بررسی اعتراض به حکم برائت در پرونده توهین و جرح عمدی؛ محکومیت به پرداخت دیه در دادگاه تجدیدنظر

بررسی اعتراض به حکم برائت در پرونده توهین و جرح عمدی؛ محکومیت به پرداخت دیه در دادگاه تجدیدنظر خ. م.: در پرونده‌ای که موضوع آن شکایت علیه متهمان به اتهام توهین و ایراد جرح عمدی بوده، دادگاه بدوی با استناد به اصل 37 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و عدم وجود ادله کافی برای اثبات اتهامات، حکم بر برائت متهمان صادر کرد. شکات نسبت به این رای اعتراض کردند و دادگاه تجدیدنظر پس از بررسی لایحه اعتراض و شهادت شهود، اعتراض در خصوص اتهام توهین را رد و رای بدوی را تایید نمود. اما در خصوص مصدومیت یکی از شکات، ب. ت. ب. گواهی پزشکی قانونی و اظهارات طرفین، دادگاه تجدیدنظر رای بدوی را نقض و متهم را به پرداخت دو درصد دیه کامل محکوم کرد. همچنین، ب. ت. ب. شرایط متهمان و عدم احراز تجری، هیچ مجازاتی در جنبه عمومی جرم تعیین نشد. این رای قطعی بوده و به مواد قانونی مرتبط از جمله شق الف و بند ب ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری و ماده 367 قانون مجازات اسلامی اشاره شده است. رای دادگاه بدوی در خصوص شکایت شکات ص.خ. و ع.و. علیه س.ر. و ح.ر. و و.ر. دایر بر توهین و ایراد جرح عمدی، دادگاه ب. ت. ب. محتویات پرونده و اظهارات شکات و دفاعیات متهمان س. و ح. و و.ر. به لحاظ فقد ادله اثباتی کافی، مستندا به اصل 37 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران حکم به برائت متهمین موصوف صادر و اعلام می‌نماید. رای دادگاه حضوری و ظرف مهلت 20 روز پس از ابلاغ، قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران می‌باشند. دادرس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران - خلیلی رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای ع.و. و خانم ص.خ. به شرح لایحه 224 مورخ 10/10/91 از دادنامه شماره --- مورخ 5/10/91 شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران متضمن برائت آقایان س.، ح. و. شهرت همگی ر. از بزه توهین و ایراد ضرب و جرح عمدی در رابطه با فحاشی نظر به شهادت شهود که به طور کلی به فحاشی بدون ذکر الفاظ مورد استعمال شهادت داده اند و تجدیدنظرخواندگان نیز منکر آن هستند، دادگاه اعتراض را وارد نمی داند، ضمن رد اعتراض این قسمت از رای به استناد شق الف ماد 257 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری تایید می‌شود و اما در مورد مصدومیت آقای ع.و. نظر به اظهارات طرفین که اصل منازعه و درگیری را قبول دارند و در حد لفظی اعلام کرده اند و ب. ت. ب. گواهی پزشکی قانونی که دلالت بر مصدومیت آقای و. دارد و ب. ت. ب. شهادت شهود، دادگاه اعتراض را در این قسمت وارد می داند و ب. ت. ب. اینکه قسم متوجه منکر می‌شود عدم اتیان سوگند شاکی بدوی از جایگاه قانونی برخوردار نیست [و] ترتیب اثر داده نمی شود. لهذا نظر به مراتب، این قسمت از رای به استناد بند ب ماده 257 قانون مذکور نقض و با لحاظ گواهی پزشکی قانونی دادگاه آقای س.ر. را با لحاظ ماده 367 قانون مجازات اسلامی به پرداخت دو درصد دیه کامله آقای ع.و. محکوم می کند و از حیث جنبه عمومی جرم ب. ت. ب. وضع خانوادگی و سن و سال آنان و رابطه همسایگی بیم تجری احراز نمی شود در این قسمت مجازاتی تعیین نمی شود. این رای قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار اصلانپور - مومنی