گردد و دامنه توهین هم محدود به فحاشی و استعمال الفاظ رکیک نمی‌باشد، بر این اساس دادگاه اتهام متهم را در مکاتبات انجام شده در مورد توهین به شاکی محرز تشخیص و به استناد ماده 608 قانون مجازت اسلامی نام برده را به پرداخت مبلغ یک میلیون ریال جزای نقدی د. ح. دولت محکوم می‌نماید. اما اتهام دیگر وی را دایر بر افترا ب. ت. ب. اینکه در جرم افترا احراز قصد مجرمانه و سوءنیت شرط م. ب. و این قصد بر دادگاه احراز نگردیده و هم چنین در مورد اتهام دیگر وی دایر بر استعمال غیرمجاز وی از مهر بازنشستگان کشوری حسب مواد 528 و 530 قانون مجازات اسلامی که در کیفرخواست بدان ها اشاره گردیده و بر اساس آن ها درخواست مجازات گردیده محرز تشخیص نمی گردد زیرا ماده 528 قانون مذکور در مورد جعل مهر و استفاده از مهر جعلی م. ب. که ایشان نه مهر را جعل کرده و نه از مهر جعلی استفاده کرده بلکه از مهر اصلی استفاده کرده و مفاد ماده 530 قانون مذکور نیز حاکی است که هر کس مهر را بدون مجوز به دست آورد [و] به طریقی که به حقوق و منافع صاحبان مهر ضرر وارد آورد استعمال کند مجازات خواهد شد ولی محتویات پرونده حاکی است که وی مهر مذکور را بدون مجوز به دست نیاورده بلکه مهر ب. ت. ب. سمت قبلی وی تحویل وی بوده و در واقع با مجوز تحویل وی بوده و بعد از پایان سمت وی هم با استفاده از این مهر به کسی ضرری وارد ننموده‌اند بلکه به زعم وی ایشان می خواست با استفاده از این مهر حقوق بازنشستگان دیگر را از تعرض دیگران مصون نگه دارد. بر این اساس در این مورد هم به نظر دادگاه بزهی از ناحیه متهم احراز نمی گردد؛ لذا به استناد ماده 37 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران حکم تبرئه وی را صادر می‌نماید. رای صادره حضوری و ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ، قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران - غفاری رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ح.ق. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 6/3/92 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی تهران که به موجب آن قرار رد تجدیدنظرخواهی به شرح دادنامه تجدیدنظرخواسته اصدار یافته است؛ ن. ب. ا. ت. ن. خ. د. ا. م. از رسیدگی دلیل خاص و جهات موجهی که موجبات نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته را فراهم نماید ارائه ننموده و از حیث رعایت اصول و قواعد دادرسی و مبانی استدلال و استنباط و انطباق با قانون، ایراد و اشکالی وارد نمی‌باشد فلذا ضمن رد تجدیدنظرخواهی به عمل آمده مستندا به بند الف از ماده 257 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری دادنامه معترضٌ عنه تایید و استوار می‌گردد. رای صادره قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه علوی فر - طهماسبی