تاثیر عدم رضایت زوجه بر درخواست طلاق از سوی زوج

رأی خلاصه جریان پرونده خلاصه جریان پرونده: بتاریخ ۱۴۰۰/۱/۱۰ اقای ر. گ. ن. به وکالت از اقای ی. ا. غ. ق. ش. دادخواست صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق در اجرای ماده ( ۱۱۳۳ ) قانون مدنی طرح و تقدیم کرده که در ان اعلام و اظهار داشته که خوانده همسر موکل ودارای یک فرزند مشترک می باشند و از بدو زندگی مشترک بدلیل عدم تفاهم اخلاقی بطور مستمر دعوی و مرافعه داشته اند و برغم تلاش های مکرر قادر به حل اختلاف نشده و این اختلافات شدید عملا زندگی را به جهنم تبدیل کرده است.و دعواها و بگو مگوهای مکرر و زیاد در کل محیط پر تنش بر روحیه طفل ( متولد ۱۳۹۶ ) مشترک تاثیر سوی گذاشته و جدایی به نفع وی نیز م. ب.. که در اجرای ماده ۱۱۳۳ قانون مدنی تقاضای صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق دارم. پرونده بدوا به شورای حل اختلاف ارجاع می شود. ولی بدلیل عدم صلح و سازش بین زوجین ، عینا به دادگستری اعاده می گردد. و به شعبه *ارجاع و مورد رسیدگی قرار می گیرد. در تاریخ ۱۴۰۰/۲/۲۵ جلسه رسیدگی تشکیل گردیده و وکلای زوجین حضور داشته و وکیل زوج دعوی و علل ان را ب. ش. د. اعلام کرده و وکیل زوجه در دفاع اظهارات وکیل خواهان ( زوج ) را تکذیب و اعلام کرده که موکل وی به هیچ وجه حاضر به طلاق و جدایی نیست. قرار ارجاع به داوری صادر گردیده و داور زوجه پس از بررسی و مذاکره با زوجه و طرفین اعلام داشته که هیچ مشکل اساسی غیرقابل حل مابین زوجین مشاهده نگردید.و هیچ دلیل منطقی مبنی بر طلاق از سوی زوج اظهار نگردیده و زوجه به هیچ وجه حاضر به طلاق نیستند و وقوع طلاق اثار سوی و جبران ناپذیری بر روح و روان زوجه و فرزند مشترک خواهد گذاشت و از این رو در راستای حفظ کیان خانواده ، زوجه بطریق مقتضی ارشاد به حفظ خانواده شود. داور زوج هم طی اظهارنظری تلاش و پیگیری خود را برای اصلاح ذات البین موثر ندانسته و صلاح جدایی انها از یکدیگر اعلام کرده است. سرانجام دادگاه مرجوع الیه به موجب دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۰/۸/۲۷ با توجه و با لحاظ مفاد دادخواست تقدیمی و احراز رابطه زوجیت انان ، اظهارنظر مشاور دادگاه و عدم موثر واقع شدن تلاش داوران برای ایجاد مصالحه و سازش ، اختیار و حق مرد باستناد ماده ۱۱۳۳ قانون مدنی برای طلاق همسر خود ، خواسته خ. ر. و. تشخیص و باستناد ماده ۲۶ قانون حمایت خانواده گواهی عدم امکان سازش طرفین صادر و اعلام گردیده است.و مستندا بماده ۲۹ قانون حمایت خانواده حقوق مالی زوجه ، حضانت فرزند دختر مشترک ، نوع طلاق ، اعتبار گواهی صادره و چگونگی اجرای ان مورد توجه دادگاه قرار گرفته و تعیین تکلیف شده است. نسبت به رای اصداری بشرح مرقوم دادخواست تجدیدنظر تقدیم شده که شعبه *حسب الارجاع وارد رسیدگی شده و به موجب دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۰/۱۰/۸ ضمن رد تجدیدنظرخواهی معموله ، دادنامه تجدیدنظرخواسته را عینا تایید نموده است. از دادنامه مذکور توسط وکیل ز. ف. خ. شده است.که پس از وصول و ثبت و تبادل لایحه دفاعیه به دیوانعالی کشور ارسال گردیده و جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع شده است. دادخواست فرجامی و لایحه دفاعیه به هنگام شور قرائت می گردد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای م. ح. م. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد: رأی متن رأی رای شعبه فرجام خواهی اقای ی. ط. به وکالت از خانم ا. ب. ه ( ز. ف. خ. ) نسبت به دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۰/۱۰/۸ اصداری از شعبه *متضمن تایید دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۰/۸/۲۷ صادره از شعبه *که به موجب ان گواهی عدم امکان سازش به درخواست زوج با رعایت ماده ۲۹ قانون حمایت خانواده و سایر مقررات امره مربوطه صادر شده است ، ب. ت. ب. مجموع اوراق و مطاوی پرونده وارد نموده و توجیه ندارد. زیرا زوج فرجام خوانده که متقاضی و خواهان طلاق همسرش ( ز. ف. خ. ) بوده در راستای مقررات موضوع ماده ( ۱۱۳۳ ) قانون مدنی می تواند و این اختیار و حق را دارد. که همسر ( زوجه ) را مطلقه نماید. و مخالفت و عدم تمایل ز. ف. خ. تاثیری در اصل موضوع نداشته و مانع و رادع درخواست طلاق زوج نخواهد بود و قابلیت توجه و ترتیب اثر را ندارد. و مضافا در اجرای ماده ( ۲۹ ) قانون حمایت از خانواده مصوب ۱۳۹۱ راجع به کلیه حقوق مالی زوجه در دادنامه بدوی تعیین تکلیف شده است.و اعتراض ز. ف. خ. در قسمت تنصیف دارایی زوج و ادعای انتقال اموال وی قبل از طرح دعوی و مالا منتفی شدن مساله تنصیف توسط دادگاه ، ن. ب. ا. حسب اعلام محکمه اموالی از زوج که در ایام زندگی مشترک تحصیل و حاصل شده باشد. شناسایی و معرفی نشده است ، موضوعیت ندارد. و عاری از هرگونه دلیل و قرینه ای م. ب.. و لذا تشخیص و تمیز دادگاه در این خصوص هم صحیح و درست بوده و اجمالا دادنامه معترض عنه به درستی صادر شده و اعتراض ف. خ. د. حد و موقعیتی نیست که خلل و خدشه ای بر اساس دادنامه ی اصداری و مبانی و استدلال محکمه وارد کند و موجبات نقض ان را فراهم نماید. و لذا ضمن رد فرجام خواهی دادنامه فرجام خواسته باستناد مواد ( ۳۷۰ ) و ( ۳۹۶ ) قانون ایین دادرسی مدنی ابرام می گردد. رییس شعبه *: ح. ع. مستشار: ح. م. ه. مستشار: م. ح. م. فهرست خلاصه جریان پرونده متن رأی نقد رأی تاثیر عدم رضایت زوجه بر درخواست طلاق از سوی زوج در تاریخ 4 دی 1399، دادخواستی به منظور دریافت گواهی عدم امکان سازش به شعبه شورای حل اختلاف ارائه شد. طرفین در تاریخ 3 مرداد 1366 عقد زوجیت کرده و دارای چند فرزند مشترک هستند. درخواست طلاق به دلیل عدم تفاهم اخلاقی و رفتاری مطرح گردید، در حالی که همسر به عنوان یکی از طرفین، با 36 سال زندگی مشترک، به این درخواست اعتراض کرده و ادعا نمود که طرف دیگر به او شک دارد و او را رها کرده است. <br>در جلسه دادرسی، ی. ا. ط. اعلام آمادگی برای پرداخت باقی‌مانده مهریه و نفقه کرد، در حالی که طرف مقابل نیز ادعای دریافت مهریه و نفقه خود را مطرح نمود. پرونده به دلیل عدم امکان صلح و سازش به دادگستری ارجاع شد و در تاریخ 31 شهریور 1400، دادگاه با استناد به ماده 1133 قانون مدنی و ب. ت. ب. تلاش‌های انجام شده برای صلح، گواهی عدم امکان سازش صادر کرد و طرف درخواست‌کننده را مجاز به طلاق دانست. <br>پس از تجدیدنظرخواهی و اصلاحات در مبلغ تنصیف اموال، همسر اقدام به فرجام‌خواهی کرد و ادعا نمود که حقوقش تضییع شده است. دیوان عالی کشور، پس از بررسی مستندات و رعایت اصول دادرسی، فرجام‌خواهی را وارد ندانسته و دادنامه صادره را تایید کرد. این تصمیم بر اساس مواد 370 و 396 قانون آیین دادرسی مدنی ابرام گردید. به تاریخ 1399/10/04 اقای س. ا. ن. با وکالت اقای ف. ر. به طرفیت خانم ا. ش. پ. دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش را تقدیم کرده که به شعبه *ارجاع می‌گردد. شعبه شورای حل اختلاف مرقوم به تاریخ 1399/10/17 با حضور خواهان و خوانده و وکیل خ. ت. ج. داده و وکیل خ. ت. د. که خواهان و خوانده در تاریخ 1366/05/03 عقد زوجیت منعقد کرده اند و حاصل ازدواج انها چند فرزند مشترک م. ب.. (پسر و دختر) و حالیه به دلیل عدم تفاهم اخلاقی و رفتاری با یکدیگر تقاضای صدور گواهی عدم امکان سازش از دادگاه محترم دارند. توصیه لازم برای اصلاح ذات البین نموده ولی متاسفانه موکل وی (زوج) اصرار به طلاق داشته و خواهان طلاق همسر خودش بوده و قصد صلح و سازش ندارند. خ. د. ا. نموده که همسرسوم خواهان هستم و دوتا نفر اول و دوم را طلاق داده است. حدود سی وشش سال است.که همسر خواهان هستم.4 فرزند دارم. که همگی ازدواج کرده اند. خواهان شکاک م. ب.. و مدام به بنده شک می کند و درب را می بست با خواهان به عنوان مهمان خانه پسرم امدیم و خودش مخفیانه خانه را ترک کرد و رفت و دیگر سراغ من نیامد. بنده سی و شش سال در خانه ایشان زحمت کشیده ام. مادر مریض او را جمع کرده ام و الان که به این سن رسیدم به بنده تهمت می زند نمی توانم طلاق بگیرم. الان در منزل پسرم که مستاجر است.هستم و خواهان بنده را این جا رها کرده است. من باید چه کار کنم من طلاق نمی خواهم و می خواهم به زندگی ام برگردم. پرونده به دلیل عدم امکان صلح و سازش از امار کسر و به دادگستری اعاده و ارسال می‌گردد. که به شعبه *(شعبه *) ارجاع و رسیدگی های لازم به عمل می اید در جلسه اول دادرسی که به تاریخ 1399/11/09 تشکیل شده است.وکیل خواهان مطالب مذکور در دادخواست را تکرار و یاداور شده و اضافه کرده موکل حاضر است.کل حقوق مالی زوجه خوانده را بپردازد از یکصدو هزار تومان مهریه سی هزار تومان پرداخت شده و هشتاد هزار تومان باقیمانده را پرداخت می کند و موکل حاضر به پرداخت نفقه از تاریخ 1399/08/01 م. ب.. کارهای منزل را زوجه بدون دستور زوج و با قصد تبرع انجام داده است.و موکل اموالی در مدت ایام زوجیت تحصیل ننموده تا تنصیف گردد. وفقط یک جفت زمین از پدر وی به او ارث رسیده است.و جهیزیه ندارد. و فرزند مشترک طفل ندارند.خوانده (زوجه) در این جلسه اظهار داشته که با طلاق مخالف هستم و از بابت مهریه مبلغ 30 هزار تومان نگرفته ام و کل یکصدو ده هزار تومان را طلب دارم. و نفقه از تاریخ 1399/08/01 دریافت نکرده ام و کارهای منزل را به میل خودم انجام داده ام و قصد دریافت دستمزد نداشته ام و یک منزل در روستا دارد. که به نام وی زوج م. ب.. و بایدتنصیف گردد.به تاریخ 1399/11/11 قرار ارجاع به داوری صادر شده است.و داور زوجه به تاریخ 1399/11/13 به عدم امکان صلح و سازش بین زوجین اظهارنظر و اعلام کرده است.و د. زوجه هم اعلام کرده که نظرش به ادامه و استمرار زندگی انان بوده و صلاح نیست که زوجه جدا شود.و نظرش این است.که می‌تواند با هم زندگی کنند و از دادگاه تقاضای سازش بین انان و بازگشت زوجه به منزل مشترک م. ب..دادگاه مرجوع الیه به تاریخ 1400/06/24 و در وقت فوق العاده و به موجب دادنامه شماره *مورخ 1400/06/31 و ب. ت. ب. استدلال و استناد به احراز رابطه زوجیت بین خواهان و خوانده عدم تاثیر تلاش و مساعی دادگاه وداوران منتخب جهت صلح و حل اختلاف مسالمت امیز زوجین، اصرار زوج به طلاق و قاعده فقهی الطلاق بید من اخذ بالساق و ماده 1133 قانون مدنی و لحاظ نظر قاضی محترم مشاور گواهی عدم امکان سازش با لحاظ و رعایت شرایط صحت اجمالی صیغه طلاق و ثبت ان وفق مقررات مربوطه از نوع رجعی، پرداخت باقی مانده مهریه به مبلغ هشتصد هزار ریال با محاسبه به نرخ روز قبل از اجرای صیغه طلاق، پرداخت نفقه ب. ت. ب. نظریه کارشناسی (معوقه و جاریه و اتیه تا پایان عده نحله (تعیین شده توسط کارشناس) پرداخت مبلغ 1/459/330/000 به عنوان تنصیف اموال قبل از اجرای صیغه طلاق صادر و اعلام گردیده است.نسبت به دادنامه اصداری به شرح مرقوم توسط وکیل ز. ا. ف. ر. تجدید نظرخواهی شده و پرونده به شعبه *ارجاع و به موجب دادنامه شماره *00/9/10 تجدید نظر خواهی را ب. ت. ب. جمیع اوراق پرونده، تحقیقات و اقدامات معموله در مرحله بدوی رسیدگی وارد ندانسته و رای معترض عنه را مطابق موازین و با رعایت تشریفات و اصول دادرسی تشخیص داده و ضمن رد تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظرخواسته را در قسمت تنصیف اموال قیمت عرصه بنای تعرفه شده توسط زوجه حذف و تا نصف دارایی و به یکصدو ده میلیون تومان اصلاح و اعلام نموده است.پس از ابلاغ دادنامه ز. ف. خ. نسبت به ان فرجام خواهی کرده و اعلام نموده که حقوق ها ی بعد از سالها ازدواج و زندگی مشترک ورسیدگی به زندگی 6 فرزند وی و 4 فرزند مشترک و2 فرزند از همسر قبلی وی دادگاه به این موضوع توجه نموده و قیمت ساختمان هم کارشناسی قیمت روز ساختمان را نداشته در صورتی که اگر به قیمت کارشناسی ساختمان را بدهند خودم حاضرم ساختمان را بابت کل حق و حقوق خود بر دارم. چون قیمت ملک یکباره ارزش زیادی یافته است.و اکنون به 8 میلیارد ریال هم نمی شود. ان را خرید و در خصوص نحله و اجرت المثل هم طبق احکام صادره به اینجانب تعلق نگرفته است. در حالی که اینجانب تخلف در زوجیت نداشته ام و مقرری ماهیانه نیز پرداخت نشده است.لذا با صدور این دادنامه حق اینجانب تضییع شده است.و لذا تقاضای فرجام خواهی دارم. پس از تبادل لوایح و ارسال و ثبت پرونده و به دیوان عالی کشور و ارجاع به این شعبه مورد بررسی و لازم و مالا رسیدگی قرار گرفته و پس از مشورت هیات قضایی شعبه به شرح اتی مبادرت به صدور رای می نماید. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید.پس از قرائت گزارش اقای م. ج. ح. م. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص دادنامه شماره *00/9/10 فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد: فرجام خواهی خانم ا. ش. پ. نسبت به دادنامه شماره *00/9/10 اصداری از شعبه *متضمن تایید توام با اصلاح (حذف قیمت عرصه به اضافه کردن تا نصف دارایی و مبلغ از 459/330/000 /1ریال به 1/100/000/000 ریال) دادنامه شماره *مورخ 1400/06/31 صادره از شعبه *(شعبه *) که به موجب ان گواهی عدم امکان سازش بین زوجین درخواست زوج فرجام خوانده صادر گردیده است.ب. ت. ب. مجموع اوراق پرونده و مبانی و رای فرجام خواسته وارد و موجه نیست زیرا صرف نظر از اینکه زوج مطابق موازین و ماده 1133 قانون مدنی اختیار مطلقه نمودن همسر (زوجه) خود را دارد. و مخالفت زوجه تاثیری در اصل موضوع و مانع ورادع این خواست زوج نخواهد بود و این اراده زوج در قالب و به موجب دادنامه فرجام خواسته رسمیت و بروز و ظهور عینی پیدا کرده است.ودادنامه مورد فرجام خواهی از حیث رعایت اصول و تشریفات دادرسی هم فاقد هرگونه اشکال و ایراد جدی است.و تلاش لازم و کافی برای جلوگیری از این اتفاق و جدایی ناراحت کننده توسط دادگاه و داوران منتخب به عمل امده ولیکن ب. ت. ب. اصرار زوج فرجام خوانده طلاق و جدایی رقم خورده است.ولی دادنامه اصداری معطوف به قرائن و شواهد و قانونی و مقید در پرونده صادر و انشا گردیده است.و اعتراض ف. خ. د. حد و کیفیتی نیست که دادنامه فرجام خواسته را مخدوش کند و حقوق مالی وی از نفقه مهریه نحله و تنصیف دارایی هم با نظر کارشناسان ذیربط براورد تعیین و مقرر شده و محکمه هم در رای بدان عنایت و مورد حکم قرار داده است.لذا فرجام خواهی معموله وارد نبوده و بدین وسیله ضمن رد ان به استناد مواد 370 و 396 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته ابرام می‌گردد. رئیس شعبه: ح. ع. مستشاران: ح. م. ه. -م. ج. ح. م. در تاریخ 23 تیر 1399، درخواست صدور گواهی عدم امکان سازش به منظور اجرای صیغه طلاق به دلیل عدم تفاهم اخلاقی و مشکلات میان زوجین ارائه گردید. پس از ارجاع پرونده به شعبه مربوطه و عدم حضور طرفین، پرونده به دادگستری شهرستان ارسال شد. دادگاه با صدور قرار عدم صلاحیت، پرونده را به محاکم خانواده ارجاع داد. در جلسه رسیدگی، خواهان درخواست طلاق به دلیل عدم سازش را مطرح نمود و خوانده اعلام کرد که تمایلی به طلاق ندارد. دادگاه به طرفین اخطار داد تا داور خود را معرفی کنند و موضوع به کارشناس ارجاع شد. کارشناس میزان نفقه، مهریه و اجرت المثل را تعیین کرد. ب. ت. ب. اظهارات طرفین و نظریه کارشناس، دادگاه گواهی عدم امکان سازش را صادر و مهریه و نفقه را به خواهان تکلیف نمود. پس از تجدیدنظرخواهی طرفین، دادنامه تجدیدنظر تایید گردید. در دیوان عالی کشور، فرجام‌خواهی‌ها بررسی و رد شد و دادنامه‌های قبلی تایید گردید. در نهایت، مدت اعتبار گواهی عدم امکان سازش به سه ماه کاهش یافت و مهریه و نفقه بر اساس نرخ تورم محاسبه و پرداخت گردید. در تاریخ 1399/04/23 اقای ی. ص. ب. لت از طرف اقای س. ه. به طرفیت خانم ر. ن. دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق بدلیل عدم تفاهم اخلاقی و بروز مشکلات فیمابین زوجین تقدیم نموده که بدوا جهت ایجاد صلح و سازش بین طرفین به شعبه *ارجاع گردیده و شورا پس از تشکیل دو جلسه به لحاظ عدم حضور طرفین و عدم سازش انان پرونده را به دادگستری شهرستان *ارسال نموده که حسب الارجاع در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد دادگاه در وقت فوق العاده پس از اظهار عقیده قاضی مشاور به لحاظ وقوع اقامتگاه خوانده در حوزه قضایی *مستندا به مواد 11 و 26 و 27 قانون ایین دادرسی مدنی طی دادنامه شماره 1621 مورخ 1399/06/23 قرار عدم صلاحیت خ. ر. ب. شایستگی محاکم خانواده *صادر نموده و پس از وصول پرونده به دادگستری شهرستان *، رئیس محترم دادگستری مقرر داشته که چون ادرس خوانده روستای *از توابع دادگاه بخش ل. م. ب.. لذا پرونده به دادگاه بخش ل. ارسال گردد. متعاقبا به دستور دادگاه عمومی بخش ل. پرونده بدون ذکر هیچ علتی به دادگستری شهرستان *اعاده گردیده که حسب الارجاع در شعبه *وجب رای شماره *قرار عدم صلاحیت خ. ر. ب. شایستگی دادگاه عمومی بخش ل. صادر نموده و دادگاه عمومی بخش ل. پس از وصول پرونده با قبول صلاحیت خود مقرر داشته که با تعیین وقت ضمن ارسال نسخه ثانی دادخواست و ضمایم ان برای خوانده از طرفین دعوت برسیدگی به عمل اید در این اثنا اقای ب. ث. ل. وکیل پ. ی. و مشاور حقوقی ب. ت. و. از جانب خوانده (زوجه) اعلام وکالت نموده است.در جلسه رسیدگی مورخ 1399/08/12 که با حضور زوجین و وکلای انان تشکیل گردیده وکیل خ. ا. د. عرایض ب. ش. د. تقدیمی است.به جهت نبود تفاهم اخلاقی درخواست طلاق داریم زوج خ. ا. د. اخلاق من با همسرم نمی سازد و نمیخواهم با ایشان زندگی کنم و نمی توانم تحمل کنم و میخواهم فرزند م را خودم نگهدارم. تمامی حق و حقوق زوجه را پرداخت میکنم و طلاق میدهم مهریه و نفقه و نحله و جهازیه را پرداخت می کنم و استرداد می نمایم وکیل خوانده (زوجه) اظهار داشت موکل من تحت هیچ شرایطی به خاطر فرزند ش حاضر به طلاق نبوده و زندگی خود را دوست دارد. و الان هم اماده رفتن به زندگی خودش است.و الان اماده تمکین است.زوج اعلام نموده من در موقع ازدواج روی کل فامیل ایستادم ولی الان نمی توانم تحمل کنم و انقدر پشت سرم حرف زده و افترا زده اند که نمیخواهم بگویم و من حرفی نمیزنم انقدر پدر زنم گفته است.دادگاه با قاضی رابطه داریم که شمار را معطل خواهیم کرد و طلاق نمیگیریم به این خاطر من از ترس رفتم در *پرونده مطرح نمودم زوجه اعلام نموده که همسرم با یک دختری رابطه داشته و به من خیانت کرده است.با این حال حاضرم به زندگی برگردم ولی ان دختر به ایشان گفته برو مجرد شو بیا ازدواج کنیم من با همه چیز ایشان ساخته و تحمل کرده ام ولی به خاطر فرزند م حاضرم زندگی را ادامه بدهم ایشان با خواهرم و خانواده اش اختلاف دارد. ولی اگر بخواهد من حاضرم انها را طرد کنم. به دستور دادگاه به طرفین اخطار شده که هریک داور خود را تعیین و معرفی نمایند و سپس دادگاه جهت تعیین حقوق مالی زوجه موضوع را بکارشناس ارجاع نموده و زوجین هریک داور خ. ر. ب. دادگاه معرفی و دادگاه نیز موضوع داوری را به داوران تفهیم نموده و سرانجام داوران منتخب هریک نظریه کتبی خود را که حاکی از عدم حصول بین طرفین بود تقدیم داشته اند. کارشناس منتخب دادگاه به شرح برگ 59 پرونده نظریه کارشناسی خود را تقدیم و طی ان میزان نفقه ماهیانه زوجه از تاریخ 1399/05/10 لغایت زمان اجرای حکم طلاق را مبلغ پانصد و پنجاه هزار تومان با قید اینکه مبالغ واریزی به حساب بانکی خوانده توسط خواهان طبق بانکی از سرجمع مبلغ نفقه ایام گذشته کسر گردد. و نیز میزان نفقه ایام عده را جمعا بمبلغ یک میلیون و هشتصد هزار تومان و نیز میزان مهریه باقیمانده مافی القباله بمبلغ بیست و پنج میلیون تومان را با محاسبه ان با شاخص بانک مرکزی بمبلغ یک میلیارد و پانصد و سی میلیون ریال و میزان اجرت المثل ایام زوجیت را مبلغ ده میلیون تومان تعیین و توضیح داده که چون خواهان اموالی ندارد. لذا شرط تنصیف دارایی شامل حال زوجه نمیگردد. و جهازیه زوجه در منزل مشترک موجود م. ب.. و باید طبق لیست به زوجه تحویل گردد. نظریه کارشناس بطرفین ابلاغ شد اعتراضی نسبت به ان در پرونده مشهود نیست. سرانجام دادگاه به موجب دادنامه شماره *پس از ذکر خواسته خواهان و اعلام احراز وجود علقه زوجیت دائم بین طرفین ب. ت. ب. اظهارات و مدافعات طرفین و وکلای انان در جلسه دادرسی و نظریه کارشناس در خصوص حقوق مالی زوجه که مصون از اعتراض طرفین باقیمانده و مفاد نظریه داوران منتخب زوجین که در نهایت امر منتج به انصراف زوج از طلاق نگردیده است.و نیز مساعی دادگاه هم در سازش طرفین و انصراف از طلاق بی نتیجه مانده است.لذا دعوی خ. ر. و. تشخیص و به استناد موادی از قانون مدنی و قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 و قانون ایین دادرسی مدنی که در رای صادره منعکس گردیده گواهی عدم امکان سازش بین زوجین جهت اجرای صیغه طلاق از نوع رجعی صادر و مدت اعتبار گواهی صادره را شش ماه از تاریخ قطعیت ان اعلام و زوج را مکلف نموده که مهریه زوجه بمبلغ یکصد و پنجاه وسه میلیون تومان و نفقه ایام گذشته از تاریخ 1399/05/10 لغایت اجرای حکم از قرار ماهیانه پانصد و پنجاه میلیون تومان و نفقه عده جمعا بمبلغ یک میلیون و هشتصد هزار تومان و هم چنین اجرت المثل ایام زوجیت بمبلغ ده میلیون تومان قبل از اجرای طلاق د. ح. زوجه پرداخت نموده و نیز جهیزیه زوجه را وفق لیست مسترد نماید. و حضانت فرزند 4 ساله را به زوجه محول نموده و برای زوج تا زمان بلوغ فرزند حق ملاقات با فرزند به نحو مقرر در حکم تعیین نموده است. پس از ابلاغ رای صادره وکلای زوجین هر یک با تقدیم دادخواست و لایحه اعتراضیه نسبت به به ان تجدیدنظر خواهی نموده‌اند که پس از طی تشریفات قانونی و وصول پرونده بمرجع تجدیدنظر *وضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره *مورخ 1399/11/29 اعتراض تجدیدنظر خواهان را غیر موجه و دادنامه تجدیدنظر خواسته را موافق با موازین قانونی تشخیص و با اعلام اینکه نفقه فرزند مشترک تا زمانی که تحت حضانت مادرش م. ب.. بر عهده پدر وی بوده و باید ماهیانه پرداخت گردد. لذا ضمن تعیین مبلغ پانصد هزار تومان از بابت نفقه فرزند مشترک از زمان اجرای صیغه طلاق و تحویل طفل به مادر با افزایش مبلغ مذکور در سال های بعدی برابر نرخ تورم اعلامی از سوی بانک مرکزی با رد تجدیدنظر خواهی تجدیدنظر خواهان دادنامه تجدیدنظر خواسته را تایید نموده است. دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 1399/11/29 به وکلای زوجین ابلاغ شد و هریک از انان در مهلت قانونی با تقدیم دادخواست نسبت به ان فرجامخواهی نموده‌اند که پس از طی تشریفات قانونی و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. دادخواست های فرجامی تقدیمی به هنگام شور قرائت میگردد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ح. ع. ع. ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد: وکلای زوجین هریک با تقدیم دادخواست نسبت به دادنامه شماره *مورخ 1399/11/29 شعبه *متضمن اصلاح و تایید دادنامه بدوی شماره *مورخ 1399/09/29 صادره از شعبه *که به موجب ان به درخواست زوج گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق با لحاظ حقوق مالی متعلق به زوجه اصدار یافته است.فرجامخواهی نموده‌اند و عمده اعتراض ز. ف. خ. در مورد واگذاری حضانت فرزند مشترک به زوجه و نیز عمده اعتراض ز. ف. خ. در مورد اصل صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق و نحوه محاسبه و تعیین حقوق مالی وی م. ب.. که ب. ت. ب. جامع اوراق پرونده اعتراضات وکلای فرجامخواهان هیچ یک وارد و موجه نمی‌باشد. زیرا: اولا - ز. ف. خ. متقاضی طلاق همسرش بوده و مطابق ماده 1133 قانون مدنی و عمومی قاعده فقهی (الطلاق بید من اخذ بالساق) اختیار دارد. هر وقت که بخواهد همسرش را ب. ر. م. قانونی مطلقه نماید. و مخالفت و عدم رضایت ز. ف. خ. در خصوص مورد موثر در مقام نمی‌باشد. ثانیا - دادگاه بدوی جهت محاسبه باقیمانده مهریه نقدی زوجه براساس نرخ تورم اعلامی از سوی بانک مرکزی و هم چنین تعیین میزان نفقات معوقه و جاریه و ایام عده و نیز اجرت المثل خدمات ایام زندگی مشترک زوجه موضوع را بکارشناس ارجاع نموده و نظریه کارشناس هم پس از وصول ان به طرفین ابلاغ و مصون از اعتراض انان باقیمانده و سرانجام بر اساس نظریه کارشناس در خصوص حقوق مالی زوجه شامل مهریه و نفقات و اجرت المثل تعیین تکلیف نموده است.و اعتراض نسبت به حقوق مالی تعیینی برای زوجه که در دادنامه بدوی مورد لحاظ و لحوق حکم قرار گرفته د. ا. م. از دادرسی موثر در مقام نبوده و قابلیت توجه و ترتیب اثر را ندارد. ثالثا - زوجه و وکیل ایشان در مراحل دادرسی هیچ اموالی از زوج که شامل شرط تنصیف بوده باشد. تعرفه ننموده‌اند و حتی وکیل زوجه اعلام نموده که زوج قبل از تقدیم دادخواست اموال خ. ر. ب. دیگران منتقل نموده است.بنابراین موجبات اجرای شرط تنصیف دارایی فراهم نبوده و عدم تعیین تکلیف نسبت به ان موجب ورود خدشه بر دادنامه معترض عنه نخواهد بود. رابعا فرزند مشترک زوجین دختر 4 ساله بوده و دادگاه با رعایت غبطه و مصلحت طفل حضانت وی را به مادر (زوجه) واگذار نموده است.که تشخیص و تصمیم دادگاه در خصوص مورد مغایرتی با موازین قانونی ندارد.بنابراین دادنامه های بدوی و فرجامخواسته با لحاظ مجموع اوراق و محتویات پرونده و رسیدگی های به عمل امده موجها و مطابق موازین شرعی و مقررات قانونی اصدار یافته و ایراد و اشکال موثر در تخدیش بر ارای مرقوم مترتب نبوده و اعتراضات وکلای فرجامخواهان در حد و کیفیتی نیست که خلل و خدشه ای به اساس ارای صادره و متفرعات مقرر در ان وارد و موجبات نقض دادنامه معترض عنه را فراهم سازد لهذا با قید اینکه اولا- باقیمانده مهریه نقدی مافی القباله زوجه بایستی به هنگام اجرای صیغه طلاق براساس نرخ تورم اعلامی از طرف بانک مرکزی محاسبه و از سوی زوج به زوجه پرداخت گردد. و ثانیا - در راستای ماده 34 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 مدت اعتبار گواهی عدم امکان سازش صادره که در دادنامه بدوی شش ماه اعلام گردیده به سه ماه از تاریخ ابلاغ رای قطعی یا قطعی شدن رای اصلاح میگردد. ضمن رد فرجامخواهی فرجامخواهان به استناد مواد 370 و 396 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته با رعایت اصلاحات مرقوم ابرام میگردد. رئیس شعبه: ح. ع. ع. معاون: ح. م. ه. در تاریخ 30 بهمن 1397، درخواستی جهت صدور گواهی عدم امکان سازش به منظور اجرای طلاق، به دلیل سوء رفتار و عدم تفاهم اخلاقی طرف مقابل و ترک منزل مشترک ارائه گردید. در جلسه رسیدگی مورخ 16 تیر 1398، به عدم تمکین و شرایط نامناسب زندگی اشاره شد. طرف مقابل در دفاعیات خود، عدم رضایت به طلاق و عدم پرداخت نفقه را مطرح نمود. دادگاه به طرفین دستور داد تا داوران خود را معرفی کنند و داوران نیز عدم حصول سازش را تایید کردند. سپس، دادگاه به تعیین حقوق مالی طرف مقابل پرداخت و اجرت المثل و نفقه را به کارشناس ارجاع داد. کارشناس اجرت المثل را 4,980,000 تومان و نفقه را 400,000 تومان تعیین کرد. ب. ت. ب. اعتراضات به نظریه کارشناس، دادگاه رسیدگی‌های بیشتری انجام داد و در نهایت، گواهی عدم امکان سازش را صادر و طرف را موظف به پرداخت اجرت المثل و نفقه در زمان طلاق کرد. طرف مقابل به این رای تجدیدنظرخواهی نمود که رای تجدیدنظر به تایید آن رسید. سپس، طرف مقابل فرجام‌خواهی کرد و در تاریخ 13 مهر 1400، دیوان عالی کشور با استناد به مواد 1133 قانون مدنی و 29 قانون حمایت خانواده، فرجام‌خواهی را رد و رای‌های قبلی را تایید کرد. در نهایت، رای فرجام‌خواسته به استناد مواد 370 و 396 قانون آیین دادرسی مدنی ابرام شد. در تاریخ 1397/11/30 اقای ا. س. به طرفیت همسرش خانم پ. ب. دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق به لحاظ سوی رفتار زوجه و عدم تفاهم اخلاقی و ترک منزل مشترک از سوی زوجه تقدیم نموده که درنهایت در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد. خانم س. ن. ع. وکیل پ. ی. و مشاور حقوقی ب. ت. و. از جانب خواهان اعلام وکالت نموده است.در جلسه رسیدگی مورخ 1398/04/16 که با حضور خوانده و وکیل خ. ت. گ. وکیل خ. ا. د. موکل همسر شرعی و قانونی خوانده م. ب.. حدود 4 سال است.ازدواج نموده‌اند و در طول زندگی مشترک خوانده بدون اجازه همسرش از *به روستای محل زندگی پدرش مراجعت مینموده و علیرغم طرح دعوی الزام به تمکین از مراجعت خودداری نمودند و با این اقدام خود موجبات ایجاد شرایط سخت و دشوار برای موکل و دو فرزند خردسال وی فراهم نموده است.و خوانده تمام حقوق خود را در دادگاه درخواست نموده و پس از صدور حکم موکل در حال حاضر به صورت اقساط در حال پرداخت ان است.و ب. ت. ب. عدم امکان سازش و عدم تفاهم اخلاقی موکل درخواست صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای طلاق را دارد. خوانده (زوجه) اظهار داشت بنده از خواهان و زندگی خودم راضی هستم و حاضر به طلاق نیستم ولی اگر بخواهد طلاق بدهد می‌بایست کلیه حق و حقوق بنده را بدهد و از روزی که امدم نفقه بنده را نداده است. به دستور دادگاه به طرفین اظهار شده که هر یک داور خود را تعیین و معرفی نمایند و داوران منتخب زوجین هر یک نظریه کتبی خود را که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین بوده تقدیم داشته اند در جلسه بعدی رسیدگی که به منظور بررسی و تعیین تکلیف حقوق مالی زوجه با حضور وکیل خواهان و نیز خ. ت. گ. وکیل خ. ا. د. خوانده مهریه را بمرحله اجرا گذاشته و در اجرای احکام شورای حل اختلاف در حال پرداخت است.و به علاوه از سوی زوجه مطالبه نفقه صورت گرفته که به لحاظ عدم تمکین خواسته وی رد شده است.و حکم بر بی حقی وی صادر شد زوجین فاقد فرزند مشترک می‌باشند و راجع به طلاجات طی دادنامه شماره 212 - 97 مورخ 97/10/19 از سوی شعبه *تعیین تکلیف شده و در اجرای احکام به شماره اجرایی 980094 در حال پرداخت است.و راجع به اجرت المثل ایام زندگی مشترک نیاز به اثبات است.و راجع به ان و هم چنین راجع به قاعده تنصیف مطالبه ای از سوی زوجه صورت نگرفته است.خ. ا. د. بنده هیچ توافقی با وکیل خواهان ندارم. و راجع به اجرت المثل و سایر مواردی که حق بنده است.تقاضای ارجاع امر به کارشناس را دارم. ضمنا از 97/1/1 هیچ نفقه ای به بنده تعلق نگرفته است.و موضوع تمکین مورد ادعای وکیل خواهان مربوط به قبل از تاریخ موصوف است. سپس دادگاه جهت تعیین میزان نفقه و اجرت المثل ایام زندگی مشترک زوجه موضوع را بکارشناسی ارجاع نموده و کارشناس منتخب دادگاه به شرح نظریه کتبی تقدیمی میزان اجرت المثل از تاریخ ازدواج 1394/01/06 لغایت 1398/08/16 را جمعا بمبلغ چهار میلیون و نهصد و هشتاد هزار تومان و میزان نفقه ماهیانه زوجه را مبلغ چهارصد هزار تومان تعیین و اعلام نموده است.نظریه کارشناسی بطرفین ابلاغ شد و وکیل خ. ط. ل. تقدیمی به نظریه کارشناس اعتراض نموده و سپس دادگاه از کارشناس درخواست نموده که با ملاحظه موارد اعتراض وکیل خواهان نظریه تکمیلی خود را تقدیم دارد. و کارشناس هم به شرح برگ 49 پرونده نظریه تکمیلی خود را اعلام داشته است.و طرفین به نظریه تکمیلی کارشناس هم اعتراض نموده اند. دادگاه در جلسات دادرسی مورخ 1399/07/28 و 1399/03/31 اظهارات زوجین را که عمدتا راجع به حقوق مالی زوجه بوده اخذ و در صورتمجلس منعکس نموده و پزشکی قانونی دیواندره هم طی گواهی مورخ 99/11/21 نتیجه آزمایش بارداری زوجه را منفی اعلام کرده و سرانجام ختم دادرسی را اعلام و به موجب دادنامه شماره *مورخ 1400/02/19 ب. ت. ب. درخواست زوج خواهان و موثر واقع نشدن مساعی دادگاه و تلاش داوران در اصلاح ذات البین به استناد ماده 1133 قانون مدنی و مواد 4 و 24 و 27 و 28 و 29 قانون حمایت خانواده گواهی عدم امکان سازش بین زوجین جهت اجرای صیغه طلاق صادر و زوج را مکلف نموده که بابت اجرت المثل ایام زوجیت از تاریخ 1394/01/06 لغایت 1398/01/16 جمعا مبلغ چهار میلیون و نهصد و هشتاد هزار تومان و بابت نفقه ایام عده مبلغ یک میلیون و دویست هزار تومان به هنگام اجرای صیغه طلاق د. ح. زوجه پرداخت نماید. و توضیح داده که در خصوص مهریه و جهیزیه و طلاجات و نفقه گذشته قبلا رای صادر شده و دادگاه مواجه با تکلیفی نمی‌باشد. و نوع طلاق را رجعی و عده ان را سه طهر اعلام داشته و مدت اعتبار گواهی صادره را سه ماه از تاریخ ابلاغ رای قطعی یا قطعی شدن رای اعلام نموده است. پس از ابلاغ رای صادره ز. د. م. قانونی با تقدیم دادخواست نسبت به ان تجدیدنظرخواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده بمرجع تجدیدنظر *وضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره *مورخ 1400/06/13 اعتراض ت. ن. خ. را غیروارد و دادنامه تجدیدنظرخواسته را مطابق موازین قانونی تشخیص و به استناد ماده 358 قانون ایین دادرسی مدنی ضمن رد تجدیدنظرخواهی ت. ن. خ. دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید نموده است. دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 1400/06/14 به زوجه ابلاغ شده و نامبرده در تاریخ 1400/06/15 با تقدیم دادخواست نسبت به ان فرجام خواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است.دادخواست فرجامی و لایحه جوابیه به هنگام شور قرائت میگردد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ح. ع. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد: فرجام خواهی خانم پ. ب. نسبت به دادنامه شماره *مورخ 1400/06/13 شعبه *متضمن تایید دادنامه شماره *مورخ 1400/02/19 صادره از شعبه *که به موجب ان گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق با لحاظ حقوق مالی زوجه (ف. خ.) اصدار یافته است.ب. ت. ب. جامع اوراق پرونده وارد و موجه نیست زیرا زوج (فرجام خوانده) متقاضی طلاق همسرش بوده و با اختیار حاصله از مقررات ماده 1133 قانون مدنی می‌تواند هر وقت که بخواهد ب. ر. م. قانونی و اخذ مجوز از دادگاه همسرش را مطلقه نماید. و مخالفت و عدم رضایت زوجه (ف. خ.) در خصوص مورد موثر در مقام نبوده و قابلیت توجه و ترتیب اثر را ندارد. و به علاوه در اجرای ماده 29 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 راجع به کلیه حقوق مالی زوجه در دادنامه بدوی تعیین تکلیف به عمل امده و حقوق تعیین شده در رای صادره مورد لحاظ و لحوق حکم قرار گرفته است.بنابراین دادنامه های بدوی و فرجام خواسته من جمیع جهات با لحاظ مجموع محتویات پرونده و مستندات پیوست ان و اقدامات و رسیدگی های به عمل امده موجها و مطابق موازین و مقررات قانونی اصدار یافته و ایراد و اشکال موثر در تخدیش بر ارای مرقوم مترتب نبوده و اعتراضات ف. خ. د. حدی نیست که خلل و خدشه ای بر دادنامه معترض عنه وارد و موجبات نقض ان را فراهم سازد و چون از حیث رعایت اصول و قواعد دادرسی ایراد موثری در نحوه رسیدگی دادگاه و صدور حکم مشهود نمی‌باشد. لهذا ضمن رد فرجام خواهی ف. خ. ب. استناد مواد 370 و 396 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته ابرام میگردد. رئیس شعبه *: ح. ع. مستشار: ح. م. ه.