تأخیر در اقامه دعوا و اثر آن بر خسارت تأخیر تأدیه چک

رأی دادگاه بدوی در خصوص دعوی خواهان آقای ح.گ. فرزند ب. با نمایندگی اداره حقوقی ایثارگران (آقای م.د.) به طرفیت خوانده آقای غ.م. فرزند م. به خواسته مطالبه 000/500/545 ریال معادل پنج وجه فقره چک به مشخصات چک شماره 1- 282153 مورخ 3/12/90 به مبلغ 000/000/100 ریال 2- 228594 مورخ 10/5/1389 به مبلغ 000/500/45 ریال 3- 371924 مورخ 5/4/1389 به مبلغ 000/000/50 ریال 4- 20384617 مورخ 30/5/1389 به مبلغ 000/000/50 ریال 5- 371916 مورخ 30/3/1389 به مبلغ 000/000/300 ریال که به علت کسر موجودی منتهی به صدور گواهینامه عدم پرداخت وجه چک از ناحیه بانک محال علیه گردیده است و مطالبه هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل و خسارت تأخیر تأدیه وجه چک به این شرح که خواهان برابر دادخواست تقدیمی و با حضور در جلسه دادرسی اعلام داشتند معادل وجه چک ها از خوانده طلبکار است حال ب. ت. ب. استنکاف از پرداخت در طول سنوات گذشته به ناچار اقدام به برگشت چک ها کرده و خواستار صدور حکم به خواسته مطروحه م. ب.. خوانده نیز با حضور در جلسه دادرسی و با ارسال لایحه رأی عنوان داشت از ابتدا حاضر به پرداخت وجه چک ها بوده است و خواهان خودش اقدام به ارائه چک ها نکرده است و بدون ارائه دلیلی در ارتباط با فراهم بودن شرایط وصول چک در طول سنوات گذشته به شرح رسید شماره 775857 مورخ 30/11/92 اصل خواسته معادل وجه پنج فقره چک را به حساب دادگستری واریز که از ناحیه خواهان وصول گردد لذا با عنایت به شرح فوق و دفاعیات غیر مؤثر خوانده و اینکه وجود اصل لاشه چک و گواهینامه عدم پرداخت آن در نزد خواهان نوعاً مؤید دوام مدیونیت خوانده است دادگاه دعوی خواهان را ثابت تشخیص و مستنداً به مواد 249،310 قانون ت. و مواد 519،515، 522 و 198 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی و تبصره الحاقی به ماده 2 قانون صدور چک مصوب 10/3/1376 مجمع تشخیص مصلحت نظام و قانون استفساریه تبصره مذکور مصوب مجمع مزبور مورخ 21/9/1377 صرف نظر از اصل خواسته به واسطه پرداخت از ناحیه خوانده و وصول از ناحیه خواهان صدور حکم بر آن موضوع منتفی است حکم به محکومیت خوانده به پرداخت خسارت تأخیر تأدیه وجه چک ها از تاریخ مندرج در برگی چک تا زمان وصول و اجرای که برابر نرخ تورم بانک مرکزی قابل محاسبه از ناحیه اجرای احکام در زمان اجرای حکم و هزینه دادرسی معادل حق تمبر ابطال شده به میزان 000/910/10 ریال د. ح. خ. صادر و اعلام می دارد رأی صادره و ظرف مدت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رییس شعبه 240 و دادرس مأمور به خدمت در شعبه 108 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ ناظمیان رأی دادگاه تجدیدنظر استان آن قسمت از دادنامه تجدیدنظر خواسته به شماره 9309970010700126 مورخ 31/2/1393 صادره از شعبه 108 دادگاه عمومی حقوقی تهران که بر محکومیت ت. ن. خ. غ.م. به پرداخت خسارت تأخیر تأدیه بر اساس نرخ شاخص بانک مرکزی نسبت به مبلغ 000/500/545 ریال موضوع پنج فقره چک عهده بانک های م.- ک. و پ. به شماره های 282153 مورخ 3/12/1390 و 228594-10/5/1389 و 371924-5/4/1389 و 20384617-30/5/1389 و 371916-30/3/1389 از تاریخ مندرج در چک های موصوف لغایت تاریخ برداشت اصل مبلغ چک ها از ناحیه ح.گ. و پرداخت خسارات دادرسی اشعار دارد مآلاً موافق قانون و مقررات موضوعه بوده و اعتراض به شرح لایحه اعتراضیه وارد نبوده و مستوجب نقض آن نمی باشد زیرا که اولاً به تصریح ماده 522 از قانون آیین دادرسی مدنی در تمام دعاوی مطروحه که موضوع آن دین بوده است و از نوع وجه رایج مملکتی باشد با مطالبه دائن و تمکن مدیون و عدم پرداخت دین از ناحیه مدیون میزان آن بر اساس نرخ شاخص بانک مرکزی از تاریخ سررسید محاسبه می گردد و بنا بر تصریح نظریه مشورتی شماره 3470/7 مورخ 13/5/1383 تاریخ سررسید دین ملاک محاسبه خسارت تأخیر تأدیه م. ب. که در مانحن فیه به موجب چک های اصداری مراتب اشتغال ذمه صادرکننده آن در تاریخ مندرج در چک ها مفروغ عنه م. ب. که شخص ت. ن. خ. به رغم اقرار به مدیونیت نسبت به پرداخت دین اقدام ننموده است. ثانیاً ادعای ت. ن. خ. مبنی بر تأمین وجوه چک ها در موعد مقرر متکی به دلیل و مدرک موجه نمی باشد وجود اصول چک ها در ید دارنده کماکان دلالت بر اشتغال ذمه صادرکننده آن تا زمان باز پرداخت و تأدیه وجوه داشته است و صرف اقدام قضایی دارنده چک در تاریخی مؤخر مسقط حق ایجاد شده برای وی در جهت مطالبه خسارت تأخیر تأدیه از زمان سررسید چک ها نمی باشد بنابراین دادنامه تجدیدنظر خواسته که بر همین اساس صادر گردیده خالی از هرگونه ایراد و اشکالی بوده و به لحاظ عدم انطباق تجدیدنظرخواهی به عمل آمده از ناحیه ت. ن. خ. با هیچ یک از شقوق ماده 348 از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی دادگاه با استناد به قسمت اخیر ماده 345 از قانون مرقوم دادنامه معترض عنه را تأیید و استوار می نماید. رأی صادره حضوری و قطعی است. رییس شعبه 18 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه امانی شلمزاری ـ کریمی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی تأخیر در اقامه دعوا و اثر آن بر خسارت تأخیر تأدیه چک در تاریخ 27 مرداد 1393، دادگاه عمومی حقوقی تهران به دعوی مطروحه رسیدگی نمود. خواسته مطرح شده شامل مطالبه مبلغ 545,500,000 ریال به عنوان معادل پنج فقره چک به دلیل عدم پرداخت وجه از سوی خوانده بود. خ. ا. د. که به علت عدم پرداخت در سال‌های گذشته و صدور گواهینامه عدم پرداخت، ناچار به برگشت چک‌ها شده است. در پاسخ، خوانده با ارسال لایحه‌ای اعلام کرد که آمادگی برای پرداخت داشته و خواهان چک‌ها را ارائه نکرده است. دادگاه با استناد به مواد 249 و 310 قانون مدنی و مواد 519 و 522 قانون آیین دادرسی مدنی، دعوی خواهان را محرز دانسته و خوانده را به پرداخت خسارت تاخیر تادیه و هزینه دادرسی محکوم کرد. این حکم قابلیت تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر استان تهران را داشت. در مرحله تجدیدنظر، دادگاه حکم بدوی را تایید کرده و اعلام نمود که ادعای ت. ن. خ. مبنی بر تامین وجوه چک‌ها فاقد دلیل و مدرک موجه است و وجود چک‌ها در دست دارنده، دلالت بر اشتغال ذمه خوانده دارد. لذا، دادنامه بدوی تایید و استوار گردید و رای صادره قطعی اعلام شد. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/05/27 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: تاخیر در اقامه دعوا موجب عدم استحقاق خسارت تاخیر تادیه چک نخواهد بود. در خصوص دعوی خواهان آقای ح.گ. فرزند ب. با نمایندگی اداره حقوقی ایثارگران (آقای م.د.) به طرفیت خوانده آقای غ.م. فرزند م. به خواسته مطالبه 545/500/000 ریال معادل پنج وجه فقره چک به مشخصات چک شماره 1 - 282153 مورخ 3/12/90 به مبلغ 100/000/000 ریال 2 - 228594 مورخ 1389/05/10 به مبلغ 45/500/000 ریال 3 - 371924 مورخ 1389/04/05 به مبلغ 50/000/000 ریال 4 - 20384617 مورخ 1389/05/30 به مبلغ 50/000/000 ریال 5 - 371916 مورخ 1389/03/30 به مبلغ 300/000/000 ریال که به علت کسر موجودی منتهی به صدور گواهینامه عدم پرداخت وجه چک از ناحیه بانک محال علیه گردیده است و مطالبه هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل و خسارت تاخیر تادیه وجه چک به این شرح که خواهان برابر دادخواست تقدیمی و با حضور در جلسه دادرسی اعلام داشتند معادل وجه چک ها از خوانده طلبکار است حال ب. ت. ب. استنکاف از پرداخت در طول سنوات گذشته به ناچار اقدام به برگشت چک ها کرده و خواستار صدور حکم به خواسته مطروحه م. ب.. خوانده نیز با حضور در جلسه دادرسی و با ارسال لایحه رای عنوان داشت از ابتدا حاضر به پرداخت وجه چک ها بوده است و خواهان خودش اقدام به ارائه چک ها نکرده است و بدون ارائه دلیلی در ارتباط با فراهم بودن شرایط وصول چک در طول سنوات گذشته به شرح رسید شماره 775857 مورخ 30/11/92 اصل خواسته معادل وجه پنج فقره چک را به حساب دادگستری واریز که از ناحیه خواهان وصول گردد لذا با عنایت به شرح فوق و دفاعیات غیر موثر خوانده و اینکه وجود اصل لاشه چک و گواهینامه عدم پرداخت آن در نزد خواهان نوعا موید دوام مدیونیت خوانده است دادگاه دعوی خواهان را ثابت تشخیص و مستندا به مواد 249 ، 310 قانون ت. و مواد 519 ، 515 ، 522 و 198 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی و تبصره الحاقی به ماده 2 قانون صدور چک مصوب 1376/03/10 مجمع تشخیص مصلحت نظام و قانون استفساریه تبصره مذکور مصوب مجمع مزبور مورخ 1377/09/21 صرف نظر از اصل خواسته به واسطه پرداخت از ناحیه خوانده و وصول از ناحیه خواهان صدور حکم بر آن موضوع منتفی است حکم به محکومیت خوانده به پرداخت خسارت تاخیر تادیه وجه چک ها از تاریخ مندرج در برگی چک تا زمان وصول و اجرای که برابر نرخ تورم بانک مرکزی قابل محاسبه از ناحیه اجرای احکام در زمان اجرای حکم و هزینه دادرسی معادل حق تمبر ابطال شده به میزان 10/910/000 ریال د. ح. خ. صادر و اعلام می‌دارد رای صادره و ظرف مدت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رییس شعبه --- و دادرس مامور به خدمت در شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - ناظمیان رای دادگاه تجدیدنظر استان آن قسمت از دادنامه تجدیدنظر خواسته به شماره 9309970010700126 مورخ 1393/02/31 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران که بر محکومیت ت. ن. خ. غ.م. به پرداخت خسارت تاخیر تادیه بر اساس نرخ شاخص بانک مرکزی نسبت به مبلغ 545/500/000 ریال موضوع پنج فقره چک عهده بانک های م.- ک. و پ. به شماره های 282153 مورخ 1390/12/03 و 228594 - 1389/05/10 و 371924 - 1389/04/05 و 20384617 - 1389/05/30 و 371916 - 1389/03/30 از تاریخ مندرج در چک های موصوف لغایت تاریخ برداشت اصل مبلغ چک ها از ناحیه ح.گ. و پرداخت خسارات دادرسی اشعار دارد مآلا موافق قانون و مقررات موضوعه بوده و اعتراض به شرح لایحه اعتراضیه وارد نبوده و مستوجب نقض آن نمی‌باشد زیرا که اولا به تصریح ماده 522 از قانون آیین دادرسی مدنی در تمام دعاوی مطروحه که موضوع آن دین بوده است و از نوع وجه رایج مملکتی باشد با مطالبه دائن و تمکن مدیون و عدم پرداخت دین از ناحیه مدیون میزان آن بر اساس نرخ شاخص بانک مرکزی از تاریخ سررسید محاسبه می‌گردد و بنا بر تصریح نظریه مشورتی شماره 3470/7 مورخ 1383/05/13 تاریخ سررسید دین ملاک محاسبه خسارت تاخیر تادیه م. ب. که در مانحن فیه به موجب چک های اصداری مراتب اشتغال ذمه صادرکننده آن در تاریخ مندرج در چک ها مفروغ عنه م. ب. که شخص ت. ن. خ. به رغم اقرار به مدیونیت نسبت به پرداخت دین اقدام ننموده است. ثانیا ادعای ت. ن. خ. مبنی بر تامین وجوه چک ها در موعد مقرر متکی به دلیل و مدرک موجه نمی‌باشد وجود اصول چک ها در ید دارنده کماکان دلالت بر اشتغال ذمه صادرکننده آن تا زمان باز پرداخت و تادیه وجوه داشته است و صرف اقدام قضایی دارنده چک در تاریخی موخر مسقط حق ایجاد شده برای وی در جهت مطالبه خسارت تاخیر تادیه از زمان سررسید چک ها نمی‌باشد بنابراین دادنامه تجدیدنظر خواسته که بر همین اساس صادر گردیده خالی از هرگونه ایراد و اشکالی بوده و به لحاظ عدم انطباق تجدیدنظرخواهی به عمل آمده از ناحیه ت. ن. خ. با هیچ یک از شقوق ماده 348 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی دادگاه با استناد به قسمت اخیر ماده 345 از قانون مرقوم دادنامه معترض عنه را تایید و استوار می‌نماید. رای صادره حضوری و قطعی است. رییس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه امانی شلمزاری - کریمی